All Chapters of เจ้าสาวของเสี่ยฤทธิ์ชาติ: Chapter 51 - Chapter 60

ฉันจะกดปุ่มชั้นสี่สิบ แต่ลิฟต์ตัวนี้ไปได้สูงที่สุดแค่ชั้นสิบห้าเท่านั้น แงเมื่อเห็นฉันยืนเฉยไม่ยกมือไหว้แถมไม่ห้อยบัตรพนักงาน ป้าจึงตำหนิเสียงดังว่าแต่งตัวแบบนี้มาทำงานไม่อายรึไง ที่นี่ที่ทำงานไม่ใช่ที่หาผัว ถ้าไม่กลับไปเปลี่ยนชุดตามระเบียบบริษัทก็จะให้ออก        ฉันยักคิ้ว ก็ถูกแล้วไง นี่แต่งตัวมาหาผัวค่ะ“ก็สะดวกแบบนี้ค่ะ”“จะสะดวกได้ยังไง กฎบริษัทเขียนไว้ว่าให้แต่งตัวสุภาพ กระโปรงสั้นเห็นเข่าแบบนี้ทุเรศสายตาที่สุด แล้วสีผมนั่นอะไร สีน้ำตาลแดงแบบนี้สุภาพตรงไหน ถ้าเกิดลูกค้ามาเห็นแล้วเขาจะคิดว่าบริษัทเราไม่รู้จักอบรมพนักงาน”“ก็ฉันสะดวกแบบนี้ค่ะ”“เอ๊ะ นี่เธอกวนฉันเหรอ ฉันเป็นพนักงานอาวุโสนะ ไม่รู้จักสัมมาคารวะเสียบ้าง!”“ป้าคะ ฉันตอบว่าฉันสะดวกแบบนี้ นั่นเป็นการตอบว่า อย่าเสือก อย่างสุภาพแล้วนะคะ” ฉันทำเฉย ป้า HR จึงยิ่งฮึดฮัดไม่พอใจพึมพำด่าฉันว่าเด็กใฝ่ต่ำ ฉันว่าฉันใฝ่สูงนะเพราะชอบเล่นก้านคอ แถมป้าดึงแขนฉันจะลากไปทำประวัติ ขอชื่อขอแผนกต

บทที่ 14 ท้องแล้ว?!        วันนี้ตื่นเช้าทันกินข้าวกับผัวค่ะ ดีใจ ชีวิตก็ต้องการแค่เนี้ย!เมื่อคืนชวนผัวเล่นเกม ROV ดึกไปหน่อย ฉันสะลึมสะลือตื่นขึ้นมาอีกทีก็ตอนเกือบเจ็ดโมงแล้ว ฉันตื่นเพราะได้ยินเสียงของเขาแว่วมาจากที่ไหนสักแห่ง พอจะตั้งใจฟังก็ถึงได้เห็นว่าคนตัวใหญ่นั่งอยู่ปลายเตียง กำลังดูโทรทัศน์และกดรีโมตเพื่อจะเปลี่ยนช่องพลางบ่นว่าตัวเองทำหน้าซื่อบื้อชะมัด ฉันตื่นเต็มตารีบลุกพรวดเข้าไปตะครุบรีโมตไว้ ห้ามเปลี่ยนช่องนะ!!        “เสียงทีวีดังรบกวนเหรอครับทูนหัว โทษที อ๊ะ...”กรี๊ด ผัวออกทีวี ฉันคว้าไอโฟนอัดคลิปไว้เลยค่ะ ผัวหนูได้ออกทีวี รายการข่าวทิศทางเศรษฐกิจอะไรสักอย่าง มีแต่ศัพท์แสงยากๆ แต่ฉันเน้นฟินดูผัวค่ะ เขาใส่สูทผูกไทโคตรหล่อเนี้ยบ ดูดีทุกองศาบาดใจชะนี นี่อัดคลิปไว้ทุกรายการเลยนะขอบอก กดดูย้อนหลังได้เลย“เตงดูออร่าส่องประกายมาก ฮือ... พอได้ดูเตงแล้วเหมือนลูกตาจะระเบิดออกมาเลย อ่า.

“วันนี้มีอะไรให้ผัวกินครับ”        “บะหมี่ป๊อกๆ”        ท่านมหาเศรษฐีหมื่นล้านนั่งรอเมียแกะถุงก๋วยเตี๋ยว ฉันกินอะไรเขาก็จะกินด้วย มีอยู่วันนึงฉันแกล้งกินมาม่า หักแบ่งกันคนละครึ่งซอง เสี่ยฤทธิ์ชาติก็กินค่ะ เลี้ยงง่ายจริงๆ ผัวหนู ความจริงแล้วก็อยากจะเข้าครัวทำของอร่อยๆ ให้เขากินนะ แต่ฉันบรรเลงครัวจนเละไปแล้ว กินไม่ได้เลยสักอย่าง นี่ก็ตั้งใจจะกลับบ้านไปให้แม่อบรมคอร์สทำกับข้าวแบบเข้มๆ สักสามสี่วัน แต่ติดอยู่ตรงที่ผัวไม่ให้ไปอ่ะ ผัวคิดถึง ติดเมียเข้าขั้นหน้ามืดตามัว        “วันนี้ฝึกทำให้อะไรให้ผัวกินครับ”        “ปลากะพงทอด ตอนทอดก็จุ่มลงไปทั้งตัว แต่พอขึ้นจากกระทะ มันเหลือก้าง เนื้อหลุดหมดเลยอ่ะ” ฉันโคตรนอยด์ แถมผัวเอาแต่หัวเราะ        “ทูนหัวของผัวฝึกบ่อยๆ ก็ทำได้เอง ผัวจะรอกินครับ แค่เมียตั้งใจทำให้กินก็ชื่นใจผัวแล้วคร

