Tumayo si Maribel at siya na mismo ang nagligpit at naghugas ng mga pinagkainan ni Anton. “Ako na,” sabi ni Maribel nang agawin ni Anton ang sponge sa kanya. “Hayaan mo na ako,” tanggi ni Anton. Ilang manager na nasa malapit ang gustong tumulong kay Anton sa paghuhugas ng mga pinggan. Ngunit pinigilan sila ni Anton at nakangiting sinabi, “Hayaan ninyo muna ako. Samantalahin na ninyo ito.” Matagal na niyang hindi nakikita si Maribel, at tila mas pagod at nanghihina ito kumpara noon. 'Baka dahil masyado lang niya akong nami-miss?' Siyempre, hula lamang iyon ni Anton. Pagkatapos ng simpleng hapunan, nagkuwentuhan at nagtawanan sila, kaya mabilis na lumipas ang oras. Habang kumakain, tahimik na sinabi ni Anton kay Maribel, “Bumalik ka sa opisina mamaya. May mahalaga akong kailangang sabihin sa iyo.” Namula si Maribel, iniisip na naman niyang may binabalak na masama ang lalaking ito. Pagkatapos kumain, bumalik sa opisina si Maribel kasama si Anton. Pagkapasok na pagkapasok nila, t
Read more