All Chapters of กับดักรักลวงใจ บอสหน้านิ่งก็ร้องไห้เป็น: Chapter 11 - Chapter 20

30 Chapters

บทที่ 11

ซือจิ่งหวยเลิกคิ้วมองเธอ “หืม?”เหยียนเซี่ย “ขอบุหรี่ให้ฉันมวนหนึ่งค่ะ ขอบคุณค่ะ”เธอต้องการบุหรี่สักมวนเพื่อให้สงบสติอารมณ์ก่อน เพราะทั่วทั้งร่างของเธอกำลังสั่นเทาจนควบคุมไม่ได้ซือจิ่งหวยนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง มองเธอด้วยความนึกสนุก ก่อนจะหมุนตัวไปหยิบบุหรี่ในรถมาให้เธอมวนหนึ่ง“คุณเหยียนไม่โทรเรียกรถพยาบาลให้คุณชายกู้ก่อนหน่อยเหรอ?”นิ้วของเหยียนเซี่ยชะงักไปครู่หนึ่ง เธอจุดบุหรี่สูบเพื่อสงบอารมณ์ของตัวเอง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรแจ้งหน่วยกู้ชีพตอนที่หน่วยกู้ชีพมาถึง ซือจิ่งหวยก็ได้ออกไปก่อนล่วงหน้าแล้วตอนจากไปเขายังทิ้งเช็คเงินสดมูลค่าสองล้านห้าไว้ใบหนึ่ง บอกว่าเป็นค่าชดเชยเมื่อตั้งสติได้ เหยียนเซี่ยรู้สึกว่าซือจิ่งหวยไม่น่าจะตาบอดขนาดนั้น ลานจอดรถกว้างขวางปานนั้นเขากลับขับรถไปชนรถของกู้อี้เฉินได้พอดิบพอดีในโลกนี้จะมีเรื่องบังเอิญเช่นนี้ได้ที่ไหนกันแต่พอคิดถึงท่าทางดูไม่ใส่ใจของซือจิ่งหวย ก็ดูเหมือนจะเป็นเรื่องบังเอิญจริง ๆคิดไม่ออก ก็ไม่ต้องไปคิดแล้วเห็นแก่หน้าของโจวน่า เธอจึงยังคงพาตัวกู้อี้เฉินส่งโรงพยาบาล กู้อี้เฉินปากคอไม่ดี ตลอดทางเอาแต่ด่าทอว่าซือจิ่งหวยกับ
Read more

บทที่ 12

เหยียนฮวานบิดไปบิดมาพร้อมกับหมุนชายเสื้อ “คุณพ่อคะ อย่าต่อว่าพี่สาวแบบนั้นเลยค่ะ...”เหยียนเซี่ยยิ้มขัดจังหวะคำพูดของเธอ “งั้นก็รบกวนน้องสาวด้วยนะ”เธอนั่งลงที่โต๊ะอย่างไม่ยี่หระ มุมปากประดับด้วยรอยยิ้มที่เหมาะสม “คุณพ่อคะ คุณพ่อพูดแบบนี้ไม่ถูกนะคะ เหยียนฮวานกินอยู่ฟรี ๆ ในบ้านหลังนี้ อย่างน้อยก็ควรทำอะไรบ้าง เธอถึงจะอยู่ได้อย่างสบายใจไม่ใช่เหรอคะ?”พอสิ้นคำพูดของเธอ สีหน้าของหลินอันหรูและเหยียนฮวานก็มืดลงทันที แต่หลินอันหรูรีบยิ้มให้เหยียนอวิ๋นไห่ “นั่นสิคะอวิ๋นไห่ เซี่ยเซี่ยพูดถูกแล้วค่ะ”เหยียนอวิ๋นไห่หน้าดำคร่ำเครียด หันไปถลึงตาใส่เหยียนเซี่ย “ถ้าแกไม่กินก็ไสหัวไป”เหยียนเซี่ยกลับยิ้มสดใสยิ่งกว่าเดิม “ข้าวของบ้านหนู ทำไมหนูจะไม่กินล่ะคะ เดี๋ยวคนนอกก็กินหมดพอดี”คำพูดนี้ของเธอมีความนัยแฝงอยู่พูดจบก็หันไปมองเหยียนฮวานที่ยังยืนนิ่งอยู่ “น้องสาวรีบนั่งสิ ดูสิทำให้คุณพ่อโกรธขนาดไหน ใครไม่รู้เห็นเข้าคงคิดว่าเธอเป็นลูกแท้ ๆ ของคุณพ่อเสียอีก”พูดจบก็หันไปบอกแม่บ้านหลิว “มัวอึ้งอะไรอยู่คะ? ยังไม่รีบไปหยิบถ้วยชามมาให้ฉันอีก? หรือจะรอให้คุณหนูรองไปหยิบมาให้จริง ๆ?”เธอเน้นคำว่าคุณหน
Read more

