All Chapters of Ruthless CEO and Her Fake Husband: Chapter 111 - Chapter 120

Patuloy na binabantayan ni Anton ang security camera sa kanyang cellphone, na nagpapakita ng kuha sa tapat ng silid nina Marionne at Maribel.Talagang nag-aalala siyang baka saktan ng berdeng-matang halimaw na iyon sina Marionne o Maribel.Ngunit nang pag-isipan niya, wala naman siyang magagawa. Mag-isa lamang siya, lantad ang kalaban habang siya ay nagtatago sa dilim, at imposibleng mabantayan niya ang dalawang lugar nang sabay. Kung talagang balak ng berdeng-matang halimaw na dukutin ang isa sa kanila upang makapaghiganti sa kanya, wala rin siyang paraan upang mapigilan iyon.Sa halip na magpaloko sa kalaban, mas mabuti pang pakawalan niya ang sitwasyon. Gusto niyang malaman kung talagang hindi siya kinatatakutan ng berdeng-matang halimaw at handa itong lumaban hanggang kamatayan.Sa kabutihang-palad, tama ang naging hinala niya. Hindi nagpakita ang berdeng-matang halimaw. Mukhang may takot pa rin ito sa kanya.Tungkol naman sa mensahe ni Sandra, hindi man lang niya ito tiningnan.N

Nagmaneho si Anton patungo sa Kingsmen Hotel. Balak niyang alamin kung si Sophia nga ba ang nasa likod ng plano laban sa Queenstar hotel.Habang dumaraan sa isang flower shop, huminto siya at bumili ng isang palumpon ng siyamnapu't siyam na pulang rosas.Matapos ilagay ang mga bulaklak sa likurang upuan ng sasakyan, nagtungo siya sa Kingsmen Hotel. Mahigit kalahating oras siyang naghintay bago dumating si Sophia, gaya ng dati ay kasama pa rin ang kanyang munting "buntot," si Trese.Hindi ba't kahit matulog ang babaeng ito, isinasama pa rin niya ang walang isip ngunit napakalakas niyang bodyguard?Pagkasakay ni Sophia sa elevator, agad na tumayo si Anton, kinuha ang palumpon ng rosas, at sumunod."Tumigil ka! Ano'ng kailangan mo?" sigaw ni Trese habang hinaharangan siya sa pintuan ng opisina, matalim ang tingin sa kanya."Huwag kang kabahan. Hindi ako naparito para makipag-away. Naghatid lang ako ng bulaklak." Iniwagayway ni Anton ang mga rosas na hawak niya."Bulaklak?" nagdududang ta

Makalipas ang kalahating oras, nagmamadaling bumalik sina Armando— ang police general at si Alissa sa istasyon ng pulisya.Pagdating nila, nakita nilang nakaupo si Anton sa mesa ni Alissa, nakahalukipkip at mahimbing na natutulog."Hoy, gumising ka!" Kinuha ni Alissa ang isang folder at malakas na ipinukpok ito sa ulo ni Anton."Kung mabasag ang ulo ko, aalagaan mo ba ako sa susunod kong buhay?" reklamo ni Anton habang biglang bumangon.Wala nang oras si Alissa para makipagbiruan. "Saan mo nakuha ang listahang iyon? Sino ang susunod na target ng mga kidnapper?"Sunod-sunod ang kanyang tanong. Inilabas ni Anton ang kanyang cellphone at iniwagayway ito."Nandito ang listahan. May pitumpung pangalan sa kabuuan. Dalawampu't tatlo ang naipadala na, tatlumpu ang nailigtas na ng ating tanyag na babaeng detective na si Officer Alissa, at dalawampu't pito pa ang kasalukuyang tinatarget."Agad na inabot ni Alissa ang cellphone. Ngunit mabilis itong binawi ni Anton. Tinago pa niya ito sa harapan

"Boss Anton, sandali lang!" Nagmamadaling lumapit si Edgar at balisang nagsabi, "Nasabi ko na ang lahat ng alam ko, hindi ba? Sa totoo lang, may isang misteryosong tao ang tumawag sa pulis para magsumbong. May numero ako niya, pero hindi ko alam kung sino siya.""Nagpadala ka ng mga pulis para manghuli nang hindi man lang inaalam ang pangalan at pagkakakilanlan ng tumawag? Mukhang malaki ang kinita mo rito, ah?" malamig na tanong ni Anton."Mga ilang libo lang naman ang ibinigay niya.""Ilang libo lang? Pambihira ka! Hindi pa nga sapat ang ilang libo lang para makakuha ka ng babae sa isang gabi!"Malakas na tinapik ni Anton ang ulo ni Edgar."Anton, huwag kang manakit!" agad na saway ni Alissa."Mahigit isang daang libo talaga," nagmamadaling umatras si Edgar habang hinihimas ang ulo niyang napalo."Ibigay mo ang numero." Galit na utos ni Anton.Wala nang nagawa si Edgar kundi ibigay ang numero bago malungkot na umalis. Pagkaalis nito, napansin ni Anton na masamang nakatingin sa kanya

"Anton, ano ba talaga ang gusto mo? Hindi ba masyado kang makasarili?" Lumapit si Marionne at mariing tinitigan siya.Ngayon lang naranasan ni Anton na tingnan siya ni Marionne nang ganoon. Agad siyang napaatras ng ilang hakbang at kusang nagbigay-daan.Hinawakan ni Marionne ang kamay ni Greg at naglakad palayo. Maya-maya lamang ay nawala na sila sa kanyang paningin.Biglang sumikip ang dibdib ni Anton. Napangiti siya nang mapait at marahang natawa sa sarili bago naglakad patungo sa pribadong silid.Tama si Marionne. Masyado nga siyang naging makasarili. Hindi niya kayang bitawan si Marionne, ngunit hindi rin niya kayang talikuran si Maribel.Hindi maaaring makuha ang lahat ng gusto sa buhay. Walang libreng tanghalian sa mundong ito.Pagkalayo nila sa paningin ni Anton, agad na binitiwan ni Marionne ang kamay ni Greg. "Pasensya ka na. Nakita mo na ang lahat."Hinaplos ni Greg ang kamay na kanina lang ay hawak pa niya at may halong selos na nagsabi, "Sabi mo, peke lang ang kasal ninyo.