Semua Bab คลั่งรักนายมาเฟีย [SM] + [NC30+]: Bab 1 - Bab 10

เดือนมิถุนายนสภาพกรุงเทพมหานคร เมืองหลวงของประเทศไทยในเขตใกล้เส้นศูนย์สูตร ในช่วงค่ำคืนที่ผ่านของเมื่อวานฝนตกลงมาอย่างหนักต่อเนื่องจนถึงเช้าวันนี้ เป็นธรรมดาของทุกๆ ปีที่ฤดูฝนที่ลากยาวไปถึงเดือนตุลาคม ถ้าสภาพแปรปรวนพายุเขานั้นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง แต่ว่าวันนี้อากาศเย็นสบายเหมาะกับการหลับนอนเป็นอย่างยิ่งในเช้าวันอาทิตย์ ซึ่งเป็นวันหยุดปกติของสัปดาห์ ชายหนุ่มร่างสูงและหนาสมส่วน เขานั้นสูงถึงสองร้อยสิบถือว่าสูงกว่ามาตรฐานชายไทยไปมาก โครงหน้ารูปเรียว คิ้วหนา นัยน์ตาสีน้ำตาลไหม้ จมูกโด่งเป็นสันได้รูปสวย ริมฝีปากหนา และยังมีผิวขาวอมชมพูบ่งบอกถึงสุขภาพดี เขานั่งเปลือยเปลือยเปล่าอยู่บนเตียงกว้าง ในมือหนาขาวขวาถือแก้วบรั่นดีสีทองเข้มที่อยู่ก้นแก้ว ทอดสายตามองหญิงสาวใบหน้าสวยมีดีกรีเป็นนางแบบแนวหน้า เธอนั้นสวมเพียงจีสตริงสีแดงสดลายลูกไม้บางจนเห็นกลีบร่องอวบอูมของเธอ รองเท้าแบรนด์ส้นสูงสีดำพื้นล่างของรองเท้าสีแดงที่ปลายแหลมสูงถึงสี่นิ้ว อีกทั้งเธอริมฝีปากสีนู๊ดเผยรอยยิ้มให้เขา นัยน์ตาช่างเร่าร้อนสุดแสนจะยั่วยวนปลุกปั่นอารมณ์ให้เกิดกำหนัดโดยไม่ยาก แต่ทว่าเขากลับไม่ค่อยมีอารมณ์เท่าไหร่ หรือว่าตัวเ

หญิงสาวขับสปอร์ตราคาหลายสิบล้านมายังตึกสูงถึงสามสิบชั้นในย่านสาทร เธอแลกบัตรกับผู้รักษาความปลอดภัยที่หน้าป้อม ก่อนที่จะขับรถเข้ามาในตึกพร้อมกับหญิงสาวอีกคนที่นั่งข้างๆ เธอ หญิงสาวคนนี้เธอมาเป็นนางแบบให้ และเธอ เธอคนนี้เป็นนางแบบที่จ้างมาในราคาไม่แรงมาก เพราะแค่เปลี่ยนชุดให้ประธานบริษัทดูแค่ห้าชุดเท่านั้น“พร้อมไหม น้องเดียร์” เธอเอ่ยถามนางแบบสาว“พร้อมค่ะ พี่อิงฟ้า” เดียร์เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“เช่นนั้นเราไปกันเลย” อิงฟ้าเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม อิงฟ้าเปิดประตูรถโดยทันที ตามด้วยเดียร์ที่เปิดประตูรถเช่นกัน อิงฟ้ามองไปยังบอดี้การ์ดของเธอที่ถือกระเป๋าชุดชั้นในเซ็กซี่สำหรับให้ลูกค้าดู“พล ไปกัน” เธอเอ่ยบอกบอดี้การ์ดของเธอ แล้วเธอกดปุ่มที่รีโหมดปิดประตูรถ ก้าวเดินไปหาเดียร์แล้วจับมือเรียวของเดียร์ที่เย็นฉ่ำ“มือเย็นจัง ตื่นเต้นเหรอ” อิงฟ้าเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม“หนูไม่เคยมาบริษัทใหญ่โตแบบนี้ อย่างมากหนูแค่เดินแบบตามงานประมูลเพชรเท่านั้น” เดียร์เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงประหม่า“นั้นคนเยอะกว่านี้นะ เราไปเจอแค่คนๆ เดียวเท่านั้นเอง เดี๋ยวพี่จะเขาไปคุยกับเขาก่อน เดียร์แค่รอคำสั่งพี่แค่นั้น แล้วเดินออกมา” อิงฟ้าเอ

