บททั้งหมดของ ข้าแค่ยอมให้ มิใช่เป็นคนโง่: บทที่ 41 - บทที่ 50

สรุปว่าคืนนั้นนางก็ไม่ได้ร่วมเตียงกับคนแปลกหน้าที่เพิ่งเจออย่างที่ตั้งใจ แต่เพราะความระแวง สุดท้ายนางก็นอนไม่หลับทั้งคืน ได้แต่นั่งมองพระสวามีที่อาจจะเป็นตัวปลอมของตนเองนอนหลับอยู่บนตั่งราวกับคนไม่เคยได้นอนหลับดี ๆ มาหลายปีในขณะที่นางนอนข่มตาทั้งคืนยังไม่หลับ แต่เขากลับกรนเสียงดังมาถึงเตียงที่นางนอ

“คุณหนูอวิ๋นเอ่ยเช่นนี้กับสามีผู้อื่นทั้งที่ภรรยาของเขาก็ยืนอยู่ตรงนี้มันจะดีจริงหรือ แม้ข้าจะเพิ่งพบหน้าพระสวามีเป็นครั้งแรก แต่ก็มีตำแหน่งที่ถูกต้องตามหลักตามธรรมเนียม คุณหนูมาที่จวนของคู่แต่งงานใหม่ตั้งแต่เช้า มาเอ่ยพร่ำพรรณนาถึงเรื่องราวในอดีตของตนเองและสวามีของผู้อื่นถึงที่เช่นนี้ข้าว่ามันออกจะ

เหม่ยหนานไม่ได้ติดใจอะไรอีก ในเมื่อท่านอ๋องสัญญาเอาไว้แล้วว่าจะมีนางเพียงผู้เดียว เช่นนั้นนางก็ต้องเชื่อในคำพูดของเขา นางทำได้เพียงแค่เชื่อจริง ๆ ทำมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว การเป็นหนึ่งเดียวต้องมาจากคนเป็นสามีเท่านั้นที่จะให้นางได้ไม่เหมือนการเป็นที่หนึ่ง ที่แม้จะไม่ได้รัก แต่บางครั้งก็ต้องยกขึ้นหิ้งไว

ทั้งสองคนต่างก็ตกใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น แต่เมื่อมองไปยังแก่นกายที่แม้จะพ่นน้ำออกมาแล้วหนึ่งรอบแต่ก็ยังไม่ยอมสงบลง เหม่ยหนานก็สู้ต่อ นางทำตามตำรามัดใจบุรุษที่เขียนไว้โดยคณิกาชื่อดังในอดีตอย่างเข้มงวด เสวียนอี้ทั้งอับอายทั้งมีความสุขที่นางทำความสะอาดตัวตนของเขาที่เปรอะเปื้อนด้วยปาก แต่เมื่อนางเงยหน้าข

ส่วนท่านพ่อเองก็ไม่อาจช่วยเหลืออันใดนางได้ ซ้ำแววตาของบิดาก็ไม่ได้ต่างไปจากมารดาเลยสักนิด ตอนนี้เหมือนว่านางทำสิ่งใดก็ผิดไปเสียหมด ทั้งที่เมื่อก่อนทั้งท่านพ่อและท่านแม่ต่างก็ตามใจนางตลอด นี่ต้องเป็นเพราะพี่สาวแน่ ๆ ยิ่งคิดนางก็ยิ่งเจ็บใจที่ตนเองไม่อาจสู้คนผู้นี้ได้“พระชายาอย่าสนใจนางเลยพ่ะย่ะค่ะ วั