ด้านจี้ซินก็มาหาหยางอี้ที่บริษัทเพราะเธอต้องการรู้ว่าพ่อและพี่ชายของเธอหายไปไหนกันแน่ เพราะแม่นมของเธอบอกว่าพ่อและพี่ชายไปตระกูลลู่ แต่พอไปที่นั่นกลับบอกว่าพ่อและพี่ชายของเธอไม่ได้ไปที่นั่น ทำให้จี้ซินรู้สึกไม่สบายใจมากจนต้องมาหาหยางอี้ที่บริษัท“ทำไมไม่มีใครอยู่หน้าห้องเลย...หรือว่าพี่หยางอี้ไม่ได้อยู่บริษัท” จี้ซินเดินมาที่หน้าห้องทำงานของหยางอี้ แล้วเธอก็ไม่เจอซูหานเลขาคนสนิทของหยางอี้นั่งอยู่ จี้ซินคิดไปก็ตัดสินใจเดินไปเปิดประตูห้องทำงานของหยางอี้ แล้วเดินเข้าไปด้านในก่อนจะปล่อยมือจากประตูจนมันปิดลงด้วยตัวเอง“มาเร็วเหมือนกันนิ...นึกว่าคุณจะให้ผมรอนานกว่านี้ซะอีก...” หยางอี้ที่นั่งหันหลังมองไปที่วิวด้านนอกพูดไป เมื่อได้ยินเสียงประตูห้องปิดลง เขาก็คิดว่าลินดามาหาเขาแล้ว“พี่หยางอี้รอฉันอยู่เหรอคะ” จี้ซินได้ยินก็ยิ้มมุมปากออกมาเมื่อเขาพูดเหมือนว่ากำลังรอเธออยู่ ก่อนจะเอ่ยถามออกไป “พรึบ...จี้ซิน...เธอเข้ามาได้ยังไง...” หยางอี้ได้ยินเสียงที่แปลกไปก็หันมามอง แล้วทำหน้าตกใจที่เห็นจี้ซินยืนยิ้มอยู่ เขาก็เอ่ยถามด้วยเสียงอ่อน เพราะเขาพึ่งฆ่าพ่อและพี่ชายของเธอไป ทำไมอยู่ๆเธอถึงมาโผล่ที่นี
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
