Semua Bab ว่าไงคะคุณคู่หมั้น: Bab 61 - Bab 70

ว่าไงคะคุณมาเฟีย 20 2/3 เด็กอะไรนมโตฉิบหาย NC“ฉันมีถุงยางไม่ต้องกลัวท้อง”ราวกับอีกฝ่ายรู้ทันสถานการณ์ล่วงหน้าถึงขนาดที่ว่าเตรียมความพร้อมมาแล้วเรียบร้อย ซองพลาสติกถูกล้วงออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วชูขึ้นสูงให้คนบนตักได้เห็นชัด ๆ ขนาดเกินมาตรฐานชายไทยอีกทั้งยังเป็นผิวขรุขระเพื่อกระตุ้นสัมผัสขณะมีเพศสัมพันธ์ทำเอาคนมองถึงกับต้องกลืนน้ำลายหนืดลงคออย่างยากลำบาก“ไม่ต้องกลัวพลาดเพราะฉันเองก็ไม่ได้อยากมีลูกกับเธอ”“งั้นดีเลยค่ะ ตาลเองก็ไม่อยากท้องกับรุ่นพี่เหมือนกัน” ไม่ใช่การประชดประชันแต่อย่างใด เพียงแต่ตอนนี้เธอยังเป็นนักศึกษาควรตั้งใจเล่าเรียนเสียมากกว่าจะมาคิดเรื่องการมีครอบครัว เอาไว้หลังจากมีหน้าที่การงานมั่นคงถึงตอนนั้นคนที่อยู่เคียงข้างอาจจะไม่ใช่คนที่เธอแอบรักในตอนนี้ก็ไม่คิดเสียใจเลยแม้แต่น้อย“หรือจะเก็บไว้ท้องกับไอ้ไฟ?”“ก็บอกไปแล้วนี่คะ ตาลไม่ได้ชอบไฟ”“แล้วชอบใคร?”จู่ ๆ ความเงียบสงบก็เข้าปกคลุมบรรยากาศภายในห้องโดยสาร ทั้งคู่สบประสานตากันแน่นิ่งไม่มีใครคิดปริปากเอ่ยประโยคใดสักคำ กระทั่งกลายเป็นน้ำตาลเสียเองที่รู้สึกเสียอาการจนต้องเบือนใบหน้าหนีหลบซ่อนความรู้สึกบางอย่างซึ่งมีใน

ว่าไงคะคุณมาเฟีย 21 ถ้าเฮียไม่เอางั้นผมขอหลังจากวันที่ทั้งคู่เผลอมีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งต่อกัน ตั้งแต่วันนั้นจวบจนถึงวันนี้เวลาก็ล่วงเลยมาเกือบสัปดาห์เห็นจะได้ ระหว่างคนทั้งสองยังคงเป็นเช่นเดิมไม่มีอะไรพิเศษไปมากกว่าเมื่อก่อนต่างฝ่ายต่างยุ่งอยู่กับหน้าที่ของตนจนแทบไม่มีเวลาเจอะเจอกันมากนัก โดยเฉพาะคาร์เตอร์ที่ช่วงนี่ค่อนข้างยุ่งอยู่กับงานกองโต ซึ่งต้องรีบสะสางก่อนที่ครอบครัวจะบินกลับไทยในอีกไม่กี่วันนี้ ส่วนน้ำตาลเองก็อยู่ในช่วงเรียนหนัก ในช่วงกลางวันพวกเขาทั้งคู่ดูเหมือนจะห่างเหินกันมากกว่าปกติ หากแต่ตกดึกทีไรกลับกลายเป็นว่าร่างสูงมักเข้าไปหาคนตัวเล็กเพื่อค้างกับเธอที่ห้องอยู่แทบทุกคืนเช่นนั้นสถานะคนทั้งสองยังคงไม่ชัดเจน เป็นเพียงลูกหนี้และเจ้าหนี้ที่รอเวลาจากกันหลังใช้หนี้เสร็จสิ้นเพียงเท่านั้น“เฮียผมถามไรหน่อยดิ”“.....” เสียงของน้องชายตัวดีเรียกให้ใบหน้าคมคายจำต้องละความสนใจจากเอกสารเบื้องหน้า ก่อนจะเงยขึ้นมองไปยังร่างสูงที่นั่งไขว่ห้างบนโซฟาด้วยท่าทีสบาย ๆ “ถ้าไม่สำคัญไม่ต้องพูด”“จะถามเรื่องพี่น้ำตาล สำคัญพอยัง”“มีอะไร” ครั้งนี้สายตาจริงจังถูกส่งให้กับน้องชายเป็นการกดดัน ห

