All Chapters of ว่าไงคะคุณคู่หมั้น: Chapter 1 - Chapter 10

ตอนที่ 1 บทนำมหาวิทยาลัย AVVมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังในเมืองไทย ใคร ๆ ต่างก็ใฝ่ฝันอยากส่งลูกหลานเข้าศึกษาเพราะมีคุณภาพสูง โดยอยู่ภายใต้การดูแลของตระกูล อิทธิวัฒนาวรากุล ซึ่งมีคุณทรงเดชมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลควบตำแหน่งเป็นผู้บริหารสูงสุดนักศึกษาในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ล้วนเป็นลูกหลานของผู้มีฐานะร่ำรวย รวมถึงหญิงสาวในชุดนักศึกษารัดสัดส่วนอวดทรวดทรงองค์เอวบวกกับกระโปรงสั้นเหนือเข่าขึ้นมาคืบ ชวนให้สายตาของหนุ่ม ๆ พากันเหลียวมองในความมีเสน่ห์อย่างไม่วางตานาเดียร์ เกียรติภิรมย์ภักดิ์ เด็กนักเรียนนอกเพิ่งย้ายเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยในเมืองไทยแห่งนี้เป็นวันแรก ซึ่งมันควรจะเป็นวันที่ดีสำหรับเธอ แต่กลับต้องมาหัวเสียตั้งแต่เช้าเสียอย่างนั้น“ยัยน้ำแกอยู่ไหนเนี่ย ฉันเดินจนเมื่อยแล้วนะ” เสียงเล็กบ่นกระปอดกระแปดลงโทรศัพท์ ในขณะที่ใบหน้าบึ้งตึงก็หันซ้ายหันขวาเพื่อมองหาเพื่อนสนิทไปด้วย(ฉันก็อยู่หน้าตึกนี่ไง แกนั่นแหละอยู่ไหนนาเดียร์)“แกเล่นตลกเหรอยัยน้ำ! ฉันก็ยืนอยู่หน้าตึกเนี่ยทำไมไม่เห็นแกเลย” พอได้ยินคนปลายสายตอบมาเช่นนั้น เธอก็ยิ่งรู้สึกโมโหมากกว่าเดิม เพราะเธอเองก็ยืนอยู่จุดที่นัดพบกันแล้วแท้ ๆ แต่ร

ตอนที่ 3 เจอหน้าแล้วกินข้าวไม่ลง“งั้นคืนนี้มาใช้นิ้วให้ดูหน่อยก็แล้วกันนาเดียร์”“นี่นาย!!” ความอดทนเส้นสุดท้ายขาดผึ่งคนตัวเล็กหันมาตะคอกเสียงดังใส่ไอ้คนโรคจิตเสียงดังลั่นโรงอาหาร แต่สิ่งที่ทำให้เธอต้องรู้สึกหงุดหงิดมากกว่าเดิมนั่นก็คือ เขาไม่ได้ยืนอยู่ตรงนี้แล้ว “ไอ้บ้า อย่าให้เจออีกรอบนะนายโดนแน่!!”“แกคุยกับใครเหรอยัยเดียร์”“ไอ้โรคจิตที่ไหนก็ไม่รู้ ” มือเล็กยกขึ้นเสยผมอย่างคนหัวเสีย คนอะไรกวนประสาทเป็นบ้าต่อแถวรอไม่นานทั้งสองสาวก็มีก๋วยเตี๋ยวอยู่ในมือคนละชาม ก่อนที่พวกเธอจะสอดส่องมองหาโต๊ะว่าง เนื่องจากในช่วงเวลาพักเที่ยงพร้อมกันเช่นนี้ จึงส่งผลให้พื้นที่ในโรงอาหารค่อนข้างแออัด วุ่นวายเต็มไปด้วยนักศึกษา รวมถึงโต๊ะทานอาหารก็ถูกจับจองเอาไว้จนหมดแล้วเรียบร้อยแต่ในความโชคร้ายก็ยังมีความโชคดีซ่อนอยู่“ยัยเดียร์ฉันเจอโต๊ะว่างแล้ว ไปกันเถอะ” รอยยิ้มดีใจผุดขึ้นบนใบหน้าสวยเมื่อร่างสูงอันแสนคุ้นตาปรากฏให้ได้เห็น ก่อนที่เธอจะเดินนำหน้าเพื่อนสนิทไปยังโต๊ะของเป้าหมาย ซึ่งนาเดียร์ก็ยอมเดินตามอย่างว่าง่าย“จะพาฉันไปนั่งกับหนุ่มที่ไหนอีกล่ะ”“ใบ้ให้ว่าเขาเป็นผู้ชายที่หล่อสุด ๆ เลยล่ะ แกต้องชอบ

