All Chapters of The Billionaire's Swapped DNA Heir Baby: Chapter 1 - Chapter 10

20 Chapters

1: PAG-ALIS

ELOWENAlas sais pa lamang ng umaga ay nagising na ako dahil sa paulit-ulit na tilaok ng mga manok at sa banayad na huni ng mga ibon sa paligid. Hindi agad ako bumangon. Ilang segundo pa akong nakahiga habang nakatitig sa kisame, hinihintay na mawala ang antok na dahan-dahang kumakapit sa mata ko.Pero nang tuluyan akong makaramdam ng gising, marahan akong bumangon at nag-unat ng braso. Ramdam ko pa ang lamig ng umagang hangin na pumapasok mula sa siwang ng bintana.Kinuha ko ang tsinelas ko at dahan-dahang lumabas ng bahay.Paglabas ko, sinalubong ako ng sariwang hangin ng baryo-hindi maingay, hindi magulo, kundi yung klase ng katahimikan na may halong buhay. Amoy lupa pa ang paligid dahil sa hamog ng gabi, at sa malayo, maririnig mo na ang unti-unting pagbangon ng araw.Diretso akong pumunta sa terrace.Walang bubong iyon, simpleng bahagi lang ng bahay na gawa sa kahoy at kawayan. Nandoon ang pamilyar na upuan na gawa rin sa kawayan-ang gawa ng tatay niya, hindi man pulido pero mati

2: FLYER

ELOWEN"Hanggang sa muli, Baryo Isla..." bulong ko sa sarili ko, halos hindi ko na marinig ang boses ko. Napakawala ng ingay ng kalsada, kahit na may dumaraan pang ilang motorsiklo at traysikel, parang ang tanging tunog ay ang ritmo ng sariling paghinga at ang banayad na hangin na tumatama sa mukha ko.Tumigil ang tricycle sa harap ng bus station. Mabilis kaming bumaba, dala-dala ang maliit naming bagahe. Ang paligid ay puno ng tao-mga nag-aagawan sa pila, mga pasahero na nagmamadali, at ang mga tindahan sa paligid na unti-unting nagbubukas. Ngunit sa kabila ng abalang iyon, para bang kami lang ang naroroon ni Nadine, dala ang bawat alaala at pangarap na iniwan sa baryo."Okay, kaya natin 'to, Nadine. Para sa pamilya," bulong ko, pinipilit kumalma. Napangiti siya, mahina ngunit puno ng tiwala. Ang amoy ng bus-halo ng usok, kape, at lamig ng aircon-ay tila hindi mahalaga sa akin. Ang mahalaga, may kasama akong kaibigan, at may dala akong alaala ng pamilya ko na magpapatibay sa akin sa

3: ENTERTAINER

ELOWENMas lalong lumamig ang hangin nang tuluyan nang dumilim ang paligid. Tahimik kaming nakaupo ni Nadine sa isang lumang bench malapit sa waiting shed habang pinagmamasdan ang siyudad na unti-unting nabubuhay pagsapit ng gabi.Nakakatawa lang isipin.Habang ang ibang tao ay pauwi na sa kani-kanilang bahay upang magpahinga, kami naman ay walang ibang mapuntahan kundi ang lumang bench na halos kalawangin na sa tagal. Niyakap ni Nadine ang sarili nito habang nanginginig."Ang lamig..." mahina nitong reklamo. Napabuntong-hininga ako saka hinubad ang manipis kong jacket at inilagay sa balikat niya."Huwag na-" agad niyang tanggi."Mas giniginaw ka," putol ko.Tahimik siyang napangiti ngunit halata pa rin ang lungkot sa mga mata niya. Muli akong napatingin sa paligid. Mula sa kinauupuan namin ay kitang-kita ang matataas na gusali na punong-puno ng ilaw. Kumukutitap ang mga billboard habang sunod-sunod ang dumadaang sasakyan sa kalsada.Napakaganda ng siyudad sa gabi.Makulay.Buhay na b

