บททั้งหมดของ เสพติดรักเมียอวบของบอสสายดุ: บทที่ 181 - บทที่ 190

202

107 ซุปไก่ดำพาขึ้นสวรค์ Nc++🔥🔥🔥(2)

เมียรักครางขอไม่หยุดหย่อน ยิ่งได้ยินเสียงเนื้อกระทบเนื้อหยาบโลนเธอก็ยิ่งร่อนเอวถอยมารับแรงกระแทกอย่างบ้าคลั่ง “ชอบใช่ไหม! ชอบให้ผัวจ้วงแทงรูแบบนี้ใช่ไหม!” วิศคำราม เร่งจังหวะให้เร็วขึ้นอีกจนร่างอวบสะเทือนโยกไปมา “ดูสิ... น้ำหีหนูมันกระเด็นเป็นฟองฟอดเต็มขาพี่ไปหมดแล้ว... โคตรร่านเลยอิง!” “อ๊าาา อิงร่านกับพี่คนเดียว ซี๊ดดด พี่วิศ อิงไม่ไหว อิงจะออกแล้ว อูยยย... น้ำมันจะพุ่งแล้ว... อ๊ะๆๆๆ!” ร่างกายของน้ำอิงสั่นกระตุกรุนแรง ท้องน้อยบิดเกร็งจนถึงขีดสุด มวลน้ำเริ่มตีตื้นขึ้นมาตรงกึ่งกลางกาย วิศเห็นอาการนั้นเขาก็ยิ่งโหมแรงกระแทกช่วงสุดท้ายใส่เข้าไปเน้นๆ อีกสามสี่ครั้ง “อ๊ายยยยยยยยยยยย!” น้ำอิงหวีดร้องสุดเสียง ร่างทั้งร่างกระตุกหงึกๆ สั่นสะท้านอย่างรุนแรง พรวด!! ซ่าาาา!! น้ำรักพุ่งกระฉูดออกมาจากร่องรูยังกับเขื่อนแตก! มันพุ่งปรี๊ดออกมาเป็นสาย ฉีดรดโคนเอ็นของวิศและพุ่งเจิ่งนองลงบนที่นอนและพื้นห้องจนเปียกชุ่มยิ่งกว่าเมื่อคืนเสียอีก ร่างอวบอิ่มอ่อนระทวยทิ้งตัวหมอบลงกับเตียงอย่างหมดสภาพ มือที่เคยแหวกก้นตกลงข้างตัวอย่างไร้เรี่ยวแรง พีรวิศหยุดจังหวะกระแทก แต่เขายังไม่ยอมถอนกายออก เขามองดูน้ำส
อ่านเพิ่มเติม

108 ​อุ้มเมียไปอาบน้ำ

กลิ่นคาวความรักและกลิ่นเหงื่อผสมปนเปกับกลิ่นหอมจางๆ ของสมุนไพรจีนจากซุปไก่ดำลอยคลุ้งไปทั่วทั้งห้องนอนกว้าง สภาพเตียงนอนยับเยินไม่มีชิ้นดี ผ้าปูที่นอนหลุดลุ่ยไปกองอยู่ปลายเตียง รอยด่างดวงของความเปียกชื้นเจิ่งนองไปทั่วบริเวณ บ่งบอกถึงกิจกรรมรักที่เพิ่งพัดผ่านไปอย่างดุเดือด พีรวิศค่อยๆ ถอนแก่นกายที่ยังคงเปียกชุ่มและเต้นตุบๆ ออกมาจากร่องเสียวอย่างเชื่องช้า ทันทีที่ส่วนหัวหลุดพ้นปากทาง น้ำสีขาวขุ่นที่ผสมรวมกับน้ำสีใสก็ไหลทะลักย้อนกลับออกมาเปื้อนง่ามขาเรียวอวบและหยดแหมะลงบนที่นอน พีรวิศทิ้งตัวลงนอนหงายแผ่หลา หอบหายใจสูดอากาศเข้าปอดลึกๆ ก่อนจะวาดท่อนแขนแกร่งรวบเอาร่างอวบอิ่มที่นอนหมดแรงอยู่ข้างๆ ให้ขยับเข้ามาซุกตัวอยู่ในอ้อมกอด น้ำอิงขยับตัวเข้าหาความอบอุ่นอย่างว่าง่าย เธอซุกใบหน้าลงกับแผงอกกว้างที่ชื้นไปด้วยเหงื่อ แขนเล็กตวัดกอดก่ายเอวสอบของสามีไว้หลวมๆ สัมผัสได้ถึงจังหวะหัวใจของเขาที่ยังคงเต้นรัวและแรงไม่ต่างจากเธอ มือหนาที่เคยหยาบกระด้างและป่าเถื่อนเมื่อสิบนาทีก่อน ตอนนี้ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเปลือยเปล่าเนียนนุ่มอย่างเบามือและทะนุถนอม ก่อนจะเลื่อนต่ำลงมาวางแหมะอยู่บนหน้าท้องน้อยของภรรยา
อ่านเพิ่มเติม

