บททั้งหมดของ มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก: บทที่ 111 - บทที่ 120

265

111. จะสำเร็จไหม

หยางอี้ก็ถอนหายใจออกมาแล้วมองเธอแบบหนักใจเลย เพราะเธอเมาเลยพูดความรู้สึกของตัวเองออกมาแบบนี้ แสดงว่าเธอน้อยใจเขามากแน่ๆ แต่ตอนนี้เขากำลังถูกคนในงานให้ความสนใจอยู่ ดังนั้นเขาทำอะไรก็ย่อมอยู่ในสายตาของคนที่มองอยู่ แต่แล้วอยู่ๆหยางอี้ก็ทำหน้าแปลกใจออกมา เพราะเขารู้สึกร้อนเนื้อร้อนตัวขึ้นมาแปลกๆ แล้วยังรู้สึกกระหายน้ำจนต้องเอาแชมเปญมาดื่ม แล้วก็เขาก็มองไปที่ลินดาเพื่อจะพูดคุยกับเธอ“เอาแล้วไง...เมีย...อ่อ คุณลินดาเขางอนแล้วแล้วล่ะหยางอี้...ดูท่าว่าเขาจะหึงแกกับพี่อันหนิงนะโว้ย...” ตรินพูดด้วยรอยยิ้มขำๆ เมื่อเพื่อนโดนลินดางอนเข้าให้แล้ว เขาล่ะอยากรู้จริงๆว่าคนแข็งทื่อๆแบบมันจะง้อเมียยังไง“แกไม่ต้องย้ำก็ได้...” หยางอี้หันไปว่าเพื่อนด้วยสีหน้าตึงๆ เพราะแค่นี้เขาก็โดนงอนจะแย่แล้ว มันยังจะมาพูดซ้ำอีก“ฉันมีสิทธิ์อะไรไปหึงเขาคะ...เมียเขาก็ไม่ใช่...ฉันก็เป็นแค่แฟนของซูหาน ลูกน้องของเขาก็เท่านั้น...อือ...อึก อึก...” ลินดาพูดไปก็ยกแชมเปญมาดื่มแบบพรวดๆอย่างย้อมใจ เธอก็ไม่อยากจะประชดเขา แต่มันก็อดไม่ได้จริงๆ“ลินดา คุณอย่าพูดประชดผมแบบนี้สิ ผมบอกคุณแล้วไม่ใช่เหรอว่าผมไม่ได้สนใจพี่อันหนิงเขา” หยางอ
อ่านเพิ่มเติม

112. ร่างกายออกอาการ

“ยังจะมีหน้ามาว่าฉันอีกนะคะ คุณรีบลุกไปหาหมอสิคะ..คุณจะทำให้ฉันเป็นห่วงคุณไปถึงไหนคะ ลุกเลยค่ะ ไปโรงพยาบาลกัน..” ลินดาว่าเขาไปแบบอดไม่ได้ นี่เขาไม่ร้อนใจหรือไง เธอก็ทำท่าลุกขึ้นทันที“ใจเย็นๆครับคุณลินดา ตอนนี้อยู่ในงานอย่าใกล้เจ้านายมากเกินไปครับ เจ้านายถูกคนจับจ้องอยู่ตลอด ทำตัวให้เป็นปกติหน่อยครับ เดี๋ยวผมจะพานายไปเองครับ” ซูหานบอกเอามือจับแขนของเธอไว้แล้วพูดไป“อืม...ฉันลืมตัวไปหน่อย...งั้นคุณซูหานรีบพาเขาไปโรงพยาบาลเถอะค่ะ ถ้าพวกนั้นวางยาพิษคุณหยางอี้จริงๆ ฉันกลัวเขาจะเป็นอันตราย” ลินดาก็พยักหน้าแล้วนั่งลง แล้วพูดบอกไปแบบเป็นห่วงหยางอี้“พูดเสร็จแล้วก็ปล่อยมือของแกซูหาน...” หยางอี้ไม่ตอบลินดา แต่สายตาของเขากลับมองมือของซูหานที่จับแขนของลินดาอยู่ เขาก็รีบพูดด้วยเสียงเข้มออกไป“เวลาแบบนี้แล้วยังจะมาหวงเมียอยู่อีก ให้ตายเถอะ แกนี่มันไม่รู้ร้อนรู้หนาวเลยจริงๆหยางอี้ นี่แกถูกวางยาอยู่นะโว้ย...ดูสิ หน้าแกเหงื่อออกเต็มแล้วเนี่ย” ตรินพูดว่าเพื่อนไปแบบอดไม่ได้“ฉันก็ว่าแกรีบไปโรงพยาบาลเถอะว่ะ จะให้พวกมันฆ่าแกเป็นครั้งที่สองอีกไม่ได้แล้วนะโว้ย” ชยุทพูดไปแบบเป็นห่วงเพื่อน“อืม...ฉันก็รู้สึก
อ่านเพิ่มเติม