ตอนที่ 5 หลอกล่อเหยื่อรอไม่นานประตูบานหรูก็ถูกเปิดออก เผยให้เห็นลูกน้องคนสนิทเดินนำหน้าคนตัวเล็กเข้ามาในห้อง VVIP ที่มีแก๊งหนุ่ม ๆ นั่งดื่มด่ำความสุขโดยมีสาว ๆ คอยออดอ้อนอยู่แนบกาย“คนที่ตามหาใช่เฮียนักรบไหมครับ” ธีร์เอ่ยถามลูกค้าคนสวย พร้อมกับผายมือมาทางนักรบที่เอนกายพิงพนัก พลางยกแขนขึ้นพาดโซฟาด้วยท่าทางสบาย ๆ“ชะ...ใช่ค่ะ ขอบคุณที่เดินมาส่งนะคะ” เสียงเล็กตอบตะกุกตะกัก เผลอไปสบประสานตากับอีกฝ่ายอย่างบังเอิญเขาอยู่ในชุดเสื้อยืดสีดำบวกกับกางเกงยีนขายาวเข้ารูป แม้จะดูแตกต่างไปจากชุดนักศึกษา แต่มันกลับดูดีและดึงดูดสายตาราวกับต้องมนต์สะกด จนเธอไม่สามารถละสายตาไปจากความมีเสน่ห์ของเขาได้เลย“ถ่ายรูปเก็บไว้ดูก็ได้นะ”“หลงตัวเอง” คนตัวเล็กกลอกตามองบนพลางถอนหายใจแรง เรียวขาเล็กก้าวเข้าไปหยุดยืนอยู่ต่อหน้านักรบ ก่อนที่เธอจะแบมือเป็นเชิงขอ “ไหนโทรศัพท์ฉันล่ะ”“นั่งก่อนสิ”“จะผิดคำพูดเหรอฮะ!! เอาโทรศัพท์มา”“.....” สายตาหวานเยิ้มเพราะพิษของแอลกอฮอล์มองจ้องใบหน้าสวยอย่างมีเลศนัย ก่อนที่เขาจะไล่มองคนตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้าชุดเดรสสีดำตัดผิวขาวยิ่งขลับให้เธอดูมีออร่ายิ่งขึ้น เนินเนื้ออวบอิ่มที่โ

