All Chapters of เจ้าสาวของเสี่ยฤทธิ์ชาติ: Chapter 41 - Chapter 50

บทที่ 10 ไปเที่ยวกันเถอะ     “ไม่ได้เจอกันตั้งแปดชั่วโมง คิดถึงจังเลย”        ช่วงสองทุ่ม... คนตัวใหญ่เหมือนหมีล่ำทำงานเสร็จปุบ สิ่งแรกที่ทำคือเหวี่ยงเสื้อสูทตัวนอกทิ้ง ปลดเนกไท ถอดเข็มขัดแล้วตรงดิ่งไปฟัดเมีย เจอตรงไหน พ่อฟัดตรงนั้น แถมข้อเข่าเสื่อมบ่อย เดี๋ยวเซ เดี๋ยวเซ เซไปคลุกวงใน ดึงชิ้นบนชิ้นล่างของเมียหลุดติดมือตลอด ปกติฉันจะดิ้นยุกยิกไม่ก็โวยวายหิวตลอด แต่วันนี้ฉันดูเฉาจนเขาผิดสังเกต        “เป็นอะไรไป บอกฉันสิ ฉันจะจัดการให้”        “ไม่มีอะไรคะ จี้สบายดี”        บ้าจัง เสียงของฉันสั่นไม่หยุดเลย ฉันก็เลยพยายามยิ้ม เขาชอบเห็นฉันยิ้มสดใสร่าเริง ฉันเป็นแท่นชาร์จพลังงานของเสี่ยฤทธิ์ชาตินี่นา จะมัวคิดแต่เรื่องเซื่องซึมได้ยังไง เดี๋ยวเขาจะรำคาญที่ฉันทำตัวน่าเบื่อ ฉันจึงฮึบเก็บไว้ข้างใ

“เชิญผัวไปโน่นเลยค่ะ เชิญไปหอมแก้มอีเมียงูนมโตที่ผัวถ่ายรูปมันเลยค่ะ”“ว่าแล้วเชียว” เขาหัวเราะ เอ็นดูเมียหึง “งั้นไปทางนี้ ไปเล่นยิงเป้ากัน ปาลูกโป่งตรงนั้นด้วยนะ เมียอยากได้อะไร มาบอกฉันนะ เนี่ยมือล่ารางวัลเลย” เขาตั้งใจจะสอยตุ๊กตาให้หายงอน แต่กลับไปกระตุ้นต่อมชอบเอาชนะของฉัน เพราะฉันเองก็ได้ชื่อว่านางเซียนงานวัดเช่นกัน        “แข่งกันมั้ยล่ะคะ”“โฮ่ ถ้าฉันชนะ ฉันจะได้อะไรเป็นรางวัลล่ะ”“แล้วถ้าจี้ชนะล่ะ”“พรุ่งนี้ลางาน อยู่บ้านเป่ากระชับมิตรทั้งวันเลยครับ”“ห้ะ? แล้วถ้าเตงชนะล่ะ”“พรุ่งนี้ก็จะลางาน อยู่บ้านเป่ากระชับมิตรทั้งวันเหมือนกันครับ”ฉันค้อนใส่วงโต คนผี มันต่างกันตรงไหนฟ่ะ ฉันเท้าเอวพลางแหงนหน้าสู้ แยกเขี้ยวแถมให้ด้วยเอ้า “ถ้าจี้ชนะ จี้จะขออะไรก็ได้อย่างนึง ตกลงมั้ยคะ”“ได้ครับ ไม่ว่าอะไรฉันก็ให้ทูนหัวของผัวทั้งหมดนั่นแหละ”เราตกลงดวลยิงป

บทที่ 11 ก็มันนอยด์        ถึงเสี่ยจะพาไปเที่ยวแล้ว แต่มันก็ยังเหงาอยู่ดีง่ะ ฉันนอยด์เรื่องแยกห้องนอนตั้งแต่คืนแรกแล้ว ถึงเขาจะบอกให้โทรหาเวลาคิดถึงได้ก็ตามเถอะ ฉันรู้ว่าเขาต้องทำงาน ฉันก็ไม่กล้าโทรไปรบกวนหรอก ตอนนี้เลยหงอยเป็นหมาเหงาเลยค่ะ อยากดมกลิ่นผัวก็เลยแอบย่องเข้าไปในห้องนอนของเขา รื้อตู้เสื้อผ้าออกมาโยนๆ บนเตียง กะว่าจะกระโดดขึ้นนอนเกลือกเสื้อผัวแก้คิดถึง แต่สายตาปะทะเข้ากับบางสิ่งขนาดเท่าคนจริงๆ ซึ่งอยู่บนเตียง มีผ้าห่มคลุมไว้เรียบร้อย โผล่มาแค่ส่วนหัว มีลูกตาด้วยคนเหรอ? ไม่ใช่นะหรือว่า...ฉันค่อยๆ เลิกผ้าห่มดู ก่อนจะต๊กกะใจเพราะนี่คือหมอนข้าง สกรีนลายเป็นรูปนางสาวจิราภรณ์ขนาดเต็มตัวเออ ดี อยากนอนกอดเมียแต่กลัวเมียรำคาญเลยสั่งทำหมอนข้างเป็นรูปเมีย ส่วนเมียตัวเป็นๆ สั่งแยกไปนอนห้องอื่น ปล่อยให้ฉันนอนหง่าวน้ำตาซึมคนเดียว เดี๋ยวกลับมาจากที่ทำงานเมื่อไหร่แม่จะฟาดสักที มอหอ!!         &

