LOGINอิงฟ้าก้าวเดินออกจากการประตูบานเลื่อน หน้าอาคารสินธรธานีเธอมองเม็ดฝนที่ถาโถมลงมากระหน่ำ เธอกลับเผยรอยยิ้มมองเม็ดฝนใช้มือเรียวยื่นออกไปจากที่กำบังตัวตึก เธอวนคิดถึงแต่ใบหน้าหล่อเหลาของเหมราชตั้งแต่ออกจากห้อง นอกจากเขาจะหล่อเหลา แล้วยังสูงใหญ่อีกด้วย เขานี่แหละสเปคของเธอ เธออยากจะอยู่ให้นานกว่านี้ด้วยซ้ำถ้าทำได้ เมื่อครู่ลองยั่วยวนเขา เขากลับทำนิ่งเฉย เขาถือเป็นผู้ชายที่ให้เกียรติผู้หญิงอย่างมาก ถ้าเป็นคนอื่นเธอไม่รู้จะอดใจได้หรือเปล่า แต่ทว่าสีหน้าแววตาของเขาที่มองมาที่เธอช่างเร่าร้อนเกินกว่าจะต้านทานไหว เธอเองก็รู้ว่าเขาต้องการสิ่งใด และเธอเองก็ต้องการสิ่งนั้นจากเขา
จะบอกตรงๆ ออกไปแบบนั้นก็ดูไม่งาม “คุณหนูครับ” เสียงพลเอ่ยเรียกเธอ เธอจึงหันมาโฟกัสที่พลที่ถือร่มคันใหญ่ให้เธอ เพื่อให้เธอเดินไปที่รถ ขณะเดียวกันฝนก็เริ่มซาแล้วด้วย “ขอบใจ” เธอเอ่ยบอกพลเช่นนี้ แล้วก้าวเดินลงบันไดไปที่รถสปอร์ตหรูคันสีดำของเธอที่นั่งได้เพียงสองคน “ฉันจะไปห้าง ซื้อของเข้าบ้าน” เธอเอ่ยบอกเช่นนี้ “ครับ คุณหนู” พลน้อมรับคำสั่งอิงฟ้า เธอจึงก้าวเดินขึ้นรถโดยที่สันเป็นคนเปิดประตูรถให้เธอ เธอจึงขึ้นรถในทันที หลังจากที่อิงฟ้ากินอาหารญี่ปุ่นเสร็จสิ้น เธอก็เดินมาที่โซนซูเปอร์มาร์เก็ต เธอเลือกซื้อของต่างๆ ที่จำเป็น เช่น ปลานิล ปลาทับทิม ปลาแซลมอน ปลาดอลลี่ อกไก่ หมูเนื้อแดง ผักหลากหลายอย่าง ซอสอีกหลายอันเพื่อไว้ประกอบการทำอาหาร เธอเป็นคนชอบทำอาหารเอง มากกว่าที่จะซื้อกิน และเธอก็เรียนรู้สูตรอาหารมาจากนภาแม่ของเธอที่เสียชีวิตไปหลายปีก่อน ทำให้เธอทำอาหารเป็น ถึงจะมีแม่บ้านก็ตามที “เจอกันอีกแล้วนะครับ” เสียงของชายหนุ่มเอ่ยถามเธอ เธอจำเสียงนั้นดีว่าเขาเป็นใคร เธอจึงหันไปมองเขาที่เผยรอยยิ้มให้เธอ “คุณเหม มาซื้อของเหรอคะ” เธอเอ่ยด้วยรอยยิ้ม เงยใบหน้ามองเหมราชที่สูงมากกว่าสองเมตร “ผมมาพบลูกค้าน่ะ คุณมาซื้อของเหรอ” เหมราชเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “ใช่ค่ะ ฉันกำลังจะกลับ” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มอย่างเป็นมิตร “ผมเองก็กำลังจะกลับเหมือนกัน” เหมราชเอ่ยบอก “เดินทางปลอดภัยค่ะ” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “คุณกลับอย่างไงเหรอ” เขาเอ่ยถามเธอ “ฉันมีรถค่ะ” เธอเอ่ยบอก “พอดีผมเดินมา ฝนตกอีกแล้ว ผมคงต้องกลับแท็กซี่แล้วล่ะ” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง เมื่อมองไปยังนอกห้างที่ฝนตกลงมาอีกครั้ง “ถ้าไม่รังเกียจนั่งรถของฉัน เดี๋ยวฉันไปส่งที่บริษัท” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “ไม่เป็นอะไรครับ ผมเกรงใจน่ะ” เขาเอ่ยบอก “ไม่เป็นอะไรค่ะ ฉันกลับทางนั้นอยู่แล้ว” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เช่นนั้นผมขอรบกวนที่บ้านด้วยนะครับ” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยรอยยิ้ม “ได้เลยค่ะ”เหมราชมองอิงฟ้าด้วยรอยยิ้มแล้วจูบที่แก้มของเธอเบาๆ โดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว เธอใช้มือเรียวลูบโหนกแก้มที่เขาจูบเบาๆ“คุณนี่มัน” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“ผมมันน่ารักใช่ไหมล่ะ” เหมราชเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มกว้าง เธออยากจะมองบนใส่เขาสักครั้งกับความมั่นหน้าหาใครเปรียบจริงๆ ถึงเขาจะพูดแบบนี้ก็ไม่แปลก เพราะเขานั้นหล่อเบ้าหน้าฟ้าประทานจริงๆ“อยากอยู่ที่นี่ไม่อยากกลับไปโลกของความเป็นจริงเลย”อิงฟ้าเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ขณะที่นั่งในอ่างจากุชชี่ทรงกลม มือเรียวถือแก้วไวน์แดงที่ดื่มแล้ว ทอดสายตามองกระจกใสภายในห้องน้ำเห็นทะเลและชายหาดในยามค่ำคืน ส่วนสามีของเธอนั่งเปลือยเปล่าตรงข้ามเธอในมือหนาของเขาก็ถือแก้วไวน์ที่มีไวน์แดงอยู่ก้นแก้ว“คุณก็ไม่ต้องทำงานสิ ยกให้ผมทำงานคนเดียวก็ได้ ไม่ต้องโอนทรัพย์สินให้ผมเป็นเจ้าของกิจการ แต่ผมจะช่วยคุณทำงานเองดีไหม” เหมราชเอ่ยบอกเธอด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย เธอหันมามองใบหน้าเขาด้วยสายตาจริงจัง“ถึงฉันอยากอยู่ที่นี่ ฉันก็ยังอยากทำงานอยู่ คุณก็รู้ว่าฉันชอบและรักงานที่ฉันทำแค่ไหน” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง“ผมรู้ ผมเลยไม่บังคับคุณให้อยู่แต่ในบ้านไงล่ะ” เขาเอ่ยบอกเธอ“ข
หลังจากแต่งงานและฮันนีมูนที่พัทยาบ้านของเขาได้เดือนกว่าๆ เธอก็กลับมาทำงานที่บริษัทเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือย้ายเข้าไปอยู่กับเหมราชที่บ้านของเขา เธอก็ยิงทำงานขยันเช่นเดิม ทั้งไปคุยกับลูกค้าเพื่อขยายฐานลูกค้าจากในประเทศไปต่างประเทศ โดยมีเหมราชเป็นผู้สนับสนุนเธออีกแรงทำให้เธอมีรายได้เป็นกอบเป็นกำ นอกจากขยายตลาดขายของแล้ว เธอยังไลฟ์สดขายชุดชั้นในเซ็กซี่เช่นเดิม เธอมันจะเอาพริตตี้หรือนางแบบแนวหน้ามาช่วยเป็นแบบขายของ ทำให้เธอมีรายได้เดือนๆ หลายล้านบาท นอกจากขายชุดชั้นในแล้วยังขายขนมอีกต่างหาก จนแทบไม่มีเวลาให้เหมราชสามีของเธอเลยด้วยซ้ำ สามอาทิตย์มานี้เธอเองก็แทบไม่ได้เจอเหมราชเลย นอกจากโทรคุยกัน เหมราชเองก็มีงานไปดูกิจการของเขาเช่นกัน“โอ๊ย...