ว่าไงคะคุณมาเฟีย 23 เธอเปลี่ยนไปหรือใครเปลี่ยนเธอหลังยืนรออีกฝ่ายมานานหลายนาทีจากที่กำลังอารมณ์ดี ทว่าบัดนี้ความหงุดหงิดเริ่มเข้าแทนที่จนเจ้าตัวแทบทนไม่ไหว อยากจะบุกเข้าไปดูว่าอีกฝ่ายแอบไปหลับในห้องน้ำหรืออย่างไร ถึงได้นานขนาดที่ว่าเขาหนีมาซื้อข้าวโพดคั่วเนยและน้ำอัดลมรอจนเสร็จสรรพ หากแต่คนตัวเล็กยังไม่มีทีท่าว่าจะออกมาจากห้องน้ำเสียทีและแล้วร่างของเด็กในปกครองก็ปรากฏในระยะสายตา อีกฝ่ายเดินกลับมาด้วยใบหน้าเหม่อลอยประกายความวิตกคล้ายกับว่ามีเรื่องราวบางอย่างกำลังรบกวนใจอยู่“เป็นอะไรอีก ถ้าไม่อยากดูก็กลับเดี๋ยวให้ไอ้ไคมารับ”“รุ่นพี่.....”“มีอะไรก็พูด” เห็นเธอเอาแต่อ้ำอึ้งจนเขาเองชักเริ่มหงุดหงิด นัยน์ตาดุดันมองจ้องอีกฝ่ายซึ่งยืนก้มหน้างุด ก่อนจะเชยคางมนให้เจ้าตัวเงยหน้าขึ้นมาเผชิญต่อกัน “เป็นอะไร”“รุ่นพี่ยังอยากดูหนังอยู่ไหมคะ”คำถามไร้ซึ่งคนตอบ หากแต่เรียวมือเล็กกลับถูกคว้าไปกอบกุมเอาไว้หลวม ๆ ก่อนคาร์เตอร์จะมุ่งหน้าไปยังโรงฉายภาพยนตร์ ซึ่งคนตัวเล็กก็ยอมเดินตามอย่างว่าง่ายถึงอย่างนั้นก็มิวายคอยลอบมองแผ่นหลังกว้างด้วยสายตาหลากหลายความรู้สึก เครื่องหมายคำถามวกวนอยู่ในหัวมากมายจนเธ

