All Chapters of เสพติดรักเมียอวบของบอสสายดุ: Chapter 101 - Chapter 110

พีรวิศไม่สนใจเสียงห้ามปราม เขายังคงคลุกวงในอยู่กับหน้าท้องนุ่มนิ่ม ทั้งดูดเม้ม ทั้งขบกัดเบาจนผิวขาวเริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อเป็นจ้ำ เสียงจุ๊บจั๊บดังก้องห้องแข่งกับเสียงหอบหายใจของคนใต้ร่าง จนกระทั่งน้ำอิงหมดความอดทน "พี่วิศ ถ้าพี่ไม่หยุดกวนใจอิงตอนนี้ คืนนี้อิงจะแยกห้องไปนอนกับพี่แทนจริงๆ ด้วย" น้ำเสียงเด็ดขาดและคำขู่หลุดออกมาจากปากของภรรยาตัวอวบ ทำเอาซีอีโอจอมหื่นชะงักริมฝีปากที่กำลังจะดูดเม้มหน้าท้องขาวค้างเติ่ง พีรวิศเงยหน้าขึ้นมามองคนพูดช้าๆ นัยน์ตาคมกริบกะพริบปริบ "เธอว่าไงนะ" "อิงบอกว่า ถ้าพี่ยังฟัดพุงอิงไม่เลิก อิงจะหอบหมอนไปนอนห้องพี่แทน คืนนี้พี่ก็นอนกอดหมอนข้างไปคนเดียวเลย" น้ำอิงยื่นคำขาด ใบหน้าหวานบึ้งตึงจริงจัง ไม่มีแววตาขี้เล่นเหมือนทุกครั้ง ชายหนุ่มมองหน้าภรรยาที่กำลังโกรธจริงๆ แล้วก็ถึงกับลอบกลืนน้ำลาย เขาเพิ่งจะจดทะเบียนสมรสมาหมาดๆ เพิ่งจะได้นอนกอดร่างนุ่มนิ่มนี้เต็มไม้เต็มมือทุกคืน จะให้กลับไปนอนกอดหมอนข้างคนเดียวในห้องกว้างได้อย่างไร ยิ่งให้เมียตัวเองไปนอนกับไอ้พี่ชายตัวแสบยิ่งไม่มีทางเป็นไปได้ใหญ่ เขารีบยืดตัวขึ้นนั่ง ปล่อยข้อมือเธอให้เป็นอิสระทันที "โธ่ อ

ความเงียบเริ่มเข้ามาในห้องนอนได้เพียงไม่กี่นาที ลมหายใจที่เคยสม่ำเสมอของคนที่ซุกหน้าอยู่กับหน้าอกนุ่มนิ่มก็เริ่มเปลี่ยนจังหวะ พีรวิศขยับตัวยุกยิก ปลายจมูกโด่งกดถูไถไปมากับเนินเนื้ออวบอิ่มที่โผล่พ้นคอเสื้อนอนของน้ำอิงอย่างจงใจ เขาไม่ได้หลับ เขากำลังตื่นเต็มตา แถมสติสัมปชัญญะยังแจ่มชัดจนสัมผัสได้ถึงความนุ่มนิ่มนและกลิ่นหอมละมุนที่ลอยแตะจมูกทุกครั้งที่สูดลมหายใจ "อิงจ๋าา" เสียงทุ้มที่ดังอู้อี้อยู่ตรงร่องอกทำให้น้ำอิงที่กำลังเคลิ้มหลับต้องปรือตาขึ้นมาอีกรอบ เธอขยับมือลูบผมของสามีเบาๆ "คะ นอนไม่หลับเหรอ หรือว่าปวดหัว" เธอกระซิบถามด้วยความเป็นห่วง พีรวิศส่ายหน้าช้าๆ ถูไถจมูกกับอกเธออีกสองสามทีก่อนจะยอมเงยหน้าขึ้นมาสบตา นัยน์ตาคมกริบในความมืดสลัวไม่ได้มีแววหวาดผวาจากฝันร้ายหลงเหลืออยู่อีกแล้ว มันกลับถูกแทนที่ด้วยประกายวิบวับและความต้องการขึ้นมาเงียบๆ "พี่ถามอีกครั้ง เมื่อกี๊บอกว่าไม่งดแล้วใช่มั้ย" คำถามที่มาพร้อมกับสายตาเจ้าเล่ห์ทำเอาน้ำอิงชะงัก เธอหลุบตามองผู้ชายตรงหน้าแล้วก็ต้องเม้มปากแน่น เมื่อกี้เขายังทำท่าเหมือนเด็กหลงทางกอดเธอแน่นจนตัวสั่นอยู่เลย ผ่านไปไม่ถึงสิบนาที อาการหื่นกามก