113. ช่วยบรรเทา 18+

จี้ซินก็หันไปมองแฟนของซานแบบจดจ้อง เพราะเธอกำลังคุยกับหยางอี้แต่ผู้หญิงคนนี้กลับเข้ามาสอดแทรก ไม่รู้จักเจียมเนื้อเจียมตัวเอาซะเลย “เธอเป็นแฟนของซูหานไม่ใช่เหรอ...ไม่ยักรู้นะว่านอกจากซูหานแล้ว เธอก็ยังมีหน้าที่ดูแลพี่หยางอี้เขาอีก...” จี้ซินพูดไปด้วยเสียงเข้ม“คุณหยางอี้เขาไม่อยากให้ฉันอยู่ห่างจากซูหานน่ะค่ะ ก็เลยจ้างให้ฉันมาดูแลเขาเป็นการส่วนตัว...ดังนั้นคุณจี้ซินปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันดีกว่าค่ะ อย่าลำบากตัวเองเลยค่ะ” ลินดาบอกไปก็ยิ้มให้แบบเจ้าเล่ห์ คิดจะอ่อยผู้ชายของเธอเหรอ ฝันไปเถอะ“เธอก็เป็นแค่ลูกจ้างมีสิทธิ์อะไรมาห้ามฉันไม่ทราบ...ฉันจะดูแลพี่หยางอี้เอง เธอก็ไปดูแลซูหานแฟนของเธอซะ...ฉันจะดูแลพี่หยางอี้เขาเอง” จี้ซินพูดบอกไปแบบไม่ยอม“อ่อ เจ้านายของฉันคือคุณหยางอี้ค่ะ ฉันฟังแค่คำสั่งของเขาคนเดียวค่ะ คุณหยางอี้อยากให้ฉันดูแลคุณ หรือว่าคุณจะให้คุณจี้ซินดูแลแทนคะ ฉันกับซูหานเราจะได้กลับไปพักผ่อน” ลินดาบอกจี้ซินแล้วเธอก็หันไปถามหยางอี้ ก่อนจะแกล้งเอามือกอดแขนของซูหานต่อหน้าเขาด้วยรอยยิ้มซูหานก็ก้มมองมือของลินดาที่มาจับแขนของเขาก็ทำหน้าเกร็งๆ เพราะเจ้านายของเขายิ่งหวงๆเธอ ทำไมเธอถึง
อ่านเพิ่มเติม

