All Chapters of เจ้าสาวของเสี่ยฤทธิ์ชาติ: Chapter 31 - Chapter 40

67 Chapters

บทที่ 8 หลีกทางหน่อย คุณจีจี้จะเดิน 2

ฉันพลาดที่ยื่นไอโฟนให้เสี่ย โดนยึดเลยค่ะ แง“มาคุยกันก่อน เดี๋ยวค่อยเล่น”“ก็ได้ค่ะ เร็วๆ นะ”“บัตรใบนี้ไม่จำกัดวงเงิน ทูนหัวอยากได้อะไรก็ซื้อเลยนะ”คนตัวใหญ่ยื่นบัตรเครดิตสีดำสนิทให้ นี่สินะประโยคบอกรักของคนรวย เขาพาฉันเดินดูรอบๆ ทั้งโถงกลางซึ่งแยกออกไปเป็นปีกตึกตะวันออกตะวันตก หกชั้นบนสุดเป็นโซนไพรเวท ส่วนที่เหลือคือห้องสวีทเกือบห้าสิบห้อง รองรับแขกเหรื่อที่อาจแวะเวียนมานอนเล่น ส่วนชั้นอื่นๆ เป็นโซนสันทนาการล้วนๆ มีห้องนั่งเล่นเป็นสิบห้องซึ่งแต่ละห้องตกแต่งเพื่อการใช้งานหลากหลายสไตล์ ห้องเปียโน ห้องอ่านหนังสือ ห้องดื่มชา ห้องเก็บไวน์ก็มี เดินไปอีกนิดก็จะมีห้องดูภาพยนตร์ซึ่งเป็นโรงหนังขนาดใหญ่ ชั้นสิบสองเป็นคิดส์ซาเนีย บ้านบอลพร้อมเครื่องเล่นครบครันสำหรับคุณหนูๆ เผื่อป๊ะป๋ามะม้าแวะมาเม้าส์มอยกัน เด็กๆ จะได้ไม่เบื่อเนอะ ขนาดห้องทำเล็บ สปาและซาลอนก็ยังมีเลยค่ะ ชั้นที่สิบห้าและสิบหกเป็นผับส่วนตัว เหล้าเบียร์ยาดองชาติไหนก็มีครบค่ะ ถูกใจอีลำยองสาขาปทุมธานีเป็นที่สุด ส่วนยิม โยคะเซนเตอร์ สตูดิโอแดนซ์กับสระว่ายน้ำขนาดมาตรฐานในร่มจะแยกไปที่ชั้นสิบแปด หรืออยากจะว
Read more

บทที่ 8 หลีกทางหน่อย คุณจีจี้จะเดิน 3

“เสี่ยจะหย่ากับจี้แล้วเหรอคะ ฮือ... เร็วจัง”“ไม่ใช่อย่างนั้น”“ฮือ ใช่สิ จี้เข้าใจ นี่สินะฟันแล้วทิ้ง เมื่อเช้าจี้ทอดไข่เจียวให้เสี่ยไหม้ ใครจะไปอยากได้เมียทอดไข่ไม่เป็นจริงมั้ยอ่ะ เราคงเข้ากันไม่ได้หรอก พรุ่งนี้ไปเจอกันที่อำเภอนะคะ เดี๋ยวจี้นั่งแท็กซี่ไปเอง จ่ายค่ารถให้ด้วยแล้วกัน จี้ไม่โทษเสี่ยหรอก ว่าแต่จี้ขอคอมเกมกลับบ้านได้เปล่า”เขาส่ายหน้าอย่างชวนหัว ฝันไปเถอะว่าเขาจะยอมหย่า คิดเองเออเองเก่งจริงต้าวเมีย “เราต่างคนต่างนอนคนเดียวมาตลอด อยู่ๆ จะให้นอนด้วยกันก็จะยังปรับตัวไม่ทัน เมื่อคืนขนาดทูนหัวเหนื่อยจนแทบหลับกลางอากาศ เธอยังหลับๆ ตื่นๆ เช้ามาก็ไม่สดชื่นเลยไม่ใช่หรือ”“อืม...” ฉันหน้าจ๋อย “จี้ทำให้เสี่ยรำคาญรึเปล่า”ร่างกำยำกักฉันไว้ที่ผนังห้อง ตาจ้องตา “ทูนหัวของผัว ฉันต่างหากที่กลัวเธอรำคาญ อยากนอนด้วยกันมั้ยล่ะ”“นอนคนเดียวก็ได้” ฉันอมอากาศแก้มป่อง “แปลว่าเวลาเสี่ยอยากฟัดจี้ เสี่ยก็เคาะประตูห้องเข้ามาจิ้มๆ เสร็จแล้วก็ออกไปงี้อ่อ”“ถ้าทูนหัวอยากให้ฉันนอนด้วย ฉันก็ไม่ขัดข้องครับ หรือถ้าเหงาจะเคาะห้องมาหาฉันก็ได้เสมอ”“ท
Read more

