جميع فصول : الفصل -الفصل 10

30 فصول

บทที่ 1

คนในวงการต่างรู้กันดีว่า เหยียนเซี่ยเป็นแค่พวกคลั่งรัก ที่คอยตามเลียแข้งเลียขากู้อี้เฉินอย่างต่ำต้อยดังนั้นเมื่อเธออยู่ในชุดสายเดี่ยวสุดเซ็กซี่ เคาะประตูห้องพักโรงแรมของซือจิ่งหวย ซือจิ่งหวยจึงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย“ไม่กลัวกู้อี้เฉินรู้หรือไง?”เหยียนเซี่ยแค่นหัวเราะ ก่อนจะเกี่ยวคอซือจิ่งหวยแล้วจูบลงไป เป็นฝ่ายรุกหนักเกินไปเสียด้วยซ้ำในปากของชายหนุ่มมีกลิ่นยาสูบจาง ๆ ซึ่งก็หอมดีเหมือนกันคนในแวดวงต่างรู้ว่า ซือจิ่งหวยเป็นพวกเจนจัด การที่เหยียนเซี่ยเลือกเขา ส่วนหนึ่งเพราะวิธีการและเบื้องหลังของซือจิ่งหวยแข็งแกร่งกว่ากู้อี้เฉินมาก มากพอที่จะทำให้กู้อี้เฉินอกแตกตายได้เลยอีกอย่างคือคนอย่างซือจิ่งหวย ไม่เคยใช้ผู้หญิงเกินหนึ่งเดือนใช้เสร็จก็ทิ้งง่าย ๆ !เหยียนเซี่ยมั่นใจในรูปร่างและหน้าตาของตนเอง ดังนั้นเมื่อรู้ว่ากู้อี้เฉินไปนัวเนียกับน้องสาวต่างแม่ของเธอ เธอจึงรีบมาหาซือจิ่งหวยทันทีไม่ใช่ว่ากู้อี้เฉินชอบเอาเรื่องที่เธอคอยตามเลียแข้งเลียขาเขา ไปอวดใครต่อใครหรอกเหรอเหยียนเซี่ยคนนี้แหละ จะทำให้ทุกคนรู้ว่า ต่อให้ขาดกู้อี้เฉินไปเธอก็อยู่ได้!ซือจิ่งหวยชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเปลี
اقرأ المزيد

บทที่ 2

หลังจากนั้นเธอก็เปิดไลน์ของซูซู: “ชิ นี่ถึงขั้นเสียตัวให้กู้อี้เฉินแล้วเหรอ? ไหนบอกว่าจะเก็บครั้งแรกไว้ให้ถึงวันแต่งงานไง?”เหยียนเซี่ยหัวเราะหึ ๆ ตอบกลับไปว่า “ใครบอกว่าเป็นกู้อี้เฉิน? ทำเหมือนฉันไม่มีใครเอาไปได้”ข้อความเพิ่งส่งไป ซูซูก็โทรเข้ามาทันที พอรับสายก็กรีดร้องเสียงดัง “ไม่จริงน่าเหยียนเซี่ย เธอเอาจริงดิ?”“ถึงกับสลัดกู้อี้เฉินผู้ชายเฮงซวยคนนั้นทิ้งเลยเหรอ?”เห็นไหมล่ะ ใคร ๆ ก็ดูออกว่ากู้อี้เฉินเป็นผู้ชายเฮงซวย ตอนนั้นเธอดันถูกผู้ชายคนนี้บังตา เอาแต่คิดว่าเขาไม่เหมือนใคร รักเขาจนถอนตัวไม่ขึ้นพอตื่นจากฝันถึงได้รู้ว่าตัวเองน่าขำแค่ไหนแต่เรื่องนั้นมันไม่สำคัญแล้วเธอตอบรับในลำคอ: “ใช่ ปล่อยข่าวไปตามนั้นเลย บอกว่าฉันเป็นคนสลัดกู้อี้เฉินทิ้งเอง”กู้อี้เฉินรักหน้าตายิ่งกว่าอะไร เธอตั้งใจจะทำให้กู้อี้เฉินเสียหน้าจนไม่มีที่ยืนในสังคม“แล้วผู้ชายคนนั้นเป็นใคร?” ซูซูถามเหยียนเซี่ยคลึงไหล่ที่ปวดหนึบ: “ฉันกำลังจะกลับไปเปลี่ยนชุด เดี๋ยวค่อยไปคุยกันที่บริษัทนะ”ซูซูตอบรับ: “เอ้อ จริงสิ วันนี้มีนัดกับลูกค้ารายใหญ่ด้วย เธอรีบมาบริษัทหน่อยนะ”วางสายแล้ว เหยียนเซี่ยก็ออกจากโรงแ
اقرأ المزيد