“เดียร์เกิดอะไรขึ้น เมื่อกี้ยังดีๆ อยู่เลย”อิงฟ้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง สายตาเป็นกังวลเมื่อได้ยินว่าอิงฟ้าท้องเสียไม่หยุดอีกทั้งยังเวียนหัวด้วย เดียร์ค่อยๆ ก้าวเดินออกมาหาอิงฟ้าเหมือนคนหมดแรง ใบหน้าซีดเผือดอีกด้วย“พี่ฟ้า เดียร์ไม่ไหวจริงๆ ค่ะ เดียร์อาหารเป็นพิษแน่ๆ เลย” เดียร์เอ่ยบอกอิงฟ้าด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาน้ำเสียงอิจโรยไร้เรี่ยวแรง มือเรียวยังจับประตูห้องน้ำไว้ด้วย“แล้วใครจะมาเป็นนางแบบให้พี่ในตอนนี้ คุณเหมราชรออยู่ด้วย” อิงฟ้าด้วยน้ำเสียงจริงใจ ในหัวเธอตุบๆ ไม่รู้ว่าจะแก้ปัญหาอย่างไงดีเลย ถ้าจะเรียกคนในบริษัทผลิตเสื้อชั้นในของเธอ ก็ตั้งใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงกว่าจะมาถึงที่นี่“พี่ฟ้า เดียร์ขอโทษ เดียร์ไม่รับค่าตัวเลยค่ะ” เดียร์เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา และวิ่งเข้าไปในห้องน้ำอีกครั้ง“ไปหาหมอเถอะ เดี๋ยวฉันโอนให้ครึ่งหนึ่งให้ ส่วนเรื่องนี้ฉันคงต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปก่อนแล้วล่ะ”“ขอโทษที่ทำให้รอนานนะคะ”อิงฟ้าเอ่ยบอกเหมราชด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานและเผยรอยยิ้มให้เขาอย่างเป็นมิตร เขากลับเห็นว่าเธอสวมชุดคลุมผ้าซาตินสีแดงยาวไม่ถึงหัวเข่า เรียวขาของเธอสวยได้รูปอีกทั้งยังขาวอมชมพูอีกด้วย ท

อิงฟ้าก้าวเดินออกจากการประตูบานเลื่อน หน้าอาคารสินธรธานีเธอมองเม็ดฝนที่ถาโถมลงมากระหน่ำ เธอกลับเผยรอยยิ้มมองเม็ดฝนใช้มือเรียวยื่นออกไปจากที่กำบังตัวตึก เธอวนคิดถึงแต่ใบหน้าหล่อเหลาของเหมราชตั้งแต่ออกจากห้อง นอกจากเขาจะหล่อเหลา แล้วยังสูงใหญ่อีกด้วย เขานี่แหละสเปคของเธอ เธออยากจะอยู่ให้นานกว่านี้ด้วยซ้ำถ้าทำได้ เมื่อครู่ลองยั่วยวนเขา เขากลับทำนิ่งเฉย เขาถือเป็นผู้ชายที่ให้เกียรติผู้หญิงอย่างมาก ถ้าเป็นคนอื่นเธอไม่รู้จะอดใจได้หรือเปล่า แต่ทว่าสีหน้าแววตาของเขาที่มองมาที่เธอช่างเร่าร้อนเกินกว่าจะต้านทานไหว เธอเองก็รู้ว่าเขาต้องการสิ่งใด และเธอเองก็ต้องการสิ่งนั้นจากเขาจะบอกตรงๆ ออกไปแบบนั้นก็ดูไม่งาม“คุณหนูครับ” เสียงพลเอ่ยเรียกเธอ เธอจึงหันมาโฟกัสที่พลที่ถือร่มคันใหญ่ให้เธอ เพื่อให้เธอเดินไปที่รถ ขณะเดียวกันฝนก็เริ่มซาแล้วด้วย“ขอบใจ” เธอเอ่ยบอกพลเช่นนี้ แล้วก้าวเดินลงบันไดไปที่รถสปอร์ตหรูคันสีดำของเธอที่นั่งได้เพียงสองคน“ฉันจะไปห้าง ซื้อของเข้าบ้าน” เธอเอ่ยบอกเช่นนี้“ครับ คุณหนู” พลน้อมรับคำสั่งอิงฟ้า เธอจึงก้าวเดินขึ้นรถโดยที่สันเป็นคนเปิดประตูรถให้เธอ เธอจึงขึ้นรถในทันทีหลังจากท

จากสนามบินสุวรรณภูมิ ถึงสนามบินซัปโปโรใช้เวลาไปเกือบสิบสองชั่วโมงบนเครื่องบินส่วนตัวของเหมราชที่ซื้อมาจากบริษัทจากเยอรมัน สามารถประจุคนได้ประมาณห้าสิบคนรวมไปถึงนักบินสองคน สจ๊วตหนึ่งคน แอร์โฮตเตสอีกหนึ่งคนพวกเขาให้การบริการตลอดเที่ยวบิน และยังมีบอดี้การ์ดของเหมราชติดตามมายี่สิบคน บอดี้การ์ดของเธอไม่ได้ตามมาด้วย แต่เธอก็รายงานให้พ่อเธอรู้ว่าเธอมากับเหมราช และเธอพึ่งรู้ว่าพ่อของเหมราชที่เกษียณไปเมื่อสามปีก่อนเป็นเพื่อนที่เรียนมาด้วยกันกับพ่อของเธอหลังจากรถตู้สีดำหรูหรามีบาร์ในตัวรถดูหรูหราไม่ต่างกับรถของพ่อของเธอเลย ชีวิตหรูหรานี้เธอสัมผัสมาแต่เด็กชนชินชา รถคันนี้กำลังมุ่งหน้าไปยังจังหวัดฮกไกโด ไปยังบ้านพักต่างอากาศที่เหมราชซื้อต่อจากมหาเศรษฐีในเมืองเมื่อหลายปีก่อนเพื่อมาพักผ่อน ในตัวบ้านหลังใหญ่เหมือนกับวิลล่าหรือคฤหาสน์ ตกแต่งคล้ายยุคเอโดะ ในวิลล่าหลังนี้มีทั้งหมดสามชั้น ประกอบไปด้วยสิบสี่ห้องนอน ห้องนอนทุกห้องมีห้องน้ำในตัว หนึ่งห้องโถง สระน้ำตกที่เกิดจากภูเขาจำลองที่สร้างขึ้นมา ทำให้ได้ยินเสียงน้ำตกตลอดเวลา สวนหลังบ้านมีต้นซากุระขนาดใหญ่หลายต้น และต้นสนที่ประดับตบแต่งรอบๆ บ้าน ทางเ