Semua Bab ว่าไงคะคุณคู่หมั้น: Bab 81 - Bab 90

ว่าไงคะคุณมาเฟีย 39 1/2 ชิมน้ำหวาน NCความอวบใหญ่ของสองเต้าเนื้อซึ่งปรากฏอยู่เบื้องหน้าช่างสะกดสายตา ถึงขนาดที่ว่าเชื้อเชิญให้เครื่องหน้าอันหล่อเหลาต้องรีบโน้มลงตะโบมดูดยอดปทุมถันที่เด่นชัดบนเนินอกอวบใหญ่ ราวกับคนอดอยากปากแห้งมานานลิ้นร้ายตวัดเลียยอดอกสลับกับดูดเม้มบดขยี้ จนในที่สุดความนุ่มนิ่มก็เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นแข็งชูชันสู้เรียวปากหยักอย่างไม่ยอมแพ้สัมผัสหยาบโลนที่คนบนร่างมอบให้สร้างความวูบวาบให้ตีแผ่ไปทั่วเรือนร่างบาง กระทั่งจังหวะที่เต้าเนื้ออีกข้างถูกมือร้ายกาจเคล้นคลึงอย่างหนักหน่วง ยิ่งส่งผลให้สติของเธอหลุดลอยไปไกลจนแทบกู่ไม่กลับ“ชอบไหมครับ”“ชะ...ชอบค่ะ”ความช่ำชองของลิ้นร้อนซึ่งทำหน้าที่ของมันไม่หยุดหย่อนทำเอาเจ้าของเรือนร่างถึงกับหดเกร็งหน้าท้อง พลางแอ่นอกตอบสนองต่อความวาบหวิวที่กำลังแผดเผาเรือนกายให้แตกสลายเป็นชิ้น ๆนัยน์ตาคมกริบฉายชัดถึงความปรารถนาบางสิ่งซึ่งไม่ต้องพูดก็รู้กันเป็นอย่างดีอยู่แล้ว ก่อนจะลากลิ้นโลมเลียผิวกายผ่านกลางร่องอกอวบช่วงชิมความหอมหวานจวบจนถึงหน้าท้องแบนราบ แวะเวียนดูดเม้มสร้างรอยรักตีตราความเป็นเจ้าของอย่างไม่ว่างเว้น ทำเอาร่างบางถึงกับหวิวท้องน้

ว่าไงคะคุณมาเฟีย 40 มีเมียเด็กเสียงคุยโทรศัพท์ของใครบางคนดังเข้ามาในหูร่างสูงซึ่งกำลังหลับใหลอยู่ภายใต้ผ้านวมผืนหนา ทว่ากลับถูกขัดจังหวะด้วยเสียงเหล่านั้นปลุกให้คนที่โหมกายหนักมาทั้งคืนต้องฝืนเปิดเปลือกตาขึ้นในที่สุดทันใดนั้นเบื้องหน้าก็ปรากฏหญิงสาวในชุดนักศึกษาซึ่งยืนอยู่หน้ากระจกในมือถือสมาร์ตโฟนไปด้วยรอยยิ้มมีความสุขประกอบกับสีหน้าสดใสของร่างบางช่างเรียกความสงสัยจากคาร์เตอร์ ซึ่งกำลังสังเกตเธออยู่ทุกอิริยาบถ ท้ายที่สุดจำต้องเอ่ยถามด้วยเสียงเรียบนิ่ง“คุยกับใคร”“ไฟแค่นี้ก่อนนะ แล้วเจอกัน” ล่ำลาคนปลายเสร็จสรรพจึงกดวางแล้วเก็บเครื่องมือสื่อสารเข้ากระเป๋าเรียบร้อย “ตื่นแล้วเหรอคะ”“ถามว่าคุยกับใคร ไอ้ไฝอีกแล้วเหรอ”“ใช่ค่ะ รุ่นพี่มีอะไรหรือเปล่าคะ” ลิปสติกแท่งประจำถูกหยิบขึ้นมาทาทาบทับริมฝีปากให้ดูแดงสดยิ่งขึ้น ก่อนจะตบท้ายด้วยการฉีดน้ำหอมกลิ่นประจำตัว เป็นอันเสร็จสรรพพร้อมเข้ามหาวิทยาลัยเสียแล้วไม่สนใจเลยสักนิดว่ามีสายตาบางคู่กำลังจับจ้องมายังเธอด้วยความหงุดหงิดอยู่เต็มประดา“คุยอะไรกับมัน”“ไม่ได้มีอะไรพิเศษนะคะ” ว่าพลางจัดเก็บสัมภาระสำคัญสำหรับการเรียนลงกระเป๋าทำราวกับร่างสูงไร

