Nang makitang pumasok si Anton, natulala si Alfred.Bigla niyang sinampal nang malakas ang tauhan sa tabi niya at galit na sumigaw, "Bwisit! 'Di ba sabi mo gulay siya at nakahiga lang sa kama?"Hawak ang kanyang pisngi, natataranta na sumagot ang tauhan, "Kailan lang naman po, nakahiga pa siya sa kama sa ospital!""Kailan lang din, mayaman pa ako, pero ngayon hirap na hirap na! Bwisit ka, sinira mo ang buhay ko!" Sinampal siya ni Alfred nang ilang beses hanggang sa mamaga ang ulo ng tauhan bago ito tumigil.Pagkaharap niya, ang kaninang galit na mukha ay agad na napalitan ng isang mapaglangis na ngiti. Sinabi niya, "Kaibigan, misundestanding lang 'to, misunderstanding lang.""Sa tingin ko nga misunderstanding lang din. Akala mo kasi gulay na ako, kaya naglakas-loob kang balewalain ang mga sinabi ko.""Kaibigan, patawarin mo na ako. Luluhod ako sa harap mo." Lumapit si Alfred kay Anton, sinampal ang sarili nang dalawang beses nang malakas sa harap nito, at habang umiiyak at tumutulo an
Read more