108 ​อุ้มเมียไปอาบน้ำ(2)

“ก็มันเสียวต่างหากเล่า... ใครใช้ให้พี่วิศกระแทกเข้ามาลึกขนาดนั้นล่ะคะ” เธอเถียงเสียงอู้อี้ ริมฝีปากนุ่มกดจูบลงบนหัวไหล่ของเขาเบาๆ “แต่มันฟินมากเลยนะ... อิงชอบลีลาพี่วิศที่สุดเลย... ชอบเวลาพี่วิศเอาอิงแรงๆ แบบนี้แหละ” คำสารภาพตรงไปตรงมาบวกกับความร่านนิดๆ ที่ยังหลงเหลืออยู่ทำเอาซีอีโอหนุ่มหลุดหัวเราะออกมาในลำคอ หน้าอกกว้างกระเพื่อมไหวตามจังหวะการหัวเราะ “ถ้าชอบลีลาผัวขนาดนี้ วันหลังก็แอบไปขโมยซุปไก่ดำคุณแม่มากินอีกสิ พี่จะได้จัดหนักให้แบบนี้ทุกคืนเลย ดีไหม” วิศแกล้งเย้า บีบจมูกโด่งรั้นของเมียรักเบาๆ ด้วยความมันเขี้ยว “ไม่เอาแล้ว!” น้ำอิงรีบส่ายหน้ารัวๆ ยกมือขึ้นมาตีอกเขาดังปั่ก “ขืนกินอีกมีหวังอิงเดินไม่ได้ไปเป็นอาทิตย์แน่เลย... แค่นี้ขาก็สั่นไปหมดแล้วเนี่ย ไม่มีแรงจะขยับตัวแล้วด้วย” “งั้นให้นอนพักสักครึ่งชั่วโมงไหม เดี๋ยวพี่...” “รักที่สุดเลยนะคะ” คำบอกรักที่โพล่งขึ้นมาไม่มีปี่มีขลุ่ยทำเอาพีรวิศชะงัก คำพูดของเขาถูกกลืนหายลงไปในลำคอ นัยน์ตาคมกริบสบเข้ากับดวงตากลมโตที่ช้อนขึ้นมองเขาด้วยแววตาลึกซึ้งและจริงจัง ไม่มีร่องรอยของการหยอกล้อ มีเพียงความรักที่อัดแน่นอยู่เต็มอก “อิงรักพี่วิศ
อ่านเพิ่มเติม