114 ระหว่างทาง 18+

“จะตามไปให้มันรู้เหรอว่าเป็นฝีมือเราน่ะ ตอนนี้ปล่อยให้มันจัดการตัวมันเองเถอะ เราอย่าทำตัวน่าสงสัย ไม่อย่างนั้นเราจะไม่ได้ลงมืออีกเป็นครั้งที่สอง ทางที่ดีเรากลับไปคุยกับพ่อที่บ้านก่อนจะดีกว่า..” เจ๋อหรานบอกน้องสาว“แต่ฉันทำไม่สำเร็จแบบนี้ พ่อต้องไม่พอใจแน่ๆ แล้วถ้าพ่อคิดจะฆ่าพี่หยางอี้เขาอีกล่ะคะ พี่ต้องช่วยฉันพูดกับพ่อนะคะ” จี้ซินขอร้องพี่ชาย“เฮ้อ...เราไปหลงอะไรมันนะ...อืม..พี่จะช่วยพูดอีกครั้ง แต่พ่อจะว่ายังไงเราก็ต้องลุ้นกันอีก กลับกันเถอะ” เจ๋อหรานพยักหน้าตอบรับ แล้วก็ชวนน้องสาวกลับ“ค่ะ...” จี้ซินตอบรับแล้วเธอก็เดินออกไปจากงานพร้อมกับพี่ชายของเธอทันทีในรถตู้...หยางอี้ก็รู้สึกถึงร่างกายที่ร้อนรุ่มจนเหงื่อแตกพลั่ก และเขาก็รู้สึกถึงความต้องการที่ต้องการจะปลดปล่อย จนท่อนเอ็นของเขามันแข็งตัวชูชันขึ้นมา“อดทนหน่อยนะคะคุณหยางอี้ เดี๋ยวก็ถึงโรงพยาบาลแล้วค่ะ คุณต้องไม่เป็นอะไรนะคะ” ลินดาพูดไปก็มองเขาอย่างเป็นห่วง“ลินดา....ผมร้อน...ผมต้องการคุณ...อืม....” หยางอี้มองหน้าสวยก็ยิ่งอยากจะจับเธอเข้ามาจูบ เขาก็เอื้อมมือเข้าไปหาเธอ“เวลาแบบนี้ยังจะมาลามกอีกนะคะ...คุณอย่ามาล้อเล่นสิคะ” ลินดาว่า
อ่านเพิ่มเติม

115. ใครอ่อยคุณ

ลินดาได้ยินเขาพูดแบบนั้นก็รู้ถึงความห่วงใยของเขาที่ไม่ต้องการให้เธอรับศึกหนักจากเขา เพราะปกติเขาก็หื่นมากๆอยู่แล้ว ยิ่งโดนยาแบบนี้ไม่รู้ว่าเขาจะหื่นมากแค่ไหน แต่เขาท่อนเอ็นยังแข็งตัวอยู่ เขาจะทรมานตัวเองเกินไปไหม“คุณแน่ใจนะคะว่าคุณทนไหว..ถ้าคุณยังทรมานอยู่ ฉันช่วยคุณได้อีกนะคะ...” ลินดาถามเขาด้วยสีหน้าจริงจัง เพราะต้องการช่วยเขา“อืม...อย่าพูดเปิดทางผมแบบนี้สิลินดา ถ้าผมเริ่มแล้ว มันจะไม่จบแค่น้ำแตกแบบเมื่อกี้แล้วนะ ผมต้องการมากกว่านั้น...แต่ตอนนี้เราไม่ได้อยู่กันสองคน...” หยางอี้บอกไปแล้วมองเธอแบบต้องการ แต่ก็ต้องหักห้ามใจเพราะซูหานก็นั่งด้านหลัง “ฉันเข้าใจแล้วค่ะ งั้นคุณก็อดทนอีกหน่อยนะคะ เดี๋ยวก็น่าจะถึงโรงพยาบาลแล้วค่ะ” ลินดาบอกเขา“ผมกำลังอดทนอยู่...อืม....ซูหาน...ซูหาน....ซูหาน...แกไม่ได้ยินที่ฉันเรียกหรือไงวะ” หยางอี้บอกลินดา แล้วเขาก็เรียกซูหาน แต่ซูหานก็ไม่ได้ตอบรับจนเขาตะโกนใส่เสียงดัง“อุ้ย...จะตะโกนทำไมครับนาย ผมตกใจหมดเลย...นายเสร็จแล้วเหรอครับ” ซูหานก็ตกใจเสียงเรียกก็รีบเอาผ้าออกจากหน้าของตัวเอง แล้วดึงหูฟังออกด้วย“เออ...แกอย่ามาถามมาก...เอาผ้าชุบน้ำเย็นข้างหลังมาให้
อ่านเพิ่มเติม

