All Chapters of Ruthless CEO and Her Fake Husband: Chapter 241 - Chapter 250

“Ano naman kung nalaman mo? Sa tingin mo ba makakalabas ka pa rito?”“Makakalabas man tayo o hindi, malalaman lang natin kapag sinubukan natin,” matapang na sagot ni Anton.Noon, tiyak na wala siyang pagkakataon. Ngunit ngayon, kaya na niyang kontrolin ang kanyang transformation. Kahit gaano kalakas si Ghost, imposibleng matalo siya nito habang nasa transformed state.Maliban na lamang kung isa rin itong gene warrior. At kahit isa pa itong gene warrior, malamang ay second-generation gene warrior lamang ito. Paano nito maihahambing ang sarili sa isang first-generation gene warrior na tulad niya?“Death, mukhang nakalimutan mo na ang Ice Gu poison na nasa katawan ng asawa mo. Hindi ka ba natatakot na pagbalik mo, tuluyan nang malason si Marionne?”“Matatagpuan nang sagana ang Ice Gu poison sa malamig na kapatagan sa hilaga. Isa itong maliit na insekto na may napakalamig na katawan. Gamit ang lamig na taglay nito, maaaring likhain ang Ice Gu. Ang Gu na ito ang hari ng lahat ng Gu. Napaka

“Bakit hindi mo na lang siya isama?” tanong ni Camille.“Hindi ko nga kayang alagaan ang sarili ko, paano pa kaya magkakaroon ako ng oras para mag-alaga ng tuta?”Mukhang labis na nainsulto ang maliit na nilalang nang tawagin itong tuta ni Anton, ngunit sa halip na umalis, lalo pa nitong hinila ang pantalon niya.Sandali… naiintindihan ba nito ang mga sinasabi ng tao?Mabilis na nag-isip si Anton.“Gusto mong sumama sa akin?” bigla niyang tanong.Tumango ang maliit na hayop.“Iwagayway mo ang buntot mo,” utos ni Anton.Agad na kumawag-kawag ang buntot ng maliit na nilalang.“Ang cute!” Halos mamatay sa inggit si Camille.'Iba talaga ang kapalaran ng bawat isa! Bakit hindi sa akin lumapit?'Napanganga si Anton at ilang sandali bago nakapag-react.'Tumama ako sa jackpot! Totoong swerte ito!'Napakadaling mapasunod ng mga babae ngayon. Kung dadalhin niya ang maliit na hayop na ito—hindi niya nga alam kung aso ba o pusa—kapag lalabas siya para manligaw ng mga babae, hindi ba magiging unbe

“Ryu, asawa ko siya! Kapag inungulan mo na naman ako, itatapon talaga kita sa labas!” galit na saway ni Anton.“Kinakausap mo ang isang maliit na aso nang ganyan. Ano ba naman ang maiintindihan niya?” sabi ni Abigaile.Ngunit laking gulat ni Abigaile nang marinig ni Ryu ang mga sinabi ni Anton. Bigla itong tumalikod at naglakad patungo sa pintuan.'Naiintindihan niya talaga?'Bago pa siya makapag-react, nakaupo na si Ryu sa tapat ng pinto at kinakalmot iyon gamit ang matutulis nitong kuko.Para bang malinaw na sinasabi nito:'Papasukin mo ako? Kung hindi ay ilabas mo ako!Dahil hindi nito kayang buksan ang pinto, tumingala si Ryu kay Abigaile at humingi ng tulong gamit ang maliliit nitong mga mata.Agad na lumapit si Abigaile, binuksan ang pinto, at mabilis na tumakbo palabas si Ryu. Sa isang iglap, nawala na ito sa paningin nila.“Bayaw, naaawa ako kay Ryu,” malungkot na sabi ni Abigaile habang tila naiiyak at kumikirot ang kanyang ilong.Sumakit ang ulo ni Anton.Mukhang hindi talag

Matagal na nagmasid si Anton. Lumipas na ang halos buong araw, ngunit wala pa ring lumalabas mula sa Room 303.Pati almusal at tanghalian ay puro takeout.Grabe naman ang pagiging recluse nito. Isa kayang online writer na buong araw nakatutok sa pagsusulat at nagta-type ng kung anu-ano?Pero hindi naman ganoon kayaman ang mga online writer. Paano nila kayang magbayad para sa isang high-end hotel na ganito?O baka naman dalawang batang magkasintahan? Sinasamantala ang Sabado para magkulong buong araw sa kuwarto?Makalipas pa ang dalawang oras, wala pa ring lumabas.Unti-unti nang nawalan ng pasensya si Anton. Pakiramdam niya ay hindi na niya kayang maghintay pa. Malaki ang posibilidad na may taong mula sa Predators Organization na nakatira doon. Kung tama ang hinala niya, malamang isa ito sa mga tinutuluyan noon ni Venom.Kung talagang tumira rito si Venom, imposibleng naka-lock ang mga bintana. Bilang isang mapanganib na tao, tiyak na naghanda ito ng maraming ruta para makatakas sakal

“Hindi ko naman sinabing itapon ninyo. Gusto ko lang na humanap kayo ng lugar para sa kanya sa labas ng villa para hindi na siya makapasok dito. Hindi naman siguro unreasonable ang hinihingi ko, hindi ba?” sagot ni Marionne.“Paano kung ganito na lang? Mag-compromise tayong lahat.” Nag-isip sandali si Anton bago nagsalita. “Bukas, gagawa ako ng magandang bahay para kay Ryu sa labas. Doon siya matutulog sa gabi. Sa araw naman, puwede siyang manatili sa villa, pero sa unang palapag lamang. Bawal siyang umakyat sa ikalawang palapag. Ayos ba?”Hindi nagsalita sina Abigaile at Marionne.Hindi rin nagsalita si Ryu. Tama naman. Hindi naman talaga ito marunong magsalita.“Dahil sang-ayon naman kayong lahat, iyon na ang magiging kasunduan. Mula ngayon, mamumuhay nang mapayapa ang tao at aso at sama-samang bubuo ng isang magandang tahanan,” nakangiting sabi ni Anton.Sa wakas ay naayos din ang kanilang alitan, ngunit pansamantala lamang iyon. Tiyak na magkakaroon pa rin ng mga pagtatalo sa hina