พีรวิศโยนแฟ้มเอกสารปึกสุดท้ายลงบนโต๊ะตรงหน้านพ ชายหนุ่มยืดแขนบิดขี้เกียจไล่ความเมื่อยล้าหลังนั่งเซ็นงานติดต่อกันมาหลายชั่วโมง เขายกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเวลาแล้วคว้าเสื้อสูทมาถือไว้ "เรียบร้อย งานด่วนช่วงที่ฉันไม่อยู่ฝากจัดการด้วยนะนพ มีอะไรคอขาดบาดตายจริงๆ ค่อยโทรหา แต่ถ้าไม่ตายก็แก้ปัญหาไปก่อน" นพมองกองเอกสารตรงหน้าแล้วถอนหายใจยาว ชายหนุ่มยกมือขึ้นนวดขมับตัวเองอย่างหมดสภาพเลขาจอมเนี้ยบ "พี่วิศ ผมต้องนั่งเก้าอี้ประธานอีกแล้วเหรอ มันเหนื่อยนะพี่ งานบริหารไม่เท่าไหร่ แต่ต้องไปนั่งปั้นหน้าปะทะคารมกับพวกบอร์ดบริหารเนี่ย ผมประสาทจะกิน รีบกลับมาด้วยล่ะ" นพเปลี่ยนสรรพนามเรียกเจ้านายที่ควบตำแหน่งรุ่นพี่คนสนิท พีรวิศหัวเราะในลำคอ ตบไหล่เลขาคนสนิทเบาๆ "เอาน่า ถือซะว่าซ้อมไว้ เผื่อวันไหนฉันเกษียณตัวเองไปเลี้ยงลูก แกจะได้ชินไง อีกอย่างฉันไม่ได้พักร้อนมาเป็นปีแล้วนะเว้ย เมียก็เพิ่งแต่ง จะให้มานั่งหมกตัวอยู่แต่ออฟฟิศได้ไงวะ ฉันต้องพาเมียไปเที่ยวสิ" "ตกลงพี่จะไปเที่ยวกี่วันครับเนี่ย" "อาทิตย์นึง หรืออาจจะสิบวัน ขอดูอารมณ์เมียก่อน" พีรวิศตอบหน้าตายพลางหยิบกระเป๋าสตางค์และกุญแจรถใส่กระเป๋ากาง