“เตงทำงานเหนื่อยมั้ย จี้ขอโทษนะที่เอาแต่คิดถึงแต่ตัวเอง” ฉันพยายามจะหยุดร้องแล้ว แต่ไม่รู้ทำไมน้ำตามันไหลพรากๆ ต่อมอ้อนผัวคงจะโอเพ่นแล้วเบรกไม่อยู่ “เมื่อก่อนจี้ก็คิดว่าคนรวยหมื่นล้านแบบเตงสุขสบายจะตาย ไม่เห็นจะต้องทุกข์กังวลอะไรเลย อยู่เฉยๆ ก็มีเงินเข้ามาเยอะแยะ แต่พอจี้เห็นเตงทำงานผ่านกล้อง จี้ถึงรู้ว่าจี้เข้าใจผิดหมดเลย แต่จี้ก็ยังโทรไปเหวี่ยงใส่เตงอีก”ฉันกอดเขาไว้แน่น คนอื่นอาจจะคิดว่าเขาอยู่สบายบนจุดสูงสุดของพีระมิด แต่ความจริงแล้วมันกลับกันต่างหาก เขาเพียงคนเดียวต้องแบกรับทุกสิ่งทุกอย่างไว้ ไม่สามารถหยุดอยู่นิ่งได้ ต้องทำต้องเดินหน้าไปตลอดเวลา ห้ามป่วยห้ามตาย เครียดและไม่มีความสุขสักเท่าไหร่ ถ้าเขาโดดงานหายตัวไปสักวันก็สะเทือนถึงผู้คนใต้อาณัติอีกนับหมื่นนับแสนชีวิต มีเงินมากมายแต่ไม่มีชีวิตเป็นของตัวเอง ดังนั้นหากฉันสามารถทำอะไรสักอย่างได้ แม้จะเล็กน้อย แต่ฉันก็อยากจะเป็นโอเอซิส เป็นหลุมหลบภัยของเขา“ทำงานเหนื่อยแค่ไหน แค่รู้ว่าทูนหัวรออยู่ที่บ้าน ฉันก็ไม่เหนื่อยแล้ว  ตัวต่อเลโก้ ถ้าทูนหัวไม่อยากทำก็ไม่ต้องทำนะ ฉันไม่บังคับเธอแ

บทที่ 12 นอนกกผัว        ฉันตั้งใจว่าเวลาที่เขาอยู่บ้าน ฉันจะไม่แตะเกม        คืนนี้เป็นคืนแรกหลังจากย้ายมาอยู่ที่นี่ที่ฉันจะได้นอนเตียงเดียวกันกับเขา จะได้อยู่ใกล้ๆ ซึ่งฉันสัญญากับตัวเองว่าจะไม่รบกวนอะไรหรอก เสี่ยกำลังอาบน้ำอยู่ ฉันก็ยึดทำเลส่องผัวแถวหน้าประตูทันทีค่ะ อยากเห็นซิกแพคกับวีไลน์ของผัวง่ะ พอเขาก้าวออกมาจากห้องน้ำก็เลยทำหน้าแปลกใจที่เจอฉันนอนเท้าคางส่งยิ้มแหะๆ ให้ ดูจะแปลกใจที่ฉันไม่หยิบมือถือมาเล่นเกม        “รอฉันเล่นเกมด้วยใช่รึเปล่า”        “จี้รอเตงนั่นแหละ จี้เป่าผมให้นะ” ฉันชูไดร์เป่าผมพลางกวักมือให้เขามานั่งที่พรมนุ่มๆ ตรงหน้าโซฟา มันเป็นความรู้สึกคันยุบยิบในหัวใจที่คนที่ฉันรัก เปลือยครึ่งท่อน ตัวหอมๆ ชื้นๆ มานั่งแหมะตรงหว่างขาฉันเหมือนเจ้าต้าวเด็กน้อย ฉันไม่เคยเห็นเขาในมุมจากด้านหลังเช่นนี้มาก่อนจึงอดใจไ