ดอนน่าผู้ถูกลืม: โอกาสที่จะเกิดใหม่의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 9

"ยินดีด้วยครับคุณผู้หญิง คุณตั้งครรภ์ได้สิบสองสัปดาห์แล้ว"แพทย์ประจำตระกูลเลื่อนผลการตรวจมาให้ตรงหน้า เขาพยายามลดเสียงให้เบาที่สุด แต่ก็ไม่อาจซ่อนความตื่นเต้นเอาไว้ได้ "หัวใจของเด็กเต้นแรงดีมากครับ เด็กคนนี้มีความสำคัญต่อตระกูลลุคเคเซ่มากจริง ๆ"พยาบาลสาวเตรียมจะยกหูโทรศัพท์ที่ติดตั้งระบบเข้ารหัสเพื่อรายงานเรื่องนี้ให้เดเมียนทราบทันที ทว่าฉันกลับยื่นมือไปกดปุ่มตัดสายเอาไว้ก่อน"อย่าเพิ่งค่ะ"ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงัน พวกเขาไม่เข้าใจ... การที่ภรรยาของเจ้าพ่อมาเฟียตั้งครรภ์ทายาทสืบสกุล มันมากพอที่จะทำให้คนครึ่งตระกูลยอมคุกเข่าราบคาบด้วยความยินดี แต่ฉันรู้ดีกว่าใครว่าหากเดเมียนรู้เรื่องนี้ในตอนนี้ ลูกของฉันจะต้องถูกลากเข้าไปพัวพันกับเรื่องวุ่นวายของเซรีน่าเหมือนในชาติก่อน ในชีวิตที่แล้ว ฉันเคยยอมปล่อยให้ลูกต้องตายไปพร้อมกับฉันมาครั้งหนึ่งแล้ว"ปิดประวัติการตรวจของวันนี้ให้เป็นความลับขั้นสูงสุดด้วยค่ะ" ฉันบอกพลางพับเอกสารรายงานผลใส่ลงในกระเป๋า "เรื่องนี้ห้ามให้ใครรู้เด็ดขาดนอกจากฉัน"ตอนที่ฉันเดินออกจากตึกพยาบาล คฤหาสน์ลุคเคเซ่กำลังถูกเนรมิตเพื่อเตรียมงานเลี้ยงต้อนรับ ดอกกุหลา

งานเลี้ยงต้อนรับถูกจัดขึ้นที่คลับของตระกูลลุคเคเซ่ในย่านแมนแฮตตัน หากมองจากภายนอก ที่นี่ดูเหมือนโรงละครร้างที่ถูกทิ้งข้ามกาลเวลา ทว่าภายในกลับคลาคล่ำไปด้วยเหล่าอาชญากรผู้ทรงอิทธิพลและมีหน้ามีตาที่สุดในนิวยอร์ก ทั้งนักการเมือง ทนายความ เจ้าพ่อท่าเรือ นายธนาคาร และพันธมิตรทุกฝ่ายที่เดเมียนจำเป็นต้องใช้เพื่อรักษาบัลลังก์อำนาจของเขาเอาไว้ตลอดห้าปีที่ผ่านมา... เขาไม่เคยจัดงานเลี้ยงต้อนรับต่อหน้าสาธารณชนให้ฉันเลยแม้แต่ครั้งเดียว ทว่าพอเซรีน่ากลับมา เขากลับเนรมิตคนทั้งเมืองให้กลายเป็นผู้ชมเพื่อต้อนรับเธอเธอเดินควงแขนเข้ามาพร้อมกับเดเมียน โดยมีจี้หินออบซิเดียนของตระกูลลุคเคเซ่ประดับอยู่ที่ลำคอระหง... มันคือสัญลักษณ์ประจำตัวของนายหญิงแห่งลุคเคเซ่ เมื่อห้าปีที่แล้ว เดเมียนเคยบอกฉันว่ามันอันตรายเกินไปที่จะสวมใส่ออกงานสังคมและสั่งล็อกมันเก็บไว้ในเซฟอย่างแน่นหนา เขาไม่เคยคิดจะหยิบมันมาสวมให้ฉันเลยสักครั้งทว่าในตอนนี้ มันกลับวางเด่นหราอยู่บนกระดูกไหปลาร้าของเซรีน่าเสียงกระซิบกระซาบเริ่มดังก้องไปทั่วฝูงชน"ที่แท้ยายคนนี้ต่างหากที่เป็นตัวจริง""ท่านเจ้าพ่อมาเฟียซ่อนเมียไว้ตั้งห้าปี ที่แท้ก็เ

