All Chapters of เสพติดรักเมียอวบของบอสสายดุ: Chapter 91 - Chapter 100

​"คุณคงเข้าใจอะไรผิดไปเยอะเลยนะครับคุณผู้หญิง" น้ำเสียงของแทนไทเรียบสนิท ทว่าเด็ดขาดและหนักแน่นจนคนฟังหน้าชาไปครึ่งซีก ​"จำวันที่ฉันเจอคุณเดินหลอน ๆ อยู่ที่หน้าคอนโดตอนนั้นได้ไหม ตอนแรกฉันก็ตกใจคิดว่าเป็นไอ้อิง แต่อาการตาเยิ้ม พูดจาเลื่อนลอย แถมยังรนรานแรดใส่ผู้ชายไปทั่วในวันนั้น มันทำให้ฉันตาสว่างทันทีว่าผู้หญิงไร้ค่าตรงหน้า ไม่มีทางใช่น้องสาวใจซื่อของฉันแน่ ๆ" "อีกอย่าง น้องสาวผม ไม่ได้เป็นฆาตกรใจเหี้ยมที่ผลักสามีตัวเองตกบันได น้องสาวผมไม่เล่นยาเสพติดจนสภาพเหมือนผีดิบเดินได้ แล้วก็ไม่ได้มั่วผู้ชายสวิงกิ้งไม่เลือกหน้าเหมือนที่คุณทำ" ชาร์มเบิกตากว้าง อ้าปากค้างกับคำด่าทอที่สาดเข้าแสกหน้าแบบไม่มีการรักษาน้ำใจ "ผมมีน้องสาวอยู่แค่คนเดียวเท่านั้น" แทนไทพยักพเยิดหน้าไปทางน้ำอิง "น้องสาวผมคือนางพยาบาลที่นั่งหน้าบานรอแดกเนื้อย่างอยู่ตรงนี้นี่ไง" "พี่แทน ใครหน้าบานกัน อิงหน้าเรียวสวยต่างหาก" น้ำอิงหันไปค้อนขวับใส่พี่ชาย แต่ในใจกลับแอบสะใจกับคำพูดตอกหน้าหงายของเขา ชาร์มหน้าซีดเผือด สลับกับแดงก่ำด้วยความโกรธจัดที่ถูกแฉพฤติกรรมเน่าเฟะออกมากลางร้านอาหาร ร่างกายที่ผอมแห้งสั่นเทิ้ม เธ

เสียงเปิดและปิดประตูห้องนอนใหญ่ดังขึ้น น้ำอิงเหวี่ยงกระเป๋าสะพายใบเก่งทิ้งไว้บนโซฟาปลายเตียง ก่อนจะทิ้งร่างอวบอิ่มลงบนเตียงอย่างหมดแรง เธอถอนหายใจยาวเหยียด หลับตาลงอย่างอ่อนเพลียทั้งที่เพิ่งไปเดินห้างมาแท้ๆ เสียงน้ำไหลจากในห้องน้ำหยุดลง ประตูห้องน้ำเปิดออก พีรวิศในสภาพสวมกางเกงวอร์มขายาวตัวเดียว ท่อนบนเปลือยเปล่าโชว์มัดกล้ามและหยดน้ำที่เกาะพราว เดินเช็ดผมออกมา เขามองคนที่นอนแผ่หลาอยู่บนเตียงด้วยความแปลกใจ "กลับมาแล้วเหรอ ทำไมสภาพเหมือนไปรบมาล่ะ" เขาทิ้งผ้าขนหนูลงบนเก้าอี้ เดินเข้ามานั่งแหมะลงข้างร่างนุ่มนิ่ม "พี่แทนไม่เลี้ยงข้าวเหรอ ถึงได้ทำหน้าเซ็งขนาดนั้น" น้ำอิงลืมตาขึ้นมองหน้าอกล่ำของสามี พลิกตัวนอนตะแคงหันเข้าหาเขา "พี่แทนก็ย่างเนื้อให้กินปกตินั่นแหละ แต่เนื้อย่างมื้อนี้กลายเป็นหมันไปเลย กินไม่ลง โคตรเสียดายเลยพี่วิศ" "ทำไม ร้านไม่อร่อยเหรอ หรือโดนใครกวนตีนมา" "ก็ยัยชาร์มอ่ะดิ โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้" เธอฟ้องเสียงขุ่น ลุกขึ้นนั่งขัดสมาธิบนเตียง ท่าทางเตรียมเม้าท์เต็มที่ "จู่ๆ ก็เดินมาที่โต๊ะ บีบน้ำตาร้องไห้กระซิกๆ บอกว่าเพิ่งรู้ความจริงว่าเป็นฝาแฝดกับอิง ทำมาเป็นเรียกร้อ