บทที่ 8 หลีกทางหน่อย คุณจีจี้จะเดิน 4

“กางเกงในแฉะแล้วนะทูนหัวของผัว”ทำไมขึ้นง่ายจังว้า... ฉันดิ้นเป็นพะยูนเกยตื้นโดนผัวจับฉีกกางเกงใน จะเถื่อนไปไหมคะ กางเกงในตัวนี้ย้วยๆ ใส่นุ่มดีด้วย เสียดายอ่า!!   “ยกสะโพกขึ้นมานิดสิครับ แยกขากว้างๆ สวยมาก ทำไมเมียฉันน่ารักแบบนี้” ว่าแล้วก็หอมแก้มฟอดๆ แล้วปลดกางเกงลงเดี๋ยวๆ เดี๋ยวก่อนนะ ฉันหนีบขาไว้แน่นซึ่งก็มิได้เป็นอุปสรรคต่อร่างบึกบึนกำยำแต่อย่างใด เขาสอดกายเข้ามาตรงซอกขานุ่ม ยังไม่ได้สอดใส่เข้าไปแต่ก็มีผลกระทบต่อฉันอย่างใหญ่หลวง ฉันกระตุกและเผลอตอบสนองด้วยการหนีบขาแน่นขึ้นไปอีก ร่างกำยำคำรามแผ่วๆ ก่อนจะขยับเชื่องช้า ถูไถผลุบๆ โผล่ๆ บางจังหวะก็เร่งถี่ขึ้น เสียดสีจนฉันสะท้านไปทั้งตัว หายใจแรงแฮ่กๆ“วางแผนชีวิตไว้แล้วใช่มั้ย ฉันอยากมีลูกเยอะๆ จะได้มาช่วยกันใช้เงิน” เสี่ยชูสามนิ้วพลางยิ้มแป้น แถมอาศัยทีเผลอ งับใบหูฉันเบาๆ ทำเอาฉันสะดุ้งร้องอั๊ง อัง อัง“สามคน?”“สามพัน”“พูดเล่น?”“พูดจริง”“บ้าสิ มดลูกจี้ได้หลุดลากพื้นพอดี”“อ่ะๆ ลดให้เหลือแค่นี้ก็ได้” เขาชูมือห้านิ้ว ฉันก็อ่ะๆ โอเค ห้าคน“ห้าร
Read more

