Lahat ng Kabanata ng Contracted To The Mafia : A Plus-Size Bride (Tagalog): Kabanata 41 - Kabanata 50

Kinaumagahan, nagising ako na para bang wasak na wasak ang aking katawan. Bawat kalamnan, bawat kasukasuan, lahat ay pumipintig na nagpapaalala sa mabangis na gabi. Sa aking tabi, walang laman ang kama. Umalis na si Alexandro gaya ng dati.Dahan-dahan akong bumangon. Hubad ang aking katawan, puno ng pulang marka kung saan-saan. Mga marka ng kagat, marka ng mahigpit na hawak, marka ng lubid. Dahan-dahan akong naglakad patungo sa banyo.Isinara ko nang mahigpit ang pinto ng banyo. Binuksan ko ang tubig, hinayaang umagos ito nang hindi pumapasok sa bathtub. Umupo ako sa malamig na sahig, niyakap ang aking mga tuhod, at umiyak.Tumulo ang aking mga luha nang malakas, binasa ang aking mga pisngi. Pinigilan ko ang aking pag-iyak, mahihinang hikbi lamang ang lumalabas. Ayaw kong may makarinig. Ayaw kong may makaalam.Bakit ako umiiyak? Hindi ko mismo alam kung bakit.Marahil dahil sa pagod. Marahil dahil sa sakit. Marahil dahil sa lahat ng nangyari o marahil dahil hindi ko alam kung ano pa a

Tumayo ako sa harapan ng malaking salamin, tinitigan ang aking sarili sa pulang gown na iyon. Ang parehong gown na isinuot ko noong hapunan kasama ang mga business partners ni Alexandro noon. Ngayon ay isinuot ko itong muli, para sa okasyon ng sarili kong pamilya.Eksakto pa rin ang gown na iyon, bahagya pang lumuwag sa may baywang. Marahil dahil sa 5 kg na nawala ngunit mataba pa rin ang aking katawan at malayo pa sa pagiging payat.Pinaikot ko ang aking katawan, tiningnan mula sa iba't ibang anggulo. Ang mga marka sa aking leeg ay nagsisimula nang kumupas, ngunit kita pa rin kung titingnang mabuti. Naglagay ako ng mas makapal na concealer, sinubukang takpan ang mga ito.Sa aking likuran, bumukas ang pinto ng kwarto.Pumasok si Alexandro. Handa na siya na may suot na itim na suit. Maayos ang pagkakasuklay ng kanyang buhok. Ang bango ng kanyang pabango ay pumuno sa silid.Tumigil siya, tinitigan ako mula sa likuran sa salamin."Maganda," sabi niya."Salamat."Lumapit siya, tumayo sa a

Ilang minuto ang lumipas. Kumikislap ang mga ilaw ng lungsod sa labas ng bintana. Palihim ko siyang tinitigan. Nanatiling walang emosyon ang kanyang mukha, ngunit mayroong iba.Bigla siyang lumingon."Napunta ka na ba sa disco?" tanong niya.Umiling ako. "Hindi pa."Tumigil siya sandali. Pagkatapos ay sinabi kay Marco, "Kumaliwa. Pumunta sa district."District? Ano iyon?Tumango si Marco at lumiko ang sasakyan."S-saan tayo pupunta?" tanong ko nang may pagtataka."Sa lugar ng libangan.""Lugar ng libangan?""Disco. Gusto mong subukan?"Nagulat ako. "N-ngayon?"Nag-alinlangan ako. "H-hindi ko alam ang damit ko-""Maganda ang damit mo, perpekto ang pulang gown na iyon."Tumigil ang sasakyan sa harapan ng isang malaking gusali na may makukulay na ilaw. Pila ng mga mamahaling sasakyan ang naka-park nang maayos. Mahabang pila sa pintuan, mga taong nakadamit nang glamoroso ang naghihintay ng kanilang pagkakataon.Ngunit hindi tumigil ang aming sasakyan sa pila. Diretso kaming pumasok sa VIP

Nakahiga pa rin kami sa sofa ng pribadong VIP room na iyon, nanghihina ang aking katawan, hindi pa tuluyang regular ang aking paghinga. Si Alexandro sa aking tabi, ang isa niyang kamay ay nakayakap sa aking baywang, ang kanyang mga daliri ay gumuguhit ng maliliit na bilog sa aking balat na basa pa ng pawis."Lucia," tawag niya."Hm?""Ano ang iniisip mo?"Tumigil ako sandali. Ang aking mga mata ay nakatitig sa madilim na kisame ng silid, na may mahinang ilaw lamang mula sa likod ng kurtina."May iniisip ako.""Ano?"Kinagat ko ang aking labi. "Naiisip kong mag-diet."Tumigil siya sa paghaplos pagkatapos ay tinitigan ako."Bakit?""Nakita ko ang mga babaeng iyon kanina. Payat sila, maganda sila. Pakiramdam ko ay hindi ako karapat-dapat sa tabi mo."Bumuntong-hininga siya. "Napag-usapan na natin ito.""Alam ko ngunit hindi ito tungkol sa iniisip mo. Ito ay tungkol sa akin. Gusto kong maging komportable sa aking sariling katawan. Gusto kong tumingin sa salamin at hindi makaramdam ng hiya

Ilang ilang araw na mula nang gabing iyon sa diskotek.Mas madalas nasa bahay si Alexandro. Hindi masyadong nagsasalita, pero hindi rin umaalis. Minsan nakaupo siya sa sala nagbabasa ng mga ulat, minsan nasa balkonahe umiinom ng kape habang nakatitig sa langit. Ginugugol naman ni Lucia ang oras niya sa likod-bahay, nagbabasa ng libro, nagsusulat ng tula, o di kaya'y nakaupo lang at tinatamasa ang hapon na araw.Para silang dalawang planeta na umiikot sa kani-kanilang landas, paminsan-minsan ay nagkakasalubong, nagpapalitan ng munting ngiti, tapos babalik sa kani-kanilang gitna.Pero nang umagang iyon, habang mag-isang kumakain si Lucia ng almusal sa hapag-kainan, bumaba si Alexandro na nakasuot ng pambahay. Mahabang manggas na kamiseta na kulay abo, bahagyang naka-igiban ang manggas, itim na pantalon. Hindi pormal ang itsura, pero saglit pa ring natigilan si Lucia."Aalis tayo," sabi niya.Napakurap si Lucia. "Saan?""Okasyon. Di pormal.""A-anong okasyon?""Kaibigan. May gathering sa