Don't touch me สัมผัสร้อนซ่อนราคะ のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

--- หนอน Talk ---ใบหน้าของใครบางคนกับสิ่งที่ฉันไม่อาจเข้าใจได้ในนิมิตยังคงก่อกวนฉันไม่หยุด จนกระทั่งเมื่อความรู้สึกที่ถูกสายตาหนึ่งรบกวนก็ทำให้ฉันหลุดโฟกัสจากหนังสือที่กำลังจัดเข้าชั้นจนเงยขึ้นมาหาต้นสายปลายเหตุที่ทำให้ฉันรู้สึกแบบนั้นทันที ก่อนภาพที่ปรากฏตรงหน้านั้นจะทำให้ฉันแทบจะหยุดหายใจ..เมื่อภาพของเจ้าของใบหน้าที่กำลังรบกวนความคิดฉันอยู่ได้ย่างเท้าก้าวเดินเข้ามาภายในห้องสมุด...และถ้าหากฉันไม่เข้าข้างตัวเองจนมากเกินไปดูเหมือนว่าเขาเองนั้นน่าจะกำลังเดินตรงมาที่ฉัน...(หล่อเป็นบ้า...!!)เสียงในหัวที่ดังขึ้นตอบรับกับจอประสาทตาที่มองเห็น ยามมองไปยังภาพของผู้ชายร่างสูงโปร่งรูปร่างที่เรียกได้ว่าสมส่วนหมดจรดไม่มีที่ติ เขาที่อยู่ในชุดลำลองดูสบายตาแต่ทว่าท่วงท่ากลับให้ความรู้สึกเซ็กซี่อย่างประหลาดจนถึงขนาดที่สาวๆ ที่กำลังนั่งอ่านหนังสือกันเงียบๆ ต่างพากันเงยหน้ามองกันจนคอแทบเคล็ดส่วนฉันที่พยายามนับหนึ่งถึงสิบเพื่อไม่ให้เผลออ้าปากค้างทำสีน่าสมเพชออกไปให้เขาหัวเราะเยาะ และแม้ว่าเสียงข้างในหัวจะสั่งให้ฉันรีบคืนสติตัวเองกลับมาแล้วหันกลับไปโฟกัสยังงานของตน แต่ด้วยเพราะหน้าตาและกลิ่นอายที่ดึง

จากนั้น...ฉันที่ตั้งสติแล้วสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อเรียกสติตัวเองให้กลับมาอีกครั้ง ก่อนจะเอ่ยปากบอกเจตนาที่ตนเองมาหาเขาถึงที่นี่ในวันนี้...“เพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนเวลาคุณหมอฮันโดรไปมากกว่านี้ ฉันว่าเรามาเริ่มกันเลยดีกว่าไหมคะ”ฉันพูดพร้อมกับเชิดหน้ายืดอกเรียกความมั่นใจของตัวเองให้กลับมา“หึ...นี่ใจคอคุณจะไม่ให้ผมได้รู้จักชื่อคุณเลยงั้นหรอครับ ทั้งที่เรากำลังจะ...”คำพูดที่เว้นหายไปเล่นเอาฉันหายใจหายคอไม่ทั่วท้องเลยทีเดียว“จะ...จะ...อะไรคะ นะ...หนอนแค่จะมาขอสัมผัสคุณเท่านั้นนะ เราไม่ได้จะ... >//////”“แต่เอ๊ะ! ค

“อะ...เอ่อ...ผมอยู่ครับ...ผมอยู่”เขาพูดตะกุกตะกักน้ำเสียงดูมีพิรุธมากที่สุด“เอ้า...อาจารย์ฮันโดรยังอยู่หรอกหรอครับ”คนด้านนอกตอบรับพร้อมกับหยุดมือที่คว้านหากุญแจ“ครับ...ไม่ต้องเปิดเข้ามานะครับผมยังอยู่ครับ”ส่วนคนตัวโตที่ยิ่งพูดก็ยิ่งดูมีพิรุธจนฉันได้แต่สะกิดเขายิก ๆ เพื่อให้เขาหยุดพูดประโยคที่ถ้าใครมาได้ฟังก็ฟังดูมีลับลมคมใน“อะ...อ๋อ...ครับ...ถ้างั้นผมไปก่อนนะครับ อ่อ แล้วถ้าอาจารย์ออกจากตึกแล้วรบกวนเดินไปบอกผมที่ป้อมหน่อยนะครับผมจะได้เดินมาปิดตึกให้”พี่พนักงานรักษาความปลอดภัยเอ่ยบอกคนตัวโตก่อนที่เขาจะเดินจากไป“ฟู่ววววว ~~”“เฮ้ออออ...หัวใจจะวาย ไอ้หนอนนะไอ้หนอนเพราะความอยากรู้อยากเห็นแท้ ๆ”ฉันกับคนตัวโตถอนหายใจออกมาพร้อมกันก่อนที่ตัวเองจะอดตำหนิตัวเองเบา ๆ ไม่ได้จากนั้น...ทันทีที่สติของเราสองคนกลับมาครบถ้วนแล้วความอับอายก็พลันแล่นเข้ามาเต็มใบหน้าเนียนพร้อมกันกับที่มือเรียวของฉันได้รีบยกมือขึ้นดันหน้าอกคนตัวโตที่ยังคร่อมร่างฉันอยู่ให้ถอยออกห่างไป ก่อนจะรีบหันไปเก็บเสื้อผ้าตัวเองที่หล่นอยู่ด้านล่างเอาขึ้นมาสวมใส่โดยที่ไม่กล้าจะหันไปมองคนตรงหน้าที่มองมายังร่างบางด้วยสายตาละห้อย