109 ​คุณพ่อป้ายแดงแบบคูณสาม

หนึ่งเดือนต่อมา... อุแหวะ! อ่อก... แหวะ เสียงอาเจียนที่ดังมาจากในห้องน้ำตั้งแต่เช้าตรู่ ทำเอาคนที่กำลังนอนหลับสนิทสะดุ้งตื่นขึ้นมา พีรวิศผุดลุกขึ้นจากเตียงด้วยความตกใจ คนตัวโตในชุดนอนยับยู่ยี่วิ่งหน้าตื่นเข้าไปในห้องน้ำทันที ภาพที่เห็นคือภรรยาตัวอวบกำลังเกาะขอบชักโครก โก่งคออาเจียนอย่างเอาเป็นเอาตายจนหน้าดำหน้าแดงไปหมด "อิง เป็นอะไร อาหารเป็นพิษเหรอ!" คนเป็นสามีถลาเข้าไปลูบแผ่นหลังบอบบางที่สั่นสะท้านด้วยความตกใจ มือหนารวบผมยาวสลวยที่ปรกหน้าขึ้นมาจับไว้ให้อย่างทะนุถนอม น้ำอิงไม่ได้ตอบอะไร เธอหอบหายใจเหนื่อย ก่อนจะก้มลงไปขย้อนน้ำย่อยสีใสออกมาอีกระลอกใหญ่จนหมดเรี่ยวแรง ทิ้งตัวเอนหลังพิงแผงอกกว้างของสามีอย่างอ่อนระทวย "พี่วิศ... อิงเวียนหัว... หน้ามืดไปหมดแล้ว" เสียงหวานแหบพร่า น้ำตาคลอเบ้าเพราะความทรมาน "เดี๋ยวพี่พาไปหาหมอ ป่วยหนักขนาดนี้ทำไมไม่ปลุกพี่ตั้งแต่แรกฮะ!" คนตัวโตช้อนอุ้มร่างอวบอิ่มที่ตอนนี้ดูซีดเซียวขึ้นมาแนบอก จัดการพาไปบ้วนปากล้างหน้า แล้ววางลงบนเตียงอย่างเบามือที่สุด อาการป่วยของน้ำอิงเริ่มเป็นมาตั้งแต่วันก่อน เธอเวียนหัวบ่อยขึ้น นอนหลับเกือบทั้งวัน แถมยังบ่นว
อ่านเพิ่มเติม

109 คุณพ่อป้ายแดงแบบคูณสาม (2)

น้ำอิงกำลังนอนอยู่บนเตียงตรวจ มีเจลหล่อลื่นใสๆ ทาอยู่บนหน้าท้องแบนราบ ข้างๆ เตียงมีเครื่องอัลตราซาวนด์เปิดหน้าจอสว่างวาบอยู่ พยาบาลสาวอวบส่งยิ้มบางๆ ให้สามีและครอบครัวที่เดินหน้าตื่นเข้ามา "เกิดอะไรขึ้นครับหมอ ทำไมต้องอัลตราซาวนด์ด้วย หรือว่าอิงมีเนื้องอก!" วิศเสียงสั่น เดินเข้าไปกุมมือภรรยาไว้แน่น สายตาจ้องมองหน้าจอขาวดำที่ดูไม่รู้เรื่องด้วยความหวาดหวั่น หมอศุภกิจหลุดหัวเราะในลำคอเบาๆ "เนื้องอกอะไรกันล่ะครับคุณวิศ... อาการคลื่นไส้อาเจียนตอนเช้า อ่อนเพลีย แล้วก็เหม็นกลิ่นอาหารที่เคยชอบกิน อาการคลาสสิกขนาดนี้ คุณแม่น่าจะเดาออกนะครับ" หมอหันไปยิ้มให้คุณนายมาลินี คุณนายมาลินีเบิกตาโต ยกมือขึ้นทาบอก "ยะ... อย่าบอกนะว่า..." หมอศุภกิจไม่ตอบ แต่จัดการจรดหัวสแกนอัลตราซาวนด์ลงบนหน้าท้องน้อยของน้ำอิงอีกครั้ง ภาพบนหน้าจอขยับเขยื้อนจนเห็นเป็นถุงสีดำเล็กๆ ภายในมดลูก "นี่คือถุงตั้งครรภ์ครับ... ยินดีด้วยนะครับคุณวิศ คุณน้ำอิง ภรรยาของคุณกำลังตั้งครรภ์ได้ประมาณหกสัปดาห์แล้วครับ" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องตรวจไปชั่วขณะ พีรวิศอ้าปากค้าง สมองประมวลผลคำว่า 'ตั้งครรภ์' ซ้ำไปซ้ำมา นัยน์ตาคมกริบกะ
อ่านเพิ่มเติม

