All Chapters of มาเฟียพ่ายรัก: Chapter 41 - Chapter 45

หลังจากวันนั้นเองพี่ราซอลก็เปลี่ยนไปจากเดิมเป็นอย่างมาก ความรักและการเอาใจใส่ที่เขามอบให้นั้นมากขึ้นกว่าเดิมที่ฉันเคยได้รับอีกต่างหาก การกระทำของเขาที่แสดงออกมาเห็นอย่างได้ชัดเจน จนฉันถึงกลับเริ่มพังทลายหัวใจของฉันลงทีละนิดๆช่วงเช้าของวันนี้เช่นกันที่เขาเองตื่นขึ้นมาในช่วงเช้าและเดินลงไปยังชั้นล่างเพื่อเตรียมทำอาหารให้กับฉันตามปกติในทุกๆ เช้า สองเปลือกตาค่อยๆ ลืมตื่นขึ้นเมื่อแสงแดดในตอนเช้าเล็ดลอดเข้ามาภายในห้องนอนเพียงเล็กน้อยร่างบางที่ถูกปลุกด้วยแสงแดดค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นอย่างช้าๆ และเดินเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อที่จะได้ออกไปดูงานที่โรงแรมของฉันเองตามปกติและต้องเข้าไปดูสนามแข่งรถที่ร่วมดูแลกับเพื่อนสนิทด้วยเช่นกันหลังจากอาบน้ำอะไรเสร็จแล้วนั้นร่างบางที่เดินออกมาจากห้องน้ำก็พบเจอเข้ากับคนตัวสูงที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่บนปลายเตียงอย่างเคร่งเครียดจนฉันเองค่อยๆ เดินเข้าไปนั่งกอดคอเขาจากด้านหลังบนเตียงพร้อมกับโน้มตัวไปฝังจมูกลงบนแก้มของเขาราวกับ

"แล้วตะวันน้อยของพี่มารึยัง" "มัดลืมไปเลย พี่รอมัดอยู่ตรงนี้ก่อนนะ""ทำไมล่ะคะ""เดี๋ยวก็ไม่เซอไพรส์สิคะ""แต่พี่อยากลุ้นกับน้องนะ""แปปเดียวค่ะ เดี๋ยวน้องมานะ"ร่างบางถึงกลับเบิกตากว้างเมื่อพึ่งนึกขึ้นได้ว่าเธอเองนั้นทิ้งที่ตรวจครรภ์ไว้ในห้องนํ้าและยังไม่ทันที่จะดูผลของที่ตรวจครรภ์เลย ก่อนที่จะเดินลากพาเขาให้เข้ามาในห้องก่อนและฉันเองก็เดินกลับเข้าไปในห้องนํ้าล็อกประตูไว้เพื่อลุ้นผลอยู่เพียงลำพังก่อนที่จะให้เขาได้ลุ้นดูภายหลังมือเรียวบางถึงกลับสั่นคลอนและค่อยๆ หยิบที่ตรวจครรภ์นั้นดูและค่อยๆ ใช้นิ้วที่ปิดผลนั้นไว้ นิ้วเรียวค่อยๆ สไลด์ออกทีละนิดๆ อย่างช้าๆ ก่อนที่ผลที่ได้ออกมาจะรู้ผล"ท้อง มัดท้องแล้ว

เวลาผ่านมาหลายเดือนตอนนี้ฉันเองก็ได้คลอดตะวันออกมาแล้วเรียบร้อยโดยมีการดูแลเอาใจใส่โดยคุณพ่อมือใหม่ที่ดูแลอย่างใกล้ชิดและหาเวลาให้ฉันอยู่เสมอแม้ว่าวันนั้นเขาจะมีงานด่วนอยู่ก็ตาม แต่เขาเองก็พยายามหาเวลามาดูแลฉันที่ท้องป่องจนกระทั่งคลอดลูกอีกด้วยตอนนี้ฉันและยูยังไม่ได้พูดคุยหรือติดต่อกันเลยแม้แต่นิดเดียวเพราะเพื่อนดูเหมือนจะหายตัวไปเพื่อเยียวยาจิตใจของมันในระยะยาวโดยปล่อยทิ้งสนามแข่งรถนั้นไว้ให้หุ้นส่วนอีกคน ส่วนฉันเองก็ยังคงดูแลด้วยเช่นกันในระหว่างที่เพื่อนสนิทหายตัวไปแบบนี้และช่วยพ่อเองดูแลกิจการโรงแรมของพ่ออีกด้วยคุณพ่อมือใหม่ที่ต้องรับมือกับลูกชายสุดแสบของเขาที่พร้อมที่จะเล่นและหัวเราะอยู่ตลอดเวลาไม่ยอมหลับไม่ยอมนอน ตะวันเป็นเด็กผู้ชายที่แทบจะไม่ค่อยร้องไห้เลยสักนิดแต่ทว่ากลับต้องหาเวลามาเล่นกับเขาอยู่บ่อยครั้งเลยด้วยวันนี้เป็นอีกวันที่ฉันและเขาหนีงานมาพักร้อนหลังจากที่เหน็ดเหนื่อยกันมาเป็นเวลานานมากพอสมควร ริมทะเลชายหาดที่เดิมที่เราเคย