Todos os capítulos de ยุทธการขย่มรักอาจารย์สาวมีอาคนสวย: Capítulo 51 - Capítulo 60

"อ๊า !" ร่องรักรูเล็ก ๆ ถูกกดเข้ามาด้วยลำเอ็นท่อนใหญ่จากด้านหลัง ฝ่าความคับแน่นเข้ามาอย่างฝืดเคือง โดยไม่มีการกระตุ้นเร้าใด ๆ ซ้ำอีก ไม่มีแม้แต่สัญญาณเตือน ให้ได้รับรู้ ความเจ็บตรงเข้าเล่นงาน ก่อนจะแล่นพล่านไปทั่วตัวด้วยความซ่านเสียวในนาทีต่อมา เมื่อลำเอ็นดุ้นใหญ่กระเด้งสวนเข้าไปหนัก ๆ เน้น ๆ "เป็นผู้หญิงที่ร้อนแรง ให้ฉันแบบนี้ตลอดไปเลยได้ไหม" เสียงทุ้มพร่าเปล่งออกมาในจังหวะที่เด้งเอวสอบเข้าหาร่องรักอย่างรัวเร็ว ในขณะที่ร่างบางโยกไปมาตามแรงส่งที่ถูกกระแทกกระทั้นจากคนที่อยู่ด้านหลัง "กลัวว่านายจะเบื่อฉันไปซะก่อน อ๊ะ~อ๊ะ" "เธอเร่าร้อนขนาดไหน ทำไมฉันจะไม่รู้ คนที่เบื่อต้องไม่ใช่ฉันแน่ เธอจะเบื่อไหม ถ้าฉัันเอ่ยปากขอเธอบ่อยแบบนี้" "ถ้านายไหว ทำไมฉันถึงต้องเบื่อ อ๊ะ !" "ถ้าไม่เบื่อก็นอนอ้าขาไปเรื่อย ๆ จนกว่าฉันจะพอใจ คืนนี้อยู่กับฉันให้ถึงเช้าเลยได้ไหม" "ได้สิ...อ๊า~อ๊า ได้ เลย" "ฉันจะเอาเธอยันเช้า นับหนึ่งให้กับวันแรกของอายุใหม่เธอเลยมีอา" ว่าจบ ก็เสียบเสยลำเอ็นเข้าไปลึก ๆ ออกสุดจนเกือบหลุดออกมาจากร่องตอดหนึบ แล้วกระทุ้งอัดกลับเข้าไปใหม่ทำแบบนี้ซ้ำอยู่หลายหน ก่อนที่ร่างเล็กจะอ่อนยว

"ดูจากสีหน้าและก็แววตาเธอแล้ว เหมือนไม่ค่อยจะยินดีเท่าไหร่เลยนะ"มีอาก้มหน้าอย่างเบื่อหน่าย แม้จะไม่ได้ใส่ใจอะไร เลยทำให้เธอเลือกที่จะไม่ตอบโต้ออกไป ทำให้อีกฝ่ายได้ใจ จึงพูดขึ้นมาอย่างเหยียดหยัน"ช่างเถอะ อย่างว่าเธอคงจะตกใจมากเลยสินะ ที่เห็นว่าเป็นฉัน""เปล่าเลย เธอมีธุระอะไรเหรอ รีบพูดมาดีกว่า""ก็อย่างที่บอก ตอนนี้ฉันเป็นอาจารย์สอนอยู่ที่ริชฟอร์ด""แล้วยังไง""เหมือนว่าลูกศิษย์ของฉันที่ชื่อคีตะ จะเป็นคนเดียวที่ยังไม่ส่งรายงาน เห็นมีเกณฑ์ว่าจะไม่ผ่านวิชานี้ด้วย ฉันก็เลยอดเป็นห่วงไม่ได้ เธอพอจะรู้จักกับนักศึกษาคนนี้อยู่ใช่ไหม""ต้องการให้ฉันช่วยอะไรเหรอ""ได้ยินมาว่าเธอรู้จักเป็นการส่วนตัวกับคีตะ และฉันอาจจะต้องติวเพิ่มเป็นกรณีพิเศษให้กับเขา เลยอยากให้เธอช่วยพูดเรื่องนี้ให้หน่อย"เพราะรู้ดีว่าทางมหาวิทยาลัยไม่มีนโยบายเรื่องนี้ แล้วก็รู้ด้วยว่าหากพูดไป ยังไงคีตะก็ไม่ยอมติวเพิ่มอยู่แล้วอีกทั้งหลายวันมานี้ เธอเองก็ไม่ค่อยได้เจอกับคีตะเท่าไหร่ และ ช่วงนี้งานที่ผับของเขายุ่งมาก เพราะใกล้จะสิ้นปี ทำให้คีตะต้องเข้าไปดูงานที่ผับ จนไม่มีเวลาได้เจอกันเลย"ฉันคงช่วยพูดให้ไม่ได้หรอก ถ้าเธออยากช

