All Chapters of The Ceo's Hidden Child: Chapter 1 - Chapter 5

Xavielle Elyza Angeles POV"Alexander, parang awa mo na... huwag mong gawin ito sakin!"Buong lakas kong hinawakan ang kanyang braso, nakakapit na parang ito na lang ang tanging bagay na nagpapatatag sa akin habang parang gumuguho ang buong mundo ko. walang tigil sa pag patak ang aking mga luha at, basang- basa na ang aking pisnge ng luha, ngunit tila wala itong epekto sa kanya. Nakatayo lang siya doon, malamig at walang emosyon, tila ba hindi kami ang parehong mga taong nagmahalan nang buong puso noon."Wag mo kong iwan, Alexander... alam kong mahal mo ako. Alam kong hindi mo gusto ang pagpapakasal sa iba. Kaya huwag mong isuko ang lahat ng meron tayo dahil lang sa gusto ng pamilya mo... dahil lang sa negosyo niyo," pagmamakaawa ko pa habang garalgal na ang boses. "Pwede naman tayong umalis, ‘di ba? Magtatago tayo. Magtatayo tayo ng sariling buhay kahit saan—kahit sa lugar na walang nakakakilala sa atin. Basta magkasama tayo, kaya nating harapin ang lahat. Mahal kita... at alam kong

Xavielle Elyza Angeles POVLimang taon na ang lumipas mula noong dinala ako ni Tatay dito, sa tahimik at liblib na probinsyang ito. Limang taon na rin mula noong nagsimula kaming mamuhay nang payapa, ligtas, at malayo sa ingay at kasinungalingan ng mundo na kinalakihan ko noon. Dito, sa malaki at maaliwalas na bahay na pag-aari ni Tatay, dito ko muling natutunang ngumiti, dito ko muling nabawi ang lakas ng loob ko, at dito ko pinalaki si Axielle nang puno ng pagmamahal at kalinga.Si Tatay—si Donato V. Angeles—ay naging lahat sa amin. Siya ang ama na hindi ko naranasan noong bata pa ako, siya ang lolo na puno ng pagmamahal sa aking anak, at siya ang tagapagtanggol na handang gawin ang lahat para hindi kami masaktan o malapitan ng sinumang mula sa nakaraan ko.Dahil sa kanya, hindi kami nagkulang sa anuman. Ibinigay niya ang lahat ng pangangailangan namin—pagkain, tirahan, damit, edukasyon, at proteksyon. Ngunit sa kabila ng lahat ng yaman at karangyaan na nasa paligid namin, tinuruan

Xavielle Elyza Angeles POVLumipas pa ang ilang buwan, at tila huminto na ang ikot ng oras dito sa aming tahimik na paraiso. Sa loob ng malawak na lupain na ito, napapaligiran ng matatayog na puno at malalagong halaman, malayo sa ingay at gulo ng siyudad, patuloy kaming namumuhay nang payapa at ligtas. Limang taon na ang nakalilipas mula noong dinala ako rito ni Tatay, at tila bawat araw ay nagiging mas masagana at mas mapayapa kaysa sa nakaraan.Dito, sa ilalim ng pangangalaga ni Donato V. Angeles—ang aking ama—natutunan kong muli ang kahulugan ng pagtitiwala at pagmamahal. Dati, ang aking mundo ay puno ng takot, panghuhusga, at sakit dulot ng mga salitang parang patalim. Ngunit ngayon, bawat sulok ng bahay na ito ay puno ng init, kalinga, at kapayapaan. Ang bawat hangin na humahampas sa aking mukha ay nagpapaalala sa akin kung gaano ako kapalad na nakatakas sa mundong minsan nang sumira at tumalikod sa akin.Nasa silid-aklatan ako ngayon, nakaupo sa tabi ng malaking bintana habang