116. ห้ามใจไม่ไหว

“คุณจะพิสูจน์ยังไง...ผมก็ไม่ได้สนใจผู้หญิงคนไหนอยู่ดี...แม้กระทั้งคุณก็ด้วย” ชยุทบอกเธอไป“หึ....งั้นต้องพิสูจน์แล้วล่ะค่ะว่าคุณไม่สนใจจริงๆ...พรึบ...ฉันว่าฉันก็สวยแล้วก็เซ็กซี่พอตัวนะคะ ไม่ทำให้คุณหวั่นไหวได้บ้างเหรอคะ” ฝ้ายเอามือดึงเนคไทของเขาเข้ามาหาเธอ ทำให้ชยุททำหน้าตกใจจนเกือบจะเอาหน้าไปชนกับเธอแล้ว แต่เขายั้งตัวไว้ทัน ทำให้หน้าของเขาและเธอห่างกันแค่นิดเดียวจนเขารู้สึกได้ถึงลมหายใจของเธอ ชยุทก็กลืนน้ำลายลงคอแล้วมองสบตากับเธอด้วยใจที่สั่นไหวกับการกระทำของเธอ“นี่คุณเซ็กซี่แล้วเหรอ ผมมองไม่ออกเลยนะเนี่ย” ชยุทตอบเธอไปด้วยรอยยิ้มมุมปาก“แล้วแบบไหนที่เซ็กซี่สำหรับคุณงั้นเหรอคะ...ช่วยบอกฉันหน่อยได้ไหมล่ะคะ” ฝ้ายถามเขาแล้วก็ใช้สายตามองเขาแล้วเธอก็เอามืออีกข้างไปวางที่หน้าอกของเขาเบาๆ“คุณเมามากแล้วนะคุณฝ้าย อย่ามายั่วผมแบบนี้...พรึบ...” ชยุทมองเธอแล้วพูดบอกไป พร้อมกับเอามือของเธอที่ดึงเนคไทของเขาออกไป แล้วเขาก็กลับมานั่งมองเธอแบบเก๊กๆ“ฉันก็แค่อยากจะพิสูจน์เท่านั้นเองค่ะว่าคุณไม่หวั่นไหวจริงๆ เชื่อแล้วล่ะค่ะว่าคุณไม่หวั่นไหวเลยจริงๆ น่าเสียดายนะคะ หล่อๆหุ่นดีๆแบบนี้น่าจะแซ่บนาดูเลย ไม
อ่านเพิ่มเติม

117. ลินดาช่วยผมด้วย 18+

“มาหาผมลินดา...” หยางอี้พูดด้วยเสียงอ่อน พร้อมกับมองเธออย่างต้องการ“คุณจะมีอะไรกับฉันที่นี่จริงๆเหรอคะคุณหยางอี้...” ลินดาเอ่ยถามเขาด้วยความอาย เพราะไม่คิดว่าจะต้องมาทำอะไรแบบที่ที่โรงพยาบาลเลย “ถ้าไม่เอาที่นี่แล้วจะให้ผมเอาคุณที่ไหน ผมไม่ไหวแล้วนะลินดา รีบมาหาผมเร็วเข้า ผมปวดไปทั้งดุ้นแล้ว” หยางอี้บอกเธอแล้วเขาก็พยายามระงับความทรมานของตัวเอง แต่มันก็ยากเหลือเกิน“ก็ได้ค่ะ แต่แต่รอบเดียวนะคะ...แค่นี้ฉันก็อายมากแล้ว...พรึบ...อือ....คุณหยางอี้...ฉันตกใจนะคะ” ลินดาเดินเข้าไปหาเขาแล้วพูดไป ก่อนจะถูกเขาเอามือรวบรัดแล้วดึงตัวเข้าไปจนล้มใส่หน้าอกของเขา“ถ้าคุณไม่อยากอายก็อย่าครางดังละกัน....ผมชอบกลิ่นตัวคุณมากเลย มันทำให้ผมดมแล้วได้อารมณ์สุดๆ....จุ๊บ....ขอผมเอาหน่อยนะ...” หยางอี้บอกเธอก็มองสบตากับเธออย่างลึกซึ้ง“ค่ะ...อย่าทรมานตัวเองอีกเลยค่ะ ฉันช่วยคุณเองค่ะ...จุ๊บ....อื้อ....” ลินดาก็พยักหน้าตอบเขา แล้วเธอก็ก้มลงไปจูบปากของเขาทันที หยางอี้ที่ถูกลินดาจูบปากลงมา เขาก็เอามือเลื่อนขึ้นมาจับที่ท้ายทอยของเธอแล้วกดลงมา พร้อมกับจูบตอบโต้เธอไปอย่างดูดดื่ม หยางอี้ก็ดูดลิ้นแล้วเกี่ยวลิ้นเล่นหยอกเ
อ่านเพิ่มเติม