บทที่ 13

เป็นเวินรุ่ย เวินรุ่ยบอกว่าวันนี้มีงานเลี้ยง และซือจิ่งหวยก็อยู่ที่นั่นด้วยถามเธอว่าจะไปไหม เธอตอบกลับไปว่า “ต้องไปอยู่แล้ว”นิสัยของเธอมีข้อดีอย่างหนึ่งมาตั้งแต่เด็ก นั่นคือยิ่งเจออุปสรรคก็ยิ่งฮึดสู้ตราบใดที่ซือจิ่งหวยยังไม่เอ่ยปากว่าไม่ร่วมมือกับเธอ เธอก็จะไม่มีทางยอมแพ้เด็ดขาดเวินรุ่ยส่งที่อยู่มาให้ เหยียนเซี่ยดูแล้วก็รีบไปล้างหน้าแปรงฟันในห้องน้ำ แต่งหน้าอย่างประณีต แล้วมุ่งหน้าไปยังจุดหมายเหยียนเซี่ยถือสัญญาและแผนงานเดินลงบันไดมา ก็เห็นแม่ลูกทั้งคู่กำลังกระซิบกระซาบกันบนโซฟา“แม่คะ ถ้าพี่อี้เฉินยังจะหมั้นกับเหยียนเซี่ยจริง ๆ แล้วหนูจะทำยังไงดีล่ะคะ?”หลินอันหรูแค่นหัวเราะ “มีแม่คอยช่วยอยู่ ลูกจะกลัวอะไร? ไม่ใช่ว่าลูก...”“ทั้งสองท่านคะ ครั้งหน้าถ้าจะแอบคุยกันเรื่องจะแย่งของของคนอื่น อย่างน้อยก็หาซอกมุมมืด ๆ หลบไปคุยกันหน่อยนะคะ ดูสิคะพอดีฉันบังเอิญได้ยินเข้า มันน่าอึดอัดใจจะตายไป”เธอยิ้มเดินลงบันไดมา หลังจากพูดจบก็มองดูแม่ลูกทั้งคู่ที่มีสีหน้าเปลี่ยนไปพร้อมกันอย่างพึงพอใจต่อให้เหยียนฮวานและแม่ของเธอหน้าหนาแค่ไหน ก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงขึ้นมาแต่จะโทษที่ทั้งสองคุยเร
Read more