ยุทธการขย่มรักอาจารย์สาวมีอาคนสวย(22)มีอานั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร กำลังแกะกล่องข้าวตามสั่งของมื้อกลางวันที่สั่งผ่านแอปส่งอาหารมาวางลงบนโต๊ะ เสียงสั่นเตือนจากโทรศัพท์มือถือก็รบเร้าให้ต้องยืดตัวไปหยิบมันออกมาจากกระเป๋าสะพาย ซึ่งวางอยู่บนเคาน์เตอร์ครัวเพื่อกดรับสาย(สวัสดีครับ หนูมีอา)"เอ่อคุณ" เพราะจำเสียงไม่ได้ และ ไม่คุ้นหูเสียเท่าไหร่ทำให้มีอาตอบอย่างอึกอักออกไปหลังกดรับสาย(ผม ณเรศ)"อ๋อ สวัสดีค่ะ ทำไมถึง .." เพราะไม่ได้ให้ช่องทางติดต่อกันไว้ และ ไม่คิดว่าจะต้องมาติดต่ออะไรกันอีก ทำให้มีอารู้สึกงุนงงปนสงสัยอยู่เล็กน้อยที่ได้รับการติดต่อในครั้งนี้(พอดีผมได้เบอร์ติดต่อหนูมาจากลูกสาว)"ลูกสาวเหรอคะ" มีอาทวนคำถามนั้นกลับไป(นิกกี้ ที่เป็นลูกสาวผม เห็นว่ารู้จักกันตอนงานวันเกิด)"อ๋อใช่ค่ะ มีอะไรรึเปล่าคะ" เสียงหวานเอ่ยถามกลับไปอย่างไม่เข้าใจถึงเหตุผลที่เขาติดต่อเธอมาอยู่ดี(นิกกี้อยากเรียนต่อเอยูเออัลฟ่า ผมอยากได้ติวเตอร์ที่จบจากที่นั่นพอดี หนูมีอาพอจะสนใจไหม)"สนค่ะ""ถ้างั้นเรามาคุยรายละเอียดกันก่อนดีไหม""ที่ไหนคะ" เพราะจะได้มีงานเพิ่มเติมรายได้เข้ามา ทำให้มีอาดีใจจนเนื้อเต้น เธอจดรา