4: ORIENTATION

ELOWENHalos alas-diyes na ng gabi nang matapos ang proseso ng applications. Pagod na pagod na ako sa kakahintay at kakaisip kung tama pa bang manatili kami roon ni Nadine. Ilang beses ko nang gustong umatras ngunit sa tuwing maaalala ko ang malamig na bench na tinulugan namin kagabi, napipilitan akong manatili.Tahimik kaming nakaupo sa waiting area nang muling lumabas ang babaeng may hawak ng clipboard.Isa-isa niyang tinawag ang mga pangalan ng mga natanggap.Habang tumatagal ay mas lalo akong kinakabahan.Paano kung hindi kami matanggap?Saan kami pupunta?Paano kami bukas?"Elena Cruz.""Jasmine Velasco.""Rina Torres."Sunod-sunod ang pagtawag niya ng pangalan habang isa-isang tumatayo ang mga babae.Mariin kong pinisil ang sarili kong mga daliri.Hanggang sa-"Elowen Sullivan"Nanlaki agad ang mga mata ko.Halos sabay kaming napatingin ni Nadine sa isa't isa."Nadine Flores."Mabilis na tumayo si Nadine habang hindi makapaniwala."Natanggap tayo..." bulong niya.Hindi ko alam k

5: ELITE SECTION

ELOWENTahimik ang buong training room. Halos marinig ko na ang tibok ng puso ko habang nakatayo kami ni Nadine sa gitna ng line-up, suot ang silk crop top at shorts na kaparehong ipinasuot sa lahat. Nakatitig lang si Madame Glory sa amin. Hindi siya nagmamadali magsalita, parang sinasadya niyang pahabain ang kaba sa loob ng silid. Pagkatapos ng ilang segundo, bahagya siyang ngumiti."Before we start training..." malamig niyang sabi, "you should understand what this job really is." Sandaling katahimikan. Mas lalong humigpit ang dibdib ko."Entertainer here is not what you think it is." Nagtinginan ang ilang babae sa paligid. May iba na biglang nawala ang kumpiyansa sa mukha. Humakbang si Madame Glory palapit sa gitna."Your job is not just to talk, not just to smile, and not just to accompany clients." Mas humigpit ang hawak ko sa kamay ni Nadine."And no... it is not only dancing either." Huminto siya. Tumingin siya isa-isa sa amin.Then she said it."Some clients don't come here for

6: VELVET NOIR

ELOWENNapahigpit ang hawak ko sa sarili kong kamay habang nakatayo sa harap ng VIP escort.Hindi ko pa rin lubos na maintindihan kung bakit ganito kabilis ang lahat. Kanina lang, nasa training room kami ni Nadine na pareho lang namang nangangapa kung anong klaseng lugar ang Velvet Noir. Ngayon, hinihila na ako palayo, papunta sa mas mataas na palapag na parang hindi na para sa mga tulad ko."Name," ulit ng staff na nag-aabot ng laminated card.Dahan-dahan ko iyong kinuha.Pagtingin ko pa lang, parang may bumigat agad sa dibdib ko.EL REYES"Stage name assigned. VIP classification," malamig niyang sabi.VIP.Iyon na naman ang salitang paulit-ulit na tumatama sa utak ko mula kanina.Mas mataas. Mas pribado. Mas restricted.Mas hindi ko naiintindihan.Isinabit ko ang ID card sa lanyard na ibinigay nila sa akin. Sa bawat galaw ko, pakiramdam ko may ibang taong unti-unting ipinipilit sa akin. Hindi Elowen ang nakasulat. Hindi na rin Sullivan na tunay kong apelyido.El Reyes.Parang bagong

7: DOMINIQUE HUDSON

ELOWENPagkapasok ko sa VIP briefing room, agad bumungad sa akin si Madame Glory.Mas malamig pa rin ang presensya niya kaysa sa buong hallway."Sit," maikli niyang utos.Umupo ako sa harap ng isang glass table habang ang ID ko-EL REYES-ay tila mas mabigat tingnan sa ilalim ng ilaw.Sandaling katahimikan.Tapos binuksan niya ang folder sa harap niya."Your first assignment," sabi niya.Parang huminto ang paghinga ko.Hindi ko alam kung bakit pero kahit inaasahan ko na iyon, parang mas lalo pa rin akong kinabahan kapag narinig ko na."Client profile: Dominique Hudson."Napakurap ako."Hudson?" ulit ko, hindi ko alam kung bakit ko kinailangan ulitin.Tumango siya."Thirty-two. Business investor. Half-American. Frequent VIP guest."Ipinakita niya sa akin ang tablet.At doon ko siya nakita.Matangkad.Malawak ang balikat.Matalim ang jawline, parang modelo sa magazine pero mas "real"-yung tipo ng itsura na alam mong sanay sa mga lugar na hindi mo kayang pasukin basta-basta.6'4 ang taas,

