EP10 ถ่ายรูป

หลังจากที่กินข้าวเสร็จเธอก็เข้ามายังห้องนอนที่แม่บ้านจัดเตรียมให้ เธอมองฟูกหนาที่อยู่บนพื้นลายไม้ทำให้เธอนึกถึงหนังญี่ปุ่นแนวซามูไรที่มีบ้านแนวนี้ แต่ที่บ้านหลังนี้มันอบอุ่นมากๆ เลย ทั้งที่อากาศหนาวจนติดลบเสียด้วยซ้ำ เธอคิดว่าควรเดินสำรวจบ้านหลังนี้สักหน่อยดีกว่า จะได้ย่อยอาหารไปในตัวด้วย

เธอเลื่อนประตูบานเลื่อนออกเล็กน้อยพอดีกับตัวของเธอ เธอเห็นว่าในบ้านหลังนี้เงียบจริงๆ ไม่มีบอดี้การ์ดเดินอยู่ในบ้านเลยด้วยซ้ำ เธอคิดว่าพวกเขาคงไปอยู่เรือนนอนด้านข้างแน่ๆ และมีประมาณสี่ถึงห้าหลังเห็นจะได้ เธอจึงเดินไปเรื่อยๆ ทอดสายตามองต้นซากุระที่บานสะพรั่งในฤดูหนาวแบบนี้ ช่างงดงามตระการตาเหลือเกิน เธอแบมือเรียวออกเล็กน้อยขณะที่ดอกซากุระสีชมพูจะร่วงหล่นสู่พื้น เธอรู้สึกได้ว่าเหมือนใครกำลังจ้องมองเธออยู่เธอจึงหันไปยังด้านขวาของเรือนไม้ เห็นว่าเหมราชกำลังถ่ายรูปเธออยู่ เธอกลับรู้สึกเขินอายที่เขากำลังถ่ายรูปเธออยู่ เขาจึงลดกล่องลงมองเธอด้วยรอยยิ้ม

“ผมขอโทษที่ถือวิสาสะถ่ายรูปคุณ ถ้าคุณอยากได้รูปผมจะส่งให้ครับ” เหมราชเอ่ยบอกเธอด้วยรอยยิ้ม เธอเผยรอยยิ้มเล็กน้อยมองเขาที่ยังถือกล้องอยู่

“ไม่เป็นอะไรค่ะ ว่าแต่คุณไม่ไปนอนเหรอคะ เห็นว่าบนเครื่องคุณก็ไม่ได้นอนนี่” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงสุภาพอ่อนหวาน

“ผมยังไม่ค่อยง่วงเลย คุณละยังหิวอยู่ไหม” เขาเอ่ยถามเธอ

“ไม่แล้วค่ะ ฉันอิ่มมากๆ เลย ขอตัวไปนอนก่อนนะคะ” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม

“ราตรีสวัสดิ์ครับ” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม เธอเผยรอยยิ้มแล้วหันหลังกลับไปที่เรือนนอน เธอเผยรอยยิ้มด้วยความเขินอายอย่างไม่รู้ตัว ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่แล้วที่หัวใจเต้นแรงแบบนี้ เป็นเพราะเขาหรือไม่นะ

เธอหลับไปหลายชั่วโมงเลยเมื่อมองดูนาฬิกาตอนนี้สามโมงเย็นแล้ว รู้สึกหลับเต็มอิ่มอย่างมากเลย ในพรุ่งนี้ก็ไปดูโรงงานผลิตเซ็กส์ทอยกับโรงงานถุงยางที่ผลิตมาจากยางพาราของไทยอีกด้วย เธอคิดว่าอยากจะเสนอขายยางพาราจากโรงงานของพ่อเธอในราคาที่ถูก ถือว่ายิงนัดเดียวได้นกถึงสองตัวเลย ว่าแล้วเธอก็ลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตา แต่งหน้าอ่อนๆ ไดร์ผมลอนให้ดูเป็นธรรมชาติ เมื่อจะไปหาลูกค้าคนสำคัญก็ขอสวยหน่อยแล้วกัน

