Lucia.Kinabukasan, mas maaga akong nagising kaysa dati. Tulad ng nakasanayang routine na nakadikit na sa katawan ko, dumiretso ako sa kusina. Nagpainit ng sabaw, nagprito ng itlog, nag-ayos ng tinapay sa plato. Lahat ng iyon ay ginawa ko nang awtomatiko, para bang kumikilos ang katawan ko nang hindi na kailangang utusan. Halos hindi ako nakatulog kagabi, pero ang pagod ay hindi kailanman naging dahilan sa bahay na ito.Ang kakaiba, ngayong umaga ay walang sigaw.Nang matapos kong ayusin ang almusal sa hapag-kainan, nakaupo na nang maayos ang aking tiyuhin, nakasuot ng kanyang pinakamagandang kamiseta. Ang aking tiyahin ay mukhang mas nag-ayos kaysa dati. Maayos ang pagkakasuklay ng kanyang buhok, puno ng kolorete ang kanyang mukha. Si Elena ay nakaupo sa kanyang tabi, maganda gaya ng lagi, nakasuot ng simpleng gown pero halatang mahal.Pupunta na sana ako sa kusina gaya ng lagi nang magsalita ang aking tiyuhin, "Umupo ka."Tumigil ako."Anong meron?" nag-aalinlangan kong tanong."Sab
Last Updated : 2026-06-04 Read more