บทที่ 3

กู้อี้เฉินรีบประคองเหยียนฮวานไว้ ส่วนเหยียนเซี่ยไม่แม้แต่จะปรายตามอง หันหลังเดินจากไปทันทีเพียงแค่หันไปมองสองคนนี้อีกครั้ง เธอก็รู้สึกสะอิดสะเอียนตอนที่เธอกำลังก้าวเดินออกไป เบื้องหลังก็มีเสียงคำรามของเหยียนอวิ๋นไห่ดังไล่หลังมาว่า “เหยียนเซี่ย แกกลับมานี่ ผู้ชายคนนั้นมันอะไรกัน!?”ดูสิ พ่อแท้ ๆ ของเธอเอาแต่จ้องจับผิดเธออยู่ร่ำไปเธอพูดไปว่าเหยียนฮวานกับกู้อี้เฉินกอดจูบนัวเนียกัน แต่หูของเขากลับทำเหมือนเป็นคนหูหนวกแต่เธอก็ชินเสียแล้ว เพราะตั้งแต่ห้าปีก่อนที่แม่เลี้ยงพาเหยียนฮวานเข้ามาในบ้าน เธอก็ไม่มีที่ยืนในบ้านหลังนี้มานานแล้วหากไม่ใช่เพราะกลัวว่าที่แม่ทิ้งไว้จะถูกคนพวกนี้ทำลาย บ้านหลังนี้เธอคงไม่อยากกลับมาเหยียบอีกเลยนานแล้วเมื่อเธอจัดการอารมณ์ตัวเองแล้วรีบมาถึงบริษัท ซูซูก็รีบเข้ามาหา “เหยียนเซี่ย ฝ่ายผู้ว่าจ้างมาแล้ว บอสใหญ่มาด้วยตัวเองเลย ดูท่าจะให้ความสำคัญกับความร่วมมือของเราครั้งนี้มากนะ”“ระบุชื่อให้เธอเป็นคนไปคุย สู้ ๆ! เดือนหน้าฉันจะได้ไปเที่ยวยุโรปหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับเธอแล้วล่ะ”เหยียนเซี่ยเดินเข้าห้องประชุม สายตากวาดไปเห็นผู้ชายที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเข้าทันท
اقرأ المزيد

บทที่ 4

ระหว่างอยู่บนรถ เธอทาลิปสติกเพิ่มอีกรอบ จึงทำให้ใบหน้าที่ค่อนข้างซีดเซียวดูมีสีสันขึ้นมาบ้างครึ่งชั่วโมงต่อมา รถที่เธอเรียกก็จอดลงที่หน้าประตู ‘เม่ยเซ่อ’เธอสวมรองเท้าส้นสูงเดินเข้าไป หลังผลักประตูห้องส่วนตัวออกก็เห็นกลุ่มชายหญิงมากมายอยู่ในห้อง บางคนกำลังร้องเพลง บางคนกำลังดื่มเหล้าทันทีที่ผลักประตูออกก็ได้กลิ่นควันบุหรี่ฉุนกึกผสมกับกลิ่นเหล้าและกลิ่นน้ำหอม เธออดไม่ได้ที่จะไอออกมาหนึ่งครั้ง และใช้สายตากวาดมองหาเงาของเวินรุ่ยในห้องยังไม่เห็นเวินรุ่ย แต่กลับเห็นกู้อี้เฉินที่นอนกองอยู่บนโซฟาเขานอนเอนหลังอยู่บนโซฟา มือยังคงกรอกเหล้าเข้าปากทีละแก้ว ๆเหยียนเซี่ยเม้มริมฝีปาก คิดในใจว่า “ซวยจริง ๆ”เธอรู้ว่าเวินรุ่ยหมอนั่นช่วยกู้อี้เฉินกุเรื่องหลอกเธอมา เลยรู้สึกโมโหขึ้นมานิดหน่อยเธอหันหลังจะเดินออกไป กู้อี้เฉินก็เห็นเธอเสียแล้วแววตาที่เคยพร่าเลือนของชายหนุ่มกลับมามีประกายในพริบตา เขารีบก้าวสองสามก้าวเข้ามาคว้าตัวเธอไว้ “เซี่ยเซี่ย อย่าไปเลย เรามาคุยกันดี ๆ เถอะ”เหยียนเซี่ยทำหน้าเย็นชา “เราไม่มีอะไรต้องคุยกัน”เธออยากจะชักมือกลับ เธอรู้สึกสะอิดสะเอียนที่ถูกกู้อี้เฉินแตะต้อง
اقرأ المزيد