บทที่ 8 หลีกทางหน่อย คุณจีจี้จะเดิน 5

“เล่าให้ฟังหน่อยสิ ฉันดูรูปเธอตั้งแต่เด็กยันโต เธอเป็นเด็กกิจกรรมมาตลอด ทำไมจู่ๆ ถึงเก็บตัวอยู่แต่ในบ้านแถมติดเกม” เสียวอยู่ดีๆ ดึงดราม่าเฉยเลย เขาเงยหน้าขึ้นสบตา ลิ้นก็ขยับเนิบนาบ ฉันอิดออดไม่อยากตอบก็เลยโดนรัวลิ้นจนดิ้นๆๆ จะมาบังคับให้ตอบอะไรตอนนี้ค้า!!“อ๊ะ อร๊างงง...”ฉันคิดอะไรไม่ออกแล้ว รู้สึกตัวอีกทีก็คือตอนที่เขานั่งอมยิ้มอยู่ข้างๆ และตวัดลิ้นเลียริมฝีปากอย่างอิ่มเอม นี่ฉันโดนลิ้นจนสลบไปเลยเหรอเนี่ย มุแง้... ฉันพลิกตัวมุดผ้าห่มหนี อายโคตรๆ แต่คนตัวใหญ่ก็มุดตามเข้ามา ไล่จูบจนผิวขาวนุ่มแดงก่ำไปทั้งตัว เขาสอดแขนโอบรอบเอวแล้วประทับจุมพิตละเมียดละไม จนกระทั่งเขาถอนลิ้นออกด้วยแววตาอิ่มเอม ฉันจึงเม้มริมฝีปากแน่น ไอร้อนผ่าวยังระอุ ชีพจรเต้นรัวจนทรวงอกเต่งตูมขยับขึ้นลง ทุกการกระทำเต็มล้นไปด้วยความนุ่มนวลอ่อนโยน ฉันจึงค่อยๆ เรียบเรียงคำตอบที่เขาอยากรู้ “จี้ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าติดเกมตอนไหน”“ถ้ายังไม่สบายใจที่จะเล่าก็ไม่เป็นไรนะ” ร่างกำยำพลิกตัวให้ฉันนอนบนตัวเขา ฉันจึงก้มหน้างุด ไม่อยากให้เขาเห็นว่าฉันกำลังจะร้องไห้“ไม่เป็นไรนะ ฉันอยู่ตรงนี้”
Read more

บทที่ 20 ท้องแล้วจ้า 3

.....................        เมื่อเข้าหน้าหนาว ฉันเริ่มยุ่งอยู่กับการหัดถักนิตติ้ง พอใจที่ได้จมอยู่ในสมาธิ กลุ่มไหมสีสันสวยงามค่อยๆ ถักทอขึ้นเป็นสิ่งต่างๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าอยู่ในอารมณ์ไหน เพราะตั้งแต่เกิดมาฉันไม่เคยชอบทำงานฝีมือเลย แต่ช่วงหลังๆ มานี้ฉันรู้สึกอ่อนโยนขึ้นมาในใจอย่างบอกไม่ถูก งานอดิเรกจึงเปลี่ยนจากต่อเลโก้และบีบเม็ดเป๊าะแป๊ะมาเป็นถักไหมพรม ถักนิตติ้ง ทำหมวกใบเล็กๆ ให้นังโจเฟซีน นังอบโอ่งและบรรดาลูกเมียของพวกนาง ตู้อควาเรียมปลาทองที่ตักได้จากงานวัดก็มีผ้าคลุมลูกไม้ด้วยนะ ส่วนของผัวไม่ต้องพูดถึงค่ะ ฉันสวมวิญญาณคุณยาย ถักกางเกงในไหมพรมให้เขาใส่ มีช้างน้อยพร้อมงวงขนาดพอดิบพอดีให้อุ่นไข่ทุกอณู ตอนที่เขาใส่แล้วงวงช้างน้อยแข็งกระเด้งชี้หน้า ฉันงี้ขำไปสามวันแปดวัน        “มึงเริ่มอ้วนแล้วนะ พุงยื่นเชียว” นังหม่อมแวะมาหาก็เปิดประเด็น ฉันได้ยินแล้วสะท้านทรวงใน โดนด่าว่าดกทงยังไม่เจ็บเท่าโดนกระซิบว่าอ้วน หม่อมอูมมี่ยืนยันคำพูดด้วยการแตะพุงฉันให้ดู ดูค่ะดู! ฉันยอมแม่
Read more

