All Chapters of พระชายาผู้ถูกหมางเมิน: Chapter 11 - Chapter 15

“เอ่อ...” ฮ่องเต้ผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดินต้าหยวนแห่งนี้ถึงกับจุกในอกกล่าวอันใดไม่ออกสักคำ หากว่าเด็กสาวโวยวาย หรือคนสกุลอี้มาร้องเรียนกล่าวโทษที่เขาปล่อยให้หยวนเยี่ยเจาทอดทิ้งหลานสาวและบุตรสาวคนเดียวของพวกเขา ยังรับมือง่ายเสียกว่าการที่อีกฝ่ายนั้นเงียบงันแม้แต่เด็กสาวที่เป็น ‘สะใภ้เอก’ นั้น นางไม่เคยสอบถามหรือต่อว่าต่อขานออกมาแม้เพียงครึ่งคำ นางแสดงออกมาอย่างชัดเจนว่าตนเองพยายามอย่างถึงที่สุด เฝ้ารอพระสวามีถึงสิบแปดวัน หากแต่หยวนเยี่ยเจากลับไม่มีแม้เพียงเงา นางจึงต้องบากบั่นมายกน้ำชาตามราชประเพณีดั้งเดิมเพียงลำพังนางไม่ต้องเอ่ยวาจาใด ก็กระชากเขากับราชวงศ์หยวนลงมาตบหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่าให้ประชาชนชาวต้าหยวนได้ดูชม โดยที่เพียงเศษเสี้ยวธุลีเขาก็เอาผิดอันใดกับเด็กสาวและสกุลอี้ของนางไม่ได้เลย ซึ่งหากฮ่องเต้กับเฉิงกุ้ยเฟยจะมากปัญญากว่านี้สักนิดคงเฉลียวใจบ้างแล้ว หากแต่น่าเสียดายที่พวกเขาไม่คาดคิดว่าฝ่ายสกุลอี้กับเด็กสาวหน้าซื่อตาใสตรงหน้าจะมาเหนือชั้นกว่าเช่นนี้จึงตั้งรับไม่ทัน“หลานฮวาผิดยิ่งนัก ขอฝ่าบาทประทานโทษเถิดเพคะ”เด็กสาวที่ใบหน้าเจิ่งนองไปด้วยน้ำตาที่หยาดหยดพรั่งพรูออกมาโดยไร้เสียงสะอึก

นางรักและภักดีต่อเขาเสมอมานับจากทราบว่าตนเองมีคู่หมั้นคู่หมาย บุรุษหมื่นแสนล้วนมิเคยชายหางตาเหลือบแล ต่อให้คนผู้นั้นหล่อเหลา ร่ำรวย และดีต่อนางเพียงใด ทว่าที่ตอบแทนหยวนเยี่ยเจากลับทำกับนางเช่นนี้ อี้หลานฮวารู้สึกว่าตนเองถูกหักหลังอย่างไม่รู้ตัวจวบจนคนของพี่ชายของนางแจ้งข่าวมา และนางแจ้งแก่ท่านพ่อกับท่านปู่ไป ไม่ถึงเจ็ดวันหลังสมรสพระราชทานเสร็จสิ้นลง ความจริงทุกสิ่งที่ฮ่องเต้กับองค์ชายใหญ่กระทำต่อนางก็เปิดเผยได้แล้ว“พระชายา...” เมื่อขึ้นมานั่งบนรถม้า อี้หลานฮวาก็หลับตาลงแล้วคราวนี้กลับเป็นน้ำตาที่นางเก็บมันมาหลายวันก็พรั่งพรูออกมาจากใจจริง นางคับแค้นใจจนร้องไห้ นางเป็นถึงไข่มุกที่ทุกคนในสกุลอี้ถนอมมานับตั้งแต่กำเนิดจนเติบโตแล้วแต่งงานออกมา แต่หยวนเยี่ยเจากลับตอบสนองนางด้วยการหลอกลวงและหักหลัง ความเจ็บปวดนี้มันแสนสาหัสสำหรับเด็กสาววัยสิบห้าปีเช่นนนางยิ่งนัก!“นับจากนี้ให้เรียกข้าว่า ‘คุณหนู’ เช่นเดิม”อี้หลานฮวาไม่ได้กล่าวว่าเหตุใดจึงออกคำสั่งนั้นออกไปแก่คนสนิท มีเพียงนางเท่านั้นที่ทราบดีเพียงคนเดียว นางเจ็บราวกับถูกใบมีดกรีดลงบนใบหน้า นางปวดร้าวดังถูกหยวนเยี่ยเจานั้นใช้มีดสั้นควักดวงต

...การนี้สกุลอี้รักษาสัญญาด้วยดี แต่ที่ผิดสัญญาคือฝ่ายราชวงศ์...หากตาเฒ่าผู้นั้นคิดแข็งข้อที่จะอับอายมีเพียงสกุลหยวน ดังนั้นแน่แท้ว่าฮ่องเต้มิอาจขัดอันใดต่อความต้องการของสกุลอี้ไปได้ เด็กสาววัยเพียงสิบห้าปี นางไม่มีความผิดอันใดเลย แต่ที่ผิดมีเพียงองค์ชายใหญ่ เขาทอดทิ้งอี้หลานฮวาในราตรีเข้าหอทราบไปถึงไหนสกุลใหญ่และเก่าแก่เช่นสกุลอี้จะเอาหน้าไปวางที่ใด?แล้วที่แอบตบแต่งพระชายารองก่อนพระชายาเอกเพียงหนึ่งวัน ทั้งที่ก็ทราบกำหนดวันแต่งงานล่วงหน้าสามเดือน สุดท้ายบัดนี้พระชายารองหลิงหนี่ว์เอ๋อร์ก็ถึงขนาดมีครรภ์ได้ถึงสามเดือนกว่า เช่นนี้ที่หลอกลวงย่อมเป็นฝ่ายองค์ชายใหญ่หยวนเยี่ยเจา หากขัดขวางไม่ให้เด็กสาวเดินทางไปเอาใบหย่าขาด สกุลอี้เอาความขึ้นมาจะยามใดราชวงศ์หยวนย่อมขายหน้ายิ่งกว่า ขายหน้าไปอีกห้าร้อยชาติอาจไม่พอ ที่สำคัญชื่อเสียงขององค์ชายใหญ่คงพังพนาศลงไม่เหลือหลอ ตำแหน่งไท่จื่อก็ยิ่งลอยห่างไกลออกไปทุกที...เพล้ง! โครม! เคล้ง!...ที่ตำหนักจินหลงกำลังเกิดพายุใหญ่ถล่มอย่างที่หลายสิบปีทั้งนางกำนัลและขันทีมากมายไม่เคยพบเคยเห็นมาก่อน มีเพียงขันทีเฒ่าผู้ติดตามฮ่องเต้มานับตั้งแต่ยังเป็นองค์ชายจนขึ