ว่าไงคะคุณมาเฟีย 42 มาคุมเมียแสงไฟหลากสีสาดส่องสลับไปมา ประกอบกับเสียงดนตรีอึกทึกปลุกใจเหล่านักท่องราตรีให้พากันลุกขึ้นโยกย้ายร่างกายไปตามจังหวะปล่อยใจไปกับเสียงเพลงบ้างก็ตั้งใจมาหาเหยื่อเพื่อปลดปล่อยความใคร่ บ้างก็แวะเวียนมาผ่อนคลายความตึงเครียดในหัวหลังจากเลิกงานประจำ ซึ่งท้ายที่สุดแล้วทุกคนต่างมีเป้าหมายเดียวนั่นก็คือปลดปล่อยความทุกข์หวังเสพความสุขเข้าหาตัวกันทั้งนั้นรวมไปถึงร่างบางในชุดเดรสสีดำแหวกข้าง อวดความขาวเนียนของเรียวขาสวยสู่สายตาคนมองอย่างพวกเสือร้ายหลายราย ซึ่งพากันจ้องจะตะครุบเหยื่อตัวน้อยตัวนี้โดยหารู้ไม่ว่าเหยื่อสาวแสนสวยผู้นั้นดันมีเจ้าของคอยนั่งคุมอยู่อีกมุมของตัวคลับอย่างไม่วางตา หากมีใครกล้าเข้าใกล้เกินระยะความจำเป็นเห็นทีคงได้กินลูกตะกั่วแทนแอลกอฮอล์ดีกรีแรงแต่จะให้โทษชายหนุ่มเหล่านั้นอยู่ฝ่ายเดียวก็ไม่ถูก เพราะคนของเขาในตอนนี้ก็ช่างยั่วเสียเหลือเกิน ไม่ว่าจะเป็นท่าทางการเต้นตามจังหวะโยกย้ายส่ายสะโพกทำเอาคนมองอย่างคาร์เตอร์แทบน้ำลายไหล ไหนจะสายตาหวานเยิ้มเพราะพิษของแอลกอฮอล์นั่นอีก มันช่างมีผลต่อเลือดลมในกายเสียเหลือเกินหากแต่สิ่งที่ทำให้มาเฟียหนุ่มต้องนั่ง

ว่าไงคะคุณมาเฟีย 44 จากมาเฟียกลายเป็นหมาเฟียบ้านหรูสองชั้นของตระกูลวาณิชย์วัชรสกุลการมาของตระกูลมาเฟียอัศวภิรวัฒน์ซึ่งเป็นอดีตเจ้าหนี้ของบ้านหลังนี้ สร้างความตกใจให้แก่คุณวิดาอยู่ไม่น้อย คราแรกเธอคิดว่าพี่ชายอย่างเทพทัตคงไปสร้างเรื่องอะไรไว้อีกทว่าเมื่อคุณจอมพลเอ่ยปากถึงสาเหตุการมาในวันนี้ ว่าต้องการสู่ขอลูกสาวของเธอให้กับลูกชายของเจ้าตัวก็พลอยให้คุณวิดารู้สึกโล่งอก แต่แล้วกลับต้องตกใจยิ่งกว่าเดิมเมื่อสมองเริ่มประมวลผลในคำพูดเหล่านั้นได้อย่างชัดแจ้งคุณวิดามองไปยังลูกสาวเพียงคนเดียวสลับกับมองจ้องไปยังคาร์เตอร์ ซึ่งก่อนหน้านี้จับตัวลูกสาวเธอไปเพื่อขัดดอก ไม่คิดไม่ฝันว่าทั้งคู่จะมีความสัมพันธ์เกินเลยกันเยี่ยงนี้และแล้วข้อสงสัยเกี่ยวกับเสียงพูดคุยภายในห้องนอนของลูกสาวในค่ำคืนก่อนก็เป็นอันคลี่คลาย คงหนีไม่พ้นไอ้ลูกเขยตัวดีที่แอบปีนขึ้นห้องของลูกสาวตนอย่างแน่นอนใช่ว่าอยากขัดขวางความรักของเด็ก ๆ เสียเมื่อไหร่ เพียงแต่เจ้าหล่อนก็พอจะเคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามด้านรัก ๆ ใคร่ ๆ ของคาร์เตอร์มาบ้าง เช่นนั้นจึงรู้สึกเป็นห่วงลูกสาวกลัวว่าจะโดนอีกฝ่ายทำให้เสียใจและเสียความรู้สึกซึ่งถ้าหากเป็นเ

ตอนพิเศษ 1 เก่งกับใครก็ได้แต่อย่างเก่งกับเมีย“เมื่อไหร่รุ่นพี่จะมีเวลาให้ตาลบ้างคะ”“.....”“หลัง ๆ มานี้เอาแต่โหมงานหนัก”“.....”“ชอบทิ้งให้ตาลเหงา แต่ละวันคุยกันไม่ถึงสิบคำ”“.....”“ตาลอยากไปเที่ยวค่ะ”ร่างเล็กทิ้งตัวนั่งลงตักแกร่งพลางยกแขนกลมกลึงขึ้นคล้องลำคอ จงใจขยับเนินเนื้ออวบอิ่มเข้าบดเบียดกับสันกรามนูน อีกทั้งยังขยับโยกสะโพกบดเคล้าบั้นท้ายไปกับเครื่องบุรุษเพศภายใต้เนื้อผ้า หวังเรียกร้องความสนใจจากเจ้าของตัก ซึ่งเอาแต่ทอดสายตาไปยังตัวอักษรในกระดาษ“อย่าดื้อเฮียทำงานอยู่” แม้จะเอ่ยออกไปเช่นนั้นหากแต่วงแขนแกร่งดันกระชับกอดเอวบางเอาไว้แน่น ทั้งที่นัยน์ตายังคงจ้องจดตัวหนังสือไม่ลดละ“ทำถึงขนาดนี้ยังไม่สนใจตาลอีกเหรอคะ ถ้ารู้ว่าเป็นเมียมาเฟียแล้วมันจะเหงาขนาดนี้ตาลคงไม่ตกลงคบกับรุ่นพี่หรอกค่ะ”“....” ปากการาคาแพงเป็นอันต้องวางแหมะลงบนโต๊ะในที่สุด ก่อนร่างสูงจะเอนกายพิงพนักพร้อมสบประสานตากับคนในอ้อมกอด “ทำไมพูดแบบนี้ล่ะคะ”“ก็ตาลน้อยใจนี่นา รุ่นพี่เอาแต่ทำงาน ๆ ๆ ไม่สนใจตาลเลย” เธอบ่นกระปอดกระแปดพลางเชิดหน้าหนีทำทีเป็นงอน“ก็ทำเพื่อหนูทั้งนั้น เพื่อครอบครัวของเราไง”“งั้นถ้ารุ่นพี