Don't touch me สัมผัสร้อนซ่อนราคะ のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

“...คุณครับ...”แปะ...วูบ!!“โธ่โว้ยยยย!! นี่ใจคอจะไม่ให้พักกันเลยหรือไงว่ะ”ฉันถึงกับสบถออกมาอย่างหัวเสียหลังจากที่ตัวเองถูกแตะโดยที่นิ้วมือจากคนที่เพิ่งมาใหม่โดยไม่ทันได้ตั้งตัวอีกแล้วจากนั้น...พั่บๆๆ ปั่กๆๆ“อ๊า...อะ...อะ ท่านี้แน่นเหลือเกินผมขอแตกท่านี้เลยนะ...ซี๊ดดดดด ~~”“อืออออ...เร็วอีกค่ะ...ขอเร็วอีก อะ...อะ...อะ”ทั้งภาพทั้งเสียงมาเต็มรูปแบบเช่นเคย พร้อมกับท่วงท่าของชายหนุ่มตรงหน้าที่ฉันยังไม่ทันได้เห็นหน้าคาตายามปกติว่าหน้าตาเขาเป็นยังไง อีกทั้งในนิมิตเขานั้นก็ดันใส่หน้ากากมวยปล้ำในขณะที่กำลังโยกบั้นท้ายกระแทกเข้าทางด้านหลังของหญิงสาวรูปร่างดีที่กำลังโก้งโค้งตั้งท่าเกร็งขามั่นเพื่อรองรับแรงส่งที่คนตัวโตอัดเข้ามาอย่างเต็มที่(หืมมมม...คราวนี้ดุเด็ดจริงแฮะ...ทีนี้ก็ต้องมาลุ้นกันว่าผู้หญิงตรงหน้าจะถึงฝั่งฝันไหม)ฉันมองภาพตรงหน้าอย่างสนอกสนใจเพราะน้อยครั้งนักที่ฉันจะเห็นผู้หญิงแสดงท่าทีเหมือนจะเข้าสู่เส้นชัยแบบนี้ อีกทั้งเมื่อลองมานึกย้อนคิดที่ผ่านมายามที่ฉันนิมิตเห็นภาพเหล่านี้ยังไม่เคยมีแม้สักครั้งเดียวที่ฉันเห็นผู้หญิงแสดงอาการสุขสมเลย“เอ...พอมาคิดก็แปลกเหมือนกันแฮะ...นอ

นี่เป็นข้อมูลเพียงคร่าว ๆ ของผมเท่านั้น แต่ทว่า...ส่วนที่สำคัญคืองานในวันนี้ถ้าหากผมไม่โดนไอ้เปอร์หรือไอ้เปเปอร์ไอ้เพื่อนเวรมันมอมเหล้าจนเมาไม่ได้สติแล้วละก็ ผมคงไม่ต้องรีบเหาะกลับมายังแผ่นดินแม่เพื่อมาเป็นอาจารย์พิเศษสอนให้นักศึกษาในมหาวิทยาลัยของตระกูลมันอย่างแน่นอน(ก็แม่ง...!! เล่นท้าหลังจากที่ผมเพิ่งผ่านการเข้าผ่าตัดให้คนไข้ติดต่อกันตั้ง 18 ชั่วโมงถ้าเต็ม ๆ ไม่อย่างนั้นไม่มีทางที่ราชาเหล้าเพียวอย่างผมจะพ่ายแพ้ให้กับมันอย่างเด็ดขาด...!!)“ไอ้เพื่อนเวร...คอยดูนะมึงพ่อจะจับโป๊ะยาสลบแล้วตัดให้เหลือสัก 2 นิ้ว!!”ผมบ่นงึมงำไปเรื่อยจนกระทั่งสองขาก้าวมาถึงบูธลงทะเบียนเข้างาน และทันทีที่ผมเดิมมาถึงโต๊ะลงทะเบียนแล้วนั้นภาพของหญิงสาวตัวเล็กร่างกะทัดรัดที่กำลังก้ม ๆ เงย ๆ หาของอยู่ก็ทำให้ผมถึงกับสะดุดตาในรูปร่างของเธอทันที(แม่เจ้า...รูปร่างดีเป็นบ้า ทั้งเอวคอด สะโพกผายอยากรู้จังว่าภายใต้...บรึ้ยยยยย...ไอ้ฮันตั้งสติหน่อยเว้ยนี่มันเรียกคุกคามทางความคิดได้เลยนะเว้ย จำไว้เราเป็นหมอท่องไว้เราเป็นหมอ...)ความคิดที่เกือบจะเตลิดไปไกลถูกสามัญสำนึกในจิตใจเรียกให้กลับเขาร่างมา แม้ว่าส่วนลึกของตัวเองจะ

