เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 5
บทล่าสุด
จากกันในวันดอกไม้ผลิบาน บทที่ 12
ครึ่งปีต่อมา ฉันยังคงเดินทางอยู่เหมือนเดิม เพียงแต่ตอนนี้มีคนหนึ่งเดินทางเคียงข้างฉันช่วงหนึ่ง ฉันกลับประเทศไปเพื่อหย่าให้จบกับคลาวด์ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรออกในช่วงไหน หลังจากวันนั้นที่วางสายไป เขากลับยอมเซ็นหย่าโดยง่ายแต่เขาแก้สัญญาหย่าใหม่ ยกทรัพย์สินส่วนใหญ่ให้ฉันทั้งหมดมีเงินแล้วไม่เอาก็เสียเปล่า ฉันจึงเซ็นชื่ออย่างไม่ลังเลตอนที่ได้เจอคลาวด์ เขาผอมลงมากจนแทบจำไม่ได้ เรียกได้ว่าซูบผอมจนเห็นกระดูกเหมือนเขาจะใช้ชีวิตได้แย่มาก แต่ทั้งหมดนั้นไม่เกี่ยวอะไรกับฉันอีกแล้วและทันทีที่คลาวด์เห็นธีโอดอร์ที่อยู่ข้างฉัน สีหน้าของเขาก็ซีดเผือดในพริบตาเขารู้แล้วว่า ข้างกายฉันมีคนใหม่ และเขาจะไม่มีโอกาสอีกต่อไปเขายังพยายามร้องขอไม่ให้ฉันหย่า แต่ธีโอดอร์ก้าวมาขวางไว้ ไม่ให้เขาเข้ามาคุยกับฉันฉันใช้โอกาสที่กลับประเทศครั้งนี้ ไปเยี่ยมน้องชายด้วยฉันรู้มานานแล้วว่า น้องชายถูกตัดสินคดีฆาตกรรมโดยเจตนา จากเหตุผลที่ผลักมาเพลจนเธอเสียชีวิตพร้อมเด็กในท้อง และถูกส่งเข้าเรือนจำตอนที่เขาเห็นฉัน เขารีบพุ่งไปเกาะกระจกอย่างตื่นเต้นฉันยกหูโทรศัพท์ขึ้น เสียงสะอื้นของเขาดังมาจากปลายสาย“พี่ครับ ผ
จากกันในวันดอกไม้ผลิบาน บทที่ 11
ต่อจากนั้น หลายเดือนถัดมา ฉันเริ่มอยู่ในแต่ละเมืองเพียงเจ็ดวัน แล้วก็ย้ายไปเมืองถัดไปทันทีข่าวของคลาวด์มักจะตามฉัน “ช้ากว่าหนึ่งก้าว” เสมอ เหมือนเราไล่กันไม่ทันในแต่ละครั้งแต่ทุกครั้ง ธีโอดอร์กลับหาฉันเจอเมืองต่อไปได้อย่างแม่นยำและฉันก็เริ่มคุ้นชินกับการมีเขาอยู่ข้าง ๆจนกระทั่งในเวลาต่อมา ฉันถึงขั้นเป็นฝ่ายพูดเองว่าจะไปเมืองไหน แล้วเราก็วางแผนเดินทางด้วยกันระหว่างนั้น คลาวด์ยังคงเปลี่ยนเบอร์โทรมาหาฉันไม่หยุด จนฉันเริ่มรำคาญ วันหนึ่งจึงกดรับสายหนึ่งในนั้นปลายสายคลาวด์ดูตกใจมาก“ที่รัก ในที่สุดคุณก็รับสายผมแล้ว! ฟังผมอธิบายก่อน…”ฉันตัดบทอย่างเย็นชา “ถ้าคุณจะพูดเรื่องเดิม ๆ เราไม่มีอะไรต้องคุยกัน ศาลส่งหมายไปแล้วไม่ใช่เหรอ รีบหย่ากันให้จบเถอะ”เสียงเขาสั่นเทาทันที “เราไม่หย่ากันได้ไหม ทั้งหมดเป็นความผิดของผม”“แล้วไงล่ะ คุณทำให้ลูกของฉันสองคนกลับมาได้ไหม? เรื่องที่คุณไปมีอะไรกับมาเพล จะทำเหมือนมันไม่เคยเกิดขึ้นได้ไหม”“ถ้าไม่หย่า ก็อย่ามารบกวนฉันอีก ฉันรังเกียจคุณ”พูดจบฉันก็กดวางสายทันทีพอหันกลับมา ธีโอดอร์ก็ยืนอยู่ข้าง ๆเขาทำเหมือนไม่ได้ยินบทสนทนาเมื่อครู่ แล้วหยิ
