《Best Maid Ever》全部章節：第 11 章 - 第 20 章

“ANO?!” Napatayo si Ruex dahil sa binalita sa kaniya ng kanilang driver. “What do you mean wala si Rowan sa school niya?”Nagsimulang kabahan ang driver. “O-Opo, sir. Maaga silang pinalabas ngayon. Wala po siya, nakauwi na raw po sabi ng mga teacher.”“Sa mansyon?”Umiling ang kausap. “Dumiretso agad kami sa mansyon pero wala pa po ang young master. Pumunta po ako rito para ipaalam sa inyo...”“Then who’s finding him?!” “Sinusubukan pa po ng mga tauhan—”Nag-init ang ulo ni Ruex. “Ikaw, ano pang ginagawa mo? Get out and look for him too! O lahat kayo matatanggal sa trabaho!”Nagmamadaling sumunod sa utos ang driver.Napaupo muli si Ruex sa kaniyang swivel chair at napasapo ng ulo. That kid! Sobra siyang nag-aalala. Maski kaunting galos nga lang, nandyan na agad ang mga best doctors sa bansa sa isang tawag niya lang. Hindi niya kayang nasasaktan si Rowan. Ganoon niya kamahal ang anak niya. Saan naman magtutungo ang batang ‘yon?Napatayo ulit si Ruex nang may maalala. Iisang lugar la

“Zee, ikaw na muna ang bahala rito sa bahay ha.” “Yes, girl. Ako na ang magbabantay. Basta balitaan mo ako sa mga ganap mo at sa mag-ama!” Yumakap si Zee sa kaniyang kaibigan. “Good luck.” Nag-iimpake ng mga gamit si Astrid at ready na umalis. Unang araw niya sa trabaho. Ngayon lilipat sina Ruex at Rowan sa Maynila, kasama siya. Dati, itong bahay lang ang kayamanan niya. Ngayon may Rowan na siya. Ayaw man niyang lumisan sa pinakaiingatang bahay ng mahal niyang mga magulang, alam naman niyang maiintindihan nila na para ito sa apo nila. Nagbilin pa si Astrid kay Zee bago siya tuluyang nagpaalam. Una nang nakaalis ang mag-ama pati ang paglipat sa ilang mga gamit nila. Ilang oras ang binyahe ni Astrid bago siya makarating sa mansyon ng mga Villaflor sa Manila. Tama nga sila, mas malaki ito at mas grande kumpara sa nasa probinsya. Medyo same style naman, it’s the same sosyal at mayamang vibe, pati sa loob. “Ikaw ang kasamang personal nanny ni young master?” Sinalubong si Astrid n

“ATE ASTRID!” Kasalukuyang niyuyogyog ni Lorraine si Astrid. Pagkatapos ng mga gawain nila ngayong araw, dumiretso agad ang dalagita sa kwarto ni Astrid dahil nga sa nangyari sa baba kanina.“Grabe ka! Anong mommy? Tinawag kang mommy ni young master! May relasyon kayo ni Sir Ruex? Tama bang nanny ka rito o dapat Ma’am Astrid na ang itawag ko sa ‘yo?”“Teka, teka, teka…” hinuli ni Astrid ang mga kamay ni Lorraine sa balikat niya para itigil ang pagyugyog sa kaniya. Nahilo na siya!Bakit kahit wala rito ang best friend niyang si Zee eh parang may pumalit naman?Natawa siya sa manghang-manghang mukha ni Lorraine. Umiling siya para sagutin ang sandamakmak na tanong nito. “Hindi, mali ka. Wala kaming relasyon ni Sir Ruex,” pagsasabi niya ng totoo. Kahit naman sabihin nating may nangyari sa kanila noon at si Rowan ang naging bunga, hindi naman ibig sabihin may namamagitan na sa kanila. At! Mas malabong maging Ma’am siya sa mansyong ito.“Eh bakit parang sobrang gusto ka ni young master? Sab

“Class, attention. Greet your new classmate.”Sa isang kilala at marangyang eskwelahan lumipat si Rowan. Pinakilala siya ng teacher sa klase at pinaupo sa bakanteng upuan sa harap. Isa siyang tahimik na estudyante—total opposite ng ugali niya sa bahay. Kung anong kinakulit niya sa kanila at sa harap ng daddy niya, siya namang kinatahimik niya sa school. “Rowan, bakit ayaw mong lumabas at sumama sa mga classmates mo sa cafeteria? Mag-isa ka lang dito sa room.”“Okay lang po, teacher.”Recess time pero nag-aaral siya. Walang nagawa ang guro at hinayaan si Rowan mag-isa sa room.Sanay siyang walang kaibigan kahit sa huling naging paaralan. This is why he hates going to school. It’s boring. Walang magawa. The lessons in kindergarten are too easy for him too. Tuwing uwian talaga siya ginaganahan, tulad ngayon. Panay ang linga niya sa waiting area, excited makita ang kaniyang nanny.“Rowan Villaflor,” lumapit ang mga grupo ng mga lalaki sa klase niya, pinapangunahan ng isang batang nakataa

Naalimpungatan si Rowan, nagmulat siya ng mga mata. Madilim pa sa labas. Nakita niya sa tabi ang natutulog na ama. Nakampante siya subalit agad napabangon. “Si nanny! Umalis na ba siya?” Nagulat siya dahil sa gilid ng kama, nakasandal ang ulo ni Astrid. Nakupo ito sa lapag habang ang isang braso ay nakapatong sa kama sa kabilang side ni Rowan, malapit sa kaniyang uluhan. Tumingin siya sa kanan. Ang daddy niya. Sa kaliwa naman. Ang nanny niya.Hindi niya inaasahang makikitang nandito sa kwarto ang dalawa.Abot tainga ang ngiti niya. Dahan-dahan niyang inalis ang kumot at hinakbangan ang daddy niya. Lumipat siya sa likod nito. Kinaway niya muna ang palad sa nakapikit na mukha ni Ruex. Nang masiguro niyang mahimbing ang tulog nito, maingat niyang itong tinulak pausog. Ngayon, magkatabi na ang daddy niya at future mommy niya! Dahil nasa uluhan si Astrid at naka harap si Ruex sa kaliwa, halos magkapalit ang mga mukha nila.Tinakpan ni Rowan ang bibig para itago ang maliit na bungisngi