All Chapters of เมียเสี่ย: Chapter 51 - Chapter 55

ตากลมโตที่เต็มไปด้วยน้ำตา มองเด็กผู้หญิงตัวน้อยที่อยู่ในชุดเด็กอ่อนลายลูกแมวสีชมพูสดใส ด้วยหัวใจที่เต้นระส่ำ ลูกของเธอนอนอยู่ตรงนั้นในรถเข็นเด็กที่พยาบาลดันมาจนชิดขอบเตียง มือสั่นเทาเอื้อมไปสัมผัสแก้มเนียนใส ก่อนจะปล่อยน้ำตาให้ไหลลงมาเป็นสาย เมื่อนึกถึงใครอีกคน ช่วงเวลาที่น่ายินดีแบบนี้ เธออยากให้เขามายืนข้าง ๆ เธอ “เพียงร้องไห้อีกแล้วลูก” คุณอังกาบเดินมาโอบไหล่เพื่อให้กำลังใจ เมื่อเห็นเพียงขวัญร้องไห้ออกมา จิตใจที่ย่ำแย่จะทำให้ร่างกายอ่อนแอไปด้วย นาทีนี้เพียงขวัญต้องเข้มแข็งเพื่อลูก “เพียงเป็นห่วงพี่อ๊อดค่ะคุณย่า” บอกไปตามตรงเพราะเธอเป็นห่วงศิระมากที่สุด “ตาอ๊อดต้องไม่เป็นอะไร อย่าคิดมากนะลูก เพียงต้องเข้มแข็งเพื่อลูก และคนที่อยู่ข้างหลัง ย่าก็เหมือนไม้ใกล้ฝั่ง ต้องฝากภาระไว้กับเพียงนะลูก” คำพูดของคุณอังกาบทำให้เพียงขวัญคิดได้ หญิงสาวปาดน้ำตาออกจากใบหน้า แล้วอุ้มคนตัวเล็กขึ้นมาไว้ในอก ศิระกำลังตกที่นั่งลำบาก เธอจะอ่อนแอไม่ได้ ต้องอยู่เป็นหลักและทำหน้าที่แทนเขา “สวัสดีค่ะคนเก่ง เจอกันแล้วนะคะ แม่คือแม่เพียงของหนูนะลูก คุณพ่อมีงานเลยมา

ตาคมเข้มที่เต็มไปด้วยน้ำตา มองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยหัวใจที่เต้นระส่ำ ก่อนจะเลื่อนสายตาไปยังเด็กน้อยที่อยู่ในอ้อมแขนของเธอ ตาคู่คมหยุดนิ่งอยู่ที่ใบหน้าเล็กเกลี้ยงเกลา “หนูขวัญของพ่อ” ทันทีที่กางแขนออก เพียงขวัญก็โผเข้าหาอ้อมแขนของสามี น้ำตาลูกผู้ชายไหลลงมาเป็นสาย จมูกโด่งเป็นสันพรมจูบไปตามศีรษะและกระหม่อมบาง แขนแกร่งกอดเธอเอาไว้ ลูบมือลงบนแผ่นหลังบาง เมื่อเพียงขวัญเอาแต่ร้องไห้ “พี่อ๊อดเพียงคิดถึงพี่อ๊อดเหลือเกิน” ตลอดเวลาหลายเดือนที่แยกจากกัน ไม่มีวันไหนที่เธอจะไม่คิดถึงเขา “คนดีไม่ร้องนะครับ พี่ก็คิดถึงเพียงกับลูกที่สุด เพียงขวัญของพี่” ศิระปลุกปลอบพร้อมกับให้กำลังใจ เพียงขวัญปาดน้ำตาออกจากใบหน้า พร้อมกับยิ้มให้เขา “ลูกค่ะพี่อ๊อดหนูขวัญลูกของเรา” ส่งคนในอ้อมแขนให้ศิระ แขนแกร่งที่ยื่นมารับคนตัวเล็กสั่นเทา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นหน้าและได้สัมผัสลูก “ขวัญเอยขวัญมา บุญรักษานะลูก พ่อไม่มีของขวัญให้หนูสักชิ้น พ่อขอโทษนะลูก” พูดพร้อมกับหอมลงบนแก้มเล็กนุ่มนิ่มอย่างแสนรัก ก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อคนตัวเล็กเอียงคอหนี ลูกคงจั๊กจี

หนูเล็กเข้ามาเติมเต็ม ให้ศิระและเพียงขวัญมีความสุข หนูขวัญเข้ากับหนูเล็กได้เป็นอย่างดี ครอบครัวของศิระอบอุ่นและมีความสุขที่สุด ณาราส่งข่าวมาบอกว่าเธอสบายดี ถึงแม้ไตรภพจะเลวร้าย แต่เขาก็ไม่เคยทำร้ายเธอ เพราะไตรภพยังเชื่อว่าเธอซ่อนลูกของเขาเอาไว้ หลัง ๆ มานี้ไตรภพอ่อนลง แต่เธอก็ไม่ใจอ่อนให้เขา นึกถึงคำพูดที่เขาสั่งให้เธอเอาลูกออกทีไร ใจก็เจ็บทุกที ถ้าวันนั้นเธอทำตามคำสั่งของเขา หนูเล็กก็คงไม่ได้ลืมตาดูโลก “หนูนาค่ะพี่อ๊อด” เพียงขวัญส่งมือถือให้สามี หลังจากคุยกับณาราสักพักหนึ่งแล้ว ศิระรับมือถือมาคุยต่อ ใบหน้าหล่อเหลายิ้มกว้าง พร้อมกับมองหน้าเมียรัก เมื่อถูกคนในสายแซวหนัก “ได้ คืนนี้พี่จะทำน้องให้สองหนู” สองหนูที่ศิระพูดถึงคือหนูเล็กและหนูขวัญ กำปั้นของคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ฟาดลงบนบ่าแกร่ง เมื่อจับใจความได้คร่าว ๆ “แค่นี้นะหนูนา พี่มีงานต้องทำ” งานที่ศิระพูดถึงคงไม่พ้นเรื่องเมีย มาทำร้ายกันแบบนี้ต้องจับทำโทษให้เข็ด เพียงขวัญเดินหนีเมื่อสามีกดวางสาย แต่ก็ช้ากว่าเสี่ยหนุ่ม เพราะทันทีที่เธอขยับตัวเท้าก็ลอยขึ้นจากพื้น “พี่อ๊อด!” ร้องออกมาอย่า