ELOWENNasa loob kami ng private room ng opisina ni Grayson Hale—isang malamig, malawak, at sobrang tahimik na espasyong gawa sa dark marble, glass, at metal. Sa likod niya ay ang malaking glass window na tanaw ang buong city lights, habang sa kanan ay ang kanyang desk na halos walang kalat, parang sinadya ang bawat bagay na naroon.Nakatayo siya ilang hakbang lang mula sa akin, habang ako naman ay nakasandal sa malamig na pader sa gilid ng silid. Wala na akong espasyo para umatras—ang likod ko ay nakadikit na sa dingding, at ang mga kamay ko ay nasa harap ko, pilit na itinataboy ang sarili ko palayo sa kanya.Si Grayson, nasa harapan ko mismo—nakaharang ang katawan niya sa tanging daan palabas, nakatayo nang diretso, bahagyang nakahilig pasulong na parang hindi nagmamadali pero alam mong kontrolado niya ang bawat segundo ng sitwasyon. Ang mask niya ay wala na, kaya kitang-kita ko ang mukha niyang sobrang lapit, mas malinaw kaysa kanina—ang malamig niyang asul na mata na parang hindi
続きを読む
ログイン