เสียงคลื่นกระทบเสาไม้ของวิลล่ากลางน้ำดังเป็นจังหวะ ลมทะเลพัดเอากลิ่นอายบริสุทธิ์เข้ามาปะทะใบหน้า ทะเลมัลดีฟส์สีฟ้าใสแจ๋วทอดตัวยาวสุดลูกหูลูกตา แต่นั่นกลับไม่ใช่สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของน้ำอิงเลยสักนิด "โอ้โห พี่วิศ กุ้งมังกรตัวเบ้อเร่อเลย หอยนางรมก็ตัวอย่างใหญ่ น่ากินที่สุดเลยค่ะ" พยาบาลสาวที่เพิ่งเลื่อนขั้นเป็นภรรยาป้ายแดงตาลุกวาว เธอทิ้งกระเป๋าสะพายใบหรูที่สามีเพิ่งซื้อให้ลงบนโซฟาอย่างไม่ไยดี สองขาเตาะแตะพุ่งตรงไปยังโต๊ะอาหารตัวยาวริมระเบียงที่พนักงานโรงแรมจัดเตรียมเวลคัมบุฟเฟต์ซีฟู้ดชุดใหญ่ไว้ต้อนรับ "นี่ตกลงว่าหนูตื่นเต้นที่ได้มาฮันนีมูนกับพี่ หรือตื่นเต้นกับของกินกันแน่ หืม" พีรวิศถอนหายใจยาว อุตส่าห์เปย์เหมาวิลล่าหลังที่แพงที่สุดและเป็นส่วนตัวที่สุด กะจะให้เมียประทับใจกับความโรแมนติก แต่เมียตัวอวบกลับไปยืนกลืนน้ำลายอยู่หน้าโต๊ะอาหาร เขาเดินเข้าไปซ้อนหลัง สอดท่อนแขนกอดรัดเอวคอดที่เริ่มมีหน้าท้องนุ่มนิ่มยื่นออกมานิดตามประสาคนกินเก่ง วางคางเกยบนไหล่อย่างแสนงอน "ก็ตื่นเต้นทั้งคู่นั่นแหละค่าา แต่อิงหิวแล้ว นั่งเครื่องมาตั้งนาน พี่วิศแกะกุ้งให้อิงหน่อยสิคะ นะๆๆ" น้ำอิงเอี้ยวหน้ามาอ

"แฮ่ก แฮ่ก..." "เหนื่อยแล้วเหรอคะคนเก่ง เพิ่งจะรอบแรกเองนะ" พีรวิศกระซิบถามเสียงพร่า เขากดจูบลงบนขมับของคนตัวอวบอีกครั้งอย่างแสนรัก น้ำอิงหอบหายใจถี่ ซบหน้าลงกับไหล่กว้างของสามีหลังจากพายุอารมณ์ระลอกแรกเพิ่งผ่านพ้นไป ร่างกายยังคงกระตุกเกร็งน้อยๆ จากความสุขสมที่เขาเพิ่งมอบให้ผ่านปลายนิ้วร้ายกาจ ช่องทางรักที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำเสียวยังคงขมิบตอดตุ้บๆถี่ยิบ "ตาพี่บ้างแล้วนะเด็กดี" ชายหนุ่มจับมือเล็กของน้ำอิงที่เคยวางแปะอยู่บนแผงอกของเขา เลื่อนต่ำลงไปจนถึงขอบกางเกงนอนขาสั้น "ถอดให้พี่หน่อยสิครับ มันอึดอัดจะแย่แล้ว ปวดไปหมดแล้วเนี่ย" "พี่วิศอ่า..." น้ำอิงหน้าแดงซ่านจนถึงใบหู เธอเม้มริมฝีปากนิดๆ ขยับตัวลุกขึ้นนั่งคุกเข่าอยู่บนตักกว้างตรงหว่างขาของเขา สองมือป้อมที่สั่นน้อยๆ เอื้อมลงไปเกี่ยวขอบกางเกงนอนพร้อมกับชั้นในของสามี แล้วค่อยๆ รูดร่นมันลงไปตามท่อนขาแกร่ง "อูยยย ค่อยๆ รูดสิอิง พี่เสียว" ทันทีที่ปราการขวางกั้นหลุดพ้น ความเป็นชายที่อัดอั้นมานานก็ดีดผึงขึ้นมา มันขยายใหญ่เต็มที่จนเส้นเลือดปูดโปน ความแข็งขืนดุดันชี้โด่ขึ้นมาตรงหน้า แถมยังมีน้ำหล่อลื่นสีใสซึมเยิ้มออกมาจากส่วนหัวหยัก