เมียเสี่ย의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 10

ห้างสรรพสินค้าในตัวจังหวัดสุพรรณบุรีใบหน้าสวยเงยขึ้นจากราวแขวนเสื้อที่กำลังเลือก ก่อนจะหันไปมองเมื่อเพื่อนสะกิดที่แขน ตากลมโตมองตามนิ้วของดาราไปหยุดที่ผู้ชายสูงใหญ่คุ้นตาที่เดินเคียงคู่มากับหญิงสาวหน้าตาน่ารักที่ใส่ชุดนักศึกษารัดติ้ว เรียกว่าเดินคู่คงไม่ถูก เพราะชายหญิงคู่นั้นกอดกันมาเลยก็ว่าได้ เป็นธรรมดาของ หนุ่มสาวที่จะแสดงความรักต่อกัน เพียงขวัญถอนหายใจเมื่อ ได้ยินประโยคถัดมาของเพื่อน เธอจะไม่รู้สึกอะไรเลยถ้าผู้ชายคนนั้นไม่ใช่สามีของเธอ“เพียง... นั่นเสี่ยอ๊อดใช่ไหม มากับใคร เดินกอดกันมาเลย น่าเกลียดจริง ๆ จะเลือกตั้งอยู่แล้ว ทำไมไม่ระวังตัวเลย” ดาราบอกกับเพียงขวัญ และไม่วายว่าให้เสี่ยหนุ่ม คำพูดของดาราไม่ได้มีผลกับความรู้สึกของเพียงขวัญเลยสักนิด เพราะเธอเห็นภาพแบบนี้จนชิน แต่งงานกันมาสี่ปีเสี่ยอ๊อดเคยเป็นอย่างไ รก็เป็นอย่างนั้น เธอก็แค่เมียที่มีชื่อในทะเบียนสมรส แต่ชีวิตจริงไม่เคยอยู่ในสายตาของเขาเลยสักนิด“เด็กนั่นไม่น่าใช่คนที่นี่นะ หน้าไม่คุ้นเลย” ดารายังพูดต่อ เพื่อให้เพียงขวัญเห็นการกระทำของสามี แอบสะใจเมื่อเห็นใบหน้าที่เปลี่ยนสีของเพื่อน“อย่าไปสนใจเลยเพียง รีบ ๆ ซ

มือบางทุบตีไปบนอกแกร่ง เมื่อศิระแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปาก รสชาติแอลกอฮอล์ที่ติดอยู่กับปลายลิ้น ทำให้ เพียงขวัญสะอิดสะเอียน ศิระเป็นผู้ชายสกปรก ปากของเขา จูบใครต่อใครไปทั่ว ไม่ควรอย่างยิ่งที่เขาจะมาแตะต้องเธอ เธอให้อิสระแก่เขา เขาก็ต้องให้เกียรติเธอบ้างเมื่อคิดมาถึงตรงนี้น้ำตาก็พากันไหลออกมา ไม่ได้เสียใจแต่เจ็บใจที่ทำอะไรไม่ได้ หนี้สินของครอบครัวเธอเหลือเท่าไรกัน เธออยู่กับเขามาสี่ปีน่าจะลดลงบ้าง เป็นอิสระเมื่อไรเธอจะไปจากเขาทันที ศิระ... ผู้ชายสารเลว!มือหนาที่จับอยู่บริเวณต้นคอ สอดเข้าหาเส้นผมสลวย แล้วกระชากอย่างแรง บังคับให้เพียงขวัญเงยหน้าขึ้นรับจูบ ของเขา รสชาติเค็มปร่าของน้ำตา ยิ่งทำให้เสี่ยหนุ่มมีอารมณ์เขารู้ดีว่าน้ำตาเธอไหลเพราะอะไร เพียงขวัญโมโหตัวเองที่ทำอะไรเขาไม่ได้ นับวันเมียเขาก็ยิ่งทำตัวห่างเหิน คงคิดว่าท่าทางเย็นชาที่แสดงจะทำให้เขาเบื่อเร็วขึ้น ยิ่งเธอเมินเฉย เขาก็ยิ่งอยากได้ เพียงขวัญเปรียบเสมือนอาหารทิพย์ แค่มองก็อิ่มไปทั้งวัน แต่งงานกันมาสี่ปีที่เขาไม่แตะต้อง เพราะอยากให้เธอรู้ว่าความรู้สึกที่ถูกผัวทิ้งให้นอนกอดทะเบียนสมรสมันเจ็บปวดแค่ไหนแต่

