All Chapters of ภรรยาคนนี้ไม่รักคุณแล้ว , นางร้ายเลิกคลั่งรักกลับได้พยัคฆ์มา: Chapter 71 - Chapter 80

หลังจากวางสายจากเหมันต์ พนิตากลับมาล้มตัวลงนอนบนเตียงกว้าง แต่ดวงตาคู่สวยกลับจ้องมองเพดานด้วยความรู้สึกที่ว้าวุ่นใจอย่างประหลาด คำว่าคู่หมั้นอย่างเป็นทางการ ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวเหมือนทำนองเพลงที่สลัดไม่ออกในที่สุด ด้วยความทนไม่ไหว พนิตาดีดตัวลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินตรงไปเปิดตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่ แสงไฟในห้องแต่งตัวถูกเปิดสว่างจ้า เธอเริ่มรื้อชุดราตรี ชุดสูท และเดรสแบรนด์เนมหรูออกมาทาบกับตัวหน้ากระจกบานยักษ์ ชุดแล้วชุดเล่า"ชุดนี้ก็ดูเป็นทางการไป... ชุดนั้นจะดูตั้งใจเกินไปไหมนะ"พนิตาพึมพำกับตัวเองพลางขมวดคิ้ว มือเรียวรื้อกระเป๋าถือใบเก่งออกมาวางเรียงรายจนเต็มพื้นห้อง จนสภาพห้องที่เคยเป็นระเบียบกลับกลายเป็นกองภูเขาเสื้อผ้าขนาดเล็ก"นิตา ทำไมป่านนี้ยังไม่นอนอีกจ๊ะ"เสียงของคุณแม่ที่เดินผ่านมาเห็นแสงไฟลอดใต้ประตูทำให้พนิตาสะดุ้งโหยง ดวงหน้าสวยหันไปมอง คุณแม่ที่ยืนอึ้งอยู่ที่หน้าประตู มองกองเสื้อผ้าและกระเป๋าที่กระจายอยู่เต็มพื้น"นิตา... นี่ลูกจะย้ายบ้านหรือไงจ๊ะ หรือว่าจะเดินทางไปไหนกะทันหัน" คุณแม่ถามด้วยความสงสัยพลางกลั้นยิ้มเมื่อเห็นท่าทางเก้งก้างของลูกสาว"เปล่าค่ะคุณแม่... คือ นิตา

ย้อนกลับไปตั้งแต่วัยเรียน ทั้งสองพบกันในรั้วมหาวิทยาลัย ในฐานะเพื่อนร่วมคณะ แพรฝันรู้ตัวเสมอว่าเธอไม่มีทางสู้พนิตาได้เลย ทั้งชาติตระกูล เงินทอง หรือแม้แต่รัศมีบางอย่างที่ทำให้คนรอบข้างยำเกรง เธอจึงเลือกที่จะสวมหน้ากากเป็นลูกไล่ที่แสนดี เป็นเพื่อนที่ยอมฟังทุกเรื่องราว เพื่อรอจังหวะที่หญิงสาวเผลอแล้วลอบกัดจากข้างหลังแน่นอนว่าเรื่องการใส่ร้ายป้ายสี สร้างภาพให้พนิตาเป็นนางมารร้ายเอาแต่ใจ ก็มาจากปากแพรฝันทั้งสิ้น จนช่วงนั้น พนิตาถูกนินทาลับหลัง และโดนรังเกียจจากใครหลายคนที่ไม่เคยคุยกันสักครั้ง เพราะด้วยภาพลักษณ์อ่อนหวานใสซื่อของแพรฝัน ที่ตรงข้ามกับความมั่นใจของพนิตา ใครต่อใครก็ล้วนเชื่อคนอ่อนแอกว่าอยู่แล้วและแน่นอนอีกด้วยว่าที่แพรฝันจะเป่าหูยุยงด้วยคำหวานเชื่อมจอมปลอม จนทำให้พนิตาที่มีความหยิ่ง ในตัว ไม่ออกปากอธิบายความจริงให้ใครฟังแพรฝันยังเคยหลอกให้พนิตาทำเรื่องน่าอาย เคยเป่าหูให้พนิตาเข้าใจผิดกับคนอื่นมานับครั้งไม่ถ้วน และชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเธอคือการแย่งธีร์มาได้สำเร็จ แต่ตอนนี้ธีร์เริ่มจะไร้ค่าในสายตาเธอขึ้นทุกวัน ถ้าไม่ติดว่ามีฐานะเงินทอง แพรฝันคงสะบัดเขาทิ้งไปแล้ว ยิ่งโดยเ

