The Billionaire's Swapped DNA Heir Baby의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 9

ELOWEN"Hanggang sa muli, Baryo Isla..." bulong ko sa sarili ko, halos hindi ko na marinig ang boses ko. Napakawala ng ingay ng kalsada, kahit na may dumaraan pang ilang motorsiklo at traysikel, parang ang tanging tunog ay ang ritmo ng sariling paghinga at ang banayad na hangin na tumatama sa mukha ko.Tumigil ang tricycle sa harap ng bus station. Mabilis kaming bumaba, dala-dala ang maliit naming bagahe. Ang paligid ay puno ng tao-mga nag-aagawan sa pila, mga pasahero na nagmamadali, at ang mga tindahan sa paligid na unti-unting nagbubukas. Ngunit sa kabila ng abalang iyon, para bang kami lang ang naroroon ni Nadine, dala ang bawat alaala at pangarap na iniwan sa baryo."Okay, kaya natin 'to, Nadine. Para sa pamilya," bulong ko, pinipilit kumalma. Napangiti siya, mahina ngunit puno ng tiwala. Ang amoy ng bus-halo ng usok, kape, at lamig ng aircon-ay tila hindi mahalaga sa akin. Ang mahalaga, may kasama akong kaibigan, at may dala akong alaala ng pamilya ko na magpapatibay sa akin sa

ELOWENHalos alas-diyes na ng gabi nang matapos ang proseso ng applications. Pagod na pagod na ako sa kakahintay at kakaisip kung tama pa bang manatili kami roon ni Nadine. Ilang beses ko nang gustong umatras ngunit sa tuwing maaalala ko ang malamig na bench na tinulugan namin kagabi, napipilitan akong manatili.Tahimik kaming nakaupo sa waiting area nang muling lumabas ang babaeng may hawak ng clipboard.Isa-isa niyang tinawag ang mga pangalan ng mga natanggap.Habang tumatagal ay mas lalo akong kinakabahan.Paano kung hindi kami matanggap?Saan kami pupunta?Paano kami bukas?"Elena Cruz.""Jasmine Velasco.""Rina Torres."Sunod-sunod ang pagtawag niya ng pangalan habang isa-isang tumatayo ang mga babae.Mariin kong pinisil ang sarili kong mga daliri.Hanggang sa-"Elowen Sullivan"Nanlaki agad ang mga mata ko.Halos sabay kaming napatingin ni Nadine sa isa't isa."Nadine Flores."Mabilis na tumayo si Nadine habang hindi makapaniwala."Natanggap tayo..." bulong niya.Hindi ko alam k

ELOWENNapahigpit ang hawak ko sa sarili kong kamay habang nakatayo sa harap ng VIP escort.Hindi ko pa rin lubos na maintindihan kung bakit ganito kabilis ang lahat. Kanina lang, nasa training room kami ni Nadine na pareho lang namang nangangapa kung anong klaseng lugar ang Velvet Noir. Ngayon, hinihila na ako palayo, papunta sa mas mataas na palapag na parang hindi na para sa mga tulad ko."Name," ulit ng staff na nag-aabot ng laminated card.Dahan-dahan ko iyong kinuha.Pagtingin ko pa lang, parang may bumigat agad sa dibdib ko.EL REYES"Stage name assigned. VIP classification," malamig niyang sabi.VIP.Iyon na naman ang salitang paulit-ulit na tumatama sa utak ko mula kanina.Mas mataas. Mas pribado. Mas restricted.Mas hindi ko naiintindihan.Isinabit ko ang ID card sa lanyard na ibinigay nila sa akin. Sa bawat galaw ko, pakiramdam ko may ibang taong unti-unting ipinipilit sa akin. Hindi Elowen ang nakasulat. Hindi na rin Sullivan na tunay kong apelyido.El Reyes.Parang bagong

ELOWENTahimik muna kami pagkatapos ng tanong niya."Do you actually want to be there... at Velvet Noir?"Hindi ako agad nakasagot.Hindi dahil hindi ko alam ang English niya, kundi dahil kahit sa isip ko, magulo pa rin ang sagot.Kaya imbes na magsalita, umiwas ako ng tingin.Sandaling katahimikan.Si Dominique naman ay hindi nagpumilit. Umupo lang siya ulit sa couch, bahagyang sumandal, parang tinatantya kung hanggang saan lang ako komportable."Forget it," sabi niya kalaunan, mas mabagal na ang English niya ngayon. "You don't have to answer."Tumango lang ako, mahina.At para ma-divert ang kaba ko, napatingin ako sa paligid.Mas malinaw ko nang nakikita ngayon ang gulo sa condo.May mga basag na bote sa sahig, may mga damit na nakasampay lang kung saan, may mga lata at papel sa mesa. Parang hindi naman ito normal na tirahan ng isang taong tulad niya.Hindi ko alam kung bakit pero bigla akong napatayo.Napatingin siya sa akin."Where are you going?" tanong niya."Linisin ko lang po,