110 ​สมานแผลในใจ

รถตู้คันหรูแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้ามุขคฤหาสน์หลังใหญ่ ทันทีที่ประตูรถเปิดออก พีรวิศก็ก้าวลงมาประคองร่างอวบอิ่มของภรรยาอย่างระมัดระวัง มือหนาโอบเอวคอดไว้หลวมๆ ขณะที่อีกมือคอยจับจูงให้เธอก้าวเดินทีละก้าว“ระวังขั้นบันไดนะอิง ค่อยๆ ก้าว”“พี่วิศคะ อิงเดินเองได้น่า... แค่ท้องนะคะ ไม่ได้ขาหักสักหน่อย ทำหน้าตื่นไปได้” น้ำอิงส่ายหัว ยิ้มขำกับท่าทีของสามีที่ตอนนี้กลายสภาพเป็นคุณพ่อจอมเห่อไปเรียบร้อยแล้ว ตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาล เขาก็แทบจะไม่ยอมให้ปลายเท้าเธอแตะพื้นเลยด้วยซ้ำ“ไม่ได้สิ ในท้องหนูมีลูกพี่อยู่ตั้งสามคนนะ ขืนเดินสะดุดขึ้นมาจะทำยังไง” วิศเถียงคอเป็นเอ็น ไม่ยอมปล่อยมือ ซ้ำยังตวัดท่อนแขนรวบอุ้มร่างของภรรยาขึ้นแนบอกรวดเดียว พาเดินเข้าประตูบ้านไปวางลงบนโซฟาบุนวมตัวใหญ่ในห้องนั่งเล่นอย่างนุ่มนวลน้ำอิงทิ้งตัวลงพิงพนักโซฟา หอบหายใจเบาๆ แม้จะยังรู้สึกเพลียจากอาการแพ้ท้องเมื่อเช้า แต่ความสุขที่อัดแน่นอยู่ในอกมันทำให้ใบหน้าหวานดูมีน้ำมีนวลและสดใสขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เธอก้มลงมองหน้าท้องนุ่มนิ่มของตัวเอง สองมือป้อมวางทาบลงไปเบาๆ เหมือนกับจะทักทายสิ่งมีชีวิตดวงจิ๋วที่กำลังเติบโตอยู่ข้างในพีรวิศทิ้
อ่านเพิ่มเติม

111 ยาใจของพีรวิศ ตอนจบ

ค่ำคืนนั้นหลังจากกลับมาจากโรงพยาบาล เสียงน้ำจากฝักบัวเพิ่งหยุดลง ประตูกระจกห้องอาบน้ำถูกเลื่อนเปิด พีรวิศก้าวออกมาด้วยสภาพที่มีเพียงผ้าขนหนูพันรอบเอว หยดน้ำเกาะพราวตามมัดกล้ามและแผงอก เขายืนนิ่งอยู่หน้ากระจกเงาบานใหญ่ นัยน์ตาคมทอดมองรอยแผลเป็นนูนยาวที่พาดผ่านตั้งแต่ช่วงหลังลงมาถึงสีข้าง และอีกรอยที่หน้าแข้ง รอยแผลที่เป็นดั่งตราบาป ร่องรอยของความโง่เขลาที่เคยปล่อยให้ผู้หญิงใจร้ายคนหนึ่งผลักเขาตกบันไดจนเกือบตาย ทุกครั้งที่เห็นแผลพวกนี้ มันเคยทำให้เขารู้สึกเดือดดาลและสมเพชตัวเอง แต่ความรู้สึกพวกนั้น... มันหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ "อาบน้ำเสร็จแล้วทำไมไม่เช็ดตัวให้แห้งคะ เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก" เสียงหวานใสคุ้นหูดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกับร่างอวบอิ่มในชุดนอนกระโปรงตัวหลวมที่เดินเข้ามายืนซ้อนหลังเขา น้ำอิงหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กผืนใหม่ขึ้นมา ซับหยดน้ำตามลาดไหล่และแผ่นหลังกว้างให้อย่างเบามือ ฝ่ามือเล็กนุ่มนวลลากไล้ผ้าขนหนูไปตามรอยแผลเป็นนูนจางๆ นั้นอย่างทะนุถนอม ไม่มีความรังเกียจ มีเพียงความห่วงใยที่ส่งผ่านปลายนิ้วมาจนคนถูกสัมผัสรับรู้ได้ถึงกลางใจ "อิง..." วิศเรียกชื่อเธอเสียงแผ่ว หมุนตั
อ่านเพิ่มเติม