จากกันในวันดอกไม้ผลิบาน บทที่ 10
ฉันออกจากเมืองมาได้หนึ่งเดือนแล้ว และเลือกไปพักใจที่เมืองชายทะเลที่เคยอยากไปมากที่สุดที่นั่น ฉันได้พบกับรุ่นพี่มหาวิทยาลัย “ธีโอดอร์”ฉันไม่คุ้นเคยกับที่ใหม่ และร่างกายก็ยังอ่อนแอจากการแท้งหนึ่งเดือนนั้น ธีโอดอร์ช่วยฉันไว้หลายอย่างฉันเป็นคนที่ไวต่อความรู้สึกมาก และเมื่อสังเกตได้ว่าแววตาของเขาไม่ได้มีแค่ความเป็นเพื่อน ฉันจึงเลือกกล่าวลา แล้วเดินทางไปเมืองถัดไปข่าวการขอโทษของคลาวด์บนอินเทอร์เน็ต แม้ฉันจะไม่ตั้งใจดู แต่ก็ยังได้ยินอยู่เป็นระยะท่าทีของเขาทำให้บางคนบนโลกออนไลน์เริ่มคิดว่า การนอกใจของเขา “พอเข้าใจได้” เพราะอย่างน้อยเขาก็ดีกับฉันมาตลอดและยังมีคนจำนวนมากบอกว่าฉันควรให้อภัยเขาแต่ตั้งแต่วันที่รู้ว่าเขานอกใจ ฉันไม่เคยคิดจะหันกลับไปอีกเลยฉันพักอยู่เมืองที่สองประมาณครึ่งเดือน เพราะไม่ชินกับสภาพอากาศ จึงตัดสินใจจะไปเมืองอื่นต่อก่อนออกเดินทางหนึ่งวัน ฉันออกไปซื้อของข้างนอก“แองเจลิน่า”ฉันหันกลับไปโดยอัตโนมัติ และพบว่า “ธีโอดอร์” ยืนอยู่ด้านหลัง“แองเจลิน่า ผมพูดจริงนะ คำที่ผมเคยพูดตอนเรียน มันยังนับอยู่เสมอ”ธีโอดอร์เคยสารภาพรักฉันตั้งแต่สมัยเรียนแต่ตอนนั้นฉั
จากกันในวันดอกไม้ผลิบาน บทที่ 9
คลาวด์หายใจหนักขึ้น พยายามข่มความโกรธไว้เต็มที่ถ้าคนที่รับสายตอนนี้คือแองเจลิน่า เธอจะรู้สึกยังไงกันแน่เมื่อได้ยินคำพวกนี้“มาเพล…แกอยากตายใช่ไหม”ปลายสายเงียบไปชั่วครู่ ก่อนที่เสียงสั่น ๆ จะดังขึ้น“คลาวด์… ไม่ใช่อย่างที่คุณคิด ฟังฉันอธิบายก่อน”คลาวด์ทนฟังต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว เขากดวางสายทันทีเขาจะไม่ปล่อยมาร์เพลไปแน่ตอนนั้นเอง รถคันหนึ่งจอดลงหน้าบ้าน น้องชายของแองเจลิน่ากระโดดลงจากรถก่อนจะคว้าคอเสื้อคลาวด์ทันที “พี่สาวฉันอยู่ไหน ! ทำไมฉันติดต่อเธอไม่ได้ !”แต่คลาวด์กลับหัวเราะออกมา“เธอไปแล้ว เธอไม่เอาฉันแล้ว และไม่เอาแกด้วย”“พูดบ้าอะไร พี่สาวไม่มีวันทิ้งฉัน ! ”คลาวด์จึงเล่าทุกอย่างให้ฟังทั้งหมดสีหน้าของน้องชายเปลี่ยนเป็นตื่นตระหนกทันที“แต่ฉันทำไปเพื่อเธอนะ! ช่วงหลายปีมานี้พี่สาวต้องทำเด็กหลอดแก้วตลอด ร่างกายก็แย่ลง แม่ของนายก็ยังกดดันเธอ ฉันแค่กลัวว่าเธอจะรับไม่ไหว”“พอฉันรู้เรื่องมาเพล ฉันเลยไม่กล้าบอกเธอ ฉันคิดว่า ถ้าเธอรับลูกของมาเพลมาเลี้ยง เธออาจจะมีความสุขขึ้น”คลาวด์หัวเราะเย็น“พวกเราทุกคนบอกว่าทำเพื่อแองเจลิน่า แต่เธอเคยถามไหมว่า เธออยากได้สิ่งพวกนี้จ