8: TIP

ELOWENTahimik muna kami pagkatapos ng tanong niya."Do you actually want to be there... at Velvet Noir?"Hindi ako agad nakasagot.Hindi dahil hindi ko alam ang English niya, kundi dahil kahit sa isip ko, magulo pa rin ang sagot.Kaya imbes na magsalita, umiwas ako ng tingin.Sandaling katahimikan.Si Dominique naman ay hindi nagpumilit. Umupo lang siya ulit sa couch, bahagyang sumandal, parang tinatantya kung hanggang saan lang ako komportable."Forget it," sabi niya kalaunan, mas mabagal na ang English niya ngayon. "You don't have to answer."Tumango lang ako, mahina.At para ma-divert ang kaba ko, napatingin ako sa paligid.Mas malinaw ko nang nakikita ngayon ang gulo sa condo.May mga basag na bote sa sahig, may mga damit na nakasampay lang kung saan, may mga lata at papel sa mesa. Parang hindi naman ito normal na tirahan ng isang taong tulad niya.Hindi ko alam kung bakit pero bigla akong napatayo.Napatingin siya sa akin."Where are you going?" tanong niya."Linisin ko lang po,

9: HIS FACE

ELOWENIsang buwan na ang lumipas mula noong unang beses kong pumasok sa Velvet Noir.Hindi ko alam kung paano eksaktong dumaan ang mga araw, basta ang alam ko lang ay naging routine na ang lahat-pila, briefing, clients, report, at tahimik na pagbabalik sa accommodation tuwing gabi.Mas sanay na ako ngayon.Konti lang.Hindi pa rin nawawala ang kaba, pero hindi na siya kasing tindi noong una.Mas naiintindihan ko na rin ang English. Hindi pa perfect, pero hindi na ako parang nalulunod sa bawat salita. Si Nadine ganun din, pareho kaming may improvement.At higit sa lahat, may bago na kaming mundo sa loob ng maliit naming kwarto.Cellphone.Nakabili kami pagkatapos ng ilang sessions.Simple lang, hindi mamahalin, pero para sa amin parang malaking bagay na iyon. May Facebook na kami, may access sa labas, at sa unang pagkakataon mula nang pumasok kami rito, nakakapag-message kami sa pamilya."Okay ka lang?" message ng nanay ko."Opo," sagot ko kahit hindi ko masabi lahat.May mga gabi na

10: ENTERTAINER OF THE MONTH

ELOWENSobrang balisa ko paggising ko kinabukasan.Pakiramdam ko buong gabi akong hindi nakatulog nang maayos kahit ilang beses akong pumikit. Paulit-ulit pa ring bumabalik sa isip ko ang nangyari sa elevator kahapon.Ang mukha ni Grayson Hale.At ang malamig nitong boses."What the fuck, woman... I'm gonna kill you for seeing my face."Napapapikit ako tuwing naaalala ko iyon.Hindi ko naman sinasadya.Aksidente lang.Pero kitang-kita ko ang galit sa mga mata niya kahapon. Hindi iyong simpleng inis lang. Parang may nabasag na rule na hindi dapat nababali.Pagmulat ko ng mata, unang bagay agad na hinanap ko ay kung buhay pa ba ako.Nakakatawa man pakinggan pero iyon talaga ang una kong naisip.Tahimik ang kwarto nang bumangon ako. Si Nadine nasa ibabang bunk pa at tulog pa rin. Ngunit ako, hindi mapakali.Paulit-ulit kong kinukuskos ang mukha ko habang pilit inaalis ang kaba sa dibdib.Hindi ko dapat nakita ang mukha niya.Hindi ko dapat naroon sa elevator na iyon.Napahawak ako sa noo

1 2

SCAN CODE TO READ ON APP