"ฉันไม่อยากให้คุณณเรศลำบากใจ" "ลำบากใจ เรื่องอะไร" "ก็เรื่องที่ลูกสาวคุณณเรศชอบนาย แต่มีฉันเข้ามาคั่นตรงกลางนี่ไง ฉันอยากได้งาน อยากมีงานทำ ขอฉันติวหนังสือให้กับนิกกี้เถอะนะ ได้ไหม ?" มีอาจ้องหน้าเขาด้วยสายตาที่อ้อนวอน ในขณะที่เขาเองก็เพ่งมองเธออย่างใจอ่อนด้วยเช่นกัน "อยากได้งาน แค่นั้นใช่ไหม" เขาถาม เธออมยิ้มแล้วตอบกลับมาด้วยการพยักหน้าให้กัน "อือหือ" "ก็ได้ งั้นก็ทำหน้าที่ของเธอไป ส่วนฉันจะทำเหมือนไม่รู้จักกับเธอ แบบนี้โอเคไหม" "ขอบคุณนะ" มีอาโผเข้ามาสวมกอดที่เอวสอบของคีตะอย่างลืมตัว ทว่าอีกคนกลับดันร่างของเธอออก แล้วรั้งใบหน้าสวยขึ้นมาจูบเข้าที่กลีบปากนุ่มของเธอไปแทน "อื้อ !" เนิ่นนานกว่านาที กว่าที่คีตะจะผละริมฝีปากออกมาอย่างอ้อยอิ่ง "มันต้องมากกว่านี้ ไม่ให้รู้จักกัน ฉันต้องได้มากกว่ากอด และ มากกว่าจูบ เธอก็รู้...ว่าฉันเสแสร้งไม่เป็น ถ้าต้องให้อดทนทำเป็นไม่รู้จักเธอขนาดนั้น ฉันอาจจะทำมันไม่ได้" คีตะบอก ขณะที่ยังคงประคองใบหน้าสวยของมีอาเอาไว้อย่างทะนุถนอม "แล้วต้องให้ทำไง" เสียงหวานถามออกมาด้วยน้ำเสียงที่ออดอ้อน ทำหัวใจแกร่งของอีกคนวูบไหวในทันใด "กลับไปเธอต้องให้ฉันหนัก โ

ยุทธการขย่มรักอาจารย์สาวมีอาคนสวย(23)"ก็แบบที่ตอบได้ โดยไม่ต้องปิดบังอะไรไว้" ณเรศสบสายตาอันคมกริบของหลานชาย ก่อนที่คีตะจะตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น"ครับ""หึ" คำตอบของคีตะ ทำให้แววตาของณเรศแปรเปลี่ยนไป "รู้จักในระดับไหน" และ นั่นเป็นคำถามถัดมาที่ชวนให้คีตะต้องพูด โดยไม่มองหน้าของอีกฝ่าย"ก็ระดับที่คุณอา ไม่ควรจะมาถามอะไรแบบนี้""งั้นก็แปลว่าอาคงจีบหนูมีอา ไม่ได้แล้วสินะ""มันอยู่ที่ว่าเธอตอบสนองแบบไหนมากกว่า ไม่ได้อยู่ที่ผม""ใจกว้างดีแปลว่าถ้าอาจีบหนูมีอานี่ คีตะก็จะไม่ติดอะไรอย่างงั้นเหรอ""ถ้าอากล้า ก็ลองดู" คีตะพูดขึ้นด้วยแววตาที่จริงจัง ไม่ใช่เพราะท้าทายใครบางคนหรืออยากถูกขโมยหัวใจไปหากแต่พูดเพราะต้องการแสดงจุดยืนที่ชัดเจนว่าเขาเชื่อ และ มั่นใจในคนรักของตัวเองมากแค่ไหน หากมีอาเปลี่ยนใจไปหาคนอื่น โดยที่ไม่ได้รักกันแล้ว เขาก็คงห้ามหัวใจเธอเอาไว้ไม่ได้"ไม่ทราบว่า คุยอะไรกันอยู่เหรอคะ" ร่างบางกลับเข้ามาในวงสนทนา หลังจากที่การพูดคุยสิ้นสุดลงแล้ว ท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสงบ"กำลังคุยอยู่ว่า หนูมีอาจะให้ผมเป็นคนไปส่งไหม""ไม่เป็นไรเลยค่ะ หนูเอารถมา""พอดี ผมมีนัดกับเพื่อนเอ