118. ยาแรง คนก็แรง 18+

ด้านซูหานก็ออกมาด้านนอกพร้อมกับหมอก็ถึงกับไปไม่เป็นเลยทีเดียว เพราะเจ้านายเขาเล่นจะเอากับลินดาท่าเดียวเลย “เรื่องนี้ห้ามพูดออกไปเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นเจ้านายผมไล่หมอและคนที่เกี่ยวข้องเมื่อกี้ออกแน่” ซูหานบอกหมอไปแบบป้องกันการเอาไปพูดต่อให้เจ้านายเสียหาย“ผมเข้าใจครับ พวกผมจะไม่พูดเรื่องนี้ออกไปแน่นอนครับ งั้นผมต้องอยู่ตรงนี้รอจนกว่าคุณหยางอี้จะออกมาเลยใช่ไหมครับ” หมอก็รีบตอบไปทันที“ก็ต้องรอสิหมอ ถ้าเจ้านายของผมไม่ดีขึ้นหมอก็ต้องรักษาต่อ...” ซูหานบอกไปเสียงเข้ม“อ่อ งั้นผมจะให้คนไปเตรียมอ่างแช่น้ำที่ห้องนี้ไว้ให้ละกันครับ คุณหยางอี้จัดการตัวเองแล้ว ค่อยไปแช่ในเพื่อรักษาอาการต่อ...” หมอบอกไปแล้วยิ้มแห้งๆ “อืม จัดการต่อได้เลย...” ซูหานบอกไปแล้วถอนหายใจออกมา เพราะตอนนี้ไม่รู้ว่าการที่เจ้านายของเขามีอะไรกับลินดาจะช่วยได้มากน้อยแค่ไหน ที่แน่ๆต้องเตรียมตัวรอเอาไว้ จะชะล่าใจไม่ได้จากนั้นหมอหนุ่มก็หันไปสั่งพยาบาลหนุ่มให้เตรียมอ่างแช่ไว้ที่ห้องพักตรงข้ามกัน เพราะห้องพักโซนนี้จะเป็นฝั่งวีไอพีที่มีไว้ใช้เฉพาะผู้บริหารของทางโรงพยาบาลเท่านั้น นั่นก็คือคนในตระกุลลู่ที่ถือหุ่นใหญ่ของโรงพยาบาลอยู่นั
อ่านเพิ่มเติม

