All Chapters of Mrs. Sterling, I Don't Want a Divorce!: Chapter 121 - Chapter 130

Third PersonKinaumagahan, halos bawat parte ng katawan ni Gavri ay kumikirot dahil sa mga pinsalang natamo niya ng nakaraang gabi. Kahit pilit niyang ipinapakitang maayos lamang ang kaniyang pakiramdam, hindi niya maikakailang masakit ang bawat paggalaw niya.Maging ang simpleng paggalaw ng kaniyang balikat o pag-unat ng kaniyang mga braso ay sapat na upang maramdaman niya ang paninikip ng mga kalamnan at kirot na kumakalat sa kaniyang katawan. May mga pasa rin siyang hindi maitatago, lalo na sa mga bahaging tinamaan siya nang husto.Gayunpaman, kung may isang bagay na mas masakit pa sa mga natamong bugbog, iyon ay ang matalim na tingin ng kaniyang asawa na kanina pa halos tumusok sa kaniya.Galit na galit si Quinn nang malaman nitong balak lamang niyang magpahinga sa bahay at hindi magpunta sa ospital para magpatingin. Wala itong pakialam kahit ilang beses niyang sabihin na kaya naman niyang tiisin ang kaunting kirot. Sa huli, siya pa rin ang nasunod, kaya wala siyang nagawa kundi a

Third PersonSinundan niya ng tingin ang asawa, ngunit nang makita ang bahagyang pag-igting ng panga nito ay unti-unti niyang naunawaan ang dahilan. Napakagat siya sa loob ng kaniyang pisngi upang pigilan ang pagngiti.Oh, my goodness. Nagseselos na naman ang isang ito.Sa halip na komprontahin agad ang lalaki, bahagya siyang lumapit dito at marahang hinaplos ang likod ng kamay nito gamit ang kaniyang hinlalaki.“Don't worry,” mahinang bulong niya upang si Gavri lamang ang makarinig. “Oliver is family.”Napalingon sa kaniya si Gavri. “I know that.”“Then why are you holding my hand like you're afraid someone might steal me away?”Saglit na natahimik ang lalaki bago bahagyang yumuko palapit sa kaniya.“Because I know how beautiful my wife is, and I'm aware that there are men who might be stupid enough to try.”Napakurap si Quinn, hindi makapaniwala sa sagot nito. Pagkatapos ay napailing siya at bahagyang kinurot ang tagiliran ng lalaki—ngunit agad din niyang naalala ang mga pasa nito k

GavriKumunot ang noo ni Stanley. Napatingin siya kay Quinn na para bang sinusubukan niyang unawain kung bakit tila nag-aalangan ang babae.Gayunpaman, sa kabila ng pagkalito niya, hindi nawala ang pag-asa sa kanyang mukha. Sa halip, mas lalo pa iyong naging kapansin-pansin habang hinihintay niya ang susunod na sasabihin ni Quinn.“May problema ba?” tanong niya, bahagyang yumuyuko pasulong. “You can tell me anything. Hindi mo kailangang mag-alala tungkol sa magiging reaksyon ko.”Napatingin ako kay Quinn. Alam kong kailangan niya ng kaunting panahon upang ayusin ang kanyang mga iniisip, ngunit hindi rin naman namin maaaring patagalin pa ang usapan.Kung talagang siya ang nawawalang anak nina Stanley at Frances, nararapat lamang na malaman ng mga ito ang katotohanan.Huminga nang malalim si Quinn. Inayos niya ang pagkakaupo sa sofa at tuluyang hinarap si Stanley. Hindi na siya umiwas ng tingin, bagama't napansin ko ang bahagyang tensyon sa kanyang panga at ang maingat na paghinga niya

Third PersonHindi niya alam kung gaano katagal siyang nanatili sa ganong posisyon. Ang alam lamang niya, sa bawat haplos ng lalaki sa kanyang likod at sa bawat marahang pag-uulit nito ng salitang anak, unti-unting nababawasan ang bigat na matagal niyang dinala sa kanyang puso.Hindi man nito mababawi ang lahat ng panahong hindi sila nagkasama, sapat na ang sandaling iyon upang iparamdam sa kanya na hindi pa huli ang lahat.Maaari pa silang magsimula.Maaari pa nilang kilalanin ang isa't isa.At marahil, sa kabila ng lahat ng pinagdaanan niya, maaari pa rin siyang magkaroon ng pamilyang matagal niyang inakalang hindi na niya makikilala.Ilang minuto silang nanatili sa ganong ayos.Hindi sila inabala ni Gavri, na tahimik lamang na nakatayo sa tabi ng kanyang asawa. Nakapamulsa ang isang kamay niya habang ang isa ay bahagyang nakalapat sa gilid ng kanyang katawan, at hindi niya maalis ang ngiti sa kanyang mga labi habang pinagmamasdan ang mag-amang mahigpit na magkayakap.Masaya siya pa

Quinn Sa tabi ko, tahimik na nakamasid si Gavri. Paminsan-minsan ay tumitingin siya sa akin upang tiyaking maayos lang ako, at sa bawat pagkakataong nagtatagpo ang aming mga mata, bahagya siyang tumatango na para bang sinasabi sa akin na naroon lamang siya.Malaking tulong iyon, kahit hindi ko aminin.Dahil sa kabila ng lahat ng ginagawa ko upang manatiling kalmado, hindi ko maikakailang natatakot din ako.Si Mommy ang pinag-uusapan namin.Ang babaeng hindi ko pa man lubusang nakikilala ay maaaring nasa panganib ngayon, at wala akong ibang magawa kundi maghintay habang ginagawa ng team ang lahat upang mahanap siya.Huminga ako nang malalim at pilit na ibinalik ang aking atensyon sa screen.Hindi ako puwedeng magpadala sa emosyon.Hindi hangga't hindi pa namin alam kung nasaan siya.Mabilis na lumipas ang mga oras habang patuloy ang paghahanap namin. Hindi na namin namalayan ang paglipas ng hapon dahil sa dami ng kailangang asikasuhin.May mga tauhang patuloy na sumusuri sa surveillan