อาหารหน้าตาน่ากินบนโต๊ะไร้รสชาติลงทันที เมื่อมี ศิระมาร่วมวง เพียงขวัญคือคนที่อึดอัดที่สุด ไม่ว่าคุณอังกาบ จะถามอะไร ศิระจะมองหน้าจนเธอตอบไม่ถนัด ไตรภพนั่งทานเงียบ ๆ สังเกตอาการของสองคนนี้ไปด้วย ข่าวลือที่ว่าสองคนนี้ไม่ได้รักกันคงเป็นเรื่องจริง เพราะเพียงขวัญดูไม่มีความสุขเลยสักนิดเมื่อสามีเอาใจ“พอแล้วค่ะ ฉันกินไม่หมด” เพียงขวัญบอกเมื่อศิระตักกับข้าวให้จนล้นจาน อดคิดไม่ได้ว่าที่เสี่ยหนุ่มเอาใจ เพราะต้องการประกาศให้ไตรภพรู้เธอเป็นของเขา“ผมจองโต๊ะจีนสิบโต๊ะนะครับ จะถือโอกาสนี้เลี้ยงลูกน้องด้วย” ไตรภพบอกกับเพียงขวัญ เพราะกำลังคุยเรื่องงานลอยกระทงที่โรงเรียนจัดพอดี คำพูดของเขาทำให้เสี่ยหนุ่มขบกราม ลูกน้องเยอะขนาดไหนกันเชียวถึงได้จองโต๊ะจีนมากกว่าเขา“เพียงลงชื่อให้พี่แล้วใช่ไหม สิบโต๊ะ!” นายก อบต.เน้นย้ำจำนวนโต๊ะจีนเสียงดัง จงใจให้คนที่นั่งฝั่งตรงข้ามได้ยินชัดเจน คิ้วหนายกขึ้นอย่างเป็นต่อ เพียงขวัญกลืนน้ำลายลงคอ มือที่กำลังส่งอาหารเข้าปากชะงัก หัวใจดวงน้อยกระตุกเมื่อได้ยิน คำว่าพี่จากปากเขา แสดงเก่ง... ครูสาวว่าให้สามีในใจ“ลงแล้วค่ะ” ถึงจะแปลกใจกับจำนวนโต๊ะที่มากขึ้น แต่ก็ไม่ได้

“จะรีบลุกไปไหน วันหยุดไม่ใช่เหรอ” เสี่ยหนุ่มถาม เสียงพร่า ใบหน้าก้มต่ำลงมาเรื่อย ๆ มือที่ค้ำอกแกร่งสั่นขึ้น เมื่อต้านน้ำหนักของเขาไม่ไหว ปล่อยไว้แบบนี้ไม่ดีแน่“ชินแล้วค่ะ ตื่นเวลานี้ทุกวัน เสี่ยก็ลุกเถอะ กลับบ้าน ได้แล้ว”บอกด้วยความหวังดี เพราะมือถือของเขาสั่นทั้งคืน เสี่ยหนุ่มมองตาครูสาว เมื่อถูกไล่ซ้ำ ๆไม่มีความประชดอยู่ในน้ำเสียง เพียงขวัญคงลืมไปแล้วว่านี่คือบ้านของเขา ตากลมโตหลบตาคมเข้ม เมื่อถูกจ้องมอง แต่งงานก็แยกกันอยู่มาตลอด เธอชินเสียแล้ว ศิระอยู่ที่ไหน ใช้ชีวิตกับใคร คือเรื่องที่เธอไม่อยากรับรู้ ตำบลนี้แคบ ต่อให้ ปิดหูปิดตาแต่ก็ไม่เคยรอดพ้น เพราะมีผู้หวังดีส่งข่าวให้รู้ บ้านของเขาผุดขึ้นเหมือนดอกเห็ด พอใจลูกสาวบ้านไหนก็ให้ ทั้งบ้านทั้งรถ เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ครูสาวก็ถอนหายใจออกมา เมียหลวงอย่างเธอจะรู้สึกอะไรได้ มาก่อนได้หน้ามาช้าได้ใจ คือเรื่องจริงที่เจอมากับตัว“เพียง...” เมื่อเห็นแววไหววูบในดวงตาคู่เศร้า ศิระก็ รู้สึกผิด“ปล่อยค่ะ”คำพูดที่ค้างไว้ถูกกลืนลงคอ เมื่อเพียงขวัญหยัดกาย ลุกขึ้น ใช้ผ้าห่มคลุมตัวแล้วก้าวลงจากเตียง ศิระหลี

เดินตลาดนัดกับนายก อบต.ไม่ใช่เรื่องน่ายินดีสำหรับเธอ ไม่ว่าจะเดินไปทางไหน ลูกน้องของศิระก็ตามเป็นขบวน นอกจากตกเป็นเป้าสายตายังถูกนินทาอีกด้วย เพราะทุกคนต่างก็รู้จักนิสัยศิระเป็นอย่างดี หลายครั้งที่ต้องหน้าชา เมื่อเห็นคนคุ้นเคยของเขา ศิระกลืนน้ำลายลงคอ เมื่อเห็นสีหน้าของเพียงขวัญ นอกจากคำทักทายแล้วยังอีกหลายคำถามที่ทำให้เธอไม่สบายใจ‘ไม่แวะไปหาที่บ้านบ้างเลย’‘เมื่อไรเสี่ยจะว่างคะ’‘งานยุ่งเหรอคะเสี่ย’บางคนก็มองมาอย่างเยาะเย้ย บอกให้เพียงขวัญรู้ว่า เธอเป็นผู้หญิงที่น่าสมเพชที่สุด สามีทำตัวไม่ต่างจากผู้ชายสาธารณะ คลำดูไม่มีหางก็ได้หมดเสี่ยหนุ่มหันมาสั่งลูกน้องให้ไปรอที่รถ ในขณะที่ เพียงขวัญก็รีบซื้อของ เธอมีเลือดเนื้อและหัวใจ ถึงจะไม่เจ็บปวดแต่ก็อับอายไม่น้อย“เพียง...” ศิระเรียกชื่อหญิงสาว เมื่อเดินมาถึงรถ บรรยากาศที่อบอุ่นหายวับไปกับตา ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะเขา ถึงแม้จะห่างเหินจากเรื่องนั้นไปนานแล้ว แต่อดีตก็ยากจะ ลบเลือน มีแต่เรื่องติดลบให้เธอจดจำ“กลับรถใหญ่นะคะ” ที่เลือกกลับรถกระบะ ก็เพราะ ไม่อยากให้ใครเห็นว่าเธอมากับเขา ศิระเป็นคนหน้าตาดี ฐานะร่ำรวย ไม่แปลกที