ตอนที่ 6 2/2 เล้าโลม NC“โคตรเสียวเลยว่ะนาเดียร์”ทั้งที่นาเดียร์ยังไม่ได้ขยับมือด้วยซ้ำ แต่กลับสร้างความเสียดเสียวให้เขาจนต้องสูดปากอย่างแรง แตกต่างจากคนข้าง ๆ ที่ยังอึ้งไม่หายคนตัวเล็กกะพริบตาปริบ ๆ ยังคงอึ้งกับสถานการณ์ตรงหน้าไม่เลิก ทั้งทำตัวไม่ถูกทั้งรู้สึกประหม่าได้แต่ปล่อยให้ร่างสูงจับมือตัวเองรูดชักแท่งร้อนอยู่อย่างนั้นระหว่างที่สติกำลังจะหลุดลอยไปไกลน้ำเสียงกระเส่าก็ดังขึ้นดึงสติให้หวนกลับมาอีกครั้ง“จะช่วยดี ๆ หรือจะให้ฉันจับเธอกระแทก”“....” ได้ยินดังนั้นจึงไม่รอช้าเธอรีบขยับมือขึ้นลงด้วยจังหวะหนักหน่วง เมื่อเห็นว่านาเดียร์เริ่มคล่องตัวขึ้น นักรบจึงผละมือออกปล่อยให้อีกฝ่ายปรนเปรอความสุขให้เขาอยู่อย่างนั้นสัมผัสแสนรุนแรงกึ่งซาดิสม์สร้างความพึงพอใจให้ร่างสูงจนต้องยกมือขึ้นลูบกลุ่มผมสวย พลางมองจ้องอีกฝ่ายด้วยสายตาหวานเยิ้ม “เก่งมาก อย่างนั้นแหละ”“....” ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้รู้สึกดีกับคำชมเหล่านั้น ก่อนจะรีบเร่งจังหวะรัวมือไม่ยั้งเพื่อเอาอกเอาใจอีกฝ่าย“ซี้ด โคตรดีเลยว่ะ” ความเสียวซ่านที่แล่นปรี่ไปทั่วทั้งลำทำเอาสติแทบแตกกระเจิง แต่ถึงกระนั้นก็ไม่คิดเอาเปรียบปล่อยให้เธอปรนเปร

ตอนที่ 8 พรหม (พ่อแม่) ลิขิตคฤหาสน์ตระกูลเกียรติภิรมย์ภักดิ์ก๊อก ก๊อก ก๊อก“คุณนาเดียร์คะ แต่งตัวเสร็จหรือยังคะ”พรึ่บเสียงของแม่บ้านที่ดังมาจากประตูบานใหญ่ปลุกให้คุณหนูของตระกูลเกียรติภิรมย์ภักดิ์ต้องยอมตื่นจากฝันดี เปลือกตาบางเปิดขึ้นอัตโนมัติพร้อมกับดีดตัวลุกขึ้นนั่งในทันที“ตายห่า ฉันลืมนัดแม่ไปได้ยังไงเนี่ย” เรียวมือเล็กยกขึ้นขยี้ผมที่มันฟูฟ่องเป็นทุนเดิมอยู่แล้วให้ดูยุ่งเหยิงขึ้น พร้อมกับสบถออกมาอย่างหัวเสีย เป็นเพราะเมื่อคืนนอนดูซีรีส์เกาหลียันดึกดื่นจึงทำให้เธออดหลับอดนอน พานให้ตื่นสายลืมนัดสำคัญของคุณแม่ไปเสียสนิท เมื่อตั้งสติได้จึงตะโกนตอบแม่บ้านกลับไป “ขอเวลายี่สิบนาทีเดี๋ยวเดียร์ลงไปนะคะ”ไม่รอช้าคนตัวเล็กรีบลงจากเตียงนุ่ม มือบางคว้าชุดคลุมอาบน้ำ ก่อนจะวิ่งเข้าห้องน้ำไปจัดการทำธุระส่วนตัวด้วยความเร่งรีบ ซึ่งไม่นานก็แปลงโฉมจากเด็กน้อยขี้เซา กลายเป็นสาวสวยในชุดเดรสกระโปรงสั้นสีขาว โดยมีผู้เป็นแม่เป็นฝ่ายจัดเตรียมเอาไว้ให้เรียบร้อยทันทีที่ลูกสาวเพียงคนเดียวของตระกูลปรากฏตัว ทั้งคุณณรงค์และคุณเพ็ญพิไลที่นั่งรออยู่ในห้องโถงก็พากันฉีกยิ้มกว้างรู้สึกภูมิใจในความดูดีของลูกสาวต