111 ยาใจของพีรวิศ ตอนจบ(2)

น้ำอิงนั่งมองภาพความวุ่นวายตรงหน้าแล้วก็หลุดหัวเราะออกมาจนตาหยี เธออ้าปากรับเนื้อหมูสามชั้นย่างเกรียมๆ ติดมันนิดๆ ที่พีรวิศเป่าจนหายร้อนแล้วคีบมาป้อนถึงปาก "อร่อยไหม" วิศถามพลางใช้กระดาษทิชชูซับคราบน้ำจิ้มที่มุมปากให้อย่างเอาใจใส่ "อร่อยที่สุดเลยค่ะ พี่วิศกินบ้างสิ อิงกินอยู่คนเดียวจนพุงจะแตกแล้วเนี่ย" เธอบ่นอุบอิบ แต่ก็ยอมอ้าปากรับกุ้งเผาตัวโตที่สามีเพิ่งแกะเปลือกออกให้เข้าปากไปอีกคำ "กินเยอะๆ สิ ลูกพี่ตั้งสามคนแย่งกันกินในท้องหนูเนี่ย เดี๋ยวก็ไม่อิ่มกันพอดี" เขายิ้มกริ่ม มองหน้าท้องนุ่มนิ่มที่ยังไม่นูนออกมาชัดเจนนักด้วยแววตาเห่อลูกขั้นสุด บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยการจิกกัดกันอย่างสนุกสนานระหว่างพี่เมียกับน้องเขย โดยมีคุณนายมาลินีคอยผสมโรงเข้าข้างลูกสะใภ้และหลานในท้องอย่างออกนอกหน้า ทุกคนพูดคุยหยอกล้อกันอย่างเป็นธรรมชาติ ไม่มีกำแพงของเจ้านาย ลูกน้อง หรือแม้แต่อดีตที่เคยขมขื่น พีรวิศมองภาพความครื้นเครงตรงหน้า นัยน์ตาคมกริบกวาดมองผู้คนบนโต๊ะอาหาร... แม่ของเขาที่กำลังหัวเราะจนไหล่สั่นเพราะมุกตลกของแทนไท นพที่กำลังเถียงเรื่องความสุกของเนื้อวัวกับแทนไทอย่างเอาเป็นเอาตาย และผู้หญิง
อ่านเพิ่มเติม

