"ดื่มค็อกเทลไปแค่แก้วเดียว""แพ้รึเปล่า""แพ้เหรอ ?" มีอาฉุกคิดไปชั่วครู่พลางยกมือขึ้นมานวดที่ขมับซ้ายขวา "ไม่นะ... ไม่น่าจะแพ้" ตรงนี้พูดเบา จนแทบไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา"ไหวไหม ?"มีอาพยักหน้า หลังจากที่ถูกพยุงตัวออกจากห้องน้ำมาที่โต๊ะอาหารอีกครั้ง"อยากกินอย่างอื่นไหม เดี๋ยวลงไปซื้อมาให้ใหม่ แครกเกอร์ บิสกิต หรือ ขนมปังโฮลวีตดี มื้อเช้าแบบนี้ ฉันว่าเธอไม่น่าจะกินอาหารหนัก ๆ ได้" คีตะบอกกับมีอา ก่อนที่เธอจะพยักหน้ารับคำอย่างว่าง่าย เพราะรู้สึกว่าตัวเองอ่อนเพลียมากเกินไป หากไม่ได้กินอะไรเข้าไปบ้าง ร่างกายคงจะแย่เอาแน่ ๆเวลาต่อมาเสียงคลื่นซัดฝั่งกระทบโขดหินดังมาถึงภายในห้องพักของรีสอร์ตหรูริมชายหาดแห่งหนึ่ง พร้อมด้วยสายลมโชยอ่อนปะทะเข้าหาร่างบางที่หลับใหลอยู่บนเตียงนอนสีขาว ทำให้รู้สึกตัวตื่นขึ้น เมื่อแสงแดดอันอบอุ่นยามเย็นตกกระทบเข้ามายังม่านตาคู่สวยที่ค่อย ๆ เปิดออกอย่างช้า ๆ"ตื่นแล้วเหรอ" ร่างสูงก้าวเข้ามานั่งลงข้างเตียงแล้วสบตากับอาจารย์สาวมีอาคนสวยที่ตอนนี้ดูท่าว่าจะอ่อนเพลียอยู่มาก เพราะมีเพียงแครกเกอร์สามสี่ชิ้นที่ตกถึงท้องไปก่อนหน้านี้เท่านั้น ดูเหมือนว่ากินอะไรเข้าไป สุดท้า
Ler mais