Mabagal na umandar ang kotse sa trapiko ng hapon.Nakaupo si Alexandro sa tabi ko, nakatitig sa bintana.Si Marco ang nagmamaneho sa unahan. Kalmado ang kanyang mukha, nakatuon ang kanyang mga mata sa kalsada. Paminsan-minsan ay tumitingin siya sa rearview mirror, sinusuri kung may sumusunod.Tiningnan ko si Marco mula sa likod na upuan. Ang kanyang tuwid na likod, ang kanyang malalawak na balikat, ang kanyang laging maayos na buhok. Guwapo siya. Hindi ko pa talaga siya pinapansin noon. Palagi siyang nasa background, palaging tahimik, palaging tapat. Ngunit ngayon, sa tahimik na kotseng ito, nagsimula akong mag-isip ng isang bagay.Sa buong taon na nanirahan ako sa bahay ni Alexandro, hindi ko pa kailanman nakita si Marco na malapit sa kahit anong babae. Kailanman.Naging curious ako."Marco," tawag ko.Tiningnan ako ni Marco sa rearview mirror. "Opo, Madam?""Guwapo ka."Lumingon si Alexandro upang tingnan ako. Tahimik si Marco sandali, pagkatapos ay sumagot nang maingat, "Salamat, M
Magbasa pa