ปังๆๆ“ไอ้หนอนเป็นอะไรกรี๊ดซะดังลั่นเชียว” ป้าเนียนถามอารามเป็นห่วง“เวรล่ะไอ้หนอน มะ...ไม่มีอะไรจ๊ะป้าฉันเผลอทำมือถือตกพื้นก็เลยร้องเพราะตกใจน่ะ”ฉันโป้ปดออกไปเพราะถ้าขืนบอกความจริงไปว่าที่กรี๊ดเพราะมีผู้ชายที่ทั้งโคตรหล่อ...โคตรเอกซ์...และโคตรน่า...อุ๊บ...มาขอเป็นแฟนแถมยังส่งข้อความเป็นห่วงเป็นใยมาหาอีกป้าแกคงได้ลากฉันไปสอบสวนประหนึ่งว่าตนเองเป็นผู้การกองสืบอย่างแน่นอน“โธ่...ไอ้บ้าข้าก็นึกว่ามีผู้ชายหน้าโง่มาขอเป็นแฟนแล้วกระดี๊กระด๊าเป็นปลากระดี่ได้น้ำตอนเขาทักมาหานะซิ...เหอะ”ป้าเนียนเหน็บแนมก่อนจะผละออกจากประตูไปแล้วปล่อยให้คนที่นั่งฟังอยู่ด้านในได้แต่อึ้งอ้าปากค้างกับสิ่งที่ได้ยิน“หรือว่าป้าเนียนแกก็มีพลังพิเศษเหมือนกันนะ แม่นยังกะตาเห็น...แต่เอ...คงไม่หรอกมั้งเพราะไม่งั้นคงไม่บ่นทุกวันที่ 1 กับ 16 เป็นหมีกินผึ้งแบบนั้นหรอก”ฉันมองไปยังทางประตูห้องของตัวเองอย่างพินิจก่อนจะส่ายหัวเบา ๆ ให้กับความคิดของตัวเองก่อนจะกลับมาโฟกัสให้กับโลกสีชมพูอันสดใสของตัวเองต่อ...ลั้นล้า...จากนั้นในค่ำคืนนี้ฉันกับคุณฮันนี่ก็ต่างส่งข้อความตอบกลับกันไปมาจนเหมือนกับว่าเราทั้งสองต่างมีเรื่องราวมากมายท

ฉันถึงกับเม้มปากเก็บคำพูดในประโยคสุดท้ายกลับไปแทบไม่ทัน เพราะถ้าหากพูดออกไปว่าฉันกำลังจะได้เห็นหน้าลูกของเรานั้นเขาจะไม่หาว่าฉันอยากได้เขาจนคิดเกินเลยไปถึงขั้นมีลูกงั้นหรือ“ปะ...เปล่าค่ะ” ฉันรีบปฏิเสธ“ถ้าหมายถึงลูกผมเองก็อยากจะเห็นเหมือนกันนะครับว่าเขาจะหน้าเหมือนผมหรือจะน่ารักเหมือนคุณ”ชายหนุ่มที่เหมือนกับรู้ดีว่าหญิงสาวนิมิตเห็นอะไรเอ่ยพูดออกมาด้วยท่าทางสบาย ๆ นั่นก็เพราะว่าความลับอีกอย่างของเขาที่เขาเองก็ไม่ได้บอกให้เธอได้รู้ก็คือทุกครั้งที่เธอสัมผัสเขา เขาก็ดูเหมือนจะรับรู้ได้ถึงภาพรางๆ บางอย่างเช่นกัน และด้วยภาพนิมิตราง ๆ นั้นเขาเองก็ไม่เคยได้รับยามที่สัมผัสหญิงสาวคนไหนมาก่อนเหมือนกัน“คะ...คุณก็เห็นเหมือนกันหรอคะ??”คำถามที่มากับดวงตากลมใสที่เบิกกว้างด้วยความตกใจ ก่อนที่สุดท้ายแล้วชายหนุ่มเลือกที่จะปิดบังนิมิตอันเลือนรางของตัวเองเอาไว้แล้วออกปากปฏิเสธไปแทน“ก็ผมเห็นคุณหนอนมองผมตาไม่กะพริบขนาดนี้ ผมก็นึกว่าคุณอยาก...มีลูกกับผมไงครับ”วาจาที่แถเปลี่ยนเรื่องพร้อมกับใบหน้าที่เอนลงมากระซิบเป่าลมร้อนราดรดลงที่ข้างใบหูทำให้ตัวฉันที่สงสัยในคำพูดของเขาก่อนหน้านี้พลันสติเลอะเลือนเคลิบเ