LOGINKinabukasan, nagising si Astrid dahil sa mumunting halik sa pisngi niya. Pagmulat ng mata niya ay nakita niya si Xavian. Napangiti ito nang makitang gising na siya.“Good morning, Mrs. Avanzado.” Saka muling inilapat ang labi nito sa labi niya.Pagkatapos ng halik ay agad na tinakpan ni Astrid ang mukha niya. Bigla siyang nahiya nang mag-sink in sa isip niya kung ano ang itinatawag sa kanya ni Xavian.“Bakit? May problema ba?”“Stop flustering me.”“What did I do?”“You just called me Mrs. Avanzado.”Napatawa si Xavian dahil doon.“What's wrong with that? Eh Mrs. Avanzado ka naman na talaga ngayon ah?”“Kahit na.”Inalis naman ni Xavian ang kamay ni Astrid na nakatakip sa mukha niya at tinitigan siya.“Alam mo bang matagal ko nang gustong idugtong sa pangalan mo ang apelyido ko? Sobrang tagal ko nang gustong gawin ’yon. At sa wakas, nangyari na. Kung alam mo lang kung gaano ako kasaya ngayon na dala-dala mo na ang apelyido ko. Everyone will know that you are mine already.”Hinampas si
“Handa ka na ba?” bulong ni Xavian sa asawa.Nagtataka namang napalingon sa gawi niya si Astrid, “Handa para saan?”Napangiti si Xavian, “Alam mo na.”Biglang nasamid si Fiona na nasa likod lang nila nang marinig ang sinabi ni Xavian. Nanlalaki naman ang mga mata ni Astrid at pinalo niya sa dibdib ang asawa. Bigla siyang namula sa hiya.“Xavian! Yang bibig mo!” sita niya sa asawa. Tumawa lang si Xavian.“Bestie, no worries. Kasal naman kayo kaya okay lang ‘yan. It's normal.” Maya-maya, mas lumapit si Fiona at bumulong sa kaibigan. “Saka wala kang dapat na ikahiya kasi nagawa naman na ninyo ‘yan ‘diba? Kaya nga nabuo si Ashton. At remember no’ng time na kababalik mo lang galing China. Pinag-book kita ng spa service hindi ko naman alam na humirit ka pa pala ng extra service.”Kahit bulong lang iyon ay medyo malakas parin ang boses ni Fiona, sinadya niya iyon para marinig parin ni Xavian ang sinasabi niya. Mas lalong natawa si Xavian dahil dun.“Fiona, isa ka pa! Tumahimik nga kayo!” P
Pagkatapos ng kasal ay dumiretso naman sila sa reception. Same hotel pa rin, pero ibang kwarto o venue na.Pagbukas pa lang ng pinto ng ballroom, napahinto si Astrid.Parang ibang mundo ang sumalubong sa kanya.Pastel yellow ang pangunahing motif ng buong venue, hinaluan ng ivory at white accents. Sa bawat mesa ay may eleganteng floral centerpiece na binubuo ng puting rosas at maliliit na dilaw na bulaklak. Nakapalibot naman sa malawak na dance floor ang maliliit na golden lights na nagbibigay ng warm at romantic na glow sa buong lugar.Sa harapan ay may malaking stage na napalilibutan ng flowers at sheer white curtains. Sa ibabaw nito ay nakasulat ang pangalan nilang dalawa, habang ang crystal chandeliers sa kisame ay lalong nagpapatingkad sa eleganteng ambiance ng ballroom.Napangiti si Astrid. Hindi niya napigilang mapatingin kay Xavian.“Did you do all this?”Ngumiti lamang ang lalaki at hinawakan ang kamay niya.“I wanted tonight to be perfect for you.”Biglang uminit ang dibdib
“Xavian, your vows,” tawag naman ng pastor kay Xavian.“Para sa’yo, Astrid…”Huminga nang malalim si Xavian habang nakatingin sa babae. Kita sa mga mata niya ang halo-halong emosyon; pagsisisi, pagmamahal, at pasasalamat.“Hindi ko alam kung paano ko sisimulan ‘to, dahil alam kong maraming bagay akong kailangang sabihin sa’yo. At alam kong hindi sapat ang mga salita para mabawi lahat ng sakit na naibigay ko sa’yo.”Saglit siyang tumigil.“I hurt you. I made you afraid of me when I was supposed to be the person who made you feel safe. I let my jealousy and anger control me, and because of that, I almost lost you and our family.”Nangingilid na rin ang luha sa mga mata ni Xavian.“When you left, I finally understood what it meant to lose the people who mattered most to me.”Tumingin siya kay Ashton bago muling bumalik ang tingin kay Astrid.“For five years, you and Ashton lived without me. You raised our son, watched him grow, and gave him the love and life I should have been there to g