จะไม่ทันนัดของคุณณิชาแล้ว ไม่น่าดูซีรี่ย์ถึงตีสี่เลย ทำให้ตื่นสายเนี่ย ดันมีรถมาเสียตรงแยกอโศกอีก” อิงฟ้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด ขณะที่วิ่งบนทางเท้าด้วยความเร่งรีบ“โอ๊ย!” เธอร้องด้วยความเจ็บ จมูกของเธอชนเข้ากับอกแกร่งอย่างจัง แต่ทว่ามือหนาประคองเธอเอาไว้ไม่ให้เธอล้มลงที่พื้น เธอจดจำน้ำหอมและกลิ่นกายของเขาได้ดีว่าเขาเป็นใคร“อิงฟ้า คุณจะรีบไปไหน” เหมราช
“อื้ม...” เขาร้องครางกระเส่าในลำคอ เธอหันใบหน้าไปหาเขาใช้มือเรียวโน้มคอเขาลงมาจูบริมฝีปากบางของเธอจูบอย่างเร่าร้อนและดูดดื่ม เธอจับดุ้นของเขาเสียบเข้าไปในร่องก้นของเธอช้าๆ “อ่า...อ๊ะ...อื้อ...!” เธอร้องครางกระเส่าแผ่วเบา เขาสวบดุ้นเข้าไปในร่องก้นลึกขึ้น เธอใช้มือยันผนังห้องน้ำ มือหนาขยำอกอวบอิ่มข้างหนึ่ง มืออีกข้างจับสะโพกของเธอดันเข้าไปลึกสุดลำ “อ๊ะ...อ๊ะ...อ่า...อึก...ฟัก...ฟัก...ฟัก...อ๊ะ!!!” เธอร้องครางกระเส่าเสียวแทบขาดใจ เขาขบกัดติ่งหูของเธอหนักๆ เธอกลับไม่รู้สึกเจ็บ เพราะเธอเสียวแทบขาดใจมากกว่า เขากระแทกใส่อย่างเร่าร้อนและดุดันไม่ต่างกับครั้งไหนๆ เธอยังรู้สึกอีกว่ามันขยายใหญ่ขึ้น ขณะที่เขากระแทกใส่มากในร่องก้น เธอเสียวจนปล่อยน้ำกามลดเรียวขาของเธอ มือเรียวข้างหนึ่งขยี้กลีบร่องหนักๆ “อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...อร๊าย...ฮา...อ๊า...!” เธอครางแทบกรีดร้องออกมา เขาประคองเธอนอนลงบนร่างหนาของเขา โดยเขานอนบนพื้นห้องน้ำ เขาตอกดุ้นใส่ร่องก้นอย่างหนักหน่วง เธอหันใบหน้าไปหาเขาขณะที่ร้องครางกระเส่า “อึก...อื้อ...หยุด...หยุดก่อน...เหม...เหมราช...ฉัน...ฉันจะเสร็จอีกแล้ว” เธอเอ่ยบอกเขาด้วยน้ำเสียงคราง
บอดี้การ์ดของเหมราชเปิดประตูรถให้เธอ เธอก้าวลงจากรถสปอร์ตหรู เธอได้ยินเสียงทะเลจากคฤหาสน์หลังนี้ที่อยู่ติดริมทะเล หน้าบ้านของเขาติดถนนเลียบหาด หลังบ้านของเขาอยู่บนเนินสูงเห็นวิวทะเลสีคราม ด้านล่างเป็นชายหาดส่วนตัว บ้านหลังนี้ซื้อต่อจากมหาเศรษฐีเมื่อหลายสิบปีก่อน สุเมธพ่อของเหมราชเป็นคนซื้อเอาไว้ให้เทวีแม่ของเขา เขาจึงได้รับมรดกจากที่นี่ และยังมีหลายที่ที่พ่อและเขาซื้อเอาไว้ทั้งในประเทศและต่างประเทศ “อิงฟ้าคุณชอบที่นี่ไหม” เหมราชเอ่ยถามเธอ ขณะที่เธอเดินดูบริเวณบ้าน เดินผ่านสระว่ายน้ำในร่มที่อยู่ในตัวอาคาร และเดินผ่านไปยังอ่างจากุชชี่ที่อยู่ในโถงของบ้าน บ้านหลังนี้ปูนตบแต่งด้วยไม้แทบทั้งหลัง ด้วยพ่อของเขาเป็นคนที่ชอบไม้มาก โดยเพราะไม้สักขนาดพื้นกระเบื้องยังเป็นลายไม้ “ชอบค่ะ สีไม้สวยมากๆ เลย ฉันไม่เคยเห็นคฤหาสน์ที่ทำด้วยไม้และใช้กระเบื้องสีไม้มาก่อน” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “พ่อกับแม่ของผมชอบไม้มากๆ ผมเลยให้คนดูแลไม้ที่ดีไม่ให้ผุพัง ถ้าชำรุดผมก็ให้พวกเขาซ้อมทันที และที่สำคัญพ่อและแม่ของผมเขามาฮันนีมูนที่นี่หลังแต่งงาน และยกที่นี่ให้แม่ของผม” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง เธอหันใบหน้าไป
“มั่นใจขนาดนั้นเลยเหรอ ใจกล้ามากนะ” เสือเอ่ยถามกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย“ผมอยากจะแต่งงานกับอิงฟ้า” เหมราชเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง อิงฟ้าและเสือต่างตกใจพร้อมๆ กัน เพราะเหมราชไม่เคยปริปากเรื่องแต่งงานกับเธอแม้แต่ครั้งเดียว“เหม” เธอเอ่ยชื่อเหมราชด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เหมราชหันมามองเธอด้วยรอยยิ้มและจับมือเรียวของเธอแน่น“ฮา...ฮา...นายกล้ากว่าที่ฉันคิดไว้อีกนะ” เสือเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย“ยกเธอให้ผมเถอะ ผมสัญญาจะดูแลเธอเป็นอย่างดี ผมจะไม่ทำให้เธอเสียใจเป็นอันขาด ผมเป็นคนที่รักษาคำพูด คำพูดของผมเป็นคำศักดิ์สิทธิ์” เหมราชเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง“อิงฟ้า อยากแต่งงานกับเหมราชไหม พ่อเองไม่บังคับใดๆ ทั้งนั้น อยู่ที่การตัดสินใจของลูกเอง” เสือเอ่ยบอกอิงฟ้าลูกสาวของเขา“ทำไมคุณไม่บอกฉันเรื่องนี้ก่อน” เธอเอ่ยบอกเหมราชด้วยน้ำเสียงจริงจัง“ผมเป็นคนแบบนี้ คุณยังไม่ชินอีกเหรอ” เหมราชเอ่ยบอกเธอด้วยรอยยิ้ม เธอรู้สึกหน่ายใจกับผู้ชายคนนี้จริงๆ“ว่าอย่างไง อิงฟ้า” เสือเอ่ยถามเธออีกครั้ง“มาถึงขนาดนี้แล้ว หนูจะปฏิเสธเขาได้อย่างไรคะ หนูจะแต่งงานกับเหมค่ะ” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“ในเมื่อกล้าขอลูก
