Lahat ng Kabanata ng Ruthless CEO and Her Fake Husband: Kabanata 151 - Kabanata 160

"Pinsan, alam mo ba kung saan talaga nagmula ang asawa mo?" tanong ni Abigaile."Taga-Santa Catalina siya," sagot ni Marionne.Iyon lamang ang alam niya dahil iyon ang nakasulat sa birth certificate ni Anton.Wala siyang anumang alam tungkol sa pamilya nito.Muling nagtanong si Abigaile, "Sino-sino ang mga miyembro ng pamilya niya? Pang-ilan siyang anak?"Walang pag-aalinlangang sumagot si Marionne, "Hindi ko alam."Nagulat si Abigaile. "Talaga? Hindi mo man lang alam kung ilan ang miyembro ng pamilya ng asawa mo?"Kibit-balikat si Marionne. "Ano'ng nakapagtataka roon? Siya ang pinakasalan ko, hindi ang pamilya niya."Hindi pa rin tumigil si Abigaile. "Kung ganoon, saan siya ipinanganak? Ano ang ginagawa niya noon? Paano siya namuhay bago mo siya nakilala?"Maikli pa rin ang sagot ni Marionne. "Hindi ko alam."Napabuntong-hininga si Abigaile. "Wala ka talagang alam! Paano ka naging asawa niya? Magkasama kayo sa iisang bahay araw-araw, pero parang..."Bigla siyang tumigil at ngumiti na

Sa bagong bahay nina Abigaile..."Marionne, bakit hindi pa dumadating si Anton? Tawagan mo nga at sabihing umuwi na," tawag ni Amanda.Tiningnan ni Marionne ang oras bago sumagot. "Hindi na natin siya kailangang hintayin. Magluto na lang muna tayo."Napailing si Amanda. "Paano naman 'yan? Hindi puwedeng ganoon."Lumabas siya ng kusina, hinubad ang kanyang apron, at isinabit iyon sa dingding."Nahiwa ko na ang lahat ng sangkap. Hinihintay na lang natin siyang dumating para siya na ang magluto. Sabi ni Abigaile, napakasarap daw niyang magluto. Matagal ko nang gustong matikman ang luto niya."Napabuntong-hininga si Marionne. "Tita, bisita kami rito, hindi katulong. Hindi naman puwedeng pagdating pa lang niya, agad natin siyang papaglutuin."Ngumiti si Amanda. "Pamilya naman tayo. Bakit pa tayo magpapakastrikto? Sige na, tawagan mo na siya."Kinuha ni Marionne ang kanyang cellphone at akmang tatawag na sana.Ngunit biglang tumunog ang doorbell."Abigaile, pakibuksan nga ang pinto. Tingnan

Ang sinag ng araw sa umaga ay dumaan sa bintana ng dormitoryo at tumama sa maliit na balkonahe.Maagang bumangon si Andrea, nagpalit ng damit mula sa kanyang pantulog, at lumabas sa balkonahe upang maghilamos at magsipilyo.Tahimik ang buong dormitoryo. Siya lamang ang naroon.Nagsimula na ang bakasyon sa tag-init, kaya umuwi na ang lahat ng kanyang mga kasama sa kuwarto.Siya na lang ang naiwan. Hindi siya umuwi. Ang bahay na iyon ay hindi na ang tahanang dati niyang kinagisnan. Sa tuwing bumabalik siya roon, mabigat at masikip ang pakiramdam niya.Mas gusto pa niyang manatili sa dormitoryo. Kahit mag-isa. Kahit tahimik. Mas payapa pa rin iyon kaysa sa bahay ng pamilya Ye.Pagkatapos maghilamos, kumuha siya ng isang aklat at tumayo sa balkonahe. Mahigit kalahating oras siyang nagbasa at nagsaulo ng mga aralin bago siya bumaba upang mag-almusal sa cafeteria ng paaralan.Pagkatapos kumain, balak niyang dumaan sa bookstore upang bumili ng mga aklat para sa susunod na semester. Gusto niy

"Ano?! Huwag mong sabihing... si punching bag—ay, este, si Andrea—kapatid mo pala?" Mabilis na tumakbo si Abigaile papalapit sa kanila. Hindi pa rin siya makapaniwala. "Parang eksena lang ito sa isang nobela!"Pinakawalan ni Andrea ang pagkakayakap sa kanyang kapatid at tahimik na tumabi. Mahinahon siyang bumati, "Hello, Abigaile."Napailing si Abigaile habang pinagmamasdan silang dalawa. Paulit-ulit niyang inihambing ang kanilang mga mukha. "Dapat noon ko pa napansin na kapatid ka pala ni bayaw. Parehong-pareho kayo! Ang mga mata, ilong, at buong mukha ninyo. Parang iisang hulmahan lang." Huminto siya sandali bago muling nagsalita. "Pero magkaibang-magkaiba ang ugali ninyo."Kagagaling lamang ni Anton sa muling pagkikita nila ng kanyang kapatid. Wala na siyang ganang makipagbiruan kay Abigaile.Lumapit si Andrea at tumingin kay Marionne, na tahimik lamang mula kanina. Dahil sa pambihirang ganda nito, hindi niya napigilang magtanong. "Kuya... May asawa ka na?" Mahina niyang tinanong s

Nagulat sina Marionne at Andrea nang makita ang limang armadong lalaki.Sabay silang napasigaw."Kuya, mag-ingat ka!""Anton, mag-ingat ka! May nasa likod mo!"Puno ng takot ang kanilang mga mukha.Ngunit kabaligtaran nila, kalmdo lang si Abigaile. Nakahalukipkip pa siya habang nakasandal sa sofa, na para bang nanonood lamang ng pelikula. "Huwag kayong masyadong kabahan. Relax lang."Halos maiyak na si Andrea. "May mga itak sila!"Kadarating lang ng kanyang kuya. Paano kung may mangyari rito?Mabilis na inilabas ni Marionne ang kanyang cellphone. "Tumawag tayo ng pulis."Ngunit agad siyang pinigilan ni Abigaile. Hinawakan nito ang kanyang kamay at nakangiting sinabi, "Huwag kang mag-alala. Kahit isang daliri lang ni bayaw, sapat na para tapusin ang mga basurang 'yan."Hindi alam nina Marionne at Andrea na lubos ang tiwala ni Abigaile sa kakayahan ni Anton.Noong dinukot siya ng halimaw na iyon, dose-dosenang armadong pulis ang kinailangan upang harapin ito. Ngunit si Anton lang ang tu