All Chapters of Ruthless CEO and Her Fake Husband: Chapter 161 - Chapter 170

Pagkarinig ng sinabi ni Anton...Biglang tumalikod si Lord Kyo at kumaripas ng takbo. Napakabilis at napakagaan ng kanyang mga galaw, parang umaagos na tubig.Sa paraan pa lamang ng kanyang pagtakbo halatang eksperto na siyang tumakas para sa sariling buhay. Hindi na niya ininda kahit maiwan pa ang lahat ng gamit niya sa panghuhula.Walang lingon-lingon siyang sumuot sa iba't ibang eskinita. Halos kalahating oras siyang paikot-ikot. Nang makitang wala na ang "salot" na humahabol sa kanya, doon lamang siya napaupo sa isang batong asul at humihingal.Napamura siya. "Lintik! Bakit buhay pa rin ang salot na 'yon?"Biglang may boses na narinig mula sa itaas. "Isang taon lang tayong hindi nagkita, pero parang humina na yata ang galing mong tumakas. Kanina pa kita hinihintay."Napatingala si Lord Kyo. Nandoon si Anton, nakaupo sa bakal na rehas. Nakasabit ang kanyang mga paa habang nakangiting nakatingin sa kanya.Nanginig ang mukha ni Lord Kyo.Lintik...Parang multong ayaw magpahuli! Hindi

Binuksan ni Anton ang video recorder ng kanyang cellphone at lihim na kinunan ang buong nangyayari sa loob ng silid. Sinadya pa niyang i-zoom ang mukha ni Barbara upang malinaw itong makita.Ngunit nang tuluyan niyang makita ang mukha ng lalaking kasama nito...Parang pinagsakluban siya ng langit at lupa. Hindi siya makapaniwala. Ang kalaguyo pala ni Barbara...Ay walang iba kundi ang kanyang sariling tiyuhin— si Ye Yuannan o si James. Hindi kailanman nagustuhan ni Anton ang tiyuhing ito.Sa katunayan...May bahagya pa nga siyang pagkasuklam dito. Mahilig itong magsugal. Babaero. Walang pakundangan kung gumastos. Tamad. At puro pangarap na hindi naman pinaghihirapan.Halos lahat ng masasamang katangian na maaaring ilarawan sa isang lalaki ay nasa kanya.Noong bata pa si Anton ay madalas pumunta si James sa kanilang bahay. Palagi itong humihingi ng pera kay Alfonso gamit ang kung anu-anong dahilan.Minsan sasabihin nitong may investment. Minsan naman ay magtatayo raw ng negosyo. Kung a

Sinagot ni Henry ang tawag. Mula sa kabilang linya ay narinig ang boses ni Ruel. "Boss Henry, kumusta na? Napatay n'yo na ba ang batang iyon?"Halatang sabik na sabik ang tono nito. Bagama't hindi siya mismo ang nagsagawa ng pagpatay at nagsilbi lamang na tagapamagitan, nangako si Barbara na bibigyan siya ng isang milyon kapag natapos ang trabaho.Kaya hindi niya napigilang tumawag upang alamin ang resulta.Sa isip ni Henry ay sunod-sunod niyang minura ang buong angkan ni Ruel. Lintik ka! Kung hindi dahil sa'yo, hindi sana ako mapapahamak nang ganito!Pinilit niyang maging kalmado at sumagot, "Tapos na."Sa kabilang linya ay halos mapatalon sa tuwa si Ruel. "Boss Henry, ang galing mo talaga! Alam ko nang walang trabahong hindi mo kayang tapusin! Tatawagan ko na ang kliyente para ihanda ang natitirang bayad."Pagkasabi niyon ay agad niyang ibinaba ang tawag. Tahimik na ibinalik ni Henry ang cellphone.Malamig na nagtanong si Anton, "Kanina, sinabi mong alam mo ang katotohanan tungkol s

Bilang chairman ng Jianghai Group, alam ni Alfonso na kailangan niyang personal na asikasuhin ang insidenteng ito.Kung pababayaan niya ito, maaaring gamitin iyon ng iba laban sa kanya. Kaya ipinatawag niya sa entablado sina Monica at Abigaile.Nang makita ni Arnold na pagdating pa lamang ni Abigaile ay nakagawa na agad ito ng gulo, agad siyang lumabas mula sa hanay ng mga bisita. Balak niya itong hilahin palayo.Ngunit mabilis na binawi ni Abigaile ang kanyang kamay. Matigas ang boses nitong nagsabi, "Wala akong ginawang mali. Siya ang unang nanampal sa akin. Bakit ako matatakot?"Akmang pagsasabihan na sana siya ni Arnold, ngunit hinawakan siya ni Amanda. "Hayaan mo siya. Kahit matigas ang ulo ni Abigaile, alam niya pa rin ang tama at mali."Napasinghal si Arnold. "Talagang napakaganda ng pagpapalaki mo sa anak mo."Napairap si Amanda. "Parang wala kang ambag sa pagpapalaki niya?"Sa isang pangungusap lang ay natahimik si Arnold.Samantala, lahat ng bisita ay nagsimulang magsiksikan

Nakatayo si Anton sa entablado. Mahinahon niyang sinabi, "Espesyal akong naghanda ng isang dokumentaryo para kay Tita Barbara. Nakatala rito ang kanyang maalamat na buhay. Mangyaring ituon ninyo ang inyong pansin sa malaking screen."Sa isang kumpas ng kanyang kamay, umilaw ang malaking LED screen sa likuran niya. Lumabas ang larawan ng isang napakagandang dalaga. Ito ay litrato ni Barbara noong kanyang kabataan.Bago pa niya ipagpatuloy ang pagsasalita, ngumiti muna siya. "May isa akong masamang ugali. Ayokong may nang-iistorbo habang nagsasalita ako. Kaya sana ay huwag ninyo akong putulin hanggang matapos ang aking presentasyon. Maraming salamat sa inyong kooperasyon."Pagkatapos sabihin iyon, pinindot niya ang remote control sa kanyang kamay. Nagbago ang larawan sa screen. Lumitaw ang isang mahirap na komunidad. Mahinahon niyang ipinagpatuloy ang kanyang salaysay. "Noong Marso 21, 1975, isinilang ang ating magandang Ms. Barbara sa isang mahirap na pamilya sa probinsya sa Pinas. Ang