جميع فصول : الفصل -الفصل 30

Kinaumagahan ay nagising ako na para bang wasak na wasak ang aking katawan. Bawat kalamnan sa aking katawan ay masakit, nagpapaalala sa akin ng mahabang gabi. Mahina akong napasinghap nang imulat ko ang aking mga mata.Nasa tabi ko pa rin si Alexandro.Natutulog siya nang napakatahimik. Tunay na naiiba mula sa mabangis na lalaki kagabi na kumokontrol sa bawat pulgada ng aking katawan. Sa ilalim ng sinag ng araw sa umaga, siya ay mukhang... makatao. Hindi ang malupit na mafia boss. Hindi ang malamig na asawang nambababae mismo sa harapan ko. Isang guwapong lalaki lamang na tahimik na natutulog.Palihim ko siyang tinitigan.Ang kanyang itim na buhok ay medyo magulo. Mahahaba ang kanyang mga pilikmata. Ang kanyang mga labi na kagabi ay napakabangis, ngayon ay dahan-dahang nakatiklop.Gumalaw ang aking kamay nang hindi sinasadya, gustong hawakan ang kanyang mukha.Ngunit pinigilan ko ang aking sarili.Natakot ako.Hindi dahil sa baka magalit siya. Kundi dahil sa baka ang lahat ng ito ay p

Hindi ako nakatulog buong magdamag, hindi dahil hindi ko kaya kundi dahil pinili kong hindi matulog. Umupo ako sa upuan malapit sa bintana, tinitigan ang langit na dahan-dahang nagbago mula sa itim na kadiliman patungo sa kulay abo, pagkatapos ay kahel, pagkatapos ay mapusyaw na asul. Patay na ang cellphone sa aking kamay mula kagabi. Hindi ko na gustong makita muli ang litratong iyon.Alas-otso ng umaga, bumaba ako sa ibaba.Ang mga kasambahay ay nagsisimula nang magtrabaho. Yumuyuko sila kapag dumadaan ako, pero alam ko. Alam kong pinag-uusapan pa rin nila ako sa likuran. Bahala na. Wala na akong pakialam.Pumunta ako sa kusina, gumawa ng simpleng almusal. Tinapay na inihaw, itlog, isang basong gatas. Mag-isa akong kumain sa malaking mesa na kagabi ay pinalamutian ko para sa romantikong hapunan.Ngayon ay walang laman ang mesa na iyon. Ang mga kandila ay itinapon ko na.Natapos kumain, umakyat muli sa kwarto at naligo pagkatapos ay nagsuot ng simpleng pambahay na damit na dati kong

Dahan-dahang pumasok ang itim na sasakyan na iyon sa pinakamagarbong restaurant sa lungsod. Mula sa bintana, nakikita ko ang gusaling may lumang European style na may mahinang mga ilaw na nagpapaliwanag sa bawat sulok. Pila ng mga mamahaling sasakyan ang naka-park nang maayos sa harapan. Ang mga valet parking na naka-ayos na suit ay nakatayong handang sumalubong.Umupo ako sa tabi ni Alexandro, mahigpit na nakahawak ang aking kamay sa maliit na clutch na ibinigay. Lalong bumigat ang pakiramdam ng pulang gown na ito o maaaring ang aking kaba lang ang lumalala."Relaks," bulong ni Alexandro nang hindi lumingon. Tuwid ang kanyang tingin sa harapan.Huminga ako nang malalim.Tumigil ang sasakyan. Binuksan ng isang valet ang pinto. Nauna nang bumaba si Alexandro, pagkatapos ay iniabot ang kanyang kamay sa akin.Hinawakan ko ang kanyang kamay.Bumaba ako mula sa sasakyan, sinubukang panatilihin ang aking balanse gamit ang mataas na takong na ito. Ang aking pulang gown ay magandang bumubunto

Hindi bumukas ang pinto ng aking kwarto buong maghapon.Nakahiga lamang ako sa kama, niyakap ang unan, nakatitig sa kisame. Natuyo na ang aking mga luha ilang oras na ang nakalipas. Ang mga peklat sa aking kamay ay pumipintig sa bawat kilos ko ngunit hindi iyon kasing bigat ng sugat sa aking puso.Tiyak na namaga ang aking mga mata. Sobrang namaga. Nakita ko na ito sa salamin ilang oras na ang nakalipas. Ang aking mukha ay namamaga, pula, nakakaawa ngunit wala akong pakialam. Walang makakakita sa akin.Bandang alas-singko ng hapon, may narinig na katok sa pinto."Ginang?"Hindi ako sumagot."Ginang, alam ko pong nandiyan kayo sa loob. Nakauwi na po si Ginoong Alexandro at gusto daw po kayong makausap."Dahan-dahan akong umupo at nahilo ang aking ulo, marahil dahil hindi kumain buong maghapon. Marahil dahil sa sobrang pag-iyak."Ginang?""H-ha? Narinig ko.""Sinabi po ng Ginoo na magsuot kayo ng dati ninyong damit."Gaya ng dati.Ibig sabihin ay pang-araw-araw na damit? O lingerie?Hin

Pumasok ang araw ng umaga sa mga siwang ng kurtina, gumuhit ng mga gintong linya sa sahig ng kwarto. Nagising ako na para bang durog ang aking katawan. Bawat kalamnan, bawat kasukasuan, lahat ay pumipintig.Lumingon ako.Natutulog pa si Alexandro.Mahimbing ang kanyang pagtulog na napakatahimik ng mukha. Dahan-dahang umaangat at bumababa ang kanyang dibdib. Mahahaba ang kanyang mga pilikmata, bahagyang nakatiklop ang kanyang mga labi, magulo ang kanyang buhok.Palihim ko siyang tinitigan nang ilang sandali pagkatapos ay dahan-dahan akong bumangon. Sinikap kong huwag maingay. Dumampi ang aking mga paa sa sahig. Umuga ako sandali at ang katawang ito ay talagang durog.Naglakad ako patungo sa malaking salamin sa sulok ng kwarto at ako ay tumigil.Sa salamin, nakita ko ang aking hubad na katawan. Ang aking leeg ay puno ng mga marka ng halik. Asul-ube kung saan-saan. Ang aking balikat din. Ang aking dibdib ay puno ng mga marka ng kagat at pagsipsip. Ang aking baywang ay pula dahil sa mahig