ครั้งแรกในโรงอาหารกลางแดดจ้า พนิตาในวัยยี่สิบปี เขินอายจนหน้าแดงเมื่อมองไปที่พี่เมฆ ประธานสโมสร สุดฮอต เธอหันไปกุมมือเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวอย่าง แพรฝัน"ฝัน วันนี้เราซื้อขนมไปฝากพี่เขาดีไหม เราชอบพี่เขาจริงๆ นะ"พนิตาเอ่ยเสียงเบา แววตาเต็มไปด้วยความหวัง ถึงจะดูเป็นสาวมั่น แต่พอมีความรักก็ย่อมเกิดความไม่มั่นใจขึ้นมา"เอาสิคะนิตา ฝันเชียร์นิตานะ"แพรฝันยิ้มหวาน มือเรียวสวยลูบหลังเพื่อนอย่างอ่อนโยน แต่ดวงตาคู่นั้นกลับไม่ได้ยิ้มตามเพียงสามวันต่อมา หลังจากรวบรวมความกล้าซื้อขนมให้ชายที่หมายปอง จนได้รับความรู้สึกดีๆ กลับ วันนี้พนิตาเดินถือดอกไม้เตรียมจะไปสารภาพรักหลังตึกสโมสร กลับต้องชะงักเมื่อเห็นแผ่นหลังที่คุ้นตาของแพรฝันยืนอยู่กับพี่เมฆ แพรฝันกำลังทำหน้าเศร้า บีบน้ำตาเม็ดเล็กๆ ออกมาอย่างน่าเอ็นดู"พี่เมฆอย่าบอกนิตานะคะว่าฝันมาบอกเรื่องนี้... ฝันสงสารพี่เมฆ ที่โดนนิตาทำให้เข้าใจผิด ทั้งที่เขามีเจ้าของอยู่แล้ว" เสียงหวานสั่นเครือ"ฝันไม่อยากให้พี่เป็นแค่ของแก้เหงาของนิตาเลยค่ะ"พี่เมฆคว้าตัวแพรฝันเข้าไปกอดปลอบทันที"ขอบใจนะฝัน ถ้าไม่มีฝัน พี่คงเป็นไอ้หน้าโง่ให้ พนิตาปั่นหัวเล่น พี่ตั

“ฝะ ฝันท้อง ท้องจริงๆ ท้องลูกของธีร์จริงๆ นะ”พนิตามองดูอาการลนลานของแพรฝันแล้วค่อยๆ ลดแท็บเล็ตลง ครุ่นคิดเพียงเล็กน้อย ก่อนจะเปลี่ยนจากการข่มขวัญมาเป็นรอยยิ้มละมุนที่ดูไม่ออกเลยว่าคิดอะไรอยู่ แล้วค่อยๆ ยกมือขึ้นปรบเบาๆ สองสามครั้งด้วยจังหวะที่เนิบนาบ"ยินดีด้วยนะจ๊ะแพรฝัน ในที่สุดเธอก็คว้าหลักประกันที่เธอต้องการมาได้สักที"พนิตาลุกขึ้นยืน จัดเสื้อสูทให้เข้าที่ด้วยมาดนางพญา"ในเมื่อเธอมีชีวิตน้อยๆ เกิดขึ้นมาแบบนี้ ฉันเองก็เป็นคนมีเมตตาพอ เอาเป็นว่าฉันจะหยุดแฉเธอไว้แค่นี้ก่อน แล้วจะรีบส่งของขวัญไปให้ถึงคอนโดนะ"ร่างระหงเดินออกจากร้านไปอย่างสง่างาม ทิ้งให้แพรฝันทรุดตัวลงนั่งบนพื้นท่ามกลางสายตาคนทั้งคาเฟ่ ที่ตอนนี้มองเธอเหมือนตัวประหลาด แพรฝันแม้จะโล่งใจที่คลิปแฉหยุดลง แต่ความเครียดระลอกใหม่ก็จู่โจมทันที เพราะคำโกหกคำโตที่ว่าท้อง มันหลุดออกไปถึงหูคนทั้งร้านและกล้องที่เธอนัดแนะมาเองกับมือแล้วที่ออฟฟิศสุดหรูของวรโชติ เหมันต์นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ แสงแดดรำไรสะท้อนใบหน้าขรึมของเขา พนิตาเดินเข้ามาโดยไม่รอให้เลขาฯ รายงาน มือเรียววางกระเป๋าลงช้าๆ พลางมองชายหนุ่มที่ยังคงจดจ่ออยู่กับหน้าจอ

“พูดจบแล้วใช่ไหมคะ”พนิตายกแก้วไวน์ขึ้นจิบช้าๆ ท่วงท่าของเธอทำธีร์หวั่นใจ เธอไม่ได้ดูสนใจในข้อเสนอของเขาเลยแม้แต่น้อย"ผมพูดเพราะเห็นแก่ความสัมพันธ์ของเรานะ นิตา" ธีร์วางท่าเป็นสุภาพบุรุษผู้เสียสละ"ผมรู้ว่าคุณเจ็บที่ผมให้ความสำคัญกับฝัน แต่คุณต้องเข้าใจสิว่าสถานะของคุณกับฝันมันต่างกัน คุณคือผู้หญิงที่เพียบพร้อม มีเกียรติยศตระกูลวรโชติค้ำคอ ตำแหน่งภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายและออกหน้าออกตาในสังคม... ผมให้ใครไม่ได้นอกจากคุณ"เขายื่นมือหมายจะมากุมมือเธอ แต่พนิตาขยับมือหนีอย่างนุ่มนวล แต่ชัดเจน"ส่วนฝัน... เขาตัวคนเดียว ไม่มีที่พึ่ง เขาต้องการการดูแลจากผมในฐานะคนรัก คุณไม่ต้องห่วงนะนิตา ถ้าเราแต่งงานกัน ผมจะดูแลคุณอย่างดีในฐานะภรรยาที่ใครก็แตะต้องไม่ได้ ขอแค่คุณเลิกยุ่งกับเหมันต์ แล้วกลับมาเป็นพนิตาที่แสนดีคนเดิมของผมก็พอ"พนิตามองดูใบหน้าที่ดูหลงตัวเองของธีร์แล้วรู้สึกอยากจะหัวเราะให้ฟันร่วง เธอวางแก้วไวน์ลงช้าๆ ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ แต่มันเป็นเสียงที่บาดลึกและเย็นเยียบไปถึงขั้วหัวใจ"หึๆ... ธีร์คะ คุณนี่มันอัจฉริยะด้านความเลวจริงๆ นะ"ร่างระหงโน้มตัวไปข้างหน้า จ้องลึกเข้าไปในด