ว่าไงคะคุณมาเฟีย 25 เมื่ออดีตคนรักปรากฏตัวหญิงสาวร่างอรชรในชุดเดรสสั้นสีแดงเดินเคียงคู่มากับลูกสาวคนเล็กของตระกูลอัศวภิรวัฒน์ หลังจากเพิ่งลงเครื่องมาหมาด ๆ และได้รู้ข่าวว่าคาร์เตอร์มีแข่งขันนอกรอบ ทั้งคู่ก็รีบปรี่มายังสนาม AP ซึ่งใช้เวลาไม่นานก็สามารถมาถึงที่หมายได้สำเร็จกระทั่งเร่งรีบสับฝีเท้าเข้าประชิดตัวร่างสูงพลางหย่อนก้นนั่งข้าง ๆ กับนักแข่งหนุ่มหล่ออย่างถือวิสาสะ“ทำไมคาร์เตอร์ไม่ไปรับนาราล่ะคะ” นาราอดีตคนรักของคาร์เตอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงดัดจริตมาพร้อมเรียวมือเล็กที่ฉวยโอกาสยกขึ้นคล้องลำแขนแกร่งอย่างออดอ้อน“ก็เห็นอยู่ว่าไม่ว่าง” ว่าพลางสะบัดแขนหนีจากการเกาะกุมของเจ้าตัว ก่อนจะหันเอ่ยกับน้องสาวในสายเลือดเสียงเข้ม “กลับมาเหนื่อย ๆ ทำไมไม่พักอยู่บ้าน จะมาที่นี่ทำไมมาเบล”“ก็เบลคิดถึงเฮียใหญ่กับเฮียรองนี่นา เบลกลับมาทั้งทีไม่มีใครไปรับสักคน” มาเบล ลูกสาวคนเล็กของตระกูลอัศวภิรวัฒน์ เธอตัดพ้ออย่างน้อยเนื้อต่ำใจ ใบหน้าขาวสวยของหญิงสาวอายุสิบแปดปีดูบูดบึ้งอย่างเห็นได้ชัด นานทีจะมีโอกาสได้กลับมาเยี่ยมบ้านเกิดสักหน หากแต่พี่ชายทั้งสองกลับไม่คิดให้ความสนใจเลยแม้แต่น้อย“งอนเป็นเด็ก” เห็นท

ว่าไงคะคุณมาเฟีย 27 ความจริงปรากฏผลัวะ!!ไม่เปิดโอกาสให้คริสได้มีจังหวะทำร้ายตนและคนตัวเล็กเป็นครั้งที่สอง เท้าหนัก ๆ ยันเข้าแขนแกร่งชนิดไม่ออมแรง ส่งผลให้กระบอกปืนที่อีกฝ่ายถือเอาไว้หลุดร่วงออกจากมือ ก่อนจะตามมาด้วยหมัดลุ่น ๆ ชกเข้าเบ้าหน้าในจังหวะทีเผลอจนเจ้าตัวเสียหลักเซถลาไปด้านหลังอย่างหมดสภาพ“ยิงให้ตายแม่งดีไหม!!” ร่างสูงเตรียมพุ่งตัวเข้าไปจัดการคนเจ้าเล่ห์ให้รู้แล้วรู้รอด หากแต่ไม่ได้ทำอย่างใจต้องการเมื่อข้อมือหนาดันถูกคนด้านหลังดึงรั้งไว้เสียก่อน“รุ่นพี่อย่าค่ะ พอแล้ว”คาร์เตอร์สูดลมหายใจเข้าลึกระงับโทสะที่พวยพุ่งขึ้นจนแทบควบคุมตัวเองไม่ได้ ก่อนจะเปรยด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือกชนิดคนฟังหวาดกลัว“มึงจงสำนึกในบุญคุณของลูกพี่ลูกน้องมึงไว้ซะ ถ้าวันนี้ไม่มีเธอ กบาลโง่ ๆ ของมึงคงถูกลูกตะกั่วเจาะเข้าให้แล้ว”“รุ่นพี่ว่าไงนะคะ” ถ้อยคำบ่งบอกถึงสถานะระหว่างตนเองและคริสยิ่งสร้างความสับสนให้แก่น้ำตาล ความจริงก็พอจะรู้อยู่บ้างว่าลุงเทพทัตเคยมีลูกกับอดีตภรรยา แต่ไม่คาดคิดว่าจะเป็นคริสบุคคลซึ่งเป็นอริของเจ้าหนี้เธอในตอนนี้ จู่ ๆ แข้งขาก็ไร้เรี่ยวแรงเกือบจะล้มหน้าคว่ำ โชคดีที่มีลำแขนกำยำประคอง