“แม่อ่ะ ทุกวันนี้จี้ก็ทำงานยุ่งจะตายชักอยู่แล้ว เครียดอยู่เนี่ย”“งานอะไรของหล่อนยะ” นังหม่อมถ่ายรูปเซลฟี่ตัวเองกับฉากหรูๆ ทุกมุม เก็บเป็นสต็อกไว้โพสไอจีเก๋ๆ มันเองก็สงสัยว่างานของคุณนายเสี่ยฤทธิ์ชาติมีอะไรต้องเครียด ดูกล่องพัสดุที่กองอยู่ตามมุมห้องนั่งเล่นซ้อนสูงเป็นตับสิ ช้อปปิ้งทั้งวันมีอะไรต้องเครียด ฉันจึงชี้ไปที่ตัวเลขบนหน้าจอมือถือ8,7823,465“ตัวเลขอะไรอ่ะแก”“วันก่อนอ่ะ เสี่ยให้ฉันหกล้านเอาไปซื้อของพารากอนใช่ป่ะ”“แล้ว?”“เสี่ยเลยมีวงเงินให้วันละสิบล้าน หน้าที่ฉันคือเอาไปช้อปแก้เครียด ต้องใช้ให้หมด ถ้าใช้ไม่หมดจะโดนจัดชุดใหญ่ไฟกะพริบหลีพ่นสายรุ้ง นี่ฉันกดสั่งของออนไลน์จนมือหงิกแล้วเนี่ย นี่ไม่รู้จะซื้ออะไรแล้ว”“ต๊ายย... นี่ไม่ใช่ผัวระดับธรรมดา นี่มันระดับมหาผัว! แล้วมึงซื้ออะไร กระเป๋าแบรนด์เนมตัวไหน หรือว่ารองเท้า เดี๋ยวกูช่วยดูว่าตัวไหนเก็งกำไรได้”“งึ กูสั่งกิ๊บสำเพ็ง”“โอย อีควายสะ

ฉันใส่ชุดธรรมดาไม่ใช่แบรนด์เนม แต่พอควักนิ้วออกมา ขอโทษทีค่ะ เพชรแปดสิบกะรัต ส่วนแม่ของฉันยีผมตีโป่งกระบังลมมาสุดฤทธิ์ ข้อมือสองข้างสวมสร้อยเพชรล้วนๆ ส่วนหม่อมอูมมี่นางหิ้วแอร์เมสหนังจระเข้สีเขียวเลมอนสุดเปรี้ยว กระเป๋าใบนี้ฉันซื้อตอบแทนน้ำใจให้ตั้งแต่ตอนที่นางมาช่วยแต่งหน้าเจ้าสาวให้ฉัน ราคาค่างวดเกินจินตนาการเพราะเป็นรุ่นโคตรลิมิตแตด มีแค่หนึ่งร้อยใบในโลกและใบที่นางถือตีเลขมงคล 99 นังหม่อมจึงเดินเชิดตีคู่มากับฉันเลยค่ะ“แวะกินข้าวก่อนแล้วค่อยไปก็แล้วกันเนอะแม่ อูมมี่กินอยากกินอะไรสั่งเลย”“จี้ อย่าเลย เราไปกันเถอะ” แม่ฉันก็เคยได้รับเชิญให้ร่วมสมาคม แต่พอฐานะทางบ้านล้มละลาย คนที่นี่ก็ไม่ต้อนรับอีก แม่จึงไม่เคยคิดจะเฉียดเข้ามา อีกอย่างที่นี่มีผู้หลักผู้ใหญ่เยอะ หากลูกสาวไปล่วงเกินเข้าจะมีปัญหาปวดหัวตามมาแน่  “ที่นี่มีอะไรอร่อย ยกมาให้หมดเลยนะ มีปูมั้ยคะ แม่ฉันชอบกินปูนึ่งสดๆ” ฉันหิ้วเบอร์กิ้นสีชมพูราคาเนาะๆ ใบละแค่สิบล้านแบบว่าเศษตังค์ผัว บริกรเข้ามาขวางฉัน แต่ฉันไม่สนใจพาแม่ไปนั่งโต๊ะที่ดีที่สุด ฉันเตะเบอร์กิ้นเข้าซอกข้