เข้าสู่ระบบ[หวานซึ้ง + คลุมเครือ + สั่งสอนคนเลว] เธอผู้ถูกคู่หมั้นหักหลัง เคาะประตูห้องของชายที่ได้ชื่อว่ารับมือยากที่สุดกลางดึก และร่วมรักกันหนึ่งคืน สำหรับเธอเป็นเพียงการแก้แค้น แต่กลับไม่คิดว่าจะตกลงไปในกับดักที่ผู้ชายวางแผนไว้ล่วงหน้านานแล้ว เหยียนเซี่ยเป็นสาวงามขึ้นชื่อในแวดวงเมืองหลวง น่าเสียดายที่เป็นที่รู้กันทั่วว่าเป็นพวกคลั่งรัก การหักหลังเพียงครั้งเดียว ทำให้เธอกลายเป็นตัวตลกของคนทั้งเมืองหลวง ใครจะคิดว่าเผลอแป๊บเดียว เธอก็หันไปเกาะขาบิ๊กบอสเสียแล้ว นึกว่าจบหนึ่งคืนแล้ว ต่างคนต่างแยกย้ายบ้านใครบ้านมัน ใครจะรู้ว่าบิ๊กบอสกลับตามติดเธอตั้งแต่นั้นมา คืนหนึ่ง ชายหนุ่มเคาะประตูห้องของเธอ คิ้วและดวงตาที่เย็นชาเผยให้เห็นความไม่พอใจเล็กน้อย: “ว่าไง? ยั่วฉันแล้วคิดจะหนีงั้นเหรอ?” และหลังจากนั้น เธอก็ไม่สามารถหนีพ้นเงื้อมมือมารของผู้ชายคนนี้ได้อีก ทุกคืนต้องประคองเอวร้องไห้สะอึกสะอื้น ใครก็ได้บอกที ผู้ชายที่ทำหน้าเย็นชาคนนี้ ทำไมถึงได้รับมือยากขนาดนี้!!!
ดูเพิ่มเติมนาน ๆ ทีเหยียนเซี่ยจะเรียกเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเช่นนี้ สีหน้าของเหยียนอวิ๋นไห่ก็อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด“กินข้าวเช้าก่อนเถอะ กินเสร็จแล้วออกไปข้างนอกกับพ่อหน่อย”เหยียนเซี่ยนั่งลงพลางเลิกคิ้วมองเขา “ไปไหนคะ?”เหยียนอวิ๋นไห่ขมวดคิ้ว “เดี๋ยวไปถึงก็รู้เอง”เหยียนเซี่ยรับคำเบา ๆ แล้วไม่ถามต่อ เมื่อหันไปเห็นเหยียนฮวานที่นั่งหน้าบึ้งอยู่ฝั่งตรงข้าม รอยยิ้มบนใบหน้าก็ยิ่งสดใสขึ้นแต่อารมณ์ดีได้ไม่นาน สีหน้าของเธอก็เริ่มบูดบึ้งขึ้นมา“พ่อคะ พาหนูมาที่นี่ทำไมคะ?”เหยียนเซี่ยมองโรงพยาบาลตรงหน้า แล้วหันไปมองเหยียนอวิ๋นไห่สถานที่ตรงหน้าคือโรงพยาบาลที่กู้อี้เฉินพักรักษาตัวอยู่ เนื่องจากกลัวว่าจะบังเอิญเจอเขา ช่วงนี้เธอจึงไม่แม้แต่จะมาเยี่ยมแม่ของซูซู เพราะไม่อยากเจอหน้ากู้อี้เฉินแน่นอนว่าไม่ใช่เพราะกลัว แค่รู้สึกว่าเป็นอัปมงคลเท่านั้นตอนนี้พอเห็นว่าเหยียนอวิ๋นไห่พาเธอมาที่นี่ สีหน้าของเธอจึงไม่น่ามองทันทีเธอว่าแล้วเชียว ระหว่างทางเหยียนอวิ๋นไห่ยังสั่งให้คนขับรถแวะซื้อช่อดอกไม้ ที่แท้ก็เพื่อเรื่องนี้นี่เองเหยียนอวิ๋นไห่ลงจากรถ สายตาที่มองเธอฉายแววไม่พอใจนัก “เซี่ยเซี่ย แกโตขนาดนี้แล้ว
เหยียนเซี่ยเม้มริมฝีปาก พูดด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ “อ้อ พ่อไปแอบอยู่ใต้เตียงพวกเขามาเหรอคะ ถึงได้รู้ว่าพวกเขาไม่มีอะไรกัน?”เหยียนอวิ๋นไห่ “...”ปากของเธอไม่เคยยอมใครอยู่แล้ว ที่ผ่านมาเหยียนเซี่ยเถียงกลับเสมอ แต่ก็ไม่เคยพูดคำแรง ๆ แบบนี้มาก่อนคำพูดครั้งนี้ทำให้เหยียนอวิ๋นไห่โกรธจนแทบระเบิดจริง ๆเหยียนเซี่ยอาศัยจังหวะที่เหยียนอวิ๋นไห่ยังตั้งตัวไม่ทันรีบก้าวจากไป ตรงขึ้นชั้นบน ก่อนจะปิดประตูห้องของตัวเองดังปังเหยียนอวิ๋นไห่อึ้งไปครู่หนึ่ง พอได้สติก็ยกมือกุมหน้าอกด้วยสีหน้าย่ำแย่ “ลูกอกตัญญู ลูกอกตัญญูจริง ๆ!”