บทที่ 14

เมื่อสังเกตเห็นสายตาของซือจิ่งหวย เหยียนเซี่ยก็หวนนึกถึงความวุ่นวายในค่ำคืนนั้นขึ้นมาทันทีแก้มของเธอร้อนผ่าวขึ้นมาในฉับพลันแต่ชายหนุ่มกลับมีกลิ่นอายความสูงส่ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความเย็นชา ในดวงตาหงส์คู่นั้นไม่มีร่องรอยของตัณหาเลยแม้แต่น้อยจนทำเอาคนที่อยากจะด่าเขาว่าเป็นพวกกามวิตถารยังหาจังหวะลงมือไม่ได้เหยียนเซี่ยได้แต่กระแอมเบา ๆ แล้วพูดต่อ “ข้อได้เปรียบก็คือ แม้บริษัทของเราจะเล็ก แต่หากเซ็นสัญญาฉบับนี้กับคุณ เราจะทุ่มเทแรงกายแรงใจให้กับโครงการของคุณเพียงโครงการเดียว ซึ่งจะเอาใจใส่ได้มากกว่าบริษัทอื่นแน่นอนค่ะ”เธอกวาดสายตามองซือจิ่งหวย แต่ใบหน้าของชายหนุ่มยังคงนิ่งเฉยเหยียนเซี่ยกรอกตาอยู่ในใจพลางพูดต่อ “อีกอย่างคือ ไม่ว่าคุณจะมีข้อเรียกร้องใด ๆ เราสามารถตอบสนองให้ได้ในระดับสูงสุดค่ะ!”ใบหน้าของซือจิ่งหวยเริ่มมีความเปลี่ยนแปลงขึ้นมาบ้างแล้ว“อ๋อ? ข้อเรียกร้องอะไรก็ตอบสนองได้หมดเลยเหรอ?”เหยียนเซี่ยพยักหน้าอย่างจริงใจ แต่กลับต้องเผชิญกับดวงตาที่ลึกสุดหยั่งของซือจิ่งหวยเขาไม่พูดอะไรอีก นิ้วยังคงเคาะลงบนโซฟาเป็นจังหวะเสียงดังกึกกักฟังดูไม่รีบร้อนและไม่เชื่องช้าจนเกินไปแ
Read more

บทที่ 15

หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ ประตูก็ถูกเปิดออกจากด้านใน ซือจิ่งหวยเห็นเหยียนเซี่ยแล้ว ในแววตาไม่ได้มีความแปลกใจเลยแม้แต่น้อยราวกับปักใจเชื่อมั่นว่าเธอจะต้องมาเขาอาบน้ำเรียบร้อยแล้ว บนตัวสวมเพียงชุดคลุมอาบน้ำสีขาว ชุดคลุมเป็นแบบคอไขว้ สายรัดเอวของเขามัดไว้ไม่แน่นนักเหยียนเซี่ยจึงมองเห็นกล้ามอกที่โผล่พ้นออกมาให้เห็นรำไรที่หน้าอกของเขาได้อย่างง่ายดายซือจิ่งหวยรูปร่างสูงใหญ่ ปกติมักสวมสูทสั่งตัดพิเศษดูรูปร่างเพรียวบางแต่เขาจัดเป็นคนประเภทถอดเสื้อแล้วเห็นกล้ามเนื้อชัดเจน บางทีเขาอาจจะออกกำลังกายเป็นประจำ ทั้งกล้ามอกและกล้ามท้องต่างก็มีครบ เป็นประเภทที่เหล่าคนคลั่งไคล้คนหล่อเห็นแล้วต้องน้ำลายหกแน่นอนตอนที่เขาเห็นเหยียนเซี่ย ดูเหมือนจะไม่แปลกใจเลย เพียงเอ่ยถามว่า “คิดดีแล้วเหรอ?”เหยียนเซี่ยเม้มปาก ยื่นสัญญาให้ “ฉันมีข้อเรียกร้องอย่างหนึ่ง เงินต้องเข้าบัญชีภายในวันนี้ค่ะ”“แล้วก็... ฉันจะอยู่กับคุณแค่เดือนเดียวเท่านั้น และเรื่องนี้ต้องเป็นความลับค่ะ”ซือจิ่งหวยไม่ได้พูดอะไร เพียงยกยิ้มที่มุมปากเบา ๆ มือใหญ่ก็โอบเอวคอดของเหยียนเซี่ยไว้ทันทีเขาออกแรงดึงเบา ๆ เหยียนเซี่ยก็ถูกดึงเข้าไปใ
Read more

