“นะ…น้องหญิง!”ผู้ใดกันจะคาดว่าผู้ซึ่งทำร้ายเขา ทรมานเขา จับเขามัดตรึงนานร่วมชั่วยามจะเป็นอี้หลานฮวา เด็กสาวใสซื่อจนบื้อในอดีตไปได้“อย่ามาเรียกข้าเช่นนั้น มันช่างน่าขยะแขยง ชวนอาเจียนทุกครั้งที่ได้ยินเลยท่านทราบหรือไม่ นับจากนี้ระหว่างเราท่านคือองค์ชายใหญ่ ข้าคือคุณหนูสามอี้หลานฮวา”สาวน้อยเดินกรีดกรายจนอาภรณ์หรูหรานั้นขยับไหวดังกับนางคือ ‘ฮองเฮา’ มากว่าจะเป็นเด็กสาววัยเพียงสิบห้าปีเช่นนี้!“พี่จื่อชิง นำหนังสือหย่าขาดมาให้องค์ชายใหญ่ลงลายมือชื่อเสีย”นางทรุดกายลงนั่งไขว่ห้างที่เก้าอี้ซึ่งทหารยกมาให้นางนั่งยังปลายเตียง ไม่ยอมขยับเข้าไปใกล้อีกฝ่ายมากจนเกินไป“เจ้า…เจ้า…เจ้าหมายความว่าเช่นไรกันเสี่ยวหลาน?”ดวงตาของเขาดูสับสนว้าวุ่นใจ และคงไม่เข้าใจอันใดจริงหาใช่เสแสร้ง ดังนั้นอี้หลานฮวาจึงต้องถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่“องค์ชายใหญ่ หรือท่านกำลังคิดว่าการที่คนเช่นอี้หลานฮวาเดินทางรอนแรมนับพันลี้ เร่งร้อนจนเจ็บก้นและปวดหลังเอวระบมไปหมดเช่นนี้ เพื่อจะมาทวงสามีคืน? หากท่านคิดเช่นนั้นจริง เกรงว่า…จะผิดแล้วองค์ชายใหญ่”ใบหน้าของหยวนเยี่ยเจาซีดเผือดราวกับโลหิตแล่นขึ้นไปหล่อเลี้ยงไม่ถึง แน่นอนข่าว
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-14 อ่านเพิ่มเติม