Semua Bab จากกันในวันดอกไม้ผลิบาน: Bab 1 - Bab 10

คลาวด์ทำเหมือนไม่ได้ยินคำขอของเธอ“อยากกินก็แกะเองสิ ผมแกะให้แค่ภรรยาของผม”ฉันข่มความรู้สึกคลื่นไส้อย่างรุนแรงเอาไว้ “ยกให้เธอหมดเถอะ ฉันไม่อยากกิน”ตอนนั้นเอง แม่ของคลาวด์ก็วางตะเกียบลง สีหน้าบึ้งตึง“แองเจลิน่า เธอทำเด็กหลอดแก้วล้มเหลวเป็นครั้งที่หกแล้วใช่ไหมล่ะ พอดีมาเพลอยู่ที่นี่ ก็ลองเรียนรู้จากเธอบ้างสิ”มาเพลก้มหน้าลงอย่างเขินอาย“ฉันไม่มีประสบการณ์อะไรหรอกค่ะ ฉันกับแฟนแค่ครั้งแรกก็ท้องเลย อาจเป็นเพราะร่างกายพวกเราแข็งแรงกว่า”แม่ของคลาวด์พูดเหน็บแนมทันที “ก็จริง แองเจลิน่าแก่กว่าเธอตั้งห้าปี จะเอาร่างกายไปเทียบกับเธอได้ยังไง”“ฉันว่าจะให้มาเพลย้ายมาอยู่ที่บ้าน ตอนนี้เธอกำลังท้อง คนในครอบครัวก็ไม่ได้อยู่ใกล้ ๆ พอดีแม่บ้านจะได้ช่วยดูแลไปด้วย”ทันทีที่พูดจบ คลาวด์ก็ปฏิเสธทันควัน“ไม่ได้!”แม่ของคลาวด์มองฉันด้วยสายตาเย็นชากว่าเดิม ก่อนจะพูดกระทบกระเทียบ“ทำไมล่ะ? บางคนตัวเองมีลูกไม่ได้ เลยทนเห็นคนอื่นมีไม่ได้หรือไง?”บรรยากาศบนโต๊ะอาหารตึงเครียดขึ้นทันที มาเพลลุกขึ้นยืนทั้งน้ำตา“ขอโทษนะ ทั้งหมดเป็นความผิดของฉันเอง อย่าทะเลาะกันเพราะฉันเลย ฉันไปดีกว่า”คลาวด์ลุกขึ้น

“อาหารเหรอ รอบนี้จะเป็นมดลูกกระต่ายป่า หรือว่าช่องคลอด หรือจะเป็นอัณฑะล่ะ? ของพวกนั้นมันไม่ใช่อาหารสำหรับคนด้วยซ้ำ ! ”แม่ของคลาวด์ชอบเอาสูตรพื้นบ้านประหลาด ๆ มาให้ฉันกิน ของพวกนั้นทั้งน่าขยะแขยงและไม่ได้ผลอะไรเลยหลายปีมานี้ฉันฝืนใจกินไปไม่น้อย สุดท้ายก็ยังโดนด่าว่ามีลูกไม่ได้อยู่ดี“ฉันรู้ว่าเธอน้อยใจ แต่เธอก็ไม่ควรบล็อกแม่นะไม่ใช่เหรอ”ฉันไม่อยากพูดอะไรกับเขามาก จึงยื่นประวัติแชตก่อนหน้านี้ระหว่างฉันกับแม่เขาให้ดู“มีลูกไม่ได้จะเรียกว่าผู้หญิงได้ยังไง? ก่อนหน้านี้ท้องแล้วยังรักษาไว้ไม่ได้อีก ช่างไร้ประโยชน์จริง ๆ”ใช่แล้ว อันที่จริงหลังแต่งงานกับคลาวด์ได้ไม่นาน ฉันเคยตั้งครรภ์เองตามธรรมชาติครั้งหนึ่งแต่พอถึงเดือนกรกฎาคม เด็กกลับหยุดการเจริญเติบโต สุดท้ายฉันจึงต้องยุติการตั้งครรภ์คำพูดโทษฉันแบบนั้น แม่ของเขาพูดใส่ฉันมานับครั้งไม่ถ้วนเมื่อก่อนฉันกลัวคลาวด์จะลำบากใจ เลยไม่เคยบอกเขาแต่คลาวด์กลับขมวดคิ้ว“เธอคือแม่ของผมนะ คุณก็ควรเข้าใจเธอบ้าง”“ให้ฉันเข้าใจเธอ แล้วตลอดหลายปีที่ผ่านมา ใครเข้าใจฉันบ้าง? คุณก็รู้ดีว่าการเสียลูกคนแรกไป คือเรื่องที่เจ็บปวดที่สุดสำหรับฉัน!”ค