บทที่ 16

เพราะเพิ่งทำเรื่องชวนให้รู้สึกผิดมา เธอจึงรู้สึกละอายใจอยู่บ้างเมื่อหันหน้ากลับไปอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ก็เห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นของเวินรุ่ย “เซี่ยเซี่ย ทำไมเธอไม่ตอบข้อความฉันเลยล่ะ?”“แล้วทำไมมาอยู่ตรงนี้? นี่มันโซนห้องพัก ตอนนี้ซือจิ่งหวยอยู่ที่ห้องส่วนตัวด้านหลัง ไปกัน เดี๋ยวฉันพาเธอไป”เหยียนเซี่ย “เอ่อ เดี๋ยวก่อน ฉัน...”แต่เวินรุ่ยกลับไม่เปิดโอกาสให้เธอได้อธิบายเลยสักนิด เขาจูงมือเธอเดินออกจากโซนห้องพัก ไปยังอาคารอีกหลังของคลับเฮาส์ทันทีเธอเพิ่งจะสังเกตเห็นว่า ตอนนี้ดวงตะวันคล้อยต่ำลงทางทิศตะวันตกแล้วพูดอีกนัยหนึ่งคือ เธอนอนอยู่ในห้องของซือจิ่งหวยมาเกือบตลอดทั้งวันห้องส่วนตัวที่ซือจิ่งหวยอยู่นั้นอยู่ไม่ไกล เวินรุ่ยกึ่งลากกึ่งจูงเหยียนเซี่ยไปอย่างเร่งรีบแล้วผลักประตูห้องออก ทันทีที่ประตูเปิด เหยียนเซี่ยก็เห็นในห้องมีคนไม่กี่คนนั่งกระจัดกระจายอยู่ซือจิ่งหวยกำลังนั่งเล่นไพ่อยู่ที่โต๊ะกับคนอื่น ๆทั้งที่เพิ่งผ่านการออกกำลังกายอย่างหนักหน่วงในห้องพักมาแท้ ๆ แต่ตอนนี้เขากลับดูไม่มีวี่แววความเหนื่อยล้าเลยแม้แต่น้อยเขาสวมเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาว แขนเสื้อถูกพับ
Read more

บทที่ 17

ชิวอวิ๋นเข้าใจทันที ซือจิ่งหวยกำลังสนใจในตัวเหยียนเซี่ยเขาใช้ลิ้นดันฟันกรามด้านในเบา ๆ ในใจรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะใช้หางตาเหลือบมองเหยียนเซี่ยที่อยู่ด้านข้างใบหน้าของเหยียนเซี่ยมีเสน่ห์เย้ายวนใจมากจริง ๆ ก็ไม่แปลกที่คนอย่างซือจิ่งหวยจะออกโรงเองเมื่อซือจิ่งหวยเปิดปากแล้ว เหยียนเซี่ยก็ไม่อาจทำตัวอิดออดได้อีก ทำได้แค่นั่งลงข้างกายเขาทันทีที่นั่งลง เธอก็ได้กลิ่นหอมโทนวู้ดดี้อันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวจากร่างของซือจิ่งหวย เธอจึงรู้สึกว้าวุ่นใจอยู่บ้างเธอรู้สึกเหมือนหลวมตัวขึ้นเรือโจรอย่างไรอย่างนั้นหลังจากเล่นไปได้สองสามตา ซือจิ่งหวยก็ดูเหมือนจะเหนื่อยแล้ว เขาโยนไพ่ลงบนโต๊ะอย่างเกียจคร้าน แล้วพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “เธอมาเล่นสิ”เหยียนเซี่ยดึงสติตัวเองกลับมาพลางเลิกคิ้วมองเขา “คุณแน่ใจนะ?”ปกติเธอไม่เคยสนใจเรื่องเล่นไพ่และเล่นไม่ค่อยเป็นด้วยซ้ำ แต่เธอเป็นคนฉลาด จากการเล่นที่เพิ่งจบไปไม่กี่ตา เธอก็จับจุดกฎกติกาทั้งหมดได้แล้วซือจิ่งหวยแค่นเสียงหึในลำคอ ดวงตาทรงหงส์ปรายมองเธอ “ชนะแล้วฉันให้เธอ เสียฉันจ่ายเอง”เหยียนเซี่ยยิ้มบาง ๆ ไม่มีท่าทีจะกลัว เธอ
Read more