บทที่ 5

“ขอโทษที ไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟังบทสนทนาของทั้งสองท่าน” เขายกมือขึ้นถูปลายจมูกเบา ๆ “ขอทางหน่อย”ซือจิ่งหวยยกมือขึ้นแตะปลายจมูก ขณะจะเดินผ่านทั้งสองคนไป ก็ถูกเหยียนเซี่ยคว้าตัวไว้กะทันหันเธอจับแขนซือจิ่งหวยไว้แล้วหันไปมองกู้อี้เฉิน “ไม่ใช่ว่าคุณอยากรู้ว่าเมื่อคืนฉันอยู่กับใคร?”“นี่ไง ก็เขาคนนี้ไง!”สิ้นคำพูด ใบหน้าที่เคยซีดเผือดเพราะความเจ็บปวดอย่างรุนแรงของกู้อี้เฉินก็เปลี่ยนสีไปจากนั้นเขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้จึงแค่นหัวเราะออกมา แล้วกล่าวกับซือจิ่งหวยว่า “คุณชายซือครับ ขอโทษด้วย เหยียนเซี่ยกำลังงอนผมอยู่ คุณเข้าไปดื่มก่อนเถอะครับ”ซือจิ่งหวยคือตัวตนระดับสูงสุดในวงการนี้ ไม่เพียงแต่ธุรกิจของตระกูลจะมีอำนาจมากที่สุดในกลุ่มคนเหล่านี้เท่านั้นแม้แต่ตัวเขาเองก็ยังเป็นยอดฝีมือในกลุ่มลูกคนรวยเหล่านี้ อายุยังน้อยแต่ก็กุมอำนาจสำคัญของธุรกิจตระกูลซือไว้ในมือแล้ว ดังนั้นทุกคนจึงให้ความเคารพยำเกรงเขามาก น้อยคนนักที่จะกล้าล้อเล่นด้วยซือจิ่งหวยเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แล้วออกเดินต่อไปมือของเหยียนเซี่ยชะงักไปเมื่อมองแผ่นหลังของซือจิ่งหวย มีความรู้สึกนึกเสียใจภายหลังแวบเข้ามาในใจชั่วขณะอย่างน้อย
اقرأ المزيد

บทที่ 6

ซูซูเลิกคิ้ว “ไม่มีก็ไม่มีสิ พวกเราไม่ได้มีลูกค้าแค่รายเดียวนี่ ค่อยเป็นค่อยไปเถอะ”เหยียนเซี่ยถอนหายใจ เอนตัวลงนอนบนเบาะหลังรถ ความรู้สึกไร้เรี่ยวแรงถาโถมเข้ามาอันที่จริงไม่ว่าเธอจะแสดงออกว่าเข้มแข็งแค่ไหน บางครั้งก็ยังรู้สึกเหนื่อยล้าอยู่ดีตั้งแต่แม่จากไป เธอก็ทำตัวพร้อมรบอยู่ตลอดเวลา กลัวว่าเผลอเพียงนิดเดียวจะถูกคนอื่นรังแกจนไม่เหลือแม้แต่เศษกระดูกเวลาที่กลับถึงบ้านถือว่าไม่เร็วแล้ว ปกติเวลานี้ เหยียนอวิ๋นไห่ควรจะหลับไปแล้วแต่วันนี้เขากลับยังไม่นอน นั่งตัวตรงแหน่วอยู่บนโซฟาเดิมทีเธอตั้งใจจะแสร้งทำเป็นมองไม่เห็น แต่เหยียนอวิ๋นไห่กลับเอ่ยปากเรียกเธอไว้ “ไปไหนมา ทำไมถึงกลับดึกขนาดนี้?”เหยียนเซี่ยหันไปมองเขาปราดหนึ่ง “วันนี้ประธานเหยียนมีเวลาว่างมาสนใจฉันด้วยเหรอคะ?”อันที่จริงตอนที่แม่ยังอยู่ เหยียนอวิ๋นไห่ปฏิบัติต่อเธอถือว่าดีมาก แต่ตั้งแต่แม่เสียชีวิต เหยียนฮวานและหลินอันหรูย้ายเข้ามาในบ้านหลังนี้ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเหยียนอวิ๋นไห่ก็แย่ลงทุกวันเหยียนอวิ๋นไห่ชะงักไป แต่น่าแปลกที่เขาไม่ได้โกรธเป็นฟืนเป็นไฟเขาตบโซฟาข้าง ๆ ตัว แล้วพูดกับเหยียนเซี่ยว่า “เซี่ยเซี่ย
اقرأ المزيد