หลังปลอบมาเพลจนสงบลง คลาวด์ก็คิดจะกลับบ้านไปฉลองวันครบรอบแต่งงานกับแองเจลิน่ามาเพลคว้ามือเขาไว้ “คลาวด์ คุณสัญญาแล้วนะว่าคืนนี้จะอยู่กับฉัน”คลาวด์ขมวดคิ้ว ในหัวเต็มไปด้วยเรื่องของแองเจลิน่าคืนนี้ถ้าเขาไม่กลับไป แองเจลิน่าต้องเป็นห่วงแน่มาเพลดึงริบบิ้นบนชุดนอนพันรอบนิ้วของเขา ก่อนจะค่อย ๆ กระตุกเบา ๆ จนชุดนอนหลุดร่วงลงพื้นลมหายใจของคลาวด์สะดุด เขาดึงมาเพลเข้ามาในอ้อมแขน ก่อนจะจูบเธออย่างรุนแรงโทรศัพท์ที่ถูกโยนทิ้งไว้ด้านข้างดังขึ้นหลายครั้ง แต่ไม่มีใครสนใจมันสองชั่วโมงต่อมา คลาวด์ถึงได้หยุด เขาสวมเสื้อผ้าเรียบร้อย แล้วเพิ่งมีเวลาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูต่างจากที่คิดไว้ แองเจลิน่าไม่ได้ส่งข้อความหาเขาแม้แต่ข้อความเดียวสายที่โทรเข้าทั้งหมด กลับเป็นแม่ของเขาคลาวด์ต่อสายกลับไปพลางใส่เสื้ออย่างเกียจคร้าน“แม่ มีอะไรเหรอ?”“แกไปทำอะไรอยู่ถึงเพิ่งรับสาย! รีบดูข่าวบนอินเทอร์เน็ตเร็ว เรื่องของแกกับมาเพลถูกคนถ่ายไว้แล้ว!”คลาวด์เหมือนถูกฟ้าผ่าใส่“งั้น…แองเจลิน่าก็เห็นแล้วเหรอ? มิน่าเธอถึงไม่สนใจผม เธอต้องโกรธแน่ ๆ”“ไม่ได้ ผมต้องบอกเธอว่านั่นเป็นภาพตัดต่อจากสื่อแน่ ๆ!”แม่ข

ในรูปคือพ่อของคลาวด์ แต่ในอ้อมแขนของเขากลับมีหญิงสาวอายุน้อยคนหนึ่งอยู่ตอนที่เธอยิ้ม เธอคล้ายกับแม่ของคลาวด์ในวัยสาวมากสีหน้าของแม่คลาวด์ซีดเผือด ก่อนน้ำตาจะไหลลงมา“ผู้หญิงคนนั้นคือใคร? คุณทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง!”เมื่อถูกเปิดโปง พ่อของคลาวด์ก็ไม่คิดจะเสแสร้งอีก“ก็เรียนมาจากเธอนั่นแหละ มาเพลก็เป็นเธอที่ยัดให้คลาวด์ไม่ใช่เหรอ ผมก็แค่ทำผิดแบบที่ผู้ชายทุกคนทำกัน ผมไม่ได้พาเธอเข้าบ้านด้วยซ้ำ อย่างน้อยบ้านนี้ก็จะไม่มีเด็กเพิ่มอีกคน”พูดจบ พ่อของคลาวด์ก็หันหลังเดินจากไปแม่ของคลาวด์ร้องไห้แล้วหันไปถามลูกชาย “เราสองคนแต่งงานกันมา 30 ปี ฉันทำผิดอะไร เขาถึงทำกับฉันแบบนี้ ! ”คลาวด์มองเธออย่างเย็นชา “แล้วแองเจลิน่าล่ะ? เธอทำผิดอะไร?”สุดท้ายแล้ว มีดจะเจ็บก็ต่อเมื่อมันแทงกลับมาที่ตัวเองแม่ของเขาเป็นแบบนั้นตัวเขาเองก็เหมือนกันไม่มีใครในบ้านนี้มีสิทธิ์ได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขแม่ของคลาวด์ทรุดตัวลงบนโซฟา ก่อนหันไปมองมาเพลที่ยืนเงียบอยู่ข้าง ๆ“ไสหัวไป! ออกไปจากบ้านฉัน!”“แกกับนังนั่นก็ไม่ต่างกันเลย สารเลวเหมือนกันหมด!”คลาวด์ไม่สนใจละครฉากนี้อีก เขาหันหลังออกจากบ้านทันทีเพิ่งก

ฉันออกจากเมืองมาได้หนึ่งเดือนแล้ว และเลือกไปพักใจที่เมืองชายทะเลที่เคยอยากไปมากที่สุดที่นั่น ฉันได้พบกับรุ่นพี่มหาวิทยาลัย “ธีโอดอร์”ฉันไม่คุ้นเคยกับที่ใหม่ และร่างกายก็ยังอ่อนแอจากการแท้งหนึ่งเดือนนั้น ธีโอดอร์ช่วยฉันไว้หลายอย่างฉันเป็นคนที่ไวต่อความรู้สึกมาก และเมื่อสังเกตได้ว่าแววตาของเขาไม่ได้มีแค่ความเป็นเพื่อน ฉันจึงเลือกกล่าวลา แล้วเดินทางไปเมืองถัดไปข่าวการขอโทษของคลาวด์บนอินเทอร์เน็ต แม้ฉันจะไม่ตั้งใจดู แต่ก็ยังได้ยินอยู่เป็นระยะท่าทีของเขาทำให้บางคนบนโลกออนไลน์เริ่มคิดว่า การนอกใจของเขา “พอเข้าใจได้” เพราะอย่างน้อยเขาก็ดีกับฉันมาตลอดและยังมีคนจำนวนมากบอกว่าฉันควรให้อภัยเขาแต่ตั้งแต่วันที่รู้ว่าเขานอกใจ ฉันไม่เคยคิดจะหันกลับไปอีกเลยฉันพักอยู่เมืองที่สองประมาณครึ่งเดือน เพราะไม่ชินกับสภาพอากาศ จึงตัดสินใจจะไปเมืองอื่นต่อก่อนออกเดินทางหนึ่งวัน ฉันออกไปซื้อของข้างนอก“แองเจลิน่า”ฉันหันกลับไปโดยอัตโนมัติ และพบว่า “ธีโอดอร์” ยืนอยู่ด้านหลัง“แองเจลิน่า ผมพูดจริงนะ คำที่ผมเคยพูดตอนเรียน มันยังนับอยู่เสมอ”ธีโอดอร์เคยสารภาพรักฉันตั้งแต่สมัยเรียนแต่ตอนนั้นฉั