บทที่ 18

ทั้งสองคนเดินออกจากห้องคนไข้ เดินเคียงข้างกันไปตามทางเดินจนถึงโซนสูบบุหรี่ที่อยู่สุดโถงทางเดินของโรงพยาบาลซูซูเพิ่งจะจุดบุหรี่ขึ้นมา เหยียนเซี่ยก็ยื่นมือไปดับมันทันที “เธอกลัวว่าแม่เธอจะไม่ได้กลิ่นเหรอ?”ซูซูเม้มปาก หันมองเธอ “ฝ่ายบัญชีโอนเงินมาให้ฉันแล้ว เธอไปเอาเงินมาจากไหน?”ไม่ได้เจอกันแค่วันเดียวเท่านั้น ซูซูก็รู้สึกว่าเหยียนเซี่ยดูเหนื่อยล้ากว่าแต่ก่อนมากเหยียนเซี่ยไม่อยากอธิบายที่มาของเงินให้ชัดเจนนัก เธอกลัวว่าหากซูซูรู้เข้าจะรู้สึกผิดในใจ จึงพูดแค่ว่า “ฉันตามตื๊อจนซือจิ่งหวยยอมเซ็นสัญญาน่ะสิ”ซูซูเลิกคิ้วมองเธอ “เขาไม่ยอมตอบตกลงมาตลอดไม่ใช่เหรอ?”“แถมฉันยังได้ยินฝ่ายบัญชีบอกอีกว่า ยอดเงินที่บริษัทของซือจิ่งหวยโอนมา มันมากกว่ามูลค่าในสัญญาเดิมตั้งหนึ่งในสาม เซี่ยเซี่ย เธออย่าทำเรื่องโง่ ๆ เพื่อฉันนะ”ในฐานะหุ้นส่วนคนหนึ่งของบริษัท เธอย่อมได้รู้ยอดเงินรายรับแต่ละรายการและในฐานะเพื่อนที่คบกันมานานหลายปี ต่อให้เหยียนเซี่ยไม่พูด เธอก็พอจะเดาอะไรบางอย่างได้อยู่ดี“จิ๊ ดูเธอพูดเข้าสิ ก็แค่เซ็นสัญญาตามปกติ เธอยังจะมาสงสัยฉันอีก หรือเธอคิดว่าฉันไม่มีปัญญาดีลสัญญาใหญ่ ๆ แบบน
Read more

