Lahat ng Kabanata ng Contracted To The Mafia : A Plus-Size Bride (Tagalog): Kabanata 11 - Kabanata 20

Nanatili akong nakatayo sa sala nang ilang sandali matapos mawala si Alexandro sa dulo ng hagdan.Unti-unti pa ring kumikirot ang aking braso sa kinahawakan niya. Nang tumingin ako sa ibaba, ang marka ng kanyang mga daliri ay bahagya pa ring nakikita sa aking namumulang balat.Dahan-dahan ko itong hinimas.Kakaiba, ang sakit ay hindi masyadong malakas, pero ang presensya nito ay tiyak na nararamdaman, para bang nagpapaalala sa akin na hindi ako nasa isang malayang lugar.Huminga ako nang malalim. Muling tumahimik ang malaking bahay na iyon.Dahan-dahan akong naglakad patungo sa hagdan, bawat hakbang ko ay tila maingat. Sa bahay na ganito kalaki, kahit anong liit na tunog ay maririnig nang malinaw.Pagdating ko sa itaas na palapag, ang mahabang pasilyo patungo sa aking kwarto ay tila tahimik. Ang mga pinto ng mga kwarto ay mahigpit na nakasara, walang kasambahay na nakikita.Dahan-dahan kong binuksan ang pinto ng aking kwarto at pumasok.Sa sandaling sumara ang pinto sa aking likuran,

Masyadong mabilis dumating ang araw ng kasal ko.Pakiramdam ko ay hindi pa ako talagang handa nang kumatok na ang mga kasambahay sa pinto ng aking kwarto mula pa noong umaga. Maputla pa ang langit sa labas ng bintana nang pumasok sila na may dalang malalaking kahon na naglalaman ng mga kagamitang hindi ko man lang naisip na isusuot ko.Ang wedding gown.Kumikinang na puting sapatos.Mga alahas na mukhang mamahalin.Tahimik akong umupo sa harapan ng malaking salamin habang dalawang babae ang nagsimulang mag-ayos ng aking buhok. Malamig na ang aking mga kamay mula kanina. Magkadikit ang aking mga daliri sa aking kandungan, nakakapit sa tela ng gown na hindi pa tuluyang naisusuot.Isang babae ang nakatayo sa aking likuran habang inaayos ang aking buhok.Ang isa naman ay tumutulong sa pagsasaayos ng bahagi ng dibdib ng aking gown.Nakita ko ang aking sarili sa salamin.Ang aking malaking katawan ay nakabalot sa magandang puting gown. Ang gown na iyon ay ginawa nang napakaayos, ang bahagi

Tumigil ang sasakyan sa harapan ng isang marangyang hotel sa sentro ng lungsod. Mataas na gusali na may kumikislap na mga ilaw na nagsisimula nang buksan kahit hindi pa tuluyang lumulubog ang araw. Ang reception party ay gaganapin sa ballroom sa pinakaitaas na palapag.Bumaba ako mula sa sasakyan sa tulong ng isang waiter.Lalong bumigat ang pakiramdam ng wedding gown na ito.Lumabas si Alexandro mula sa kabilang panig, nauna sa akin nang hindi naghihintay. Kailangan kong pabilisin ang aking hakbang kahit nakakapahirap ang mga takong na ito, para lamang makalakad sa kanyang tabi habang pumapasok sa lobby ng hotel.Ang mga bisita ay nagsisimula nang dumarating.Sa loob ng ballroom, ang dekorasyong puti at ginto ay pumupuno sa bawat sulok. Ang mga bilog na mesa na may puting malinis na mantel ay pinalamutian ng mga sariwang bulaklak na ang bango ay mabangong-mabango. Ang maliit na entablado sa dulo ng silid ay pinalamutian ng kurtina at mga ilaw na nakatutok.Umupo kami sa mga upuan ng

Mataas na ang araw nang ako ay magising. Masakit ang aking katawan sa mga lugar na hindi ko pa naramdamang sumakit noon.Hinawakan ko ang gilid ng kama sa tabi ko.Walang laman.Umupo ako, tinitigan ang magulong kwarto. Gusot ang kumot, nagkalat ang mga talulot ng rosas sa sahig, ang bote ng champagne na hindi pa nabubuksan. Lahat ng tahimik na saksi ng napakagulong gabi.Ang tunog ng tubig na umaagos mula sa banyo.Nandoon siya.Bumuntong-hininga ako nang may kaginhawahan.Bumaba ako mula sa kama, kinuha ang bathrobe na nakasabit sa likod ng pinto, pagkatapos ay binalot ito sa aking katawan. Naglakad ako patungo sa bintana, tinitigan ang lungsod sa ibaba.Bumukas ang pinto ng banyo.Lumingon ako ng nakangiti.Lumabas si Alexandro na may tuwalya na nakabalot sa kanyang baywang. Basa pa ang kanyang buhok, may mga patak ng tubig pa ring nakadikit sa kanyang balikat at dibdib. Gwapo, napakagwapo.Ngunit ang kanyang mga mata ay malamig na parang hindi niya ako kilala.Naglakad siya lampas

Makalipas ang isang linggo.Isang linggo mula nang umalis si Alexandro kasama si Nadine patungo sa labas ng lungsod. Dalawang linggo akong nagkulong sa marangyang bahay na ito, ang bahay ng aking asawa, hindi ang aking bahay, na kasama lamang ang mga kasambahay. Magalang sila, pero ang kanilang mga mata, alam kong ako ay pinag-uusapan nila sa kusina. Ang bagong asawang iniwan ng kanyang asawa mula pa noong unang gabi.Tumunog ang aking cellphone dalawang araw na ang nakalipas.Si Tiyuhin Carlo."Lucia, ano bang ginagawa mo?" malakas ang kanyang boses, walang pasakalye."Anong ibig mong sabihin, Tiyuhin?""Tinawagan ako ni Alexandro. Sinabi niya na bastos ka sa kanya sa hotel. Nagalit ka raw, nag-ingay ka sa harapan ng maraming tao!"Tumahimik ako. Iyon pala ang sinabi niya kay Tiyuhin?"Ako ay...""Makinig ka! Sino ka ba? Sa tingin mo ba ay maaari kang gumawa ng kung ano-ano sa isang lalaking katulad ni Alexandro? Pinili ka niya sa napakaraming babae! Dapat nga ay magpasalamat ka!""H