บทที่ 7

วันนี้เป็นวันพิเศษจริง ๆ เพราะเป็นวันครบรอบการจากไปปีที่ห้าของแม่ตั้งแต่สามปีก่อน เหยียนอวิ๋นไห่ก็ลืมไปหมดแล้ว มีเพียงโจวน่าเท่านั้นที่ยังจำได้ และในทุก ๆ ปีของวันนี้ เธอจะไปไหว้หลุมศพเป็นเพื่อนเหยียนเซี่ยเสมอที่เลวร้ายยิ่งกว่าคือ แม้แต่เธอเองก็เกือบจะลืมไปแล้วนิ้วมือที่ถือโทรศัพท์ของเธองอเกร็งขึ้นเล็กน้อย ภาพความทรงจำตอนที่แม่จากไปย้อนกลับเข้ามาในหัว เธอค่อย ๆ หลับตาลงโจวน่ายังคงพูดต่อว่า “เซี่ยเซี่ย บ่ายนี้เราไปไหว้หลุมศพแม่ของหนูกันนะ”เหยียนเซี่ย “ได้ค่ะ”สุดท้ายเธอก็ไม่ได้ปฏิเสธโจวน่าวางสายแล้วดูเวลา เพิ่งจะแปดโมงเช้า คิดทบทวนแล้วเธอก็ลุกขึ้นเตรียมตัวไปบริษัทช่วงนี้สถานการณ์บริษัทไม่ค่อยดีนัก แต่เวินรุ่ยน่าจะรู้ตัวว่าเมื่อวานทำเกินไป จึงแบ่งงานบางส่วนจากธุรกิจที่บ้านมาให้เหยียนเซี่ยเขายังส่งข้อความมาง้อด้วยท่าทีประจบประแจงว่า “เซี่ยเซี่ย อย่าโกรธผมเลยนะ เมื่อวานเจ้ากู้อี้เฉินนั่นร้องห่มร้องไห้ขอร้องให้ผมช่วย ถึงได้ช่วยมัน”“นี่เป็นดีลชิ้นโตที่ผมแอบฉกมาจากคู่ค้าของพ่อเลยนะ รอให้ผมได้บริหารบริษัทเมื่อไหร่ งานวางแผนโฆษณาทั้งหมดผมจะยกให้คุณหมดเลย”ใต้ข้อความเหล่านั้น
اقرأ المزيد

บทที่ 8

บนหน้าจอมีเพียงสองคำที่ซือจิ่งหวยส่งมา“ไม่ว่าง”เหยียนเซี่ย “...”“เซี่ยเซี่ย เดี๋ยวหนูกับอี้เฉินไปออกเดตกันเถอะนะ”ทันทีที่ขึ้นรถ โจวน่าก็พูดพลางดึงมือเหยียนเซี่ยไว้อย่างอารมณ์ดีเหยียนเซี่ยเงยหน้ามองชายหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงที่นั่งคนขับ เม้มริมฝีปากเล็กน้อยแล้วพูดว่า “คืนนี้มีนัดคุยเรื่องสัญญากับลูกค้าไว้ค่ะ ไว้โอกาสหน้าแล้วกันนะคะ”กู้อี้เฉินได้ยินดังนั้น มือที่วางอยู่บนพวงมาลัยก็กำแน่นขึ้นถึงแม้เหยียนเซี่ยจะไม่ได้พูดตัดรอนจนเกินไป แต่ความหมายในคำพูดของเธอก็คือการปฏิเสธเหยียนเซี่ยคนเมื่อก่อนไหนเลยจะกล้าทำแบบนี้กับเขา?เมื่อคิดได้ดังนั้น สีหน้าของกู้อี้เฉินอดไม่ได้ที่จะมืดมนลง ไม่นานนักก็จอดรถที่หน้าประตูคฤหาสน์ตระกูลกู้ตอนจากไป เธอกล่าวทักทายโจวน่าอย่างสุภาพ แต่ตั้งแต่ต้นจนจบไม่ได้ปรายตามองสีหน้าของกู้อี้เฉินเลยแม้แต่น้อยผู้ชายที่นอกใจก็เหมือนหมาที่เคยกินมูล เธอไม่มีความจำเป็นต้องไปยุ่งเกี่ยวกับกู้อี้เฉินอีกต่อไปแล้วตอนอยู่บนรถ เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงโทรหาเวินรุ่ยสายถูกรับในเวลาอันรวดเร็ว ขณะนี้เลยเวลาเลิกงานแล้ว ไม่รู้ว่าเวินรุ่ยกำลังเที่ยวเตร่อยู่ในสถานบันเทิง
اقرأ المزيد