บทที่ 9 หมาหงอย 1

บทที่ 9 หมาหงอย เขาแต่งตัวออกไปทำงานตั้งแต่เช้า ขณะที่กำลังเดินทางไปยังบริษัท มือแกร่งล้วงหยิบผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าเสื้อสูทด้านใน แต่สัมผัสเนื้อผ้าแล้วไม่ใช่ผ้าเช็ดหน้า อ้อ... กางเกงในเมีย เมื่อเช้าหยิบติดมือมาแล้วลืมคืน ป่านนี้ตามหาแย่แล้วมั้ง เขาจึงลูบๆ คลำๆ แล้วตบกระเป๋าด้วยแววตาอุ่นใจ“แจ้งหัวหน้าแม่บ้านด้วยว่าดูแลเมียฉันให้ดี ย้ำด้วยว่าดีที่สุด”“ครับท่าน”ส่วนฉันกว่าจะตื่นอีกทีก็ปาไปเกือบสิบโมง กระดูกกระเดี้ยวร้องโอยๆ เพราะถูกหมียักษ์บดทั้งคืน พอตื่นมาส่องกระจก เห็นหน้าตัวเองบวมๆ บวมแบบอวัยวะต่างๆ บนใบหน้ากระจัดกระจายไร้ระเบียบ ตอนแรกนึกว่าแพ้อากาศ อ๋อ เปล่า แพ้อาหาร เป็นโรคต้าวอ้วน        หน้าก็บวม หลีก็บวม คำว่าโดนเยจนตุยไม่ไกลเกินจริงแล้วค่ะ        ห้องนอนของฉันมันใหญ่กว่าเดิมไม่รู้กี่เท่า ใหญ่จนดูเวิ้งว้าง โดดเดี่ยว ฉันเหลียวมองรอบๆ เพื่อหาร่องรอยของเขา แต่ก็ไม่มี อ้อ จริงสิฉันลืมไป เราแยกห้องนอนกันนี่เน
Read more

บทที่ 9 หมาหงอย 2

คนเดียวที่ฉันโทรไปบ่นด้วยได้ก็คือพี่อ้อแอ้ แต่โทรเท่าไหร่ก็โทรไม่ติด แถมทักแชทไปหาก็ไม่ตอบกลับมาซะที ฉันจึงโทรหาพี่โตต่อ แต่คุยกันได้แค่สองสามคำ พี่ก็ต้องทำงานต่อแล้ว แง... เหงาอ่ะ        “เป็นยังไงบ้างลูก” พ่อโทรมาหา สุ้มเสียงดูจะกังวลแต่ไม่ยอมบอกฉันว่าเรื่องอะไร “ที่บ้านสบายดี เสี่ยเขาดีกับจี้รึเปล่า”        “ดะ...ดีค่ะ” ฉันพูดตะกุกตะกัก คอขาดบาดตายังไงก็ไม่กล้าบอกหรอกว่าโดนเสี่ยโซเดมาคอมโต้รุ่ง “เสี่ยเขาดูแลจี้ดีมากๆ เลยค่ะ”        “ดีแล้วๆ พ่ออยากจะเตือนจี้เอาไว้ เสี่ยเขายังหนุ่มแน่น รูปร่างหน้าตาไร้ที่ติหนำซ้ำยังร่ำรวยมหาศาล เพราะฉะนั้นแล้วก็อาจจะมีเรื่องผู้หญิงเข้ามากวนใจ พ่ออยากให้จี้ทำใจเอาไว้ล่วงหน้า อย่าใช้อารมณ์ ถ้าทนไม่ไหวจริงๆ ก็กลับมาบ้านเรานะลูก”        “ค่ะ... เสี่ยเขามีผู้หญิง... เยอะเหรอคะพ่อ”        ฉันไม่ได้คิดหึงหวง ความรู้สึกผูกพันของฉันยังไม่ได้พัฒน
Read more

บทที่ 9 หมาหงอย 3

“นี่ก็ช่างจำจังเลย” ฉันเดินจูงมือเขาไปขึ้นรถโรสลอยซ์ซึ่งจอดรออยู่ รองเท้าส้นเข็มช่วยเสริมบุคลิกให้ฉันให้งามสง่า แต่ก็แลกมาพร้อมกับความทรมานเท้า ฉันยังไม่ชินจึงค่อยๆ กระดึ๊บลงบันไดหินอ่อนโดยมีคนตัวใหญ่ยืนอั้นขำพลางยื่นมือมาประคอง        “ทำไมสังคมต้องบังคับให้ผู้หญิงใส่ส้นสูงด้วยเนอะ”        “นั่นสิเตง”        ฉันนั่งลงที่เบาะหลัง แบบว่านั่งลงไปก่อนแล้วค่อยยกขาทั้งสองข้างเข้าไปพร้อมกัน จะดูสวยกว่ามุดเข้าไป ฉันเตรียมจะยกขาเข้าไปแล้ว แต่เสี่ยฤทธิ์ชาติกับนั่งยองลงตรงหน้าฉัน มือร้อนผ่าวจับข้อเท้าเล็กๆ ของฉันไว้ ก่อนจะหันไปสั่งอะไรสักอย่างแก่ผู้ติดตาม เพียงแค่อึดใจเดียวกล่องรองเท้าใหม่เอี่ยมก็ถูกส่งมาถึง        “ชอบมั้ย” เขาเปิดกล่องให้ดู มันเป็นรองเท้าหนังหุ้มส้น สีขาวประดับด้วยริบบิ้นดูน่ารัก เสริมส้นเล็กน้อยและนุ่มสบายเท้า ฉันมองรองเท้าคู่นั้นตาเป็นประกายและอึกอักหน้าแดงเมื่อเขาถอดรองเท้าส้นเข็มสวยหรูนั่นออกให้แล้วบร
Read more