เธอแต่งตัวด้วยเสื้อคอเต่าสีขาวผ้าไหมพรมทับด้วยเสื้อสูทสีดำเช่นเดียวกับสีกางเกง สวมเข็มขัดแบรนด์เนม และรองเท้าส้นแหลมสูงถึงสี่นิ้ว ก้าวเดินออกจากห้องนอน เธอเห็นบอดี้การ์ดของเหมราชกำลังเดินออกไปทางหน้าบ้านเธอจึงเรียกเขาให้หยุดเดิน

“คุณโชค คุณเหมอยู่ไหนคะ” เธอเอ่ยถามโชคหัวหน้าบอดี้การ์ด

“นายเหรอครับ นายอยู่ที่บ่อน้ำพุร้อนหลังบ้านครับ” โชคเอ่ยบอกเธอด้วยน้ำเสียงสุภาพ แล้วผายมือไปทางด้านขวาที่ตรงไปทางหลังบ้าน

“ขอบคุณค่ะ” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม แล้วก้าวเดินก้าวเดินตามที่โชคเอ่ยบอกเธอ เธอเดินไปไม่ไกลเห็นว่าหนุ่มร่างสูงใหญ่นั่งหลับตาอยู่ในบ่อน้ำพุร้อนส่วนตัวด้านหลังเขาเป็นโขดหินตบแต่งที่เรียงเกือบครึ่งบ่อให้ดูเป็นธรรมชาติกลมกลืนไปกับม่านน้ำตกที่เป็นฉากหลังของบ้าน เธอมองเหมราชอย่างลืมตัว บนเรือนร่างของเขาปราศจากเสื้อผ้าใดๆ ทั้งสิ้น มีเพียงร่างเปลือยเปล่าที่แช่น้ำอยู่ในส่วนของท่อนล่าง ในขณะเดียวกันดุ้นของเขายังคงหลับใหล แต่ว่ามันกลับใหญ่และยาวจนน่าตกใจ ตั้งแต่เกิดมาเธอไม่เคยเห็นของที่ใหญ่แบบนี้มาก่อน แต่ทว่าเธอนั้นกัดริมฝีปากอย่างลืมตัว

“คุณเองเหรอ ลงมาแช่น้ำกับผมไหม?” เขาเอ่ยถามเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน นัยน์ตาของเขาเป็นประกายมองใบหน้าของเธอที่กำลังจะกลืนกินเขาไปทั้งตัว เขาไม่เคยเห็นท่าทางหญิงสาวคนไหนที่เป็นเหมือนเธอมาก่อนเลย เธอดูไม่เขินอายเลยด้วยซ้ำ ต่างจากเมื่อตอนกลางวัน

“คุณขึ้นมาก่อน แล้วฉันค่อยลงไป” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แล้วหันหลังหนีเขา

“คุณไม่ต้องกลัวหรอกนะ ผมไม่ทำอะไรคุณหรอก ถ้าคุณไม่ต้องการ” เขาเอ่ยบอกเธอเช่นนี้ เธอหันลำตัวมาเผชิญหน้ากับเหมราช ขณะเดียวกันกับเขาที่นั่งอยู่ในบ่อน้ำพุร้อนไอร้อนลอยตลบอวบอวลเหมือนเป็นม่านหมอก

“แน่นอน ผมให้สัญญา” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง เธอมองใบหน้าหล่อเหลาราวกับพระเอกหนัง เขาเป็นผู้ชายที่ดึงดูดทางเพศจริงๆ เธอไม่เคยเห็นผู้ชายที่มีใบหน้าหล่อเท่ากับเขามาก่อน รอยยิ้มของเขาช่างอ่อนหวานเสียเหลือเกินจนเธอปฏิเสธไม่ลงเลย