All Chapters of Mrs. Sterling, I Don't Want a Divorce!: Chapter 101 - Chapter 110

QuinnHindi ko na gustong basta na lamang mawala na para bang wala akong iniwang kahit anong mahalaga sa mundong ito. Hindi ko na gustong itapon ang sarili kong buhay na para bang isa lamang iyong bagay na maaari kong bitawan sa sandaling mapagod ako.Gusto kong mabuhay.Gusto kong manatili sa tabi ni Gavri at maranasan ang lahat ng bagay na hindi ko kailanman inakalang maaari kong maranasan kasama ang ibang tao.Gusto kong makita ang mga ngiti niya sa mga araw na wala kaming kailangang problemahin, marinig ang mga reklamo niya kapag masyadong nagiging matigas ang aking ulo, at maramdaman ang mga yakap niyang tila laging nagpapaalala sa akin na hindi ko na kailangang harapin ang lahat nang mag-isa.Gusto kong makasama siya nang mas matagal hangga't kaya ko.Naranasan ko na ring magmahal at mahalin pabalik, at ngayon ko lamang tunay na naunawaan kung gaano kasarap sa pakiramdam ang magkaroon ng isang taong hindi lamang basta nagsasabing mahal ka niya, kundi kusang pinipili ka araw-araw

Third PersonHindi niya na lamang iyon sinabi nang malakas dahil alam niyang tiyak na may nakahanda na namang sagot si Gavri na lalo lamang magpapainit sa kaniyang mga pisngi.“Nasa kwarto pa niya si Daphne at nagbibihis,” panimula ni Frances matapos silang makaupo nang maayos. Bahagya nitong inayos ang pagkakaupo at marahang pinagdikit ang mga palad sa ibabaw ng kandungan. “She should be coming down soon. Excited na rin siyang makababa at makita kayo.”May bahagyang pag-aalinlangan sa ekspresyon ng ginang habang nagpapatuloy, at hindi nakaligtas iyon sa paningin ni Quinn.“Actually,” dagdag ni Frances, bahagyang bumaba ang boses, “gusto niyang humingi ng pasensya nang personal para sa mga hindi pagkakaintindihan sa pagitan ninyo. Lalo na dahil alam naming masyadong naging harsh at toxic ang fans niya sa iyo, Quinn.”Pagkasabi niyon ay tumingin nang diretso si Frances sa dalaga. Kitang-kita ang pagsisisi sa kaniyang mukha, at ang mahinang pagkakakunot ng noo nito ay nagpapahiwatig na

Third PersonSa unang tingin, nanatiling kalmado ang nakatatandang lalaki.Hindi nagbago ang pagkakaupo niya, at maging ang ngiting nasa kaniyang mga labi ay hindi tuluyang nawala.Kung hindi lamang maingat na pinagmamasdan ni Quinn ang mga detalye, maaaring hindi niya mapansin ang bahagyang pag-igting ng panga nito at ang mabilis na pagkuyom ng isang kamay sa ibabaw ng kandungan.Napakaliit ng mga kilos na iyon, ngunit sapat upang ipahiwatig na hindi naging maganda ang pagtanggap ni Tony sa pambabara ni Gavri sa pagtatangkang maging malapit sa kaniya.Gayunpaman, hindi ito nagpilit.Sa halip, bahagya lamang itong tumawa at tumango na para bang wala itong naramdamang anumang insulto.“I see,” mahinahong sagot ni Tony, pilit na pinananatiling magaan ang tono. “Well, I suppose that's fair enough. Everyone has their own preferences.”Ngunit sa likod ng kalmadong maskarang ipinakita niya, unti-unti nang kumukulo ang kaniyang dugo.Who does this man think he is?Hindi niya maipaliwanag kun

Third PersonBahagyang natigilan si Daphne.Marahil ay umaasa siyang mas mahaba ang magiging sagot ni Quinn.Maaaring inakala niyang magkakaroon pa ng pagkakataong ipaliwanag ang kanyang sarili, o kaya naman ay may maririnig siyang mga salitang magbibigay sa kanya ng pagkakataong magmukhang mas mabait sa harap nina Stanley at Frances.Ngunit wala siyang nakuha mula sa babae kundi isang simpleng tugon.Earlier, nakausap na ni Quinn si Frances bago pa man ang hapunan. Nasabi na niya sa ginang na wala na siyang balak palakihin ang nakaraang iskandalo at hindi na niya kailangang makarinig ng kung anu-anong paliwanag upang makapagpatuloy sa kanyang buhay.Hindi naman siya pumunta roon upang makipag-away kay Daphne.Kung iyon ang gustong mangyari ng dalaga, nagkamali ito ng inaasahan.Para kay Quinn, hindi na mahalaga kung gaano karaming beses pang humingi ng tawad si Daphne.Hindi niya kailangang piliting maging malapit dito, at lalong hindi niya kailangang patunayan sa sinuman na napatawa

GavriNapakuyom ang aking mga kamao."Stay behind me," mariin kong utos kay Quinn bago ko tuluyang binuksan ang pinto ng sasakyan.Hindi ko na hinintay ang sagot niya. Bumaba ako at mabilis na isinara ang pinto, saka bahagyang iniharang ang sarili sa pagitan niya at ng mga lalaking nagsisimula nang lumapit sa amin.My muscles tensed as I assessed the situation. My gaze swept across the three vehicles, counting the men as they stepped onto the asphalt. Some carried metal pipes, while others held guns that reflected the faint light from the roadside lamps.There were nearly a dozen of them.Possibly more inside the vehicles.I slowly rolled my shoulders, loosening the tension that had settled in my muscles.Hindi ko alam kung gaano karaming tao ang nakapuwesto sa paligid, ngunit malinaw na hindi basta-bastang mga tauhan ang ipinadala ni Lucas ngayon. Maayos ang pagkakahanay ng mga ito, at halatang pinaghandaan nila ang pagharang sa amin.Mabilis na bumaba rin si Quinn mula sa passenger