119. ผู้หญิงที่ไหน

ซูหานได้ยินแบบนั้นก็ไม่รู้จะตอบยังไงเลย เพราะเขาไม่ได้หาผู้หญิงมาให้เจ้านายแต่อย่างใด แต่ลินดาคือผู้หญิงของเจ้านายเขาอยู่แล้ว เขาควรจะตอบยังไงดีนะ ซูหานคิดในใจอย่างไม่รู้จะทำยังไง “แกจะนิ่งเงียบทำไมวะ อย่าบอกนะว่าแกไม่รู้ที่มาของผู้หญิงคนนั้นน่ะ แล้วแกปล่อยให้มีอะไรกับลูกชายฉันได้ยังไงวะ แกอยากจะโดนไล่ออกใช่ไหมซูหาน” ไห่หมิงพูดใส่เสียงดังอย่างดุๆ“อ่อ ไม่ครับนายใหญ่...คือว่า...อ่อ...คือผู้หญิงที่อยู่ด้านในปลอดภัยแน่นอนครับ...นายใหญ่ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ” ซูหานก็ตอบไปด้วยรอยยิ้มแห้งๆ“ไม่ห่วงได้ยังไงวะ ลูกชายฉันทั้งคนน่ะ...แล้วถุงยางล่ะ แกเตรียมให้ลูกชายฉันหรือเปล่า...” ไห่หมิงถามไปแล้วมองซูหาน“อ่อ..นายรีบไล่ผมกับหมอออกมา ผมก็เลยลืมเรื่องนี้ไปเลยครับนายใหญ่...แต่ผมยืนยันเลยครับผู้หญิงที่มีอะไรกับเจ้านายด้านในน่ะ ปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์เลยครับ...” ซูหานรีบตอบไปแล้วก้มหน้าลงทันที ทำไมต้องเกิดแค่กับเขานะ เจ้านายโดนวางยาแบบนี้ เขาจะมานั่งคิดถึงเรื่องถุงยางได้ยังไงกันล่ะ“ปลอดภัยก็ดี งั้นหลังจากที่ผู้หญิงคนนั้นออกมาถ้าหยางอี้ให้แกพาผู้หญิงคนนี้ไปกินยาคุมกำเนิด แกห้ามให้เขากินเด็ดขาด...” ไห
อ่านเพิ่มเติม

120. จ้องจะกิน

“ที่แกเล่ามานี่มันลูกชายของฉันจริงๆเหรอวะ หยางอี้เนี่ยนะจะลงทุนทำอะไรแบบนี้ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย” ไห่หมิงพูดไปแบบไม่เชื่อ“เชื่อเถอะครับ ผมเจอมาแล้วกับตาตัวเองเลย เมื่อกี้นายใหญ่ก็ได้ยินไม่ใช่เหรอครับ นายเรียกเมียเลยนะครับ” ซูหานบอกไปด้วยรอยยิ้ม“ก็แค่เรียกว่าเมีย มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรนิวะ อีกอย่างหยางอี้โดนยาด้วย คงพูดไปงั้นๆแหละ” ไห่หมิงพูดไปแบบอดไม่ได้“หึ...แต่ตอนไม่โดนยาปกตินายก็พูดแบบนี้ครับ ช่วงที่รักษาตัวก็คลุกอยู่กับคุณลินดาตลอด นายตกหลุมรักคุณลินดาแบบหัวปักหัวปรำเลยล่ะครับ ผมมั่นใจ” ซูหานบอกไปแบบจริงจัง“เฮ้อ....ฉันอุตส่าห์จะหาเมียดีๆให้แต่ลูกชายตัวดีของฉันกลับไปคว้าเอาผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้มาเป็นเมียเนี่ยนะ...ช่างเถอะ...ตอนนี้ขอแค่หยางอี้มีอะไรกับผู้หญิงคนนี้ก็พอจนท้องก็พอ เรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง....แกแอบรายงานเรื่องหยางอี้กับผู้หญิงคนนี้ให้ฉันรู้ด้วย ท้องเมื่อไหร่บอกฉันทันที...” ไห่หมิงพูดไปแบบปลงๆ เพราะมาถึงขั้นนี้แล้วก็ไม่สามารถห้ามอะไรได้ เขาก็คงต้องพึ่งผู้หญิงคนนี้แล้วล่ะ“ได้ครับนายใหญ่ ผมจะรายงานให้ทราบครับ” ซูหานบอกไปแบบเข้าใจ เพราะที่ผ่านมาเขาก็รายงานมาตลอด แ
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
1011121314
...
27
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status