บทที่ 19

การต้องยอมรับความจริงว่าคนที่ตัวเองรักเป็นผู้ชายเฮงซวย มันไม่ใช่เรื่องที่ทำใจได้ง่าย ๆ เลยเหยียนเซี่ยเดินออกจากโรงพยาบาล เอนกายพิงรถที่จอดอยู่พลางสูบบุหรี่ ตอนที่รสขมปร่าของบุหรี่ถูกสูดเข้าปอด มันกดความขมขื่นในใจลงไปได้บ้างเดิมทีเธอเป็นคนสวยจัดอยู่แล้ว ภาพที่ยืนปล่อยผมยาวปลิวไสวไปตามสายลมพลางคีบบุหรี่สูบเช่นนี้ ต่อให้เป็นเวลากลางคืนก็ยังดูน่าดึงดูดตอนที่เหยียนฮวานเดินลงมา ก็เจอภาพเธอในตอนนี้พอดีแววตาของเธอฉายแววริษยาแวบหนึ่ง ก่อนจะปรับสีหน้าแย้มยิ้มแล้วก้าวเข้าไป “พี่กำลังรอฉันอยู่เหรอ?”เหยียนเซี่ยปรายตามองเธอแวบหนึ่งโดยไม่พูดอะไร เพียงยื่นมือไปดับก้นบุหรี่เงียบ ๆเหยียนฮวานไม่ยี่หระ ยังคงพูดต่อว่า “ไม่ต้องลำบากหรอกค่ะพี่ วันนี้คุณพ่อเพิ่งซื้อรถคันใหม่ให้ฉัน พี่ยังไม่เคยเห็นใช่ไหม พี่ดูสิคะว่าสวยไหม?”พูดจบ เธอก็ชี้มือไปยังรถเบนซ์ป้ายแดงคันใหม่เอี่ยมที่จอดอยู่ไม่ไกลเหยียนฮวานชอบทำตัวแบบนี้เสมอ น้ำเสียงอ่อนหวานนุ่มนวล แต่คำพูดคำจากลับอบอวลไปด้วยจริตเสแสร้งทั้งที่เธอรู้อยู่เต็มอกว่าตอนที่เหยียนเซี่ยจะซื้อรถคันแรกเคยมีเรื่องขัดแย้งกับพ่อ ตอนนั้นเธออยากได้รถที่ตัวเองชอบ แต่
Read more

บทที่ 20

หลินอันหรูเข้าใจทันที หันไปมองเหยียนอวิ๋นไห่ที่กำลังเดินลงมาจากชั้นบน พลางเขย่าแขนเหยียนฮวานเบา ๆ“ไม่เป็นไรค่ะคุณแม่ ที่พี่สาวชนรถหนูพังคงไม่ได้ตั้งใจหรอกค่ะ” เหยียนฮวานสูดดม พลางพูดด้วยน้ำเสียงน้อยเนื้อต่ำใจเหยียนอวิ๋นไห่จับประเด็นได้ เขาก้าวฉับ ๆ ลงบันไดมาพลางขมวดคิ้วมองเหยียนเซี่ยที่กำลังนั่งสบายใจเฉิบอยู่บนโซฟา “เกิดอะไรขึ้นกันแน่ แกพูดมาซิ?”เหยียนเซี่ยได้ยินดังนั้นจึงเหลือบตาขึ้นมองแวบหนึ่ง “จะเป็นยังไงได้ล่ะคะ ก็เหมือนอย่างที่เธอพูดนั่นแหละ หนูไม่ทันระวังไปชนรถใหม่ของเธอเข้า”เธอเอียงคอเล็กน้อยพลางมองเหยียนอวิ๋นไห่ สีหน้าดูบริสุทธิ์ไร้เดียงสาเหยียนอวิ๋นไห่โกรธจนตัวสั่น “นี่แกอิจฉาน้องสาวแกใช่ไหม?”“ฉันซื้อรถให้ก็เพราะเห็นว่าน้องเดินทางไปไหนมาไหนไม่สะดวก เมื่อก่อนเธอไม่เคยได้ใช้ของดี ๆ ช่วงนี้เงินพ่อก็เริ่มคล่องตัว เลยซื้อรถดี ๆ ให้เธอสักคัน เรื่องเล็ก ๆ แค่นี้ทำไมแกต้องมีปัญหากับน้องด้วย?”สีหน้าของเหยียนเซี่ยไม่แปรเปลี่ยน แต่ในใจกลับรู้สึกตลกสิ้นดีเธอไม่ได้ตอบ กลับเป็นหลินอันหรูที่อยู่ข้าง ๆ พูดแทรกเข้ามา “อวิ๋นไห่ คุณอย่าโกรธไปเลยค่ะ เหยียนเซี่ยยังเด็ก มีนิสัยงอแงแ
Read more
PREV
123
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status