บทที่ 9 หมาหงอย 4

ในงานเลี้ยงมีคนใหญ่คนโตเข้ามารุมล้อมเพื่อพูดคุยธุรกิจกันมากขึ้นเรื่อยๆ ฉันจึงถูกเบียดออกไปวงนอกโดยปริยาย ฉันก็เลยเดินดูตู้โชว์เครื่องเพชรสวยหรูไปเพลินๆ เดินอยู่ดีๆ ก็โดนชนกระแทกไหล่ ครั้งสองครั้งยังพอว่า แต่นี่พวกชะนีจงใจหาเรื่องเพราะดูถูกว่าฉันเป็นแค่เมียเก็บ        ถ้าเป็นเมื่อก่อนฉันคงสวมวิญญาณซ้องปีบ ร้องแปร๊นแล้วเท้าเอวท้าตบแล้วค่ะ แต่ตอนนี้มีผัวแล้วต้องใจเย็น ฉันฉีกยิ้มพลางกวักมือเรียก พวกชะนีทำท่าลังเลพร้อมตั้งป้อมจะหาเรื่อง ฉันจึงเอ่ยขึ้นมาลอยๆ        “ไม่อยากรู้เหรอว่าเสี่ยเขาชอบผู้หญิงแบบไหน”        ได้ผล พวกชะนีหูผึ่ง ขยับเข้ามาแต่สีหน้ายังมองฉันเหยียดๆ ไม่ว่ายังไงก็ทำใจไม่ได้ว่าผู้หญิงที่เสี่ยเลือกควงจะเป็นลูกสาวบ้านทรัพย์ไพศาล “ท่านฤทธิ์ชาติชอบผู้หญิงแบบไหน เสื้อผ้าหน้าผมยังไง”        ฉันป้องปากกระซิบ น้ำเสียงจริงจัง        “แบบฉันไง หน้าตึงโบท็อกอย่างเธอ เสี
Read more

บทที่ 9 หมาหงอย 5

“เจ็บมือมั้ยเตง มีเรื่องแบบนี้จะมีปัญหาตามมารึเปล่า”        “เป็นห่วงฉันเหรอ”        “ก็ห่วงน่ะสิ ชกไปซะขนาดนั้น ไหนขอจี้ดูมือหน่อย” คนตัวใหญ่ยื่นมือให้แต่โดยดี ฉันพลิกดูแผลแล้วเป่าลมเบาๆ แบบว่าหายเจ็บๆๆ ก่อนจะเอื้อมมือมาแตะแก้มเขา “ขอบคุณที่เตงปกป้องจี้นะคะ แต่ถ้าต้องเจ็บตัวแบบนี้อีก ไม่เอาแล้วนะ”        “ได้ คราวหน้าจะใช้ปืน”        “ไม่ใช่อย่างนั้น...” ฉันกำหมัดแล้ว พอเงยหน้าขึ้นมาสบตาถึงได้รู้ว่าโดนแกล้ง “คนเขาเป็นห่วง ไม่ยุ่งด้วยแล้ว!”        “ฮะๆ ไม่โกรธนะ ไปดูทางโน้นกันเถอะ ฉันเลือกเครื่องเพชรไว้ให้หลายชุด ไปดูสิว่าชอบมั้ย”        “จี้ไม่อยากได้เครื่องเพชร”        “งั้นอยากได้อะไรล่ะ”        ฉันคิดอยู่อึดใจ ความรู้สึกอะไรบางอย่างอัดแน่นอย
Read more
PREV
1234567
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status