เป็นเวลาสามวินาทีเต็มหลังจากที่เฮลิคอปเตอร์ลำนั้นอันตรธานหายไปในม่านหิมะ ไม่มีใครภายในโบสถ์เซนต์ไมเคิลขยับเขยื้อนเลยแม้แต่คนเดียวจนกระทั่งซองจดหมายสีดำซองแรกปลิวลงมาตกตรงทางเดินภริยาของสมาชิกวุฒิสภาคนหนึ่งรีบก้มลงเก็บมันขึ้นมาก่อนที่คนของเดเมียนจะทันเข้ามาห้าม ใบหน้าของเธอซีดเผือดลงทันตาขณะที่จ้องมองสำเนาหนังสือสัญญาหย่าฉบับนั้น โดยมีลายเซ็นของเดเมียนประทับอยู่อย่างชัดเจนและปฏิเสธไม่ได้ที่ด้านล่างของหน้ากระดาษซองจดหมายอีกซองปลิวมาตกที่ม้านั่งแถวหน้า แล้วก็มีอีกซอง และอีกซองตามมา...เดเมียนยังคงยืนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ตรงแท่นพิธี มือของเซรีน่ายังคงยื่นค้างมาทางเขา ถุงมือสีขาวของเธอสั่นเทา ทว่าสายตาของเขากลับมองข้ามผ่านร่างของเธอไปยังประตูทางด้านข้างที่อีฟเพิ่งจะใช้เดินจากไป"ปิดตายประตูทุกบาน" เขาออกคำสั่งมัตเตโอ ลูกน้องคนสนิทรีบดีดนิ้วส่งสัญญาณ ชายชุดดำพากันเดินกรูไปตามทางเดินเพื่อควบคุมสถานการณ์ ทว่าความเสียหายได้เกิดขึ้นแล้ว โทรศัพท์มือถือถูกหยิบขึ้นมา และหน้าจอจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังส่องแสงสว่างวาบเซรีน่าหันไปทางแขกเหรื่อในงานพร้อมกับหยาดน้ำตาที่เอ่อล้นดวงตา "นี่มันของปลอมค่ะ

เมืองลิสบอนไม่เคยเอ่ยปากถามว่าในอดีตฉันเคยเป็นใครที่นิวยอร์ก... ทุกคนรู้จักฉันในฐานะเจ้าสาวที่ผิดตัว ภรรยาในเงามืด และลูกสาวคนโตของตระกูลเวก้าที่ไม่เคยฉีกยิ้มกว้างพอที่จะดูน่าเสน่หา ทว่าที่ลิสบอนแห่งนี้... ฉันคือ เอเวอรีน เปล ที่ปรึกษาด้านการจัดการระบบขนส่งสินค้าที่มีพาสปอร์ตขาวสะอาด มีห้องทำงานให้เช่าอยู่เหนือร้านเบเกอรี่ และมีคุณหมอที่เรียกชื่อใหม่ที่ฉันเลือกเองโดยไม่มีอาการตะขิดตะขวงใจใด ๆอพาร์ตเมนต์ของฉันหันหน้าเข้าหาผืนน้ำมันเป็นห้องเล็ก ๆ ที่สว่างไสว... และมันเป็นของฉัน ฉันซื้อกาน้ำชาสีฟ้า ชุดกระโปรงผ้าฝ้ายสามชุดที่ขนาดพอดีกับหน้าท้องที่กำลังขยายใหญ่ขึ้น และโต๊ะทำงานมือสองที่มีรอยขูดขีดอยู่ตรงขาโต๊ะข้างหนึ่ง ทุก ๆ เช้า ฉันจะต้มน้ำชงชา นั่งตอบอีเมล และคอยเตือนตัวเองอยู่เสมอว่า ความสงบสุขไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องดราม่าระทึกขวัญถึงจะเป็นเรื่องจริงพอเข้าสัปดาห์ที่สาม บริษัทของฉันก็มีลูกค้าเข้ามาสี่ราย... ทุกคนล้วนเป็นผู้หญิง และทุกคนรวยมากพอที่จะตกเป็นเป้าหมาย แต่กลับถูกประเมินค่าต่ำเกินไปจนต้องการใครสักคนแบบฉัน ลูกสาวที่ถูกมองข้ามเพียงเพราะครอบครัวอยากได้ลูกชาย หญิงม่ายที่ถูกพ

การแถลงข่าวแก้ไขข้อมูลอย่างเป็นทางการมีขึ้นในเช้าวันศุกร์เนื้อหาระบุว่าการกระทำของเซรีน่าเป็นเรื่องไร้ความรับผิดชอบ และยอมรับว่าฉันคือภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของเดเมียน ลุคเคเซ่ มาตลอดห้าปี ส่วนข้อครหาหรือการบิดเบือนอื่น ๆ ถือเป็นความเท็จทั้งหมดมันเป็นข้อความที่แข็งทื่อ ดูน่าเกลียด และเขียนขึ้นด้วยสำนวนของพวกทนายความก่อนเที่ยง ข้อความแรกจากแม่ก็ส่งมาถึงฉัน [อีฟ โทรหาแม่หน่อยนะ เรื่องมันเลยเถิดไปใหญ่แล้ว]ตามด้วยข้อความจากพ่อ [พวกเราต้องคุยกันในฐานะคนในครอบครัว]ฉันกดลบมันทิ้งทั้งสองข้อความในเย็นวันนั้น พวกเขามาปรากฏตัวที่ห้องทำงานของฉันโดยไม่ได้นัดหมาย เพราะคนประเภทพ่อแม่ของฉันมักเชื่อเสมอว่าคำว่า 'สายเลือด' คือกุญแจผีที่ไขได้ทุกสิ่งแม่เดินเข้ามาเป็นคนแรก เธอผอมลงกว่าที่ฉันจำได้ สวมเสื้อโค้ตสีครีมที่ขับให้เธอดูเป็นคนอ่อนโยนเกินความเป็นจริง ส่วนพ่อเดินตามเข้ามาด้วยใบหน้าบึ้งตึงเคร่งขรึมแบบเดียวกับที่เขาชอบทำเวลาที่กำลังจะเอ่ยปากขออะไรบางอย่าง แล้วอ้างว่าเป็นหน้าที่"อีฟ..." แม่เอ่ยเรียก น้ำตาเริ่มเอ่อคลอ "ลูกปล่อยให้คนนอกจัดการเรื่องนี้ได้ยังไง? พวกเราเป็นพ่อแม่ของลูกนะ