จากกันในวันดอกไม้ผลิบาน บทที่ 8
ในรูปคือพ่อของคลาวด์ แต่ในอ้อมแขนของเขากลับมีหญิงสาวอายุน้อยคนหนึ่งอยู่ตอนที่เธอยิ้ม เธอคล้ายกับแม่ของคลาวด์ในวัยสาวมากสีหน้าของแม่คลาวด์ซีดเผือด ก่อนน้ำตาจะไหลลงมา“ผู้หญิงคนนั้นคือใคร? คุณทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง!”เมื่อถูกเปิดโปง พ่อของคลาวด์ก็ไม่คิดจะเสแสร้งอีก“ก็เรียนมาจากเธอนั่นแหละ มาเพลก็เป็นเธอที่ยัดให้คลาวด์ไม่ใช่เหรอ ผมก็แค่ทำผิดแบบที่ผู้ชายทุกคนทำกัน ผมไม่ได้พาเธอเข้าบ้านด้วยซ้ำ อย่างน้อยบ้านนี้ก็จะไม่มีเด็กเพิ่มอีกคน”พูดจบ พ่อของคลาวด์ก็หันหลังเดินจากไปแม่ของคลาวด์ร้องไห้แล้วหันไปถามลูกชาย “เราสองคนแต่งงานกันมา 30 ปี ฉันทำผิดอะไร เขาถึงทำกับฉันแบบนี้ ! ”คลาวด์มองเธออย่างเย็นชา “แล้วแองเจลิน่าล่ะ? เธอทำผิดอะไร?”สุดท้ายแล้ว มีดจะเจ็บก็ต่อเมื่อมันแทงกลับมาที่ตัวเองแม่ของเขาเป็นแบบนั้นตัวเขาเองก็เหมือนกันไม่มีใครในบ้านนี้มีสิทธิ์ได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขแม่ของคลาวด์ทรุดตัวลงบนโซฟา ก่อนหันไปมองมาเพลที่ยืนเงียบอยู่ข้าง ๆ“ไสหัวไป! ออกไปจากบ้านฉัน!”“แกกับนังนั่นก็ไม่ต่างกันเลย สารเลวเหมือนกันหมด!”คลาวด์ไม่สนใจละครฉากนี้อีก เขาหันหลังออกจากบ้านทันทีเพิ่งก
จากกันในวันดอกไม้ผลิบาน บทที่ 7
แต่ภายในบ้านกลับไม่มีเงาของแองเจลิน่าเลย นอกจากเหล่าคนรับใช้“แองเจลิน่าล่ะ!”ท่าทางตื่นตระหนกของคลาวด์ทำเอาคนรับใช้ตกใจ “คุณผู้หญิงออกไปข้างนอกค่ะ ตอนเย็นก็ยังไม่กลับมา แต่เธอบอกว่าเตรียมของขวัญไว้ให้คุณแล้ว”ของขวัญเซอร์ไพรส์ของแองเจลิน่าถูกวางไว้ในห้องเด็กห้องนี้เป็นห้องที่ตอนตั้งครรภ์ครั้งแรก เขากับแองเจลิน่าช่วยกันจัดด้วยมือตัวเองหลังจากเสียลูกไป แองเจลิน่าก็ไม่กล้าเข้ามาอีกสุดท้ายห้องนี้จึงถูกปิดตายไว้คลาวด์เห็นจดหมายบนโต๊ะทันทีระหว่างเดินเข้าไป เขาสะดุดกล่องเก็บของจนล้ม เข็มฉีดยาหลายร้อยอันกลิ้งกระจัดกระจายเต็มพื้นเข็มพวกนี้คือสิ่งที่เขาเก็บสะสมมาตลอดหลายปีเพื่อเตือนตัวเองว่า ความทรมานทั้งหมดที่แองเจลิน่าต้องเผชิญ ล้วนเป็นเพราะเขา และเขาต้องดีกับเธอไปตลอดชีวิตคลาวด์หยิบซองจดหมายบนโต๊ะขึ้นมา แล้วค่อย ๆ เปิดออกอย่างระมัดระวังด้านในคือใบอัลตราซาวนด์ใบหนึ่ง วันที่ระบุไว้คือหนึ่งสัปดาห์ก่อนลมหายใจของคลาวด์เริ่มถี่ขึ้น ดวงตาแดงก่ำอย่างควบคุมไม่อยู่แองเจลิน่าตั้งครรภ์แล้ว !มิน่าเธอถึงได้โกรธมาก และหลบหน้าไม่ยอมเจอเขานี่คือลูกที่เขากับแองเจลิน่ารอคอยมาห้าปีเ