บทที่ 9

แต่เธอยังคงพยักหน้าอย่างมีมารยาท “ใช่ค่ะ”“ชิ ได้ข่าวว่าเธอเป็นคนทิ้งเขาเหรอ?”เหยียนเซี่ยยิ้ม “คุณชายชิวสนใจเรื่องชาวบ้านตั้งแต่เมื่อไหร่คะ?”วันนี้ที่เธอมาที่นี่ไม่ใช่เพื่อมาคุยเรื่องซุบซิบของตัวเอง ภารกิจหลักของเธอในวันนี้คือการเกาะขาคุณชายซือจิ่งหวยเอาไว้ให้แน่นงานของซือจิ่งหวยมีมูลค่าหลายล้าน ถ้าเซ็นสัญญาได้ บริษัทเล็ก ๆ ของเธอไม่เพียงแต่จะหายใจหายคอได้คล่องขึ้น แต่ยังเป็นผลดีต่อการเปิดตลาดในอนาคตอีกด้วยเวินรุ่ยรู้ใจเธอดี จึงรีบเข้ามาไกล่เกลี่ย “เมื่อครู่คุณชายชิวยังติดเหล้าไว้สามแก้วไม่ได้ดื่ม มา ๆ ๆ...”ขณะที่พูด เขาก็ลุกขึ้นลากตัวชิวอวิ๋นออกไป พลางขยิบหูขยิบตาขอรับความดีความชอบจากเหยียนเซี่ยเหยียนเซี่ยกระพริบตาตอบรับเขาก่อน จากนั้นถือแก้วเหล้าเข้าไปใกล้ซือจิ่งหวยเธอเพิ่งจะอ้าปากพูด หญิงสาวข้างกายซือจิ่งหวยจู่ ๆ ก็เกี่ยวแขนซือจิ่งหวยเอาไว้ “คุณชายซือคะ ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายตัวเลย คุณช่วยนวดให้หน่อยสิคะ!”ตอนที่หญิงสาวพูด สายตาก็พินิจมองเหยียนเซี่ยอย่างระแวดระวัง ราวกับว่าเหยียนเซี่ยจะมาแย่งชิ้นเนื้อในชามของเธอไปซือจิ่งหวยได้ยินดังนั้นก็หัวเราะเบา ๆ แล้วกระซิบ “หืม?
اقرأ المزيد

บทที่ 10

ความคึกคักตรงนี้ดึงดูดให้คนทั้งคลับเฮาส์ต่างพากันมุงเข้ามา ก่อนหน้านี้เหยียนเซี่ยห่วงความรู้สึกของกู้อี้เฉิน จึงไม่ค่อยได้ดื่มกับคนกลุ่มนี้เท่าไรนักหลายคนเพิ่งเคยเห็นเธอดื่มเป็นครั้งแรก จึงอดไม่ได้ที่จะเข้ามาหยอกล้อ “คุณเหยียนให้เกียรติกันจริง ๆ เลยนะครับ”เหยียนเซี่ยกลอกตาอยู่ในใจเพื่อเงินจำนวนหลายล้านนั่น เธอจึงจำต้องให้เกียรติเธอวางแก้วเหล้าลง มุมปากประดับด้วยรอยยิ้มขณะมองซือจิ่งหวยทว่าซือจิ่งหวยกลับไม่สะทกสะท้าน เธอจึงหยิบเหล้าขึ้นมาอีกแก้วแล้วดื่มรวดเดียวลงไป แก้วใบนี้ปากกว้าง เมื่อดื่มเร็วเกินไปจึงมีน้ำเหล้าไหลซึมลงมาตามมุมปากของเธอน้ำเหล้าสีน้ำตาลไหลจากมุมปากลงมาจนถึงคาง ปลายทางคือลำคอขาวผ่องของเธอสุดท้ายผ่านไหปลาร้า หายลับเข้าไปในส่วนโค้งเว้าอันน่าภาคภูมิใจที่หน้าอกของเธอยามนี้สายตาของทุกคนต่างจดจ้องไปที่ร่างของเหยียนเซี่ย ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าขณะที่ซือจิ่งหวยจ้องมองเหยียนเซี่ย ลูกกระเดือกของเขาก็ขยับเคลื่อนไหวเล็กน้อยเมื่อเหล้าผ่านลงท้องไปหลายแก้ว ใบหน้าของเหยียนเซี่ยก็เริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อแต่ซือจิ่งหวยยังไม่มีทีท่าว่าจะให้เธอหยุด โดยเฉพาะหญิงสาวข้างกายเขา ท
اقرأ المزيد
السابق
123
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status