ความรู้สึกวาบหวามรัญจวนใจยังคงคุกรุ่นยามที่คิดไปถึงตอนที่ประสาทสัมผัสได้รับ...ภาพเรือนร่างอันเปลือยเปล่าของเธอสีหน้าเหยเกรวมถึงเสียงกระเส่าครวญครางยามที่ถูกเอ็นรักของผมเคล้าคลออยู่ตรงปากทางรักของเธอ รสสัมผัสที่ขนาดในนิมิตมันยังรู้สึกซาบซ่านวาบหวามมากขนาดนั้น และถ้าหากได้ลองปฏิบัติการจริงแล้วละก็มันจะให้ความรู้สึกฟินมากขนาดไหนดวงตาคมกริบมองไปยังภาพทิวทัศน์ของสวนในบ้านที่กินพื้นที่ไปมากกว่าร้อยไร่จากระเบียงห้องนอน เนื่องจากเช้านี้ตัวเขานั้นตื่นไวเป็นพิเศษเพราะนอนไม่หลับเหตุก็จากเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อวาน และในวันนี้เขาต้องไปหาเธอคนที่เขามั่นใจดีว่าเธอคนนี้นี่แหละที่จะเข้ามาเปลี่ยนชีวิตของเขาให้ได้กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง...รอยยิ้มที่ยากจะคาดเดาว่าเจ้าตัวกำลังคิดอะไรอยู่ปรากฏอยู่บนใบหน้างดงามประดุจลูกรักพระเจ้าที่บรรจงสร้าง รอยยิ้มที่ใคร ๆ ต่างให้สมญานามรอยยิ้มนี้ว่าเป็นรอยยิ้มพิฆาตนารี รอยยิ้มที่พอได้แย้มมันขึ้นมาร้อยทั้งร้อยก็ไม่อาจหนีรอดไปจากเงื้อมมือนี้ไปได้...เพียงแต่ใครเล่าจะรู้ว่าที่เขายังครองตัวเป็นโสดและไม่คิดจะมีความรักมันไม่ใช่เป็นเพราะว่าเขาไม่สนใจ แต่มันเป็นเพราะอาถรรพ์คำส

‘ฮ่าๆๆ ไอ้พวกกลัวเมีย’ พี่พอร์ชหัวเราะเยาะให้เพื่อนก่อนที่ในเสี้ยววินาทีเดียวกันเสียงโทรศัพท์ของพี่เขาจะดังขึ้นมา‘คร้าบบบ...คร้าบบบบ...คร้าบบบบ...จะกลับแล้วคร้าบบบ...เดี๋ยวนี้แหละคร้าบบบ...น้ำส้มเจ้าประจำนะหรอคร้าบบบ...แต่ว่ามันไกลนะที่รัก...อะ...อ๋อ ดะ...ได้คร้าบบบ...เดี๋ยวเฮียซื้อให้สิบขวดเลยคร้าบบบ...เปล่าคร้าบบบไม่ได้ประชดคร้าบบบบ...’กระทั่งเมื่อเสียงคร้าบสุดท้ายของพี่พอร์ชจบลงพวกเราก็เห็นคนที่เพิ่งหัวเราะเยาะเพื่อนเรื่องกลัวเมียค่อย ๆ เดินออกจากห้องไปเงียบ ๆ เสมือนว่าตัวเองนั้นเป็นเพียงธาตุอากาศที่ออกมาจากช่องแอร์เสียงหัวเราะครืนดังขึ้นมาอีกหนให้กับรุ่นพี่ที่เข้าสมาคมพ่อบ้านใจกล้าไปอีกหนึ่งราย ก่อนที่สุดท้ายพี่กัสจะเปิดประเด็นขึ้นมาอีกครั้ง‘เอ้าที่เหลือใครที่มั่นใจว่าโสดก็อยู่ต่อส่วนไอ้พวกที่หนีเมียมาหวังแซ่บถ้าไม่อัปเปหิตัวเองไปนั่งแดกเหล้าเฉย ๆ ก็ได้โปรดกลับบ้านไปนะคร้าบบบกูขอร้องล่ะอย่าให้กูต้องหอนเลย’พี่กัสพูดด้วยท่าทางเหนื่อยใจก่อนที่จะมีอีกสองสามคนเดินออกไปจากจุดที่มองสาว ๆ แล้วเลือกที่จะไปนั่งสังสรรค์อีกมุมนึงแทน‘หึ...กูว่าแล้วไอ้พวกเสือซุ้มแอบมีเมียแล้วทำเนียนนะพวก

‘โอ๊ย!...ทำไมมันร้อนขนาดนี้’มิกิที่เพิ่งจะสัมผัสเอ็นเนื้อที่ดันนูนออกมาจนเนื้อผ้าถึงกับสะดุ้งโหยงเพราะรับรู้ถึงความร้อนที่รุนแรงเสมือนว่าตนเองกำลังทาบมือลงนาบลงไปกับกระทะร้อน จากนั้น...‘กรี๊ดดดด...กรี๊ดดดด...เจ็บ...โอ๊ย...มิกิเจ็บ’จู่ ๆ ไอดอลสาวก็ร้องขึ้นมาพร้อมกับสะบัดมือที่เพิ่งบอกว่าร้อนเมื่อครู่นี้ไปมา จนทำให้ผมเตรียมจะพุ่งตัวไปดูว่าเธอเป็นอะไรเพียงแต่ในขณะที่ผมกำลังจะพุ่งตัวไปดูเธอนั้น...‘โอ๊ยยยย...อ๊ากกกก!’ผมถึงกับร้องออกมาลั่นเมื่อจู่ ๆ ความเจ็บปวดได้ถาโถมมายังอวัยวะที่อยู่ตรงกึ่งกลางกายอันเป็นจุดรวมยุทธศาสตร์สำคัญของผู้ชายก่อนที่...‘กรี๊ดดดด...แสบ...อ่ะ...พอง...พอง...กรี๊ดดดด...มิกิเจ็บ...’‘อ๊ากกกก...เอือกกกก...โอ๊ยเจ็บ...ทำไมถึงเจ็บแบบนี้ว่ะ!!’สองเสียงที่สอดประสานด้วยความเจ็บปวดของทั้งคู่ที่ต่างฝ่ายต่างทรมานจากอาการประหลาดที่เกิดขึ้นจากนั้นเสียงร้องโหยหวนของทั้งผมและมิกิก็ยังคงดังครวญลั่นห้องอยู่สักพัก...กระทั่งเมื่อความรู้สึกสุดท้ายก่อนที่สติของผมจะพลันดับวูบไป มันยังคงเป็นความรู้สึกที่ท่อนเอ็นของผมเหมือนว่ามันกำลังถูกมือที่เต็มไปด้วยหนามเหล็กและความร้อนโอบรัดบีบแน