พีรวิศหมุนเก้าอี้หันหน้าออกไปทางหน้าต่างกระจกบานใหญ่ ทอดสายตามองแสงไฟยามค่ำคืนของเมืองหลวง นิ้วแกร่งเคาะพนักเก้าอี้เป็นจังหวะขณะแนบโทรศัพท์มือถือไว้ข้างหู "เจอตัวแล้ว พี่วิศ" นพรายงานด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ผู้หญิงคนนั้นไปเช่าห้องพักรายวันซอมซ่ออยู่แถวชุมชนแออัดหลังตลาดดินแดง ดูเหมือนจะใช้เงินก้อนสุดท้ายจ่ายค่าเช่าล่วงหน้าไปสองสามวันแล้ว" "ดี ดึงคนของเรากลับมาให้หมดเลยนะนพ สั่งลูกน้องด้วยว่าอย่าให้ใครแถวนั้นเห็นหรือจำหน้าคนของพีอาร์กรุ๊ปได้เด็ดขาด" "ดึงกลับหมดเลยเหรอครับ" นพถามกลับด้วยความแปลกใจ "เราไม่ส่งตัวให้ตำรวจหรือเข้าไปจัดการเรื่องนี้เองเหรอครับบอส" "ส่งตำรวจเรื่องก็ยาว ต้องขึ้นโรงขึ้นศาลให้เป็นข่าววุ่นวายเปล่าๆ" พีรวิศตอบด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น "ฉันไม่อยากให้น้ำอิงต้องมาคอยตอบคำถามนักข่าว หรือโดนสังคมขุดคุ้ยประวัติเพียงเพราะหน้าตาไปเหมือนผู้หญิงพรรค์นั้น เราเป็นผู้บริหารนะนพ เราไม่เอาตัวไปเกลือกกลั้วกับขยะให้เปื้อนมือหรอก" "แล้วบอสจะให้ผมจัดการยังไงต่อครับ" "ผู้หญิงคนนั้นขโมยเงินพวกแก๊งทวงหนี้หรือพวกนักเลงทางใต้หนีขึ้นมาใช่ไหม" "ใช่ครับ สายของเราทางโน้นรายงานมาว่าพวก

"ตรงข้อตกลงเรื่องทรัพย์สินนี่ ถ้าจดไปแล้วเกิดมีการฟ้องหย่าทีหลัง น้องสาวผมจะได้สิทธิ์ในสินสมรสครึ่งหนึ่งตามกฎหมายเป๊ะๆ โดยไม่มีเงื่อนไขหมกเม็ดใช่ไหมครับพี่" แทนไทเคาะนิ้วชี้ลงบนกระดาษเอกสารตรงหน้าเจ้าหน้าที่เขตชายวัยกลางคน เจ้าหน้าที่คนนั้นนั่งปาดเหงื่อทั้งที่แอร์ในสำนักงานเขตเย็นเฉียบ ความกดดันจากผู้ชายสองคนที่นั่งขนาบข้างหญิงสาวร่างอวบทำเอาเขาหายใจแทบไม่ออก "เอ่อ ใช่ครับ เป็นไปตามกฎหมายทุกประการครับ" เจ้าหน้าที่ตอบเสียงตะกุกตะกัก "พี่แทน ไปถามพี่เขาแบบนั้นได้ไง อิงยังไม่ได้คิดเรื่องหย่าสักหน่อย เพิ่งจะยื่นเอกสารขอจดทะเบียนเองนะ" น้ำอิงกระตุกแขนเสื้อพี่ชายรัวๆ เธอหันมองซ้ายขวาเห็นประชาชนคนอื่นในสำนักงานเขตเริ่มหันมามองโต๊ะของพวกเธอเป็นตาเดียว ใบหน้าหวานก็ยิ่งแดงก่ำด้วยความอับอาย "คนมองกันหมดแล้ว เบาเสียงหน่อยสิพี่แทน" "ก็ต้องถามเผื่อไว้ดิวะ กฎหมายมันดิ้นได้ ผัวแกหยิบจับอะไรก็เป็นเงินเป็นทอง เกิดวันดีคืนดีมันหน้ามืดทิ้งแกไปหาเด็กที่ไหน แกจะไปเอาอะไรไปสู้ทนายบริษัทเขา" แทนไทเถียงกลับหน้าตาย สวมวิญญาณผู้ปกครองจอมงกและหวงน้องสาวขั้นสุด "พี่ชายอย่างฉันก็ต้องปกป้องผลประโยชน์ให้แกสิ

ร่างอวบอิ่มของน้ำอิงกำลังนอนหงายเหยียดยาวอย่างหมดสภาพบนเตียงนอน หลังจากที่โดนท่านประธานจอมหื่นกลั่นแกล้งและรังแกสารพัดวิธีตั้งแต่กลับมาจากบริษัทจนถึงตอนค่ำ พยาบาลสาวที่ตอนนี้ควบตำแหน่งคุณผู้หญิงก็แทบจะหมดแรงเดิน เธอสวมเสื้อยืดตัวโคร่งสีขาวของพีรวิศกับกางเกงขาสั้นจุ๊ดจู๋ สองมือถือไอแพดดูซีรีส์ตอนใหม่ล่าสุดอย่างตั้งอกตั้งใจจนลืมสังเกตไปเลยว่าชายเสื้อยืดตัวใหญ่ที่ใส่อยู่นั้นมันเลิกขึ้นไปกองอยู่ใต้ราวนม เผยให้เห็นหน้าท้องขาวผ่องและพุงกลมที่ยื่นออกมาตามประสาคนกินเก่งและไม่ชอบออกกำลังกาย ประตูห้องน้ำเปิดออก พีรวิศในชุดนอนกางเกงขายาวสีเข้มเดินเช็ดผมที่เปียกหมาดออกมา นัยน์ตาคมกริบกวาดมองหาภรรยาตัวอวบทันทีตามสัญชาตญาณ แต่แล้วฝีเท้าของประธานหนุ่มก็ต้องชะงัก ผ้าขนหนูผืนเล็กในมือแทบจะร่วงลงพื้น ภาพพุงขาวกลมที่โผล่พ้นชายเสื้อขึ้นมาท้าทายสายตา ทำเอาชายหนุ่มถึงกับกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ หน้าท้องของน้ำอิงไม่ได้แบนราบมีซิกซ์แพ็กเหมือนนางแบบ แต่มันมีความนุ่มนิ่ม มีชั้นไขมันบางที่ดูอวบอิ่มน่าฟัดเป็นที่สุด บวกกับผิวขาวอมชมพูที่ตัดกับผ้าปูที่นอนสีเข้ม ยิ่งทำให้มันดูโดดเด่นจนเขาละสายตาไม่ได้ "ยัยหมูเอ๊