เหยียนฮวานรีบเข้าไปประคองเขา หยาดน้ำคลออยู่ในดวงตา “ขอโทษค่ะคุณพ่อ ต่อไปหนูจะไม่ไปเยี่ยมพี่อี้เฉินแล้ว จะได้ไม่ทำให้พี่สาวเข้าใจผิด”“แต่ว่าหนูไม่ได้ ไม่ได้มีอะไรกับเขาจริง ๆ นะคะ...” เหยียนฮวานพูดไปร้องไห้ไปหัวใจของเหยียนอวิ๋นไห่อ่อนยวบลงทันที เขาถอนหายใจ “พ่อรู้ว่าลูกเป็นเด็กดี อย่าเก็บคำพูดของเหยียนเซี่ยมาใส่ใจเลย”“ครั้งหน้าพ่อจะทวงความยุติธรรมให้ลูกเอง”ชั้นล่างเป็นภาพของพ่อผู้เมตตาและลูกสาวผู้กตัญญู แต่เหยียนเซี่ยที่อยู่ชั้นบนกลับรู้สึกราวกับจมดิ่งลงสู่ก้นเหวเธอโยนก
สีหน้าของคุณนายซือเปลี่ยนจากหม่นหมองเป็นสดใสขึ้น ก่อนเอ่ยยิ้ม ๆ “ลูกสาวของอาแท้ ๆ ของลูกเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ พวกลูกนัดเจอกันหน่อยสิ”ขอแค่ไม่ใช่คนโง่ก็คงฟังออกทั้งนั้นว่าคุณนายซือกำลังเร่งให้แต่งงานเหยียนเซี่ยถอนหายใจ ไม่คิดเลยว่าผู้ชายที่สมบูรณ์แบบอย่างซือจิ่งหวยจะต้องเผชิญชะตากรรมถูกเร่งแต่งงานด้วยช่างเป็นเรื่องที่...ซือจิ่งหวยเหลือบมองไปยังจุดที่เหยียนเซี่ยซ่อนตัวอยู่โดยไม่รู้ตัว ก่อนขมวดคิ้ว “เรื่องของผม ผมจัดการเองได้ แม่ไม่ต้องห่วงหรอกครับ”คุณนายซือได้ยินเช่นนั้น สีหน้าก็หม่นลงอีกครั้ง “จิ่งหวย แม่ทำทั้งหมดนี้ก็เพื่ออนาคตของลูกนะ”“ฉินฉิงเป็นผู้หญิงที่ดีจริง ๆ เป็นด็อกเตอร์ที่เรียนจบจากต่างประเทศ ทั้งยังหน้าตาสะสวย ดีกว่าพวกผู้หญิงไม่เป็นโล้เป็นพายที่ลูกคบอยู่ข้างนอกตั้งไม่รู้กี่เท่า”“ถ้าลูกแต่งงานมีครอบครัวเร็ว ๆ แม่ก็จะได้สบายใจเสียที”เหยียนเซี่ยที่กำลังแอบฟังเรื่องชาวบ้านอยู่ถึงกับชะงักไปดูเหมือนว่า ผู้หญิงไม่เป็นโล้เป็นพายที่คุณนายซือพูดถึง จะหมายถึงเธอ?ความคิดนี้ทำให้เธอหมดอารมณ์จะแอบฟังต่อ ดีที่คุณนายซือพูดต่อได้ไม่กี่ประโยค ซือจิ่งหวยก็อ้างว่าตัวเองเห
ในด้านนี้ ซือจิ่งหวยเป็นคนเอาจริงและไม่พูดพร่ำเพรื่อมาโดยตลอดเพียงไม่นาน เหยียนเซี่ยก็ยอมแพ้อย่างสิ้นเชิง หมดเรี่ยวแรงจะรับมือ สุดท้ายจึงปล่อยตัวปล่อยใจไปแต่ในวินาทีต่อมา ซือจิ่งหวยก็บีบคางของเธอไว้ สายตาเย็นเยียบจ้องตรงมาที่เธอ “ตั้งใจหน่อย ไม่งั้นก็ออกไปเดี๋ยวนี้”เหยียนเซี่ย “...”ในใจเธอคร่ำครวญว่าตัวเองไปหาเรื่องกับตัวปัญหาเข้าให้แล้ว และยังต้องฝืนรวบรวมสติรับมือกับเขาต่อไปหลังจากทุกอย่างจบลง ซือจิ่งหวยก็ลุกขึ้นจากเตียงชายหนุ่มมีเพียงผ้าขนหนูพันท่อนล่างเอาไว้ เขามองมาที่เธอ บางทีอาจเป็นเพราะแสงไฟสลัวเกินไป เธอจึงมองอารมณ์ในดวงตาของซือจิ่งหวยได้ไม่ชัดเจนแต่เธอก็ไม่ได้อยากเข้าใจ เพียงคำนวณวันเวลาอยู่ในใจ ยังเหลืออีกยี่สิบกว่าวันเธอต้องอดทนซือจิ่งหวยกำลังจะหันตัวเดินเข้าห้องน้ำ เหยียนเซี่ยก็ลุกขึ้นจับแขนเขาไว้ ดวงตากลมโตคู่งามกะพริบปริบ ๆ แลดูไร้เดียงสา“ประธานซือคะ เรื่องความร่วมมือ...”ซือจิ่งหวยดึงมือกลับ น้ำเสียงเย็นชา “ฉันจะแจ้งให้ฝ่ายธุรกิจดำเนินความร่วมมือต่อ”เหยียนเซี่ยถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนปล่อยมือเขาแล้วเอนตัวลงบนเตียงอีกครั้งเธอไม่เห็นว่าซือจิ่งหวยก