Habang nagsisimula nang maglakad papasok ng entrance ang mga bridesmaid, si Astrid naman ay palingon-lingon sa paligid. Hindi siya mapakali. Iniisip niya kung sino ang nag-send ng message na iyon at kung ano ang ibig sabihin nito. Dahil sa mga nangyari nitong nakaraang buwan na nalagay sa panganib ang buhay nila especially si Ashton ay hindi niya maiwasang kabahan ngayon.Maya-maya napansin ni Fiona ang kakaibang ikinikilos ni Astrid kaya tinanong na siya nito.“Bestie, what's wrong? You look tense.”Ipinakita naman ni Astrid ‘yong message na natanggap niya from unknown number.“Then let them watch. This is your day. Don't let whoever sent that message steal even a second of it. Okay?”Tumango naman si Astrid at ngumiti. Pilit kinukumbinsi ang sarili na magiging okay ang lahat ngayon.‘Breath, Astrid. Baka naman spam message lang ‘yon kaya wala kang dapat na ikabahala.’ Pagkausap ni Astrid sa sarili.Nagsimula nang maglakad sa aisle si Fiona kaya huminga na nang malalim si Astrid dahi
“You look beautiful,” nakangiting saad ni Fiona habang pinagmamasdan si Astrid. “Talaga? Hindi ba parang masikip itong gown ko?” kinakabahang saad naman ni Astrid.Umiling naman si Fiona saka hinawakan ang kamay ng kaibigan.“Astrid, relax.”Ngayon na ang araw ng kasal nina Astrid at Xavian. Matagal na niya itong pangarap pero hindi niya maiwasang kabahan ngayon. “Matutupad na rin ang pangarap mo. Ikakasal ka na. Sa wakas tapos na ang single mom era mo, hindi ka ba natutuwa nun?”“N-natutuwa naman—”“Then get a grip and smile.” Dahan-dahan namang ngumiti si Astrid kahit na ang totoo ay nanginginig na ang kalamnan niya.“Ayan! Diba, sobrang ganda mo, best friend!” sabay hila kay Astrid paharap ulit sa salamin. “Salamat kasi nandito ka.”“Psh! Kung hindi lang dahil sa inaanak kong si Ashton ay hindi naman talaga ako pupunta. Nagtatampo parin kaya ako sa’yo.” Umatras si Fiona at biglang humalukipkip. “Sorry na, hindi ko naman kasi alam na si Xavian pala ang boss mo na magiging boss
Sa isang Presidential Suite.Kakaibang init ang bumabalot sa buong kwarto, init na parang yumayakap sa kanilang pagkatao.Dalawang tao ang magkayakap sa paraang ayaw nang magkahiwalay. Ang kutis ng babae ay kasing puti ng jade, kasing kinis ng nyebe, maselan at malambot, na may bahagyang mapulang
Tahimik ang buong executive office. Ngunit para kay Astrid, parang napakalakas ng ingay ng tibok ng puso niya. Hindi siya makagalaw habang nakatitig sa perang nakapatong sa mesa sa harapan niya.Iyong limang libong iniwan niya sa hotel. At ngayon… hawak iyon ni Xavian. Kitang-kita niya ang malamig
Halos magdamag na hindi nakatulog si Astrid.Paulit-ulit niyang binabasa ang mensaheng natanggap niya kagabi mula sa unknown number habang nakatitig sa kisame ng condo unit na pansamantala niyang tinutuluyan.You ran away again.This time, I’ll make sure you can’t escape from me anymore.Kahit hind
Mabigat ang talukap ng mga mata ni Xavian nang dahan-dahan siyang magising.Bahagyang kumunot ang noo niya habang nakatitig sa puting kisame ng Presidential Suite. Hindi niya maalala kung kailan siya huling nakatulog nang ganito kahimbing.Tahimik ang buong paligid.Walang tunog ng ulan. Wala ring