จากกันในวันดอกไม้ผลิบาน บทที่ 4
“อาหารเหรอ รอบนี้จะเป็นมดลูกกระต่ายป่า หรือว่าช่องคลอด หรือจะเป็นอัณฑะล่ะ? ของพวกนั้นมันไม่ใช่อาหารสำหรับคนด้วยซ้ำ ! ”แม่ของคลาวด์ชอบเอาสูตรพื้นบ้านประหลาด ๆ มาให้ฉันกิน ของพวกนั้นทั้งน่าขยะแขยงและไม่ได้ผลอะไรเลยหลายปีมานี้ฉันฝืนใจกินไปไม่น้อย สุดท้ายก็ยังโดนด่าว่ามีลูกไม่ได้อยู่ดี“ฉันรู้ว่าเธ
จากกันในวันดอกไม้ผลิบาน บทที่ 3
หลังออกมาจากคฤหาสน์สวนกุหลาบ ฉันก็กลับบ้าน ส่วนคลาวด์กลับมาตอนดึกมากแล้วตอนฉันกำลังหลับ ๆ ตื่น ๆ คลาวด์ก็เข้ามากอดฉัน กลิ่นน้ำหอมแปลกหน้าผสมปนเปกับกลิ่นกุหลาบลอยเข้ามาในอากาศฉันได้กลิ่นแล้วอยากอาเจียน แม้แต่ท้องก็เริ่มปวดหน่วงขึ้นมาฉันกุมท้องน้อยอย่างทรมาน พอคลาวด์เห็น เขาก็ขยับเข้ามาเหมือนจะช
จากกันในวันดอกไม้ผลิบาน บทที่ 2
คลาวด์ทำเหมือนไม่ได้ยินคำขอของเธอ“อยากกินก็แกะเองสิ ผมแกะให้แค่ภรรยาของผม”ฉันข่มความรู้สึกคลื่นไส้อย่างรุนแรงเอาไว้ “ยกให้เธอหมดเถอะ ฉันไม่อยากกิน”ตอนนั้นเอง แม่ของคลาวด์ก็วางตะเกียบลง สีหน้าบึ้งตึง“แองเจลิน่า เธอทำเด็กหลอดแก้วล้มเหลวเป็นครั้งที่หกแล้วใช่ไหมล่ะ พอดีมาเพลอยู่ที่นี่ ก็ลองเรียน
จากกันในวันดอกไม้ผลิบาน บทที่ 1
“คุณแองเจลิน่า คุณทำเด็กหลอดแก้วตั้งหกครั้งกว่าจะมีลูกได้แน่ใจนะคะว่าจะยอมปล่อยไปจริง ๆ เหรอ”“ฉันแน่ใจ”ฉันไม่ได้นอนมาทั้งคืน เสียงจึงแหบพร่า แต่สติกลับแจ่มชัดผิดปกติวันผ่าตัดถูกนัดไว้หนึ่งสัปดาห์ให้หลัง ตรงกับวันครบรอบแต่งงานของพวกเราพอดีโทรศัพท์เด้งข่าวฮอตขึ้นมาหนึ่งข่าวคลาวด์ทุ่มเงินมหาศ
บางทีคุณอาจจะชอบ
ดั่งฝุ่นธุลีพบพานประภาคาร
ฉื่อฮวน4.3K viewsแม่ทัพบีบให้รับภรรยาเอกร่วม ข้าเลยไล่ฟาดไม่ยั้ง
มู่หือ8.6K viewsแฟนหนุ่มที่เป็นทนายหนีงานแต่ง 52 ครั้ง ฉันก็หมดรักในที่สุด
ไม่ประสงค์จะออกนาม5.7K viewsหลังคู่หมั้นไปมีลูกกับผู้หญิงอื่น ฉันก็อุทิศตัวให้กับการวิจัย
Anonymous12.2K viewsจอกสุราสิ้นยามอัสดง
เจ้าเก้า2.2K viewsจันทร์ร่วงธารเย็น ยามวสันต์ตื่น
เยว่เยว่1.3K viewsหมอฟู่ ฉันไม่ต้องการคุณแล้ว
มู่หือ25.7K viewsคู่หมั้นที่ยกวันเยี่ยมญาติของฉันให้คนอื่น สุดท้ายก็เสียใจจนแทบคลั่ง
สีเถียนจื่อ6.5K views