“คุณควรจะเสร็จแล้วนะ หรือว่าแค่นี้มันยังไม่พอสำหรับคุณอีกเหรอ” เขาเอ่ยถามเธอด้วยความสงสัย แล้วโอบกอดเรือนร่างบางของเธอ เธอเงยหน้ามองใบหน้าของเขา “ฉันอยากเสร็จพร้อมกับคุณ” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงหอบกระเส่าแผ่วเบา เขาเผยรอยยิ้มมองใบหน้าหวานของเธอที่เธอพูดแบบนี้ออกมา “ขอบคุณที่บอกผมนะ” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยรอยยิ้ม แล้วดันเธอนอนหงายลงบนโซฟา จับเรียวขาของเธอทั้งสองข้างกระแทกดุ้นเข้าไปอย่างหนักหน่วง ตอกเน้นๆ หนักๆ เธอเองร้องครางกระเส่าแผ่วเบากลัวว่าใครจะมาได้ยินเสียงครางของเธอ เขาตอกเข้าไปจนลึกสุดลำ เธอและเขาจึงปล่อยน้ำกามออกมาพร้อมๆ กัน “แฮ่ก...แฮ่ก...” เธอร้องครางกระเส่าหายใจรวยรินด้วยความเหน็ดเหนื่อย มือเรียวรั้งเขามาจูบที่ริมฝีปากอย่างดูดดื่มและเร่าร้อน ราวกับเทพีลิลิธกำลังกระชากวิญญาณไปจองจำในนรกขุมที่ลึกที่สุด ไม่ช้าเธอก็เผยริมฝีปากออก แล้วกระชากปกเสื้อให้ใบหน้าของเขาใกล้กับเธอ “ถ้าคุณกล้าทิ้งฉันไปเหมือนครั้งนี้อีก ฉันจะฆ่าคุณจำไว้” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจังแกมข่มขู่ เขากลับเผยรอยยิ้มกว้างแล้วจูบที่โหนกแก้มของเธอหนักๆ “ผมจะจำเอาไว้” “ทำไมพวกเขายังไม่ออกมาอีก มีเรื่องอะไรกันหรือเป
หลังจากที่กินข้าวเสร็จเธอก็เข้ามายังห้องนอนที่แม่บ้านจัดเตรียมให้ เธอมองฟูกหนาที่อยู่บนพื้นลายไม้ทำให้เธอนึกถึงหนังญี่ปุ่นแนวซามูไรที่มีบ้านแนวนี้ แต่ที่บ้านหลังนี้มันอบอุ่นมากๆ เลย ทั้งที่อากาศหนาวจนติดลบเสียด้วยซ้ำ เธอคิดว่าควรเดินสำรวจบ้านหลังนี้สักหน่อยดีกว่า จะได้ย่อยอาหารไปในตัวด้วย เธอเลื่อ
จากสนามบินสุวรรณภูมิ ถึงสนามบินซัปโปโรใช้เวลาไปเกือบสิบสองชั่วโมงบนเครื่องบินส่วนตัวของเหมราชที่ซื้อมาจากบริษัทจากเยอรมัน สามารถประจุคนได้ประมาณห้าสิบคนรวมไปถึงนักบินสองคน สจ๊วตหนึ่งคน แอร์โฮตเตสอีกหนึ่งคนพวกเขาให้การบริการตลอดเที่ยวบิน และยังมีบอดี้การ์ดของเหมราชติดตามมายี่สิบคน บอดี้การ์ดของเธอไม
อิงฟ้าขับรถไปทางสะพานพระรามเก้าเลียบริมแม่น้ำ เธอจึงขับรถไปยังประตูรั้วอันลอยสีขาวตามที่เหมราชบอก เธอมองลอดเข้าไปเป็นคฤหาสน์หลังใหญ่มากเนื้อที่หลายสิบไร่ ยามรักษาความปลอดภัยหน้าบ้านเปิดประตูรั่วให้โดยทันที เพราะว่ายามเห็นเหมราชนั่งอยู่บนรถเธอ และเหมราชเองก็ไลน์บอกบอดี้การ์ดเอาไว้แล้ว เธอขับผ่านเขา
“ตอนนี้เรามีชุดที่จัดจำหน่ายสามสิบสามแบบ มีตั้งแต่น้ำหนักสี่ห้ากิโลกรัมถึงน้ำหนักประมาณแปดสิบกิโลกรัม เต้านมอยู่ที่สามสิบสี่ถึงสี่สิบแปด ไซซ์ใหญ่ตั้งแต่สี่สิบสี่ไปจนถึงสี่สิบแปดเราจะแนะนำให้ลูกค้าสั่งตัด ไม่เกินสองอาทิตย์ส่งถึงบ้านลูกค้า ตอนนี้เราต้องการตีตลาดต่างประเทศก็เลยอยากจะขายให้บริษัทของคุณ