ตอนพิเศษ1 สไลเดอร์มหาภัยกับแฝดสาม

สามปีผ่านไปคฤหาสน์หรูราคาหลายร้อยล้านที่เคยเงียบสงบ บัดนี้แทบไม่เหลือเค้าโครงความน่าเกรงขามอีกต่อไป โซฟาหนังแท้นำเข้าจากอิตาลีตัวโปรดของท่านประธานมีสติกเกอร์รูปไดโนเสาร์แปะอยู่เต็มพนักพิง รถของเล่นคันเล็กคันน้อยจอดเกลื่อนพื้น และที่มุมห้องนั่งเล่นกำลังเกิดสงครามขนาดย่อมที่สูบพลังงานผู้ชายวัยฉกรรจ์สามคนจนแทบจะลงไปกองกับพื้น"ไอ้แทน มึงจับคู่มือกลับหัวหรือเปล่าวะ ทำไมรูน็อตมันไม่ตรงกันเลยเนี่ย! กูไขจนมือจะพองแล้วนะเว้ย!"เสียงห้าวทุ้มของพีรวิศตวาดลั่น อดีตซีอีโอจอมโหดที่ลูกน้องเคยกลัวหัวหด ตอนนี้อยู่ในสภาพสวมเสื้อยืดสีขาวย้วยๆ กางเกงขาสั้น เหงื่อแตกพลั่กเต็มใบหน้า ในมือถือไขควงอันใหญ่กำลังพยายามประกอบสไลเดอร์ปราสาทของเล่นชิ้นยักษ์ที่เพิ่งส่งตรงมาจากต่างประเทศ"กลับหัวบ้าอะไรล่ะบอส ผมก็ดูตามรูปเนี่ย บอสนั่นแหละหยิบชิ้นส่วนบันไดไปต่อกับหลังคา มันจะเข้ากันได้ยังไงวะ!" แทนไทเถียงกลับคอเป็นเอ็น นั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นพรมพร้อมกับคู่มือแผ่นเบ้อเริ่ม"พี่วิศครับ..." นพที่นั่งแทบจะกลืนไปกับกองพลาสติกเอ่ยขึ้นเสียงอ่อย สภาพเลขาคนสนิทตอนนี้ไม่ต่างจากกระดานวาดรูป เพราะบนแก้มซ้ายมีรอยสีเทียนสีแดงขีดเ
อ่านเพิ่มเติม

ตอนพิเศษ1 สไลเดอร์มหาภัยกับแฝดสาม (2)

"อิงจ๋า กลับมาแล้วเหรอ" วิศส่งยิ้มแหยๆ ยอมรับชะตากรรม ค่อยๆ เดินเอาแพมเพิสไปใส่ให้น้องเวย์อย่างเบามือที่สุด"อิงเพิ่งออกไปแค่สองชั่วโมงเองนะคะพี่วิศ อิงบอกแล้วไงว่าให้ลูกกินนมแล้วพาไปนอนกลางวัน แล้วนี่อะไรคะ สไลเดอร์ก็ไม่เสร็จ นมหกเลอะเทอะ น้องเวย์แก้ผ้าวิ่งรอบบ้าน แถมคุณแม่ยังแอบป้อนเยลลี่วาวาอีกต่างหาก" น้ำอิงร่ายยาวเป็นชุด น้ำเสียงไม่ได้ตะคอก แต่เด็ดขาดจนทุกคนในห้องขนลุกซู่ท่านประธานจอมโหดที่เคยสั่งปลดบอร์ดบริหารหน้าตาเฉย ตอนนี้ยืนคอตกอยู่หน้าเมียตัวอวบ "พี่พยายามแล้วนะอิง แต่คู่มือมันไม่รู้เรื่องเลย ไอ้แทนมันก็ช่วยอะไรไม่ได้เลยเนี่ย หลานดื้อด้วย""อ้าว โยนความผิดให้ผมเฉย!" แทนไทเถียงเสียงหลง "ไอ้อิง พี่ไม่เกี่ยวนะ ผัวแกนั่นแหละสปอยล์ลูก ลูกร้องนิดร้องหน่อยก็โยนไขควงทิ้งแล้ว พี่ก้มหน้าก้มตาต่ออยู่คนเดียวเนี่ย!""ไม่ต้องเถียงกันเลยค่ะ ทั้งพ่อนั้งลุงนั่นแหละ" น้ำอิงถอนหายใจยาว ส่ายหน้าอย่างระอาใจแต่ลึกๆ ก็แอบขำกับสภาพหมดรูปของผู้ชายบ้านนี้ เธอหันไปหาลูกๆ "น้องวิน น้องเวย์ น้องวาวา... มายืนเรียงแถวตรงหน้าหม่ามี้เดี๋ยวนี้ค่ะ"เด็กแฝดสามวัยกำลังซนรู้ชะตากรรม รีบวิ่งเตาะแตะมายืนเรียงแถว
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
161718192021
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status