All Chapters of Tiny Cupid: Helping Daddy Catch Mommy: Chapter 51 - Chapter 60

Myla’s POVBiro lang naman ang pagnguso ko. Sinusubukan ko lang kung talagang papatulan niya ang pang-aasar ko sa kaniya, pero nang maramdaman kong lumapit din ang mukha niya sa akin, doon na ako tuluyang kinabahan.Napahakbang ako paatras, ngunit hindi niya ako hinayaang tuluyang makalayo. Muli niya akong hinapit palapit sa kaniya at walang pag-aalinlangan na sinakop ang labi ko. Biro lang ang ginawa ko, pero siya ang tumuloy. Ramdam ko ang malambot niyang labi na unti-unting gumagalaw sa akin.Walang pagmamadali sa halik na iyon. Dahan-dahang dumadampi ang labi niya sa akin. Paminsan-minsan ay marahan niyang sinisipsip ang ibaba kong labi at bahagyang kinakagat, ngunit hindi iyon masakit. Sa halip, para akong kinikiliti.Ilang minuto rin niyang inangkin ang labi ko. Hindi rin naman ako nagreklamo at, sa halip, ginantihan ko ang bawat galaw ng labi niya. Kaya nang pareho kaming tumigil, malalalim na hininga ang sabay naming pinakawalan. At kahit

Myla’s POVPara akong nabingi sa narinig ko. Hindi ko alam na may mas malalim pa palang dahilan si Aleron kung bakit ganoon na lang ang galit niya sa nangyari. Akala ko noong una ay close talaga sila ni Rachel, pero hindi pala.Dahil sa nangyari sa amin, mas nagkaroon ng dahilan si Aleron para magalit at tuluyang lumayo ang loob niya kay Rachel. Hindi ko magawang sisihin siya sa kagustuhan nitong alisin si Rachel sa kumpanya. Kahit ako ang nasa kalagayan ni Aleron, magagalit din ako.“A-Alam ba ni Raven ang tungkol dito?” tanong ko. Unti-unti nang humina ang tono ng boses ko sa takot na may ibang makarinig sa amin. Ayaw ko ring malaman ni Aleron na siya ang pinag-uusapan namin ngayon. Kung gusto man niyang malaman ko ang tungkol doon, hihintayin kong siya mismo ang magsabi sa akin ng totoo niyang nararamdaman.“Hindi ako sigurado. Sa pagkakataong ito ay nagsisimula pa lang akong mag-ipon ng mga impormasyon tungkol sa nangyari, pero kahit anong hanap ko ay nahihirapan talaga akong maka

Rachel’s POV“This is not true!” asik ko nang mabasa ang mga salitang nakasulat sa dokumentong hawak ko. Hindi ako makapaniwala na mas malaki ang equity share na nakapangalan sa kaniya kaysa sa akin. “Sobrang bata mo pa para magkaroon ng ganitong kalaking share sa kumpanya. Imposible ‘to!”Binato ko ang folder pabalik kay Kier at matalim siyang tinignan. Para namang walang epekto sa kaniya ang ginawa ko. Muli niyang kinuha ang folder at inayos ang mga dokumentong nagulo.Marahan ang bawat kilos niya habang sinalubong niya rin ang tingin ko. Sa halip na siya ang umiwas, ako ang napaatras at napatingin kay Aleron. Tulad ni Kier, nakatingin lamang din siya sa folder na hawak nito.“Ako ang pinaka pinagkakatiwalaan ng pamilya Coast! Sa amin ni Raven, ako ang mas pinapaboran nila Papa! Imposibleng mangyari ‘yan. Ako ang dapat na may mas malaking hawak na equity share sa kumpanyang ito!” muli kong asik.Rinig ko ang sariling boses na umaalingawngaw sa apat na sulok ng opisina kung nasaan ka

Myla’s POVNagmamadali akong lumakad palayo kay Raven. Hindi ko mapigilan ang inis ko sa kanya. Bakit ba hindi niya maintindihan na hindi lang pera at materyal na bagay ang kailangan ni Aleron mula sa kanya? Kailangan din ni Aleron ng kalinga ng isang magulang. Bilang isang batang lumaki nang walang mommy, mas kailangan niya ang atensyon ng daddy niya. Pero hindi 'yon maintindihan ni Raven.Napahinto ako sa paglalakad nang matanaw ko si Aleron mula sa kinatatayuan ko. Kailangan ko munang ikalma ang sarili ko bago ko siya harapin. Kung ipapakita kong ganito ang lagay ko, mahahalata niyang hindi naging maganda ang usapan namin ng daddy niya. Baka lalo lang siyang magtampo kay Raven, at 'yon ang ayaw na ayaw kong mangyari.Paulit-ulit akong huminga nang malalim, saka ko pinilit ngumiti bago ko siya masiglang tinawag.“Aleron, umuwi na tayo,” sambit ko nang makalapit ako sa kanila ni Kier. Nakaupo sila sa lobby at naghihintay sa akin.“ Mommy Myla,” mabilis siyang napatayo mula sa so

Raven's POV“A-Anong sinasabi mo, Raven… hindi kita maintindihan. Mukha ba akong nag-aakto?” Umiling-iling siya at muling humawak sa akin. “Bakit ka ba nagkakaganyan? Hindi ito ang oras para magalit ka sa akin. Kapatid mo ako at ako ang magiging karamay mo sa mga ganitong sitwasyon.”Seryoso ko siyang tinitigan. Kung hindi ko lang alam ang totoo, baka napaniwala niya ako sa pag-arte niya. Hindi na ako nagtaka kung bakit ngayon ko lang nalaman na isa sa mga kaaway ko ay nasa tabi ko lang. Dahil kahit sino, hindi aakalaing siya ‘yon.“At anong sitwasyon ang sinasabi mo, Rachel?” muli kong tanong. Unti-unting kumakalat ang pait sa loob ng bibig ko. Hindi ko matanggap na siya mismo, ang kapatid ko, ay kakalabanin ako para lang sa pera at puwesto sa kumpanya.“I-Ito,” turo niya sa operating room kung saan nakasulat ang ON-GOING. “Nasa operasyon ang anak mo at nasa bingit ng kamatayan ang buhay niya. Sa tingin mo ba hahayaan kitang